Ραδιενεργά

Μαύρα τα μαντάτα για τη Σερενάτα… Διαβάσατε προφανώς στο σχετικό μας ρεπορτάζ για τις δυσκολίες που συναντά το project «ΔΕΣΦΑ – Αζέροι – Ιταλοί». Δεν θέλω να στεναχωρήσω κάποιους φίλους μου που άφηναν να διαρρεύσει κάτι σε στυλ «Ήρθε το θέμα στο Μαξίμου και το κλείνουμε γιατί είμαστε αποφασιστικοί», αλλά αποδεικνύεται ότι τα πράγματα δεν είναι τόσο απλά. Με το να πάρεις τη διαπραγμάτευση από το ΥΠΕΝ και να την πας στο Μαξίμου επειδή στους Αζέρους δεν αρέσει ο Σκουρλέτης, για παράδειγμα, δεν σημαίνει ότι βρήκες τρόπο να ξεπεράσεις το βασικό πρόβλημα. Ποιο είναι αυτό; Ότι στην υπόθεση ΔΕΣΦΑ οι Αζέροι είχαν καταφέρει πράγματι (το πώς είναι μια άλλη υπόθεση…) να έχουν ένα πολύ καλό deal για τα συμφέροντά τους. Και δεν έχουν μεγάλη διάθεση να αποδεχθούν κάτι διαφορετικό…

Μαθαίνω πως στο χώρο των ΑΠΕ επικρατεί μεγάλη αναστάτωση από τις “ωμές” θα λέγαμε, αν έχουν μεταφερθεί σωστά, δηλώσεις του Προέδρου του ΛΑΓΗΕ όπως δημοσιεύτηκαν σε δελτίο τύπου περιφερειακού συλλόγου που συναντήθηκε μαζί του. Αιχμή η ρήση του Μιχάλη Φιλίππου, (επαναλαμβάνω: αν το δελτίο τύπου είναι ακριβές), πως κάποιες επιχειρήσεις ΑΠΕ «δεν θα περάσουν τον κάβο», αφού ο ίδιος παρά την ισοσκελισμένη εικόνα του δελτίου Ειδικού Λογαριασμού ΑΠΕ που καταρτίζει και δημοσιεύει, εμφανίζεται να εγγυάται μόλις 45 εκατ. το μήνα από τα τριπλάσια που κατά μέσο όρο εμφανίζει ως έσοδα  Οπότε οι εταιρείες μεγάλες και μικρές του χώρου αναρωτιούνται τι θα πράξει ο ίδιος για την επίσπευση της είσπραξης των κονδυλίων που προβλέπονται στο δελτίο και βεβαίως αν λαμβάνει υπόψη τις συνέπειες των λεγομένων του στην πιστοληπτική ικανότητα των επιχειρήσεων ΑΠΕ έναντι των τραπεζών αλλά και των μετόχων τους.  Δεν ξέρουμε που θα καταλήξει για το Λειτουργό το μέτωπο που μάλλον αδέξια ανοίγει, αλλά σίγουρα δεν θα βοηθήσει ούτε το επενδυτικό κλίμα στην χώρα, ούτε τις προσπάθειες του Υπουργείου και της Κυβέρνησης προς την κατεύθυνση της ανάπτυξης, ούτε βεβαίως και την… ειρήνη με τους συμβεβλημένους μαζί του παραγωγούς από ΑΠΕ που βλάπτονται από τις θέσεις αυτές.  Ειρήνη που είχε επέλθει τα τελευταία χρόνια χάρη και των προσπαθειών του ίδιου του ΛΑΓΗΕ.  Νομίζω από Δευτέρα θα έχουμε εξελίξεις...

