Ραδιενεργά

Σχεδόν επτακόσια σχόλια έχουν κατατεθεί στο opengov στα πλαίσια της δημόσιας διαβούλευσης του νομοσχεδίου του ΥΠΕΝ που αφορά την αδειοδότηση των ΑΠΕ και την εφαρμογή της ευρωπαϊκής οδηγίας RED. Πετυχαίνει κανείς από πολίτες και τοπικούς φορείς που εναντιώνονται στις ΑΠΕ, μέχρι τεχνικές τοποθετήσεις επιχειρήσεων και φορέων του κλάδου για τις διάφορες διατάξεις.
Όλα αυτά ενώ αναμένεται σύντομα και η παρουσίαση του νέου ειδικού χωροταξικού, που θα ταράξει για μια ακόμη φορά τα νερά μέσα σε σύντομο χρονικό διάστημα.

Την έντονη αντίδραση του ναυτιλιακού τομέα έχει προκαλέσει η συμφωνία ΗΠΑ-Ιράν ώστε να χρεώνει η Τεχεράνη για τη διέλευση των πλοίων στα Στενά του Ορμούζ, ακόμα και σε προσωρινό ορίζοντα.
Με πρωτοστάτη την ελληνική ναυτιλία, γίνεται σαφές ότι κάτι τέτοιο δεν πρόκειται να γίνει δεκτό σε καμία περίπτωση, πράγμα που άλλωστε αντανακλά και η σχεδόν μηδενική διέλευση στα Στενά τις τελευταίες δύο ημέρες.

Οι ναυτιλιακές έχουν έναν παραπάνω λόγο να δηλώνουν αντίθετες πέραν του κόστους: Σε περίπτωση που παγιωθεί κάτι τέτοιο στο Ορμούζ, ανοίγει ο δρόμος και η όρεξη διαφόρων άλλων κρατών για αντίστοιχες χρεώσεις σε ευαίσθητα στενά ανά την υφήλιο. Μιλάμε δηλαδή για δυνητική ανατροπή της ελευθερίας της ναυσιπλοΐας, όπως ορίζεται στη σύμβαση για το δίκαιο της θάλασσας του ΟΗΕ.

Πρόκειται για μια διεθνή συνθήκη που η Ελλάδα θέλει να διατηρηθεί ακέραια στο σύνολό της και για τον πρόσθετο λόγο ότι προστατεύει τα εθνικά της συμφέροντα στην ΑΟΖ και την υφαλοκρηπίδα απέναντι στις τουρκικές βλέψεις. Μέσα σε αυτό το διπλό πλαίσιο θα πρέπει να ερμηνεύονται οι πρόσφατες δηλώσεις του Κυριάκου Μητσοτάκη.

Μπορεί το αέριο της Ανατολικής Μεσογείου να βοηθήσει την Ευρώπη να αντεπεξέλθει καλύτερα σε ενεργειακές κρίσεις; Ρωτήθηκε επ΄αυτού χθες στις Βρυξέλλες ο επίτροπος ενέργειας, Νταν Γιόργκενσεν, και η απάντησή του μάλλον δεν …ερμηνεύεται ως θετική για τις προσπάθειες που κάνουν Ελλάδα και Κύπρος για να αναπτύξουν τους ορυκτούς πόρους τους: Τι είπε ο επίτροπος; Ότι η διαφοροποίηση των πηγών και η ευρωπαϊκή παραγωγή αερίου είναι μεν θετικές σε όρους εφοδιασμού. Εντούτοις, η τιμή του αερίου είναι σε μεγάλο βαθμό διεθνής, άρα σε όρους κόστους δεν πρόκειται να βοηθήσουν την ευρωπαϊκή οικονομία σε περιπτώσεις κρίσης.

Η ενεργειακή κρίση έχει αρχίσει να προκαλεί σοβαρό πρόβλημα και ελλείψεις στις χώρες της Ασίας, γεγονός που αντικατοπτρίζεται στην πρόσφατη ναύλωση τάνκερ για να μεταφέρει 90.000 τόνους καυσίμου από το διϋλιστήριο στην Ελευσίνα προς την Ιαπωνία με άφιξη στις 10 Απριλίου.

