Μαίρη Ανδρεάδη: Γυναίκες ή άνδρες, θέλω να βλέπω σε διευθυντικές θέσεις περισσότερους άξιους ανθρώπους

Έχοντας δουλέψει επί σειρά ετών ως σύμβουλος επικοινωνίας, για πολλές εταιρείες ή projects του ενεργειακού τομέα, η Μαίρη Ανδρεάδη είναι σήμερα διευθύντρια εταιρικής επικοινωνίας του Ομίλου ΕΛΛΑΚΤΩΡ.

Η είσοδός της στον ενεργειακό τομέα έμοιαζε τυχαία, φαίνεται ωστόσο ότι ήταν συνειδητή επιλογή.

Παρότι αναγνωρίζει ότι η πρόσβαση των γυναικών στον εργασιακό χώρο συναντά ακόμα και σήμερα δυσκολίες, μιλώντας στο energypress με αφορμή την Ημέρα της Γυναίκας, διατυπώνει μια «αιρετική» άποψη:  με ενοχλεί, λέει, πολύ περισσότερο να βλέπω γυναίκες να αναρριχώνται σε θέσεις ευθύνης χωρίς να το αξίζουν, μόνο και μόνο για να συμπληρωθεί μία απαιτούμενη ποσόστωση «ισότητας», παρά ότι είναι λιγότερες από τους άνδρες οι γυναίκες που βρίσκονται σε θέση ευθύνης.

Διαβάστε παρακάτω τις απαντήσεις της Μαίρης Ανδρεάδη στις ερωτήσεις του energypress:

Ποια βήματα σας οδήγησαν στον τομέα της ενέργειας; Ήταν επιλογή εξαρχής ή προέκυψε στη συνέχεια;

Όταν ξεκίνησα να εργάζομαι ως σύμβουλος επικοινωνίας στη V+O Communication για πελάτες από τον ενεργειακό χώρο και τον κλάδο της βιομηχανίας, έμοιαζε πως ήταν τυχαίο.

Αντίθετα όμως με την αντίληψη που έχει ο κόσμος για την επικοινωνία, περί νεαρών κοριτσιών που διοργανώνουν πάρτι με κοσμικούς, εγώ περνούσα το μεγαλύτερο μέρος της εργασιακής μου ζωής παρακολουθώντας τις συνεδριάσεις της Επιτροπής Παραγωγής και Εμπορίου στο κανάλι της Βουλής, γράφοντας memo για public affairs και επισκεπτόμενη λατομεία, μεταλλεία, αγωγούς φυσικού αερίου και αιολικά πάρκα.

Κι όσο περισσότερο δούλευα για πελάτες από τον ενεργειακό κλάδο και αποκτούσα βαθύτερη γνώση και εμπειρία, τόσο λιγότερο ήθελα να διαχειρίζομαι λογαριασμούς από άλλους τομείς και τόσο σπανιότερα ο εργοδότης μου, μου ανέθετε κάτι άλλο.

Εκ των υστέρων λοιπόν, συνειδητοποιώ ότι τόσο η προτίμηση που εγώ έδειχνα σε αυτούς τους πελάτες όσο και η συνεχής επιμονή της V+O να μου αναθέτει σχετικούς λογαριασμούς, ήταν στην πραγματικότητα αμφότερες συνειδητές επιλογές που νομοτελειακά με οδηγούσαν εκεί που βρίσκομαι σήμερα.

Βλέπουμε ότι στον τομέα της ενέργειας είναι λίγες οι γυναίκες που έχουν θέση ευθύνης. Που οφείλεται αυτό;

Πιστεύω ότι είναι αποτέλεσμα μίας σειράς παραγόντων.

Πρώτον είναι λιγότερες οι γυναίκες που επιλέγουν επαγγέλματα που συνήθως απαντώνται στο χώρο της ενέργειας. Αν κάποιος για παράδειγμα πάει στο Πολυτεχνείο θα δει ότι οι γυναίκες στο Τμήμα Ηλεκτρολόγων Μηχανικών ή σε άλλες σχετικές με τον ενεργειακό κλάδο ειδικότητες, είναι σαφώς λιγότερες από τους άνδρες κι αυτό σε μεγάλο βαθμό είναι αποτέλεσμα προτίμησης των γυναικών κι όχι αποτέλεσμα διακρίσεων ή στερεοτύπων νομίζω.