Για τη συνάντηση της ΓΕΝΟΠ και των…. λοιπών δημοκρατικών δυνάμεων με τον Πάνο Σκουρλέτη, μάθαμε από την ανακοίνωση του συνδικάτου. Κάτι μου λέει ότι έτσι το έμαθε και ο Μανώλης Παναγιωτάκης. Αλλά αφού, όπως βλέπω από την ανακοίνωση, το όνομά του ήταν συνεχώς στο τραπέζι της συζήτησης γιατί δεν τον φωνάζανε και τον ίδιο να τους πει τι βλέπει και τι εννοεί;  Είναι προφανές ότι από την θέση του και μόνον, μπορεί να φωτίσει καλύτερα τα πράγματα.  Δεν ξέρω αν το συνειδητοποιούν όλοι, αλλά η ΔΕΗ βρίσκεται σε πολύ δύσκολη θέση για να έχει την πολυτέλεια για αντιπαλότητες και καπρίτσια…

Η ανακοίνωση του ΥΠΕΝ για την κοινοπραξία Total-ΕΛΠΕ-Edison ήταν σαφής και αφορούσε το οικόπεδο 2, το οποίο βρίσκεται δυτικά της Κέρκυρας. Για αυτό άλλωστε το οικόπεδο είχε κάνει προσφορά η κοινοπραξία. Ωστόσο, σε ένα σωρό ΜΜΕ -μεταξύ άλλων και στην κρατική ΕΡΤ! - διαβάσαμε ή ακούσαμε ότι η κοινοπραξία αναλαμβάνει να ξεκινήσει έρευνες σε είκοσι οικόπεδα σε Ιόνιο και Κρήτη! Έστω ότι δεν γνωρίζουμε πως η κοινοπραξία είχε ενδιαφερθεί μόνο για το συγκεκριμένο θαλάσσιο μπλοκ. Είναι δυνατό πια να μην μπορούμε να διαβάζουμε σωστά μια ανακοίνωση μερικών γραμμών; Θλίψη μάς πιάνει, ως δημοσιογράφους...

Από τα δημοσιεύματα στον Τύπο βλέπω ότι δεν υπάρχει πλήρης κατανόηση του μηχανισμού αποζημίωσης μέσω της δωρεάν κατανομής δικαιωμάτων εκπομπής ρύπων. Πρέπει να ξέρετε ότι, παρά τον τίτλο του, ο μεταβατικός μηχανισμός δωρεάν κατανομής δικαιωμάτων (Transitional Free Allocation) που προβλέπεται στο άρθρο 10c της Οδηγίας για το Ευρωπαϊκό Σύστημα Εμπορίας Δικαιωμάτων Εκπομπών, δεν αφορά τη διανομή δωρεάν δικαιωμάτων στη ΔΕΗ ή άλλους ηλεκτροπαραγωγούς, προκειμένου να μην πληρώνουν για τους ρύπους που εκπέμπουν. Κάτι τέτοιο άλλωστε απαγορεύεται ρητά στο Άρθρο 10α, παράγραφο 3 της Οδηγίας. Στο πλαίσιο του μηχανισμού, δωρεάν δικαιώματα θα δίνονται μόνο για χρηματοδότηση νέων έργων εκσυγχρονισμού των ενεργειακών υποδομών, που εξασφαλίζουν τη διαφοροποίηση των ενεργειακών πόρων, την αναβάθμιση των υποδομών και την αποκατάσταση του περιβάλλοντος, την προώθηση των καθαρών τεχνολογιών και τον εκσυγχρονισμό των δικτύων ηλεκτρικής ενέργειας.