Πρόκειται ασφαλώς για μια πολύ ασυνήθιστη διαδρομή και σύμφωνα με ανάρτηση του ναυτιλιακού επενδυτή Εντ Φίνλεϊ-Ρίτσαρντσον, η μεταφορά θα γίνει με πλοίο του εφοπλιστή Γιώργου Οικονόμου, έναντι ποσού 11,5 εκατ. δολαρίων.
 

Σας είχαμε γράψει παλιότερα, ότι πολλές επιχειρήσεις που θέλουν να μπούν στην αυτοπαραγωγή προτιμούν το καθεστώς «zero feed-in» έναντι του net-belling επειδή δίνει τη δυνατότητα εύκολης και άμεσης υλοποίησης. Φαίνεται όμως ότι και σ΄αυτό το καθεστώς παρατηρούνται επίσης καθυστερήσεις, κυρίως στη διαδικασία της σύνδεσης με τον ΔΕΔΔΗΕ. Γιατί το λέω; Πρώτον, επειδή μου το μεταφέρουν ενδιαφερόμενοι επιχειρηματίες. Δεύτερον, επειδή μαθαίνω ότι κάποιοι σκέφτονται ακόμα και να βάλουν σε λειτουργία το σύστημα αυτοπαραγωγής που έχουν εγκαταστήσει, χωρίς φυσικά να το δηλώσουν πουθενά , και να μην αγωνιούν, πλέον, για το πότε θα έρθει ο ΔΕΔΔΗΕ να πιστοποιήσει… Θα μειώσουν δηλαδή άμεσα το ενεργειακό τους κόστος, και θα κερδίσουν κάποιους μήνες ανταγωνιστικού πλεονεκτήματος.

Όπως καταλαβαίνετε, οι καθυστερήσεις έχουν πάντα κόστος. Και όταν ο άλλος χάνει λεφτά, κοιτάζει πως θα βρεί λύση…

Διαβάζω ότι ο πρόεδρος της ηλεκτρικής εταιρείας της Κύπρου, βλέπει από 5% έως 7% τις αυξήσεις στο ρεύμα, αποκλειστικά λόγω των τιμών του πετρελαίου (καθώς η Κύπρος ηλεκτροδοτείται κατά κύριο λόγο από μονάδες ντίζελ).

Και επανέρχομαι στο αγαημένο μου θέμα: Ασφαλώς τα πράγματα θα ήταν διαφορετικά αν είχε πραγματοποιηθεί η ηλεκτρική διασύνδεση με την Ελλάδα. Από τη μία δεν θα είχαν την απόλυτη εξάρτηση από το πετρέλαιο που έχουν τώρα, από την άλλη θα είχαν ανταγωνιστικές ΑΠΕ και άρα χαμηλότερες τιμές.

Και για το γεγονός ότι η διασύνδεση πελαγοδρομεί μέχρι σήμερα, είναι σαφές πλέον και στους πιο καλοπροαίρετους ότι η ευθύνη είναι των Κυπρίων. Ξεκίνησαν να αναπτύσσουν το έργο το 2012 και μόλις άρχισε πραγματικά να κατασκευάζεται ουσιαστικά το σταμάτησαν με την άρνησή τους να πληρώσουν ακόμη και τις δόσεις που συμφώνησαν μεταξύ τους οι κυβερνήσεις.

Το χειρότερο είναι ότι το ενεργειακό μελλον τους και από άποψη τιμών και από άποψη ενεργειακής ασφάλειας και επάρκειας είναι μάλλον δυσοίωνο...

Το  βήμα για το οποίο είχε προετοιμάσει με δηλώσεις του σε ΜΜΕ του εξωτερικού αλλά και με τις συμμετοχές του σε συνέδρια στην Μαύρη Ήπεορο ο CEO της Energean Μαθιός Ρήγας έγινε με την εξαγορά μεριδίου της Chevron σε δύο θαλάσσια blocks της Ανγκόλας. 

