Ραδιενεργά

Έχετε ήδη διαβάσει στο energypress για τα σχέδια του ΥΠΕΝ να θέσει άμεσα σε ισχύ τον Μηχανισμό Αναδιανομής Περικοπών ΑΠΕ (πρώην Μηχανισμό Αντιστάθμισης Περικοπών ΑΠΕ). Μιλώντας με την αγορά, το feedback που εισπράττω είναι ότι, όπως αναφερόταν και στο άρθρο, το μέτρο θα έχει πλέον μικρή εμβέλεια, αφού οι περισσότερες απορρίψεις παραγωγής ΑΠΕ γίνονται πια μέσω των ΦοΣΕ (και της τήρησης των προγραμμάτων αγοράς) και λιγότερο μέσω περικοπών από τον ΑΔΜΗΕ.
Ακόμη και υπό αυτές τις συνθήκες, βέβαια, είναι εύλογο το ερώτημα ποια έργα θα λαμβάνουν τα μεγαλύτερα ποσά μέσω του μηχανισμού, καθώς συνεχίζονται να υφίστανται υπέρμετρες περικοπές. Στελέχη του κλάδου απαντούν πως, υπό αυτή την έννοια, κερδισμένα από την εκκίνηση του μέτρου θα είναι τα «μεγάλα» φωτοβολταϊκά, που συνδέονται στο σύστημα μεταφοράς. Κι αυτό γιατί τις ώρες που γίνονται περικοπές -κυρίως το μεσημέρι- ο «κόφτης» σπάνια χρειάζεται να επεκταθεί και στο δίκτυο διανομής.

Σας ενημερώσαμε εξαρχής (με τη βοήθεια ανθρώπων που γνωρίζουν καλά την αγορά και εμπιστεύονται πάντα το energypress), και φαίνεται ότι τα στοιχεία μας επιβεβαιώνουν. Το τρέχον διήμερο δείχνει, ήδη,  ότι οι αρνητικές τιμές ενσωματώνονται ολοένα περισσότερο ως νέα κανονικότητα στην ελληνική αγορά ηλεκτρισμού. Αν και πρόκειται για εργάσιμες ημέρες, χθες Δευτέρα και σήμερα Τρίτη η DAM βρίσκεται σε αρνητικό έδαφος, στα -0,01 ευρώ ανά Μεγαβατώρα. Τι σημαίνει αυτό; Ότι θα έχει περιορισμένη εμβέλεια και αποτελεσματικότητα το μέτρο που δρομολογεί το ΥΠΕΝ, (για αποζημίωση των φωτοβολταϊκών με ΣΕΔΠ στις ώρες με μηδενικές τιμές), αφού θα προκαλέσει τη συχνότερη εμφάνιση αρνητικών τιμών (που δεν πληρώνονται).
Είναι μία διαπίστωση στην οποία συμφωνούν οι περισσότεροι παράγοντες της αγοράς, όπως φαίνεται από τα σχόλια που έχουμε λάβει στο energypress, αλλά και από τις απόψεις παραγόντων της αγοράς με τους οποίους μιλήσαμε τα τελευταία 24ωρα. Κοινός παρονομαστής όλων των εκτιμήσεων; Για να μην χρεοκοπήσουν οι μικρομεσαίοι παραγωγοί ΑΠΕ πρέπει να προωθηθεί τόσο η εμπροσθοβαρής αύξηση για τις ταρίφες, όσο (και κυρίως) η παράταση των συμβάσεων. Καλή η αναγγελθείσα παρέμβαση του ΥΠΕΝ αλλά «δεν κόβει δίψα»… Δεν αρκεί...

Στα βαθιά με το καλημέρα μπαίνει η νέα υφυπουργός Περιβάλλοντος Μαριλένα Σούκουλη, που εκλέγεται στην ίδια περιφέρεια με τον εκλιπόντα Νίκο Ταγαρά, του οποίου και πήρε τη θέση. Το γεγονός ότι είναι και η ίδια πολιτικός μηχανικός, κάτι που λέγεται ότι ήθελε ο Πρωθυπουργός για τον νέο υφυπουργό Περιβάλλοντος, σίγουρα θα της χρειαστεί στην ηλεκτρική απο πολλές απόψεις καρέκλα της οδού Μεσογείων.