Θέλω καταρχάς να σας θυμίσω ότι για το «μοντέλο Σκουρλέτη», το διαφορετικό δηλαδή μοντέλο αξιοποίησης των ενεργειακών εταιρειών, στον αντίποδα του προγράμματος του ΤΑΙΠΕΔ, διαβάσατε πρώτη φορά εδώ, στο energypress, στις 25 Αυγούστου. Τίποτα πρωτότυπο, θα μου πείτε, και θα έχετε δίκιο, αφού για τα περισσότερα και τα μεγαλύτερα από τα συμβαίνοντα στον τομέα της ενέργειας ενημερωθήκατε κατά πρώτον επίσης από  εδώ. Θέλω όμως να σας κάνω μια πρόβλεψη: Η υπόθεση των ενεργειακών αποκρατικοποιήσεων θα πρωταγωνιστήσει στις πολιτικές εξελίξεις του επόμενου διαστήματος. Με την ομιλία του στο Συνέδριο του ΣΥΡΙΖΑ ο Σκουρλέτης αναβάθμισε το θέμα σε κεντρικό πολιτικό επίδικο και η επιτυχία του σε σταυρούς έχει τη σημασία της. Σχετική βέβαια, καθώς το να λες αριστερά πράγματα στους συνέδρους ενός κόμματος σαν τον ΣΥΡΙΖΑ είναι συνταγή σίγουρης επιτυχίας. Η συνέχεια που δόθηκε τις επόμενες ημέρες όμως, και κυρίως το «κόψιμο» του Υπουργού Ενέργειας από την Πολιτική Γραμματεία, έχουν ακόμα μεγαλύτερη σημασία. Κι αυτό γιατί ανεξάρτητα από τις προθέσεις των άμεσα εμπλεκομένων, οι εξελίξεις αυτές βοήθησαν ώστε να γίνει πλέον η εναντίωση στις ενεργειακές αποκρατικοποιήσεις κάτι σαν λάβαρο όλων των σκόρπιων κομματικών δυνάμεων, οι οποίες μπορεί να μην είχαν ιδέα για τα θέματα αυτά, τα βρίσκουν όμως τώρα απολύτως κατάλληλα για να εκφράσουν τις μικρές ή μεγάλες αντιρρήσεις τους για τις επιλογές της κυβέρνησης, την πορεία του ΣΥΡΙΖΑ, την αυθεντία του αρχηγού κλπ.  Ούτε η σχετική αρθρογραφία στον ιστότοπο που εκφράζει τους 53+ είναι τυχαία, ούτε η στοίχιση άλλων υπουργών πίσω από τη λογική Σκουρλέτη. Νομίζω ότι οι ενεργειακές αποκρατικοποιήσεις θα είναι στο εξής η Λυδία λίθος επί της οποίας θα δοκιμάζεται το αριστερό ανάστημα και η αντοχή της κυβέρνησης και, σε προσωπικό επίπεδο, των κυβερνητικών και κομματικών στελεχών. Υπό αυτή την έννοια, ο Αλέξης Τσίπρας και το οικονομικό επιτελείο θα βρίσκονται μεταξύ της σφύρας των δανειστών, στους οποίους πρέπει να στείλουν το μήνυμα «προχωράμε κατά τα συμφωνηθέντα» και ενός ισχυρού εσωκομματικού άκμονος που θα αντιτάσσεται στο «ξεπούλημα» της ΔΕΗ, της ΔΕΠΑ των ΕΛΠΕ. Και θα εύχονται (ο Τσίπρας και το οικονομικό επιτελείο) να μην χρειαστεί να έρθει στη Βουλή κάτι από αυτά…

Σε σχέση με όσα έχουν ήδη γίνει, τα θέματα από τον τομέα της ενέργειας που περιλαμβάνονται στα προαπαιτούμενα της 2^ης αξιολόγησης είναι σχετικά απλά, έχουν κατά βάση καλυφθεί ή δρομολογηθεί, και υπό φυσιολογικές συνθήκες θα έλεγε κανείς ότι οι διαπραγματεύσεις με τους δανειστές κατά πάσα πιθανότητα θα κυλήσουν ομαλά. Ωστόσο η πολιτική φόρτιση που υπάρχει μετά τις δηλώσεις των ευρωπαίων αξιωματούχων που εκτιμάται ότι «στοχοποιούσαν» τον Πάνο Σκουρλέτη, μετά την παρέμβαση Σκουρλέτη στο συνέδριο του ΣΥΡΙΖΑ και τη συνέχεια που έδωσε ο ίδιος τις επόμενες μέρες, μετά τις εξελίξεις σε εσωκομματικό επίπεδο και πριν τον αναμενόμενο ανασχηματισμό, ίσως θα αποβεί καθοριστική και για την εξέλιξη των συζητήσεων για τα ενεργειακά προαπαιτούμενα. Αν, με λίγα λόγια, ισχύει αυτό που υποστηρίζει ο Πάνος Σκουρλέτης ότι κύκλοι των δανειστών «θέλουν διακαώς να καθορίσουν τη σύνθεση του υπουργικού συμβουλίου», όπως καταλαβαίνετε μπορεί και να έχουμε σήριαλ με τη δεύτερη ενεργειακή αξιολόγηση…