Η Δυτική Αφρική έχει πολλές περιπτώσεις κοιτασμάτων που είτε οι majors δεν “καίγονται” να κρατήσουν λόγω μεγέθους είτε μικρότεροι Operators δεν μπορούν να αναπτύξουν λόγο μη πρόσβασης σε χρηματοδότηση. Στην πρώτη κατηγορία υπάγονται τα blocks 14 και 14K που συμφώνησε να εξαγοράσει η Energean και τα οποία δίνουν ήδη παραγωγή πετρελαίου. 

Στην Energean αναλογεί μερίδιο 13 χιλιάδες βαρέλια πετρελαίου ημερησίως - σα να λέμε …ένας Πρίνος στα ντουζένια του!

Καθαρά πετρελαϊκή παραγωγή, λοιπόν, για την Energean, η οποία ωστόσο παραμένει εστιασμένη στο φυσικό αέριο σε ποσοστό τουλάχιστον 80%. Άλλωστε, ένας νέος στόχος για την εταιρεία στη Δυτική Αφρική είναι, όπως ανέφερε ο ίδιος ο Μ.Ρήγας πρόσφατα στο Upstream, οι ανακαλύψεις φυσικού αερίου Yakaar-Teranga στη Σενεγάλη Senegal και BirAllah στη Μαυριτανία. 

Ανάλογη περίπτωση με τα blocks της Ανγκίλας, καθώς και εκεί είχαμε αποχώρηση ενός major, της BP. Ωστόσο, μιλάμε για πολύ μεγαλύτερα μεγέθη, καθώς οι εκτιμήσεις μιλούν ακόμη και για 600 BCM! H Energean έχει εκδηλώσει το ενδιαφέρον της προς τις αρχές της χώρας και αναμένει, γνωρίζοντας πάντως πως αυτές έχουν προτεραιότητα να φέρουν κάποιον άλλον major. 

Μιας και κάναμε σήμερα, όπως και κάθε χρόνο στις 8 Μαρτίου, ειδική αναφορά στις γυναίκες της ενέργειας, ας αξιοποιήσουμε την ευκαιρία να μνημονεύσουμε μια εκ των πολύ σπουδαίων γυναικών CEO στο ενεργειακό τοπίο της Ελλάδας, τη Μαρία Ρίτα Γκάλι, η οποία έφυγε από το τιμόνι του ΔΕΣΦΑ μόλις προ ολίγων εβδομάδων. Μαθαίνω λοιπόν ότι δεν είναι βέβαιον ότι θα επιστρέψει στην Ιταλία, αφού έχει δεχθεί πρόταση -και συζητάει πολύ σοβαρά το ενδεχόμενο- να αναλάβει ρόλο, σχετικό πάντα με το φυσικό αέριο, στον Όμιλο «Aktor». Θα τα βρεί με τον κ. Αλέξανδρο Εξάρχου; Θα το δούμε σύντομα και θα το μάθετε πρώτοι...

«Καλά κάνετε και αναδεικνύετε τις αρνητικές επιπτώσεις από την έλλειψη αποθήκευσης στη χώρα μας και τις καθυστερήσεις στην ηλέκτριση των ήδη έτοιμων εγκαταστάσεων» μου γράφει ο πρόεδρος της ΕΒΙΚΕΝ Αντώνης Κοντολέων και συμπληρώνει: «Πρέπει να αναδειχθεί επίσης το πρόβλημα των καθημερινών περικοπών ΑΠΕ, ακόμα και μέσα στον Φεβρουάριο, που έχουν σαν αποτέλεσμα συστηματικά  μηδενικές τιμές τις μεσημεριανές ώρες, που συμβαίνει  λόγω των σημαντικά υψηλών ποσοτήτων υποχρεωτικών νερών ακόμη και το μεσημέρι που ξεκίνησαν εδώ και ένα μήνα, χωρίς καμία διαχείριση μέσα στην ημέρα.