Αν όμως η πρόσβαση σε τεχνικές σχολές και πανεπιστημιακά ιδρύματα δεν εξαρτάται από το φύλο, δεν ισχύει κατά τη γνώμη μου το ίδιο στην πρόσβαση στον εργασιακό χώρο ακόμα και σήμερα. Μη ξεχνάμε άλλωστε ότι οι περισσότερες ελληνικές εταιρείες που δραστηριοποιούνται στο χώρο της ενέργειας σήμερα έχουν προέλθει ή ανήκουν σε ομίλους κατασκευαστικούς ή βιομηχανικούς που ξεκίνησαν ως οικογενειακές επιχειρήσεις σε δεκαετίες όπως του 30’ ή του 50’, όπου η θέση της γυναίκας στον εργασιακό χώρο θεωρούνταν είτε ανήκουστη είτε «βοηθητική». Αυτή τη νοοτροπία μπορεί οι επιχειρήσεις θεωρητικά να την έχουν ξεπεράσει σήμερα, αλλά σε πρακτικό επίπεδο αν κοιτάξει κανείς τα Διοικητικά Συμβούλια ή τις ανώτερες διευθυντικές θέσεις, θα δει πως τα γυναικεία ονόματα σπανίζουν ή έστω ότι οι γυναίκες είναι μειονότητα.  

Προσωπικά, ωστόσο, με ενοχλεί πολύ περισσότερο να βλέπω γυναίκες να αναρριχώνται σε θέσεις ευθύνης χωρίς να το αξίζουν μόνο και μόνο για να συμπληρωθεί μία απαιτούμενη ποσόστωση «ισότητας», παρά ότι είναι λιγότερες από τους άνδρες οι γυναίκες που βρίσκονται σε θέση ευθύνης.

Θέλω να βλέπω σε διευθυντικές θέσεις περισσότερους άξιους ανθρώπους, γυναίκες ή άνδρες, όχι απλά περισσότερες γυναίκες.

Υπάρχουν γνωρίσματα που χαρακτηρίζουν τις γυναίκες (γενικά) και ταιριάζουν στην ενέργεια; Οι γυναίκες της ενέργειας ποια ιδιαίτερα χαρακτηριστικά έχουν, αν έχουν;

Οι γυναίκες που εργάζονται στο χώρο της ενέργειας – όσες τουλάχιστον εγώ έχει τύχει να γνωρίσω – δεν έχουν κοινά χαρακτηριστικά. Δεν έχω καν συναντήσει δυο γυναίκες μηχανικούς που να έχουν παρόμοια γνωρίσματα ως χαρακτήρες ή ως επαγγελματίες.

Δεν πιστεύω ότι υπάρχει κάτι συγκεκριμένο που καθορίζει το αν μία γυναίκα θα επιλέξει αυτόν τον κλάδο, εκτός ίσως από το εγγενές ενδιαφέρον να ασχοληθεί με αυτόν τον τομέα. Αυτό είναι το μόνο κοινό χαρακτηριστικό ανάμεσα σε εμένα που εργάζομαι στην επικοινωνία, στην ηλεκτρολόγο μηχανικό που παρακολουθεί τις μετρήσεις στο αιολικό πάρκο και τη νομική σύμβουλο που μελετά τις αλλαγές του ρυθμιστικού πλαισίου. Έχουμε όλες επιλέξει να εργαστούμε στον ενεργειακό κλάδο.

Μετά τη δουλειά, υπάρχει καθόλου… ενέργεια για τις άλλες υποχρεώσεις μιας γυναίκας ή για προσωπική ζωή;

Ο ελεύθερος χρόνος και η ενέργεια για άλλες υποχρεώσεις ή δραστηριότητες, δεν εξαρτάται κατά τη γνώμη μου από το φύλο. Έχει άμεση σχέση με το πόσο εντατικό είναι το ωράριο εργασίας, πόσες ευθύνες έχει κάποιος στη θέση που βρίσκεται και πώς τελικά ιεραρχεί τις προτεραιότητες μεταξύ της επαγγελματικής και της προσωπικής του ζωής.