Μαθαίνω ότι οι Νορβηγοί της PGS έχουν βγει στην αγορά για να πουλήσουν τμηματικά το πακέτο δεδομένων από τις σεισμικές έρευνες στο Ιόνιο και στην Κρήτη, καθώς και τα αποτελέσματα της επεξεργασίας του έχει κάνει η BEICIP. Μάλιστα, η έκπτωση υπερβαίνει και το 50% σε σχέση με τα ποσά των 6 εκατ. δολαρίων που είχαν ξοδέψει το 2013 και το 2014 εταιρείες όπως τα Ελληνικά Πετρέλαια, η Total, η Exxon Mobil και άλλες. Τα πακέτα αφορούν σεισμικές γραμμές τόσο στο Ιόνιο όσο και στην Κρήτη και οι Νορβηγοί θα σκέφθηκαν ότι είναι ευκαιρία να βγουν κάποια χρήματα τώρα που το κλίμα στην διεθνή αγορά έχει δείξει να σταθεροποιείται. Αν σκεφθεί κανείς ότι από τα 20 οικόπεδα του διαγωνισμού, έμειναν στα αζήτητα τα 17, μπορεί και να συμπεράνει ότι όσοι δεν έσπευσαν να αγοράσουν τότε, μάλλον καλά έπραξαν...

Δεν περνά ασφαλώς απαρατήρητο ότι το πολιτικό ρήγμα μεταξύ Πρωθυπουργού και Πάνου Σκουρλέτη εκδηλώθηκε σε ένα τάιμινγκ από τα πιο γεμάτα των τελευταίων μηνών σε ενεργειακές ειδήσεις. Από τη συμφωνία συνεργασίας της ΔΕΗ με τους Κινέζους της CMEC έως την πρώτη δημοπρασία σήμερα του ΛΑΓΗΕ και την αποσφράγιση τις επόμενες ημέρες των δύο προσφορων για το 24% του ΑΔΜΗΕ, αλλά και την ολοκλήρωση της νέα παράτασης στην εγγυητική επιστολή των Αζέρων για το ΔΕΣΦΑ. Η ειρωνία είναι ότι σε πολλά από τα παραπάνω ο Σκουρλέτης έχε πετύχει μια σειρά από πολιτικές νίκες για τη ρητορική του ΣΥΡΙΖΑ, κάτι που αναγνωρίζουν στο χθεσινό τους άρθρο και οι "53". Χθες πάντως κάποιος μου σφύριξε ότι ο ανασχηματισμός δεν θα γίνει αυτή την εβδομάδα

Όπως ξέρετε, από την αρχή του 2017 οι γνωστές μας τρείς ΕΠΑ (Εταιρείες Παροχής Αερίου) θα σπάσουν σε ΕΔΑ (Εταιρείες Διανομής Αερίου) και ΕΠΑ (Εταιρείες Προμήθειας Αερίου) καθώς βάσει νόμου οι δραστηριότητες διανομής και εμπορίας πρέπει να ασκούνται από διαφορετικό φορέα. Μαθαίνω λοιπόν ότι σε Θεσσαλία και Θεσσαλονίκη όπου λειτουργούσαν μεν δύο ΕΠΑ αλλά υπό κοινό management(δεδομένου ότι και οι δύο ανήκουν στο σχήμα ΔΕΠΑ – ΕΝΙ) έχουν κάνει ήδη τη νέα «μοιρασιά». Ο Φεντερίκο Ρέγκολα που ήταν ο Γενικός Διευθυντής των δύο ΕΠΑ θα είναι πλέον ο Γενικός Διευθυντής Εμπορίας, θα αναλάβει δηλαδή την ΕΠΑ Θεσσαλονίκης – Θεσσαλίας, ενώ ο μέχρι τώρα αναπληρωτής Γενικός Διευθυντής Λεωνίδας Μπακούρας θα αναλάβει τη Γενική Διεύθυνση Διανομής, δηλαδή την ΕΔΑ για τις δύο περιοχές.