Είναι σαφές ότι οι εγχώριοι παραγωγοί ΑΠΕ ζημιώνονται, ενώ οι εγχώριες μονάδες φυσικού αερίου ωφελούνται τα μάλα, γιατί αντί να αμειφθούν με χαμηλές τιμές εάν δεν ειχαμε τα υποχρεωτικά νερά, αμείβονται από την αγορά εξισορρόπησης με τιμή σημαντικά υψηλότερη.

Αποτέλεσμα οι παραγωγοί φυσικού αερίου, εκμεταλλευόμενοι τις διαμορφούμενες συνθήκες ανεβάζουν τις προσφορές τους και ειδικότερα για προσφορά ισχύος έως και 17€/MW, γεγονός που οδήγησε σε διπλασιασμό την τελευταία εβδομάδα της χρέωσης ΛΠ2 και την εκ νέου εκτόξευση της χρέωσης ΛΠ3.

Ελπίζουμε να μας ακούσουν οι αρμόδιοι και να παρέμβουν».

Πήραμε πολλά μηνύματα για το ρεπορτάζ του Κώστα Δεληγιάννη, στο οποίο παρουσιάζεται το εξοργιστικό φαινόμενο να αιμοραγούν οι Έλληνες επενδυτές ΑΠΕ λόγω των μηδενικών και αρνητικών τιμών στη χονδρική αγορά και ταυτόχρονα το όφελος να μην το καρπούται ο Έλληνας καταναλωτής, αλλά οι γείτονες της Βουλγαρίας που έχουν ήδη εγκαταστήσει περί τα 2,5 Γιγαβάτ μπαταριών ενώ εμείς ούτε ένα Κιλοβάτ.

Και προς επίρρωση του ισχυρισμού για μεγάλη και συστηματική καθυστέρηση στην εγκατάσταση μπαταριών στη χώρα μας, σας μεταφέρω όσα μου έγραψε φίλος της στήλης: «Ούτε μια απλή ρύθμιση για να μπορούν οι υφιστάμενοι ΦΟΣΕ των ΑΠΕ να εκπροσωπούν και τους σταθμούς αποθήκευσης, έτσι ώστε να ηλεκτριστούν επιτέλους οι μπαταρίες που είναι έτοιμες και περιμένουν απλώς τα διαδικαστικά, (χάνοντας όμως ταυτόχρονα, εκτός από έσοδα και δυναμικότητα της μονάδας) δεν είναι ικανό να φέρει σε πέρας το Υπουργείο. Μια απλή τροπολογία είναι, εντελώς διαδικαστική. Τι περιμένει η πολιτική ηγεσία του ΥΠΕΝ; Εκτός κι αν κάποιοι έχουν συμφέρον να μην λειτουργούν στη χώρα μας μπαταρίες...». Το καταγράφω για να δούν, ίσως, και στο ΥΠΕΝ, ότι οι καθυστερήσεις πέραν όλων των άλλων, δημιουργούν και ένα κλίμα καχυποψίας που ποτέ δεν είναι παραγωγικό...

Άνοιξε ο ασκός του Αιόλου στη Μέση Ανατολή; Θα έχουμε μεγάλη και μακρά επίπτωση στα ενεργειακά ή θα διασκεδαστούν οι φόβοι με μικρές αναταράξεις στις ενεργειακές αγορές; Ουδείς μπορεί να γνωρίζει, αλλά τα πράγματα δεν είναι καθόλου εύκολα. Είδατε το πλήγμα στο Κατάρ και την (προσωρινή;) διακοπή της παραγωγής LNG.

Σημειώστε πάντως και ένα μικρό πλήγμα που πραγματοποίησαν οι Ιρανοί στις πετρελαϊκές εγκαταστάσεις της Ρας Τανούρα στη Σαουδική Αραβία. Το χτύπημα δεν επηρέασε παραγωγή και εξαγωγές, όμως ερμηνεύεται ως σαφές μήνυμα προς το Ριάντ να μην λάβει μέρος στις εχθροπραξίες.

