Η οικονομία, η κλιματική αλλαγή και οι εξεγέρσεις

Τελικά, η κινεζική κρίση δείχνει ότι ο λογαριασμός από το αδυσώπητο κυνήγι του κέρδους και η παράδοση του πλανήτη στις πολυεθνικές αργά ή γρήγορα μπορεί να εξελιχθεί σε μπούμερανγκ για την ισορροπία της παγκόσμιας οικονομίας. Σε αυτό το παιχνίδι, όπου πάντα κερδισμένες είναι οι πολυεθνικές, οι απλοί άνθρωποι μετατρέπονται σε εργαλεία εύκολου κέρδους.

Ήδη πολλοί διανοητές προειδοποιούν ότι η αδίστακτη εκμετάλλευση των φυσικών πόρων σύντομα θα γίνει η θρυαλλίδα νέων κοινωνικών και πολιτικών εκρήξεων σε ευαίσθητα σημεία του πλανήτη. Για παράδειγμα, λιγότερο από μισή δεκαετία έχει περάσει από τότε που ξέσπασε η Αραβική Άνοιξη, που συγκλόνισε συθέμελα τη Βόρεια Αφρική και τη Μέση Ανατολή, και τώρα οι ειδικοί προειδοποιούν για τον επόμενο γύρο των περιφερειακών αναταραχών που θα προκληθούν από τις επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής. Οι πληθυσμοί των χωρών της Βόρειας Αφρικής ήδη αντιμετωπίζουν τη σκληρή πραγματικότητα της κλιματικής αλλαγής, με μακρύτερες περιόδους ξηρασίας. Και ενώ οι άνθρωποι στη Σαχάρα, για παράδειγμα, αγωνίζονται για τα αποθέματα νερού που χρειάζονται στη γεωργία και οι αλιευτικές κοινότητες στη Βόρεια Αφρική καθαρές θάλασσες για να συνεχίζουν να προσπορίζονται από την αλιεία, οι τοπικές κυβερνήσεις, αγνοώντας (;) αυτήν την απειλή, συναλλάσσονται με τις πολυεθνικές του πετρελαίου και των ορυχείων για δραστηριότητες εξαιρετικά ρυπογόνες, που, αντί να λύνουν το πρόβλημα, το επιδεινώνουν.

Η έλλειψη του ύδατος, της ενέργειας, των τροφίμων, η υποβάθμιση του εδάφους και η ερημοποίηση αποτελούν τους πέντε σοβαρούς κινδύνους περιβαλλοντικής ασφάλειας που αντιμετωπίζει η Βόρεια Αφρική. Και καθένας από αυτούς επιτείνεται από την αύξηση του πληθυσμού της περιοχής.

Και, φυσικά, οι κυβερνήσεις αδιαφορούν. Πρόσφατη είναι η περίπτωση της Αλγερίας, η οποία προσπαθεί να επιβάλει την άντληση πετρελαίου με τη μέθοδο fracking, πυροδοτώντας σοβαρές αντιδράσεις από τον τοπικό πληθυσμό. Οι κάτοικοι της Ain Salah, που βρίσκεται περίπου 1.200 χιλιόμετρα νότια της πρωτεύουσας, το Αλγέρι, διαμαρτύρονται ενάντια στις γεωτρήσεις για φυσικό αέριο από σχιστόλιθο σε μια κοντινή περιοχή, επικαλούμενοι περιβαλλοντικές ανησυχίες. Η μάχη του αντι-σχιστόλιθου στη συνέχεια εξαπλώθηκε σε άλλα τμήματα της Σαχάρας. Σύμφωνα με τοπικούς ακτιβιστές, η κρατική εταιρεία πετρελαίου και φυσικού αερίου Sonatrach θέλει να εφαρμόσει τεχνικές fracking, μια αμφιλεγόμενη διαδικασία, που περιλαμβάνει την έγχυση υψηλής πίεσης του νερού και των χημικών ουσιών σε πετρώματα για να γίνει η εξαγωγή φυσικού αερίου. «Ο εξοπλισμός έχει εγκατασταθεί κρυφά κοντά στα πηγάδια σχιστολιθικού φυσικού αερίου και τον διαχειρίζονται από κοινού η κρατική εταιρεία με την πολυεθνική Halliburton και Sonatrach. Ξένοι εμπειρογνώμονες έφτασαν ήδη στον χώρο του φυσικού αερίου" είπε ένας ακτιβιστής. Σημειώνεται ότι σύμφωνα με τον εκτελεστικό διευθυντή της βρετανικής εταιρείας ΒΡ Ρόμπερτ Νταντλ, η Ρωσία, η Αλγερία, η Κίνα και η Αργεντινή έχουν σαφείς προοπτικές εκμετάλλευσης κοιτασμάτων σχιστολιθικών υδρογονανθράκων.

Και δεν είναι η μοναδική περίπτωση των ακραίων ανισοτήτων που αφορά την υπερεκμετάλλευση φυσικών πόρων από τις πολυεθνικές, με τη βοήθεια διεφθαρμένων κυβερνήσεων. Η εικόνα των εκατοντάδων χιλιάδων Αφρικανών προσφύγων που πνίγονται καθημερινά στην Μεσόγειο προσπαθώντας να ξεφύγουν από τη φτώχεια και τον φόνο δίπλα στους δισεκατομμυριούχους των τοπικών ελίτ, οι οποίοι εκποιούν τα πάντα, από γη μέχρι διαμάντια και από πετρέλαιο μέχρι άνθρακα, στις πολυεθνικές είναι μια εικόνα του μέλλοντος την οποία κανείς δεν μπορεί πλέον να αγνοεί.

* του Γιάννη Σιώτου

(Αυγή)