Άνθρωποι του ΛΑΓΗΕ σχολιάζοντας το σημερινό θέμα μας για τις διαφωνίες των εναλλακτικών προμηθευτών στο σχέδιο για τις δημοπρασίες NOME, μου επισημαίνουν ότι η εισήγηση του ΛΑΓΗΕ είναι συνεπής με την παρουσίαση που έκανε στην ημερίδα που οργάνωσε η ΡΑΕ και συγκεκριμένα: Όσον αφορά, τον καθορισμό της ετήσιας ποσότητας προθεσμιακών προϊόντων προς δημοπράτηση το 2016, ο ΛΑΓΗΕ στην ημερίδα τόνισε ότι στο νομοθετημένο σχεδιασμό υπάρχει ασάφεια μεταξύ των ποσοτήτων μείωσης από συγκεκριμένο μήνα αναφοράς (ετήσια δημοπρατούμενη ποσότητα) και του μεριδίου στόχου για τη λιανική της ΔΕΗ στο τέλος κάθε έτους και για αυτό το λόγο τόσο στην ημερίδα όσο και στην πρότασή του στη διαβούλευση, έθεσε και τις δύο προσεγγίσεις.

Όσον αφορά, δε, την πρόταση του ΛΑΓΗΕ για δημοπράτηση δυο προθεσμιακών προϊόντων ίδιας διάρκειας την ίδια ακριβώς ημέρα, αντί ενός που θα συμπεριλαμβάνει τη συνολική ποσότητα, ο ΛΑΓΗΕ στην ημερίδα τόνισε ότι δεν υπάρχει μία και μοναδική τιμή εκκαθάρισης δεδομένου ότι η εκκαθάριση γίνεται “Pay as Βid” και όχι “Marginal Pricing”. Επιπρόσθετα, λαμβάνοντας υπόψη και τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του τύπου της δημοπρασίας (Yankee Auction), ο καθοριστικός παράγοντας για τη διαμόρφωση των διακριτών τιμών εκκαθάρισης δεν είναι η κατάτμηση της συνολικής ποσότητας αλλά η διαμορφούμενη κατά τη δημοπρασία στρατηγική συμμετοχής κάθε αγοραστή όσον αφορά τη μέγιστη επιθυμητή ποσότητα και το αντίστοιχο τίμημα.

Σε κάθε περίπτωση η Ρυθμιστική Αρχή λαμβάνοντας υπόψη τις θέσεις όλων των συμμετεχόντων στη διαβούλευση θα πάρει τις τελικές αποφάσεις, μου λένε από τον ΛΑΓΗΕ.

Κλείσανε προ ημερών τα ενεργειακά προαπαιτούμενα, αλλά όταν μιλάμε για το ελληνικό πρόγραμμα (και πολύ περισσότερο για τη διαχείριση του ελληνικού χρέους), τα πράγματα είναι περισσότερο περίπλοκα και ποτέ δεν ξέρεις που θα σκαλώσει η υπόθεση. Να σας αποκαλύψω για παράδειγμα ότι ο αναπληρωτής υπουργός οικονομικός Γιώργος Χουλιαράκης πέρασε χθες το μεσημέρι στο Λουξεμβούργο , 2,5 δύσκολες ώρες με τους συναδέλφους του τεχνοκράτες της Ευρωζώνης. Η συμμαχία του Βορρά, με πρώτη την Γερμανία, έκανε επίθεση αμφισβητώντας ουσιαστικά την έκθεση συμμόρφωσης της Commission που παρουσιάστηκε στην συνάντηση η οποία έλεγε ότι και τα 15 διαρθρωτικά ορόσημα της Ελλάδας είχαν υλοποιηθεί. Τι υποστήριζαν; Για παράδειγμα ότι υπάρχει καθυστέρηση στο διαγωνισμό για τον ΑΔΜΗΕ, ότι υπάρχει καθυστέρηση στη σύσταση και λειτουργία της Εταιρίας Δημοσίων Συμμετοχών, ότι δεν έχει ολοκληρωθεί η αξιολόγηση των διοικήσεων των τραπεζών κ.λπ.

Κάποιοι θα το θεωρήσουν άξιο μομφής, κάποιοι θα το θεωρήσουν άξιο επαίνου. Εμείς που είμαστε από θέση και από άποψη με την ανοιχτή οικονομία και την επιχειρηματικότητα ανήκουμε στη δεύτερη κατηγορία. Ο λόγος για την πολύ ενεργή και καθοριστική συμμετοχή που είχε το Υπουργείο Ενέργειας και προσωπικά ο Υπουργός στο να κλείσει η συμφωνία ανάμεσα στη ΔΕΗ και στην «Αλουμίνιον». Για την ακρίβεια δεν θα έκλεινε το θέμα αν δεν έμπαιναν στη μέση οι επιτελείς της οδού Μεσογείων που εκπροσωπούσαν βέβαια το βασικό μέτοχο, δηλαδή το δημόσιο. Μη γελιέστε, η διοίκηση της ΔΕΗ δεν αναδέχτηκε ποτέ, απολύτως, την «ιδιοκτησία» της συμφωνίας, για να δανειστούμε και έναν όρο από τα μνημονιακά έπη… Την υπερασπίστηκε βέβαια δημόσια και μάλιστα πειστικά ο κ. Παναγιωτάκης, αλλά αφήστε να ξέρουμε κι εμείς κάτι παραπάνω… Επιπλέον, ΔΕΗ δεν είναι μόνον ο Παναγιωτάκης…