Η Σαουδική Αραβία έχει πίσω της και το άκρως αρνητικό για την ίδια προηγούμενο της επίθεσης των Χούθι στο Αλμπαΐκ το 2019, όταν έπληξαν μια από τις μεγαλύτερες πετρελαϊκές της εγκαταστάσεις και προκάλεσαν σοβαρές ζημιές. Το βασίλειο εμφανίστηκε εντελώς "γυμνό" σε εκείνη την περίπτωση και έτσι είναι πιθανό να λάβει πολύ σοβαρά την ιρανική προειδοποίηση.

Όπως θα έχετε διαβάσει στα σχετικά ρεπορτάζ μας, η αμφιλεγόμενη νομοθεσία της κυβέρνησης Μελόνι για τον ηλεκτρισμό είναι σχεδόν αδύνατο να εγκριθεί από την Ε.Ε. Παρόλα αυτά, παράγει ήδη αποτελέσματα, αφού έχει αλλάξει τα δεδομένα σε κάποιους τουλάχιστον τομείς της αγοράς.
Για παράδειγμα, καθώς τα προθεσμιακά συμβόλαια ρεύματος έχουν σημειώσει σημαντική πτώση τις τελευταίες ημέρες, δημιουργείται μια εν δυνάμει ευκαιρία για τους απανταχού traders: Μπορεί κανείς να αγοράσει φθηνό ρεύμα π.χ. για το επόμενο έτος και να το πουλήσει αργότερα σε υψηλότερη τιμή εφόσον τα πράγματα εξομαλυνθούν ρυθμιστικά και πολιτικά.
Το μόνο βέβαιο είναι ότι οι παίκτες της αγοράς δεν πρόκειται να μείνουν αμέτοχοι απέναντι στην πιθανότητα να αποκομίσουν παραπάνω κέρδη. Με το "καλημέρα", δηλαδή, έχουμε ήδη μια πρώτη στρέβλωση...

Χωρίς αναφορές σε συγκεκριμένα δυνητικά αποθέματα αερίου ή πακτωλό προσδοκώμενων εσόδων πραγματοποιήθηκε η παρουσίαση των τεσσάρων συμβάσεων για τις έρευνες σε Κρήτη και Πελοπόννησο.
Αντιθέτως, οι επικεφαλής των ΥΠΕΝ, ΕΔΕΥΕΠ και των πετρελαϊκών εμφανίστηκαν μετρημένοι και ρεαλιστές, επισημαίνοντας ταυτόχρονα τη δυσκολία του εγχειρήματος και τη σοβαρότητα με την οποία πρέπει όλοι να το προσεγγίσουν.
Γενικά, βλέπω μια σοβαρότητα στην προσέγγιση που είναι θετικό σημάδι. Νομίζω ότι ούτε ο πολίτης θέλει πλέον να ακούει για... κελεμπίες και δισεκατομμύρια μετά τις πολυετείς καθυστερήσεις του παρελθόντος.

Είχαμε να δούμε καιρό τόσο χαμηλή τιμή στο ελληνικό χρηματιστήριο ενέργειας. Δεν ξέρω αν αποτελεί ρεκόρ έτους, ωστόσο δεν θυμάμαι άλλες Κυριακές (ή μέρες με χαμηλή κατανάλωση), με μέση τιμή στα … 27 €/ MWh, που σημαίνει ότι χθες από τις 10 το πρωί έως και τις 5 το απόγευμα, η DAM έπαιζε στα 10 €. Την ίδια ημέρα πέρυσι (15 Φεβρουαρίου 2025), βρίσκονταν στα 135 €/ MWh!

Ασφαλώς και η απάντηση συνδέεται με τις ΑΠΕ (κυρίως αιολικά, γιατί λόγω αφρικανικής σκόνης τα φωτοβολταικά είχαν χθες χαμηλότερη παραγωγή) που συμμετείχαν στο μείγμα με ποσοστό 60,69%, με δεύτερα τα νερά (10,69%) και τρίτο το φυσικό αέριο (με μόλις 9,20%).