Τόσο γιατί αναλαμβάνει τους καυτούς φακέλους του νέου κώδικα χωροταξίας και πολεοδομίας που ψηφίστηκε τη περασμένη εβδομάδα και ο οποίος φιλοδοξεί να βάλει τέλος στις πολλές και διαφορετικές ή εκ του πονηρού «ερμηνείες» της πολεοδομικής νομοθεσίας (π.χ. για την εκτός σχεδίου δόμηση) αρκεί φυσικά να εφαρμοστεί. Οσο και γιατί αυτό συμβαίνει εν μέσω της εισαγγελικής έρευνας για το κύκλωμα που δρούσε στις πολεοδομίες.

Κυρίως όμως γιατί η νέα υφυπουργός δεν θα μπορεί να βασιστεί στην εμπειρία του πρώην Γενικού Γραμματέα Χωρικού Σχεδιασμού, Ευθύμη Μπακογιάννη, του οποίου η βαθιά γνώση σε θέματα χωροταξίας και πολεοδομίας ήταν πέραν πάσης αμφισβήτησης. Ο τελευταίος ήταν ο άνθρωπος που είχε χειριστεί όλα τα παραπάνω κεφάλαια, καθώς υπηρετούσε στο πόστο αυτό από το 2019, από τη πρώτη θητεία της κυβέρνησης Μητσοτάκη. Και όπως μου θυμίζει άνθρωπος που ξέρει καλά τα πολεοδομικά, η εκτός σχεδίου δόμηση έχει στοιχήσει σε πολλούς απ' όσους έχουν θητεύσει στο ΥΠΕΝ. Ειδικά όταν ακόμη και σήμερα υπάρχουν πολεοδομίες που εξακολουθούν να εκδίδουν οικοδομικές άδειες σε «τυφλά» οικόπεδα, ήτοι σε εκτάσεις γης που δεν έχουν «πρόσωπο» σε αναγνωρισμένη οδό ή βλέπουν σε μονοπάτια.

Ας ευχηθούμε λοιπόν καλή επιτυχία στη νέα υφυπουργό, καθώς το συγκεκριμένο χαρτοφυλάκιο εξελίσσεται σε ένα από τα πιο δύσκολα μέχρι τις εκλογές…

Διαβάζοντας την ανακοίνωση του ΕΣΠΕΝ θυμήθηκα την αντίσταση που έκανε έναντι της (μονοπωλιακής τότε) ΕΡΤ η Μελίνα Μερκούρη, κατά τα πρώτα μεταπολιτευτικά χρόνια, όταν και απαίτησε να αφαιρεθεί από το λογαριασμό του ρεύματός της το τέλος για την τηλεόραση της ΕΡΤ (το οποίο, ειρήσθω εν παρόδω, ακόμα το πληρώνουμε, παρότι τώρα έχουμε ελεύθερη τηλεόραση…).

Διότι δίκιο έχει ο ΕΣΠΕΝ και καλά τα λέει, αλλά δε λέει το βασικό: Αν δεν έμπαιναν οι χρεώσεις των ΟΤΑ, (αλλά και άλλες χρεώσεις άσχετες με το ρεύμα), στους λογαριασμούς του ηλεκτρικού, υπό την απειλή μάλιστα του «κοψίματος», αυτοί που θα τις πλήρωναν, τις χρεώσεις αυτές, θα ήταν ελάχιστοι… Ας πούμε όσοι πληρώνουν τις χρεώσεις των ανά την Ελλάδα ΔΕΥΑ…

Κακά τα ψέματα: Ποιος αφήνει αναξιοποίητο τον αποτελεσματικότερο εισπρακτικό μηχανισμό;

Τα παρακάτω, μεταξύ άλλων, τα έγραψε ο συνάδελφος Γιώργος Λιάλιος (της Καθημερινής), σε ανάρτησή του που είχε αφορμή το θάνατο του Γιώργου Σουφλιά. Είναι μια μεγάλη αλήθεια ότι έχει αλλάξει πολύ ο τρόπος με τον οποίο αντιμετωπίζουν οι υπουργοί τους διαπιστευμένους δημοσιογράφους. Και ο νέος τρόπος είναι, στην ουσία, απαξιωτικός. Δεν φταίνε μόνον αυτοί. Φταίει και ο κλάδος που δέχτηκε και δέχεται να απαξιώνεται, αλλά αυτό είναι μια άλλη μεγάλη συζήτηση…

Προς ώρας διαβάστε κάποια από τα σχόλια του συναδέλφου που ξεκινάει με όσα συνέβαιναν επι υπουργίας Σουφλιά, στο ΥΠΕΧΩΔΕ:

«…Σχεδόν κάθε βδομάδα είχαμε μια συνέντευξη τύπου, είτε στη Χαρίλαου Τρικούπη (για τα δημόσια έργα) είτε στην Αμαλιάδος (για τα περιβαλλοντικά ή πολεοδομικά). Η αίθουσα ήταν κάθε φορά γεμάτη… Ο Σουφλιάς θα απαντούσε εξαντλητικά σε όλες τις ερωτήσεις, ακόμα κι αν ειρωνευόταν κάποια ερώτηση με τον γνωστό του τρόπο, ή... έκανε πως δεν άκουγε.

Επίσης είχε έναν άνθρωπο δίπλα του (τον Νίκο Σιγάλα) που πάντα είχε πλήρη γνώση για το τι συνέβαινε και όταν τον καλούσες πάντα θα σήκωνε το τηλέφωνο. Αν ήξερε και μπορούσε, θα σου έδινε εικόνα. Αν δεν μπορούσε, θα σου έλεγε ότι δεν μπορούσε».

«… Δεν μπορώ παρά να σκεφτώ πόσο έχει αλλάξει εδώ και αρκετά χρόνια η αντιμετώπιση της ενημέρωσης. Από την εποχή του ΣΥΡΙΖΑ οι συνεντεύξεις τύπου άρχισαν να πεθαίνουν. Η τάση αυτή απογειώθηκε επί Νέας Δημοκρατίας και πλέον έχουμε φτάσει στο απόλυτο τέλμα: Να μη γίνεται σχεδόν καμία συνέντευξη τύπου, να μην υπάρχει ενημέρωση ούτε καν για τα βασικά, λχ όταν κατατίθενται σχέδια νόμου. Τι υπάρχει; Δελτία τύπου σαν διαφημιστικά φυλλάδια, που αναπαράγονται αμάσητα από όλα τα sites (συνήθως, "Ερωτήσεις και απαντησεις", "αλήθειες και ψέμματα" κ.ο.κ).

Υπουργοί που βγαίνουν κάθε μέρα σε κάποιο δημοσιογραφικό πρωινάδικο απέναντι σε συναδέλφους που στην καλύτερη περίπτωση έχουν μια γενική ιδέα των θεμάτων (συνήθως δεν έχουν καμία, ούτε τα κανάλια έχουν πια εξειδικευμένους ρεπόρτερ, άλλο θέμα αυτό).

… Ανεξάρτητα λοιπόν με το αν συμφωνούσε κανείς ή όχι με τον κ. Σουφλιά, η είδηση του θανάτου του, μου φέρνει στο μυαλό αυτή την αναπόφευκτη σύγκριση του τότε με το σήμερα: των πολιτικών που σέβονταν το ρόλο των δημοσιογράφων ακόμα κι αν διαφωνούσαν ή συγκρούονταν μαζί τους και των πολιτικών που απαξιώνουν τους δημοσιογράφους, ενώ ευαγγελίζονται δημόσια τη διαφάνεια... και τον αγώνα τους κατά των fake news».

Προσυπογράφω!

Δεν έχω στοιχεία από το αστυνομικό δελτίο, αλλά η εσπευσμένη παραίτηση του Θύμιου Μπακογιάννη από τη θέση του Γενικού Γραμματέα Χωρικού Σχεδιασμού και Αστικού Περιβάλλοντος του  Υπουργείου, (τόσο εσπευσμένη που δεν περίμενε καν τον υπουργό να επιστρέψει  από τις ΗΠΑ) είναι πολύ πιθανό, πράγματι, να οφείλεται στα όσα εξελίσσονται και αποκαλύπτονται σχετικά με τις πολεοδομίες, τους Δήμους κ.λπ, όπου φέρονται να εμπλέκονται και συγγενικά πρόσωπα του παραιτηθέντος γενικού.

Με δεδομένη, πάντως, τη μακρόχρονη παρουσία του κ. Μπακογιάννη στα θέματα χωροταξίας, και με δεδομένο επίσης ότι μετά από αναμονή πολλών χρόνων έχουμε τρία Ειδικά Χωροταξικά (για τις ΑΠΕ, για τη βιομηχανία και για τον τουρισμό) σε διαβούλευση, είμαι περίεργος να δω αν η αποχώρηση του γενικού θα επηρεάσει την εξέλιξη των πραγμάτων… Μην ξεχνάτε, ήταν αυτός που τα "έφερε" και τα  ήξερε καλά...

