«Μπλόκο» από τους συνταξιούχους στην πώληση του ΑΔΜΗΕ

Δυναμίτη στην πορεία αποκρατικοποίησης του ΑΔΜΗΕ αποτελεί, σύμφωνα με εκτιμήσεις νομικών παραγόντων, η αγωγή που έχει κάνει η Πανελλήνια Ομοσπονδία Συνταξιούχων ΔΕΗ εναντίον της διαδικασίας αυτής, προκειμένου να κατοχυρωθεί η ασφαλιστική περιουσία των ταμείων ασφάλισης των εργαζομένων και να  διαφυλαχτούν τα ασφαλιστικά δικαιώματα εργαζομένων και συνταξιούχων. Ως γνωστόν η περιουσία του ασφαλιστικού ταμείου των εργαζομένων στη ΔΕΗ έχει ενσωματωθεί στην πάγια περιουσία της ΔΕΗ (και συνεπώς και του ΑΔΜΗΕ ως 100% θυγατρικής της) και οι συνταξιούχοι, εγείροντας αξιώσεις, υποστηρίζουν ότι οποιαδήποτε πώληση είναι παράνομη.

Αντίστοιχες κινήσεις είχε απειλήσει ότι θα κάνει και η ΓΕΝΟΠ η οποία δεν έχει προχωρήσει, προφανώς λόγω των διοικητικών προβλημάτων που έχει, καθώς στην πραγματικότητα είναι σήμερα ακέφαλη.

Πρέπει να σημειωθεί πάντως ότι η αγωγή των συνταξιούχων και οι πιθανές ενέργειες που θα ακολουθήσουν, πέραν του ότι νομικά δεν θεωρούνται «αστείες», εκτιμάται  ότι μπορούν να προκαλέσουν μεγάλη καθυστέρηση και τελικά να τινάξουν στον αέρα την αποκρατικοποίηση για την οποία βιάζεται η κυβέρνηση. Και τούτο διότι μια εκκρεμότητα τέτοιου είδους είναι εύλογο να αποθαρρύνει τυχόν ενδιαφερόμενους. Σύμφωνα μάλιστα με πληροφορίες υπάρχουν και άλλα νομικού τύπου «αγκάθια» που δεν είναι καθόλου προφανές ότι θα ξεπεραστούν εύκολα.

Στελέχη του ενεργειακού τομέα εκτιμούν ότι η πλέον ενδεδειγμένη κίνηση από την πλευρά του Δημοσίου, είναι να εξασφαλιστεί συναίνεση των σωματείων. Κάτι τέτοιο θα μπορούσε να επιτευχθεί με την παραχώρηση ποσοστού μετοχών του ΑΔΜΗΕ και ενδεχομένως και του ΔΕΔΔΗΕ (διαχειριστής του δικτύου μέσης και χαμηλής τάσης) στο ασφαλιστικό ταμείο των εργαζομένων στη ΔΕΗ και προτιμότερο στο επικουρικό τους ταμείο, καθώς με τον τρόπο αυτό καλύπτεται η υποχρέωση του Δημοσίου έναντι των εργαζομένων στη ΔΕΗ, ενώ από την άλλη το ταμείο αποκτά σταθερά έσοδα.

Κοινή δε, είναι η πεποίθηση, ότι χωρίς την εξασφάλιση συναίνεσης πριν από την έναρξη της διαδικασίας ιδιωτικοποίησης, δεν πρόκειται να βρεθεί επενδυτής να εμπλακεί σε μία μεταβίβαση με δικαστικές προεκτάσεις και εμπλοκές. Να σημειωθεί εδώ ότι η δικάσιμος της αγωγής της Ομοσπονδίας Συνταξιούχων ΔΕΗ είχε ορισθεί για τις 18 Σεπτεμβρίου, αλλά αναβλήθηκε για την Άνοιξη του 2014.

Επιπλέον  υπάρχει αντικειμενικά  προβληματισμός στους πιθανούς επενδυτές λόγω του σχετικά μικρού εσόδου (8%) που εξασφαλίζει η λειτουργία του ΑΔΜΗΕ, σε συνάρτηση πάντα με τη γενικότερη κατάσταση και το ρίσκο που έχει ακόμα η ελληνική οικονομία.