Τι σημαίνουν όλ’ αυτά; Οτι αν συνεχιστεί η τάση, ο Φεβρουάριος θα είναι επίσης φουλ εξαγωγικός μήνας, όπως συνέβη και με το Γενάρη που έκλεισε με «καθαρές» εξαγωγές 1.257 Γιγαβατώρες. Ηταν η 4η μεγαλύτερη επίδοση στην ΕΕ, πίσω από Γαλλία, Σουηδία και Ολλανδία και αρκετά πάνω από τη Γερμανία των πολλών και φθηνών θαλάσσιων αιολικών πάρκων.

Σας έχουμε γράψει συχνά για τα τοπικά συμφέροντα στην Κύπρο που δεν θέλουν το καλώδιο GSI. Μας ξαναθύμησε το θέμα η συνέντευξη που έδωσε στον Πολίτη της Κύπρου ο πρώην υπ. Ενεργειας, Γιώργος Παπαναστασίου, από τους λιγοστούς υποστηρικτές της διασύνδεσης και τον οποίο ποτέ δεν είδε με καλό μάτι το εγχώριο λόμπι.

Στη συνέντευξη αυτή ο πρώην υπουργός λέει πολλές αλήθειες, για τις ενεργειακές αποτυχίες της Κύπρου, για την τιμή του ρεύματος που παραμένει υψηλή λόγω καθυστερήσεων και πολιτικών παρεμβάσεων, αλλά και για τα τοπικά συμφέροντα, για τα οποία «οτιδήποτε έρθει από άλλη πηγή ηλεκτρισμού στην μικρή αγορά της Κύπρου και που δεν βρίσκεται στον έλεγχο του τοπικού περιβάλλοντος [..] είναι απειλή».

Κρατάμε από τη συνέντευξη Παπαναστασίου, πέραν των αιχμών που αφήνει για την κυβέρνηση Χριστοδουλίδη, όπως το σχόλιό του για το περίφημο βίντεο και τους ανθρώπους που τοποθετούνται σε κρίσιμα πόστα - «ο τόπος έχει πέσει πολύ χαμηλά στις προτεραιότητες κάποιων ατόμων που είναι σε θέσεις-κλειδιά, και σε τούτο θα πρέπει να δοθεί ιδιαίτερη προσοχή από τον εκάστοτε Πρόεδρο της Δημοκρατίας» - και την αναφορά του στη περίφημη νέα μελέτη για το καλώδιο.

«Η χώρα η οποία βρίσκεται σε ενεργειακή απομόνωση, θα πρέπει με κάποιον τρόπο ή με κάποιους τρόπους να διασύνδεθεί ενεργειακά. Μείναμε στις μελέτες βιωσιμότητας και δεν βλέπουμε τη μεγάλη εικόνα», όπως λέει χαρακτηριστικά…

Φαίνεται ότι η Τεχνητή Νοημοσύνη και οι προοπτικές που δημιουργούνται, συγκινεί όλο και περισσότερο τους ανθρώπους της ενέργειας. Για τη -σοβαρή- εμπλοκή της Kiefer και του Χρήστου Πετρόχειλου σας έχουμε γράψει. Να σας πω τώρα ότι στην ίδρυση της εταιρείας Τεχνητής Νοημοσύνης DeepRunner AI προχώρησαν ο καθηγητής ενεργειακής οικονομίας Κωνσταντίνος Ανδριοσόπουλος, γνωστός από τον εγχώριο ενεργειακό κλάδο και ο επιστήμονας Μάικ Τζαμαλούκας με εμπειρία στην αγορά των ΗΠΑ. Στο εγχείρημα συμμετέχει πλέον και ο πρώην πρόεδρος της ΡΑΑΕΥ, Αθανάσιος Δαγούμας ως επικεφαλής έρευνας και μηχανικής δεδομένων.
Να σημειώσουμε ότι η εταιρεία έχει γραφεία σε Αθήνα, Πάλο Άλτο (ΗΠΑ) και Νέο Δελχί, με στόχο να προσφέρει προηγμένες υπηρεσίες. Στον τομέα της ενέργειας παρέχει λύσεις σε εταιρείες ηλεκτρισμού, διαχειριστές και εταιρείες ΑΠΕ για τη βελτιστοποίηση προσφοράς-ζήτησης, την αυτοματοποίηση της τιμολόγησης και τη διαχείριση συμβολαίων.