Στην προσπάθεια που έγινε ώστε να αντικατασταθούν οι χαμένες ποσότητες αργού πετρελαίου από το Ιράκ με άλλες πηγές αναφέρθηκε η διοίκηση της HELLENiQ Energy κατά τη χθεσινή ενημέρωση των αναλυτών. Συγκεκριμένα, το ιρακινό αργό που είναι πλέον εγκλωβισμένο στον Περσικό αντικαταστάθηκε με ποσότητες από τη Νορβηγία και την Αμερική.
Ο Ανδρέας Σιάμισιης αστειεύτηκε, μάλιστα, λέγοντας ότι "έτσι είναι η κατάσταση μέχρι να ανακαλύψουμε πετρέλαιο στην Ελλάδα και δεν χρειαζόμαστε πλέον να εισάγουμε από το εξωτερικό, αλλά αυτό απέχει ακόμα"... Άσε που, όπως έχει πει η κυβέρνηση, εμείς δεν ψάχνουμε για πετρέλαιο αλλά μόνον για αέριο!

Κλιμάκωση των αντιδράσεων προτείνει, όπως μαθαίνω, μερίδα «σκληροπυρηνικών» μικρομεσαίων φωτοβολταϊκών, με δυναμικές κινητοποιήσεις, δικαστικές αγωγές αλλά και ...συντονισμένη διακοπή παραγωγής συγκεκριμένη μέρα. Περισσότερα νέα φαίνεται ότι θα προκύψουν από τη Γενική Συνέλευση του Συλλόγου Θεσσαλονίκης, Χαλκιδικής, Κιλκίς και Υπολοίπου Ελλάδος (ΣΠΗΕΦ ΘΧΚ) που θα πραγματοποιηθεί στις 17 Μαΐου. Ο Σύλλογος αυτός θεωρείται από τους γνωρίζοντες ως η «έδρα» των πιο αδιάλλακτων της Ομοσπονδίας.
Μου λένε λοιπόν ότι αναμένεται να πέσει στο τραπέζι η πρόταση για νομικές αγωγές, ενώ παράλληλα εξετάζονται και οι νομικές παράμετροι για μαζική διακοπή της παροχής ενέργειας από φωτοβολταϊκά, αλλά και επαναλαμβανόμενες διακοπές παραγωγής ανά δίωρο, με διάρκεια 15 λεπτών. Κι όλα αυτά ενώ βρίσκονται σε εξέλιξη «διαπραγματεύσεις» της Διοίκησης της ΠΟΣΠΗΕΦ με το ΥΠΕΝ...

Στην επιχειρηματολογία του Ινστιτούτου Αλέξη Τσίπρα (ΙΝΑΤ) και την ανάρτηση του πρώην Πρωθυπουργού που φέρει τον τίτλο «Μύθοι και Αλήθειες για τη ΔΕΗ» - τη δεύτερη κατά σειρά τις τελευταίες 15 ημέρες – γίνεται αναφορά στο καθαρό χρέος της επιχείρησης, με το ΙΝΑΤ να συγκρίνει το καθαρό χρέος της ΔΕΗ το 2019, που δεν ξεπερνούσε τα 3,6 δισ, με το καθαρό χρέος στα τέλη του 2025, που φτάνει τα 6,5 δισ, υποστηρίζοντας ότι ο σχετικός δείκτης (Καθαρό Χρέος/ EBITDA) αυξάνεται συνεχώς από το 2022 και μετά.

Σχολιάζοντας την ανάρτηση, κυβερνητική πηγή επισημαίνει ότι πράγματι από τα 1,46x που ήταν τότε έχει φτάσει σήμερα στα 3,2x, με το ίδιο ωστόσο το ΙΝΑΤ να παραδέχεται ότι βρίσκεται κάτω από το 3,5x, δηλαδή το όριο που έχει θέσει η ίδια η ΔΕΗ, συμφωνώντας επί της ουσίας και με τους οίκους που την παρακολουθούν ότι ο δείκτης μόχλευσης είναι σε διαχειρίσιμα επίπεδα.

