Η επάρκεια, η ευελιξία και η καθυστερήσεις στην αποθήκευση

Ο γνωστός …κύκλος της βιομηχανίας, παίρνοντας ερέθισμα από το άρθρο μας που αναφερόταν στην έκθεση της  BEYOND FOSSIL FUELS μου έστειλε το εξής σχόλιο:

Η μελέτη επάρκειας όποτε τελειώσει και εφόσον δημοσιευτεί, ως οφείλουν οι αρμόδιοι, αφήνει ήδη πολλά ερωτηματικά ως προς την συνεχή αλλαγή των σεναρίων ειδικά για το πόσες μονάδες αποθήκευσης θα έχουμε και πότε.

Αλήθεια μήπως η προσπάθεια να προκύψει ότι υπάρχει πρόβλημα επάρκειας ή ευελιξίας,  κάπου στο 2027-2029,  στο ελληνικό σύστημα, συναρτάται με τη "σκόπιμη" καθυστέρηση των έργων αποθήκευσης; Παραθέτω αυτούσιο το τμήμα από την εν λόγω έκθεση που αφορά την χώρα μας:

"When designing a capacity mechanism, priority should be given to ensuring the country’s energy security while minimising costs for consumers. If the government is seeking to set up a mechanism to support its ambition to be an energy exporter, it appears that an apparent wealth transfer is set to take place between consumers (households and industries) – who will pay for the capacity mechanism through levies on their bills – and the energy companies who are benefiting from energy exports, and government who benefits from tax revenues".