Δεν υπάρχουν κατά τη γνώμη μου διαφορές στον ελεύθερο χρόνο και την υπολειπόμενη ενέργεια μεταξύ ανδρών και γυναικών. Ακόμα και το επιχείρημα ότι μία εργαζόμενη μητέρα έχει λιγότερο χρόνο από ότι ένας εργαζόμενος πατέρας, για εμένα είναι κι αυτό προϊόν ενός στερεοτύπου.

Είναι θέμα κάθε ζευγαριού και κάθε οικογένειας πώς μοιράζει τις υποχρεώσεις και την προσωπική ζωή. Αν πχ ένας άνδρας και μία γυναίκα εργάζονται ακριβώς τις ίδιες ώρες και δαπανούν ακριβώς τις ίδιες ώρες για τη φροντίδα της οικογένειάς τους, τότε θα έχουν τον ακριβώς ίδιο ελεύθερο χρόνο και την ακριβώς ίδια ενέργεια, πολλή ή λίγη.

Αν βέβαια εργάζονται και οι δύο σε τομείς ευθύνης στον κλάδο της ενέργειας, θα τολμήσω να υποθέσω ότι μάλλον θα έχουν λίγη διαθέσιμη ενέργεια για άλλες υποχρεώσεις και προσωπική ζωή…

ΜΙΚΡΟ ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ

Εργάζομαι τα τελευταία 15 χρόνια στην επικοινωνία και τα Μ.Μ.Ε, έχοντας δουλέψει στο παρελθόν τόσο ως δημοσιογράφος, όσο και ως στέλεχος επικοινωνίας και Γραφείου Τύπου σε οργανισμούς και εταιρείες, όπως FLASH 96, Αθήνα 2004, S&B Βιομηχανικά Ορυκτά, ΑΓΕΤ Ηρακλής, Lafarge Beton, Gazprom, ΔΕΠΑ, ΕΠΑ Αττικής, ΔΕΗ Ανανεώσιμες, ΕΛ.ΤΕΧ. Άνεμος, Ελληνικός Σύνδεσμος Ανεξάρτητων Εταιρειών Ηλεκτρικής Ενέργειας κ.α.

Για 8 χρόνια (2006-2014) εργάστηκα ως σύμβουλος επικοινωνίας στην εταιρεία Δημοσίων Σχέσεων V+O Communication. Από τον Ιούνιο του 2014 έως τον Ιούνιο του 2018 ήμουν Υπεύθυνη Επικοινωνίας και Γραφείου Τύπου του Ελληνικού Συνδέσμου Ανεξάρτητων Εταιρειών Ηλεκτρικής Ενέργειας (ΕΣΑΗ), ενώ το καλοκαίρι του 2018 υπήρξα επικεφαλής στρατηγικής επικοινωνίας της καμπάνιας «CHANGE4ELLAKTOR», έχοντας τη συνολική ευθύνη της επικοινωνίας και του Γραφείου Τύπου της πρώτης «μάχης μέσω μετοχικών εξουσιοδοτήσεων» (proxy fight) στην ιστορία των ελληνικών εισηγμένων.

Από τον Σεπτέμβριο του 2018 είμαι Διευθύντρια Εταιρικής Επικοινωνίας του Ομίλου ΕΛΛΑΚΤΩΡ.

Είμαι Πτυχιούχος του Τμήματος Επικοινωνίας και Μ.Μ.Ε. του Πανεπιστημίου Αθηνών και κάτοχος Μεταπτυχιακού Τίτλου στις Διεθνείς Δημόσιες Σχέσεις από το Πανεπιστήμιο του Κάρντιφ της Βρετανίας, από το οποίο αποφοίτησα με έπαινο για τη μεταπτυχιακή μου εργασία, με θέμα το φαινόμενο του spin στην πολιτική επικοινωνία κατά τη διακυβέρνηση των Εργατικών στη Βρετανία.