Στη πραγματικότητα η ανάλυση, προκειμένου να τεκμηριώσει το πολιτικό επιχείρημα ότι η αύξηση κεφαλαίου δεν γίνεται για να εκμεταλλευτεί η ΔΕΗ τις ευκαιρίες που βλέπει στην Ανατολική και Κεντρική Ευρώπη αλλά σε βάρος του δημοσίου συμφέροντος, προς όφελος των ιδιωτών επενδυτών και για να ξεχρεώσει το δανεισμό της, «κάνει ένα υπεραπλουστευτικό άλμα», όπως χαρακτηριστικά σχολιάζει η ίδια πηγή.

Συγκρίνει τη μικρή εταιρεία του 2019, με κεφαλαιοποίηση 300 εκατ και μόνη παρουσία έκτος συνόρων μια εταιρεία προμήθειας στη Β.Μακεδονία με τη σημερινή, αξίας 6,7 δισ, που έχει στο μεταξύ προβεί σε εξαγορές δισεκατομμυρίων αποκτώντας την Enel Romania (1,24 δισ), τον Κωτσόβολο (200 εκατ), έχει παρουσία σε συνολικά έξι χώρες και portfolio 12,4 GW στις ΑΠΕ, κάτι που προφανώς δεν γίνεται χωρίς πολλαπλασιασμό στο δανεισμό.

Το σημερινό χρέος, όπως λέει ο συνομιλητής μου, υποστηρίζει επενδύσεις που παράγουν ταμειακές ροές πολλών εκατομμυρίων και που εκτός από την εξόφληση των δανείων μπορούν να υποστηρίξουν το επενδυτικό πλάνο και να πληρώσουν μέρισμα στους μετόχους, μεταξύ αυτών και το Δημόσιο. 

 Μου θυμίζει όμως και κάτι ακόμη. Το 2017, λόγω του διαχωρισμού του ΑΔΜΗΕ από τη ΔΕΗ - και την εν συνέχεια πώληση του 24% στη State Grid και του 25% στο Δημόσιο - η επιχείρηση είχε δει το καθαρό της χρέος να μειώνεται κατά 1,3 δισ, (μαζί με τα δάνεια με τα οποία είχαν γίνει επενδύσεις στο δίκτυο υψηλής τάσης) βελτιώνοντας το προφιλ ρίσκου της σχεδόν κατά 1x. Ηταν η μεγαλύτερη υποχώρηση που κατέγραψε το χρέος της επιχείρησης εκείνα τα χρόνια.

Κι όμως, παρά τη μείωση που έφερε η πώληση του ΑΔΜΗΕ, η χρονιά έκλεισε με σχέση χρέους / EBITDA στις 4,9 φορές, δηλαδή ψηλά. Οσο για το 2018, λόγω της μεγάλης βουτιάς των EBITDA, η σχέση εκτινάχθηκε στις 16,7 φορές, κάνοντας τότε τον ορκωτό ελεγκτή να εκφράζει φόβο για τη συνέχιση της δραστηριότητας της εταιρείας στις λογιστικές καταστάσεις εκείνης της χρονιάς...

Δεν θέλω προς το παρόν να μπω σε περαιτέρω λεπτομέρειες, ελπίζω να προσέξατε ωστόσο ότι η χθεσινή συμφωνία στην Αλβανία υπεγράφη από την AKTOR LNG USA, καινούργια εταιρεία του Ομίλου AKTOR και όχι από την ATLANTIC SEE, την κοινή εταιρεία που έχει ιδρύσει η AKTOR σε συνεργασία με τη ΔΕΠΑ Εμπορίας...

Παράλληλα άλλη νέα θυγατρική του Ομίλου, η AKTOR ENERGY USA, γνωστοποίησε συμφωνία για την κατασκευή μονάδας παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας με καύσιμο φυσικό αέριο, επίσης στην Αλβανία...

Έχουν δίκιο να διαμαρτύρονται τα στελέχη της ΠΟΣΠΗΕΦ για τον αποκλεισμό τους από τη διαδικασία ακρόασης φορέων στην Επιτροπή Παραγωγής και Εμπορίου της Βουλής, για το νομοσχέδιο του ΥΠΕΝ. Η Βουλή είναι ο κατάλληλος τόπος για να ακουστεί η φωνή των χιλιάδων μικρομεσαίων επενδυτών φωτοβολταϊκών που αυτή τη στιγμή (δεν είναι υπερβολή…), παίζεται η επιβίωσή τους. Αυτό που θέλω να σημειώσω, ωστόσο, είναι ότι προϊόντος του χρόνου θα δούμε και δυναμικές κινητοποιήσεις του κλάδου, αν βεβαίως δεν ληφθούν αποφάσεις από την ηγεσία του ΥΠΕΝ. Στην ανακοίνωση αναφέρεται καθαρά: «Δηλώνουμε κατηγορηματικά ότι η ΠΟΣΠΗΕΦ δεν θα μείνει θεατής στον αφανισμό των μελών της. Αν η φωνή μας δεν ακουστεί εντός του Κοινοβουλίου, θα ακουστεί με κάθε άλλο νόμιμο μέσο στα ελληνικά και ευρωπαϊκά όργανα, αλλά και στους δρόμους. Η βιωσιμότητα του κλάδου δεν είναι προς διαπραγμάτευση».