Η προετοιμασία

Σε ό,τι αφορά πάντως την προεργασία, σύμφωνα με τις μέχρι στιγμής πληροφορίες, το ΥΠΕΚΑ επεξεργάζεται νομοθετικές ρυθμίσεις, προκειμένου ο ΑΔΜΗΕ να απαλλαγεί από υποχρεώσεις, οι οποίες απορρέουν από το ρόλο ως διαχειριστή εισπράξεων από το σύστημα και οφειλών έναντι παραγωγών (ΑΠΕ).

Οι σχετικές πρωτοβουλίες έχουν ως στόχο να απαλλαγεί ο ΑΔΜΗΕ από βάρη τα οποία έχουν προκληθεί από τη δραστηριότητα αυτή, την οποία θα αναλάβει εξ ολοκλήρου ο Λειτουργός της Αγοράς - ΛΑΓΗΕ.

Που στηρίζονται οι απαιτήσεις των ασφαλισμένων

Η εισαγωγή της ΔΕΗ στο Χρηματιστήριο πριν από 12 χρόνια, έγινε με Νόμο ο οποίος αναγνώριζε τα δικαιώματα που έχει το τότε ασφαλιστικό ταμείο των εργαζομένων της ΔΕΗ, στην περιουσία της επιχείρησης.

Τα δικαιώματα αυτά παραχωρήθηκαν στο Δημόσιο, μετά από συμφωνία μεταξύ κυβέρνησης και ΓΕΝΟΠ (υπουργός Ανάπτυξης Ευάγγελος Βενιζέλος, πρόεδρος ΓΕΝΟΠ Νίκος Έξαρχος) με την υποχρέωση του Δημοσίου να καλύπτει πλήρως μέσω του προϋπολογισμού, τη διαφορά μεταξύ εσόδων και εξόδων του συγκεκριμένου ταμείου (ΟΑΠ ΔΕΗ), το οποίο στη συνέχεια ενσωματώθηκε στο ΤΑΥΤΕΚΩ.

Έτσι οι εργαζόμενοι και συνταξιούχοι της ΔΕΗ που είναι ασφαλισμένοι στο «παλαιό» ταμείο της, έχουν έννομο συμφέρον να απαιτήσουν το μερίδιο που έχει αυτό στην περιουσία της ΔΕΗ (ο ΑΔΜΗΕ είναι 100% θυγατρική της ΔΕΗ), προκειμένου να έχουν εξασφαλισμένες τις εγγυήσεις χρηματοδότησης του.

Οι απαιτήσεις των εργαζομένων στην περιουσία της ΔΕΗ, ξεκινούν από το 1965, όταν δηλαδή ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης ως υπουργός Συντονισμού, πέρασε νόμο ο οποίος επέτρεπε στη ΔΕΗ να κατακρατά η ίδια τις ασφαλιστικές εισφορές των εργαζομένων, αναλαμβάνοντας ταυτόχρονα όλες τις ασφαλιστικές υποχρεώσεις (ιατροφαρμακευτικές, συνταξιοδοτικές). Με τον τρόπο αυτό η ΔΕΗ θα χρηματοδοτούσε το επενδυτικό της πρόγραμμα, χωρίς να προστρέχει σε τραπεζικό δανεισμό.

Έτσι με βάση τις κρατήσεις που έγιναν από το 1965 έως το 1993, η αναλογιστική μελέτη που έγινε κατέληξε στο ότι η αξία της περιουσίας της ΔΕΗ, στην οποία οι εργαζόμενοι έχουν δικαιώματα, ανέρχεται σε περίπου 3 τρισ. δραχμές. Έναντι της αξίας αυτής, ο νόμος για την μετατροπή της ΔΕΗ σε ΑΕ και την εισαγωγή της στο χρηματιστήριο, προέβλεψε την κάλυψη των ελλειμμάτων του ταμείου (ΟΑΠ ΔΕΗ) από τον προϋπολογισμό.

Με την ένταξη του ΟΑΠ στο ΤΑΥΤΕΚΩ και την μη τήρηση εκ μέρους του Δημοσίου των υποχρεώσεών του έναντι του ταμείου, υπάρχει ισχυρή νομική βάση ώστε οι εργαζόμενοι να απαιτήσουν την περιουσία της ΔΕΗ, στο ποσοστό που αντιστοιχεί στις ασφαλιστικές εισφορές που παρακράτησε η επιχείρηση.