Και μιας και πιάσαμε τις κοινωνικές εκδηλώσεις, να σας πω και για το κλίμα που επικράτησε στο εμβληματικό Balthazar της οδού Τσόχα, όπου η Μαρία Ρίτα Γκάλι κάλεσε το βράδυ της Παρασκευής, σε ένα ραντεβού αποχαιρετισμού, τα στελέχη με τα οποία συνεργάστηκε κατά τα 5 χρόνια που έμεινε στο τιμόνι του ΔΕΣΦΑ στη χώρα μας. Μαθαίνω λοιπόν ότι η ίδια ήταν συγκινημένη και ευχαριστούσε διαρκώς τους καλεσμένους της, τόσο τα στελέχη του ΔΕΣΦΑ, όσο και τους ανθρώπους της αγοράς, από τις υποδομές αερίου, τη βιομηχανία του CCS, τους εκπροσώπους της Ρυθμιστικής Αρχής κλπ. Φαίνεται ότι ίσως η κ. Γκάλι, η οποία έδειξε πράγματι αξιοσημείωτη δραστηριότητα και ισχυρά διοικητικά ταλέντα, θα προτιμούσε να συνεχίσει στη χώρα μας. Πάντως, όπως έχετε διαβάσει, ήδη στη θέση της ανέλαβε μια επίσης ισχυρή Ιταλίδα, μια άλλη Μαρία, η κ. Σφερρούτσα, η οποία έχει ξεκινήσει μεθοδικά να ενημερώνεται από τα στελέχη του Διαχειριστή.

Πανηγυρικά ανέλαβε την προεδρία της ΡΑΑΕΥ ο καθηγητής Κωνσταντίνος Τσιμάρας, μιας και αμέσως μετά την επίσημη ανάληψη των καθηκόντων του (αυτού και του αντιπροέδρου του Κλάδου Υδάτων Δημήτρη Ψυχογιού) είχε την ευκαιρία να κάνει «προγραμματικές δηλώσεις» στην κοπή της πίτας της Αρχής, που έγινε την Παρασκευή.

Η Αρχή και τα μέλη της, παλιά και νέα, τιμήθηκαν, τόσο από την πολιτική ηγεσία (Παπασταύρου, Τσάφος, Γιάννης Ανδριανός του υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης), όσο και από τους Διαχειριστές (Μανουσάκης του ΑΔΜΗΕ, Μάνος του ΔΕΔΔΗΕ, Ρήγα του ΔΑΠΕΕΠ, Μοργκάντε της ΕΝΑΟΝ, Ζανινότι της ΕΝΑΟΝ ΕΔΑ, Θωμαδάκης από το ΔΕΣΦΑ κ.λπ). Όπως μαθαίνω, το φλουρί έπεσε στον τομέα των Υδάτων, αλλά οι υποσχέσεις του κ. Παπασταύρου για αντιμετώπιση του θέματος της υποστελέχωσης και της «απαγόρευσης» στο να μπορούν να δοθούν ανταγωνιστικές αποδοχές, αφορούσε ολόκληρη τη ΡΑΑΕΥ. Να σας θυμίσω πάντως ότι τέτοιου τύπου υποσχέσεις έχουν δώσει όλοι οι Υπουργοί τα τελευταία 10-12 χρόνια, αλλά αυτό που βλέπουμε είναι τα στελέχη να εγκαταλείπουν την Αρχή μιας και οι αμοιβές στην αγορά είναι πολύ καλύτερες…