Η Κομισιόν ενέκρινε όπως είδατε τρία σχήματα για την επιδότηση της ηλεκτρικής ενέργειας στη βιομηχανία υπό το νέο πλαίσιο κρατικών ενισχύσεων (CISAF) – για τη Βουλγαρία, τη Γερμανία και τη Σλοβενία. Η ενεργοβόρος βιομηχανία στη χώρα μας, κάνει «σημαία» τις εγκρίσεις αυτές, πιέζοντας για να κινηθεί ανάλογα η ελληνική κυβέρνηση, ωστόσο υψηλόβαθμες πηγές του ΥΠΕΝ σε άτυπη ενημέρωση σχολιάζουν τα εξής:

«Στη Βουλγαρία το σχήμα ισχύει για τρία χρόνια (1/7/2025 έως 30/6/2028) με συνολικό προϋπολογισμό 334 εκατ. €.

Σύμφωνα με πρόσφατες ανακοινώσεις της βουλγαρικής κυβέρνησης (31/3/2026), το κράτος θα επιδοτεί το 50% της τιμής όταν αυτή υπερβαίνει τα 63 €/MWh.

Για το 2026 έως τώρα, η Βουλγαρία έχει μεσοσταθμική τιμή χονδρικής 115 €/MWh. 

Αν μείνει εκεί η τιμή, τότε η επιδότηση θα είναι περίπου €26 (€115 – €63 = €52 X 50% = €26).

Σύμφωνα με το CISAF το 50% της ενίσχυσης που λαμβάνει μια επιχείρηση πρέπει να επενδυθεί σε έργα ΑΠΕ, αποθήκευσης, εξηλεκτρισμού, κτλ. 

Συνεπώς τα 13 €/MWh είναι καθαρή επιδότηση και τα 13 €/MWh θα πρέπει να αντιστοιχούν σε νέες επενδύσεις. 

Για ένα σχήμα με προϋπολογισμό 334 εκατ. € οι δικαιούχοι θα πρέπει να κάνουν επενδύσεις 167 εκατ. €. (50% του 334 εκατ. €). 

Η Βουλγαρία δε δίνει τίποτα για την αντιστάθμιση του κόστους CO2. 

Στην Ελλάδα, ο αυξημένος συντελεστής που πέτυχε η κυβέρνηση μετά από διαπραγμάτευση με την Κομισιόν οδηγεί σε μια μέση επιδότηση περίπου 48 €/MWh (o ακριβής αριθμός εξαρτάται από την τιμή των ρίπων, από την παραγωγή της κάθε βιομηχανίας, κτλ.). 

Αυτά τα 48 €/MWh ισχύουν για πέντε χρόνια (έως το 2030) και δεν περιέχουν υποχρέωση για επενδύσεις.

Τέλος να θυμίσουμε ότι η τιμή χονδρικής στο ελληνικό σύστημα είναι 95€/MWh έως τώρα για το 2026».

«Το πρώτο μάθημα για ένα νέο αναλυτή ενεργειακών αγορών, είναι ότι το πιο καταστροφικό σενάριο για τις τιμές είναι να κλείσουν τα Στενά του Ορμουζ. Το δεύτερο μάθημα είναι το τι θα συμβεί αν κόψει η Ρωσία το φυσικό αέριο στην Ευρώπη», έλεγε χθες υψηλόβαθμη πηγή του ΥΠΕΝ σε πηγαδάκι δημοσιογράφων. Και μπορεί ο Τραμπ να… παρέλειψε το πρώτο από τα δύο μαθήματα, όπως εύστοχα σχολίασε παριστάμενος συνάδελφος, ωστόσο έχει την αξία του η παραδοχή του συνομιλητή μας ότι πιθανότατα δεν έχουμε ακόμη δει τη κρίση σε όλο της το εύρος. «Συμμερίζεστε επομένως την άποψη Πιερακκάκη (και προ ημερών του Μπιρόλ από το ΔΝΤ) ότι πιθανώς ζούμε τη μεγαλύτερη ενεργειακή κρίση στην ιστορία;», ήταν το επόμενο ερώτημα. «Αν και η διαταραχή στον παγκόσμιο εφοδιασμό είναι πολύ μεγάλη, εντούτοις αυτό δεν έχει ακόμη αποτυπωθεί στις τιμές. Το πετρέλαιο δηλαδή δεν έχει εκτιναχθεί στα 150 δολάρια. Γιατί; Γιατί όλοι θεωρούν ότι η κρίση θα τελειώσει. Αυτό δείχνουν οι τιμές. Είναι το optimistic (wishfull) thinking των αγορών», απάντησε ο συνομιλητής μας και ο νοών νοείτο…

Τη φράση «think big» χρησιμοποιήσε χθες η Κίμπερλι Γκιλφόιλ για να δείξει το διακύβευμα γύρω από την υπόθεση υδρογονάνθρακες κατά τη τελετή υπογραφής της σύμβασης μεταξύ της κοινοπραξίας του «μπλοκ 2» και της Stena Drilling. Το «think big» επικαλέστηκε και ο επικεφαλής της Energean Μαθιός Ρήγας, θυμίζοντας ότι ηταν το μότο της εταιρείας όταν το 2007 έκανε τα πρώτα της βήματα. Το συνδύασε μάλιστα με τα νούμερα για τα δυνητικά έσοδα του Δημοσίου στη περίπτωση που η γεώτρηση αποδειχθεί επιτυχής, χωρίς ωστόσο να παραλείψει να μιλήσει και με τη γλώσσα του ρεαλισμού. «Η πιθανότητα επιτυχίας της γεώτρησης είναι 16%, ποσοστό πάντως που θεωρείται σχετικά υψηλό στον κλάδο των υδρογονανθράκων», είπε χαρακτηριστικά. Το μόνο που θα προσθέταμε εμείς είναι ότι η πολύ σημαντική εξέλιξη της εισόδου της χώρας στη τελική ευθεία για τη πρώτη γεώτρηση δεν αναιρεί το ότι πρέπει να παραμείνουμε προσγειωμένοι. ‘Η όπως μου θύμισε φίλος της στήλης, στο Ισραήλ, μέχρι να φτάσουν στις πρώτες μεγάλες ανακαλύψεις φυσικού αερίου του 2010 (Λεβιάθαν) και να ξεκινήσει η παραγωγή, είχαν προηγηθεί… 450 γεωτρήσεις.

Με αφορμή σημερινό δημοσίευμα για την αύξηση των επιβαρύνσεων των παραβατών σε περιπτώσεις ρευματοκλοπής, σχολιάζουν από τον ΕΣΠΕΝ ότι κάθε προσπάθεια περιορισμού του φαινομένου κινείται προς τη σωστή κατεύθυνση. Ωστόσο, επισημαίνουν την πάγια θέση του Συνδέσμου: τα ποσά που ανακτά ο ΔΕΔΔΗΕ θα πρέπει να αξιοποιούνται για τη μείωση του κόστους της ενέργειας κανονικοποίησης, δηλαδή της μη καταμετρηθείσας ενέργειας που επιβαρύνει την αγορά και τους συνεπείς καταναλωτές μέσω των Οριστικών Εκκαθαρίσεων, με κόστος εκατοντάδων εκατομμυρίων ευρώ ετησίως.

Σήμερα, σύμφωνα με τον Κώδικα Διαχείρισης του Δικτύου, τα ποσά που εισπράττονται από τους παραβάτες πιστώνονται στον Διαχειριστή, χωρίς να προσδιορίζεται με σαφήνεια ο τρόπος αξιοποίησής τους. Στην πράξη, το γεγονός ότι τα ποσά αυτά δεν αντισταθμίζουν την αντίστοιχη επιβάρυνση για τους συνεπείς καταναλωτές μέσω των Οριστικών Εκκαθαρίσεων σημαίνει ότι το κόστος της «χαμένης» ενέργειας συνεχίζει να μετακυλίεται στην αγορά στο σύνολό του, εντείνοντας τις αυξητικές πιέσεις στη διαμόρφωση των τιμολογίων.

Σχεδόν επτακόσια σχόλια έχουν κατατεθεί στο opengov στα πλαίσια της δημόσιας διαβούλευσης του νομοσχεδίου του ΥΠΕΝ που αφορά την αδειοδότηση των ΑΠΕ και την εφαρμογή της ευρωπαϊκής οδηγίας RED. Πετυχαίνει κανείς από πολίτες και τοπικούς φορείς που εναντιώνονται στις ΑΠΕ, μέχρι τεχνικές τοποθετήσεις επιχειρήσεων και φορέων του κλάδου για τις διάφορες διατάξεις.
Όλα αυτά ενώ αναμένεται σύντομα και η παρουσίαση του νέου ειδικού χωροταξικού, που θα ταράξει για μια ακόμη φορά τα νερά μέσα σε σύντομο χρονικό διάστημα.

Την έντονη αντίδραση του ναυτιλιακού τομέα έχει προκαλέσει η συμφωνία ΗΠΑ-Ιράν ώστε να χρεώνει η Τεχεράνη για τη διέλευση των πλοίων στα Στενά του Ορμούζ, ακόμα και σε προσωρινό ορίζοντα.
Με πρωτοστάτη την ελληνική ναυτιλία, γίνεται σαφές ότι κάτι τέτοιο δεν πρόκειται να γίνει δεκτό σε καμία περίπτωση, πράγμα που άλλωστε αντανακλά και η σχεδόν μηδενική διέλευση στα Στενά τις τελευταίες δύο ημέρες.

Οι ναυτιλιακές έχουν έναν παραπάνω λόγο να δηλώνουν αντίθετες πέραν του κόστους: Σε περίπτωση που παγιωθεί κάτι τέτοιο στο Ορμούζ, ανοίγει ο δρόμος και η όρεξη διαφόρων άλλων κρατών για αντίστοιχες χρεώσεις σε ευαίσθητα στενά ανά την υφήλιο. Μιλάμε δηλαδή για δυνητική ανατροπή της ελευθερίας της ναυσιπλοΐας, όπως ορίζεται στη σύμβαση για το δίκαιο της θάλασσας του ΟΗΕ.

Πρόκειται για μια διεθνή συνθήκη που η Ελλάδα θέλει να διατηρηθεί ακέραια στο σύνολό της και για τον πρόσθετο λόγο ότι προστατεύει τα εθνικά της συμφέροντα στην ΑΟΖ και την υφαλοκρηπίδα απέναντι στις τουρκικές βλέψεις. Μέσα σε αυτό το διπλό πλαίσιο θα πρέπει να ερμηνεύονται οι πρόσφατες δηλώσεις του Κυριάκου Μητσοτάκη.

Μπορεί το αέριο της Ανατολικής Μεσογείου να βοηθήσει την Ευρώπη να αντεπεξέλθει καλύτερα σε ενεργειακές κρίσεις; Ρωτήθηκε επ΄αυτού χθες στις Βρυξέλλες ο επίτροπος ενέργειας, Νταν Γιόργκενσεν, και η απάντησή του μάλλον δεν …ερμηνεύεται ως θετική για τις προσπάθειες που κάνουν Ελλάδα και Κύπρος για να αναπτύξουν τους ορυκτούς πόρους τους: Τι είπε ο επίτροπος; Ότι η διαφοροποίηση των πηγών και η ευρωπαϊκή παραγωγή αερίου είναι μεν θετικές σε όρους εφοδιασμού. Εντούτοις, η τιμή του αερίου είναι σε μεγάλο βαθμό διεθνής, άρα σε όρους κόστους δεν πρόκειται να βοηθήσουν την ευρωπαϊκή οικονομία σε περιπτώσεις κρίσης.

Η ενεργειακή κρίση έχει αρχίσει να προκαλεί σοβαρό πρόβλημα και ελλείψεις στις χώρες της Ασίας, γεγονός που αντικατοπτρίζεται στην πρόσφατη ναύλωση τάνκερ για να μεταφέρει 90.000 τόνους καυσίμου από το διϋλιστήριο στην Ελευσίνα προς την Ιαπωνία με άφιξη στις 10 Απριλίου.

Πρόκειται ασφαλώς για μια πολύ ασυνήθιστη διαδρομή και σύμφωνα με ανάρτηση του ναυτιλιακού επενδυτή Εντ Φίνλεϊ-Ρίτσαρντσον, η μεταφορά θα γίνει με πλοίο του εφοπλιστή Γιώργου Οικονόμου, έναντι ποσού 11,5 εκατ. δολαρίων.