Έχουν ανάψει οι γραμμές επικοινωνίας ανάμεσα στην οδό Μεσογείων, το Μέγαρο Μαξίμου και τις Βρυξέλλες. Η λύση που αναζητείται για να κλείσουν τα ενεργειακά προαπαιτούμενα και να ολοκληρωθεί η αξιολόγηση χωρίς να αυξηθεί το ΕΤΜΕΑΡ, όπως έχει δεσμευθεί ο Πάνος Σκουρλέτης, είναι πιθανόν να βρεθεί ακόμα και σήμερα. Αν βρεθεί βέβαια… Αν δεν βρεθεί, όπως σας έχουμε ξαναγράψει, θα βρεθεί κάποια άλλη λιγότερο φιλόδοξη. Πάντως η αξιολόγηση θα κλείσει πολύ σύντομα…

Μεγάλος ντόρος έγινε μαθαίνω για το θέμα των συμψηφισμών του ΕΤΜΕΑΡ μεταξύ ΔΕΗ και ΑΔΜΗΕ που "σήκωσε" ο ΣΠΕΦ με καταγγελία του.  Και λογικό γιατί οι παραγωγοί ΑΠΕ έβλεπαν ότι όσο πάει και χειροτερεύει η κατάσταση με τις καθυστερήσεις στις πληρωμές του ΛΑΓΗΕ, αλλά δεν μπορούσαν να φανταστούν ότι η επιδείνωση της κατάστασης οφείλεται στη λογική «τα δικά μου δικά μου και τα δικά σου δικά μου» που έχει υιοθετήσει από μόνη της η ΔΕΗ στους συμψηφισμούς με τον ΑΔΜΗΕ. Στην αγορά το παρομοιάζουν σαν κάποιος να χρωστά στο μπακάλη της γειτονιάς από βερεσέδια 240 ευρώ και στην πορεία όταν ανακάλυψε πως και ο μπακάλης του χρωστάει από πέρυσι 90 ευρώ, εκείνος να ζητάει πρόσθετα αγαθά 90 ευρώ χωρίς να πληρώσει τίποτα, επειδή θεωρεί τα βερεσέδια των 240 ευρώ που χρωστάει στο μπακάλη κεκτημένο δικαίωμά του...  Νομίζω κάποιοι από το πάλαι ποτέ κρατικό μονοπώλιο αλλά και τον διαχειριστή που το ανέχεται πρέπει να βγουν για ψώνια στην αγορά ώστε να δουν πως λειτουργεί η πραγματικότητα σε τέτοιες περιπτώσεις. Και το Υπουργείο, που στο κάτω κάτω έχει την πολιτική εποπτεία, να τραβήξει κάνα αυτί στους εποπτευόμενούς του…

Από τη στιγμή που έγινε γνωστή – όχι σε ευρύ κύκλο είναι η αλήθεια – η προκήρυξη της θέσης – φιλέτο, στους διαδρόμους της ΔΕΗ όλοι αναρωτιούνται ποιος θα είναι ο εκλεκτός. Διότι η επανενεργοποίηση και στελέχωση του γραφείου της εταιρείας στις Βρυξέλλες εύλογα αποτελεί μήλον της έριδος για πολλά από τα στελέχη της εταιρείας. Άλλωστε δεν είναι και λίγα τα οφέλη που συνοδεύουν τη θέση. Πάντως, πέρα από τις κακές γλώσσες, η αλήθεια είναι ότι η ΔΕΗ είναι για πολλά χρόνια απούσα από τις εξελίξεις στα ευρωπαϊκά κέντρα αποφάσεων, οπότε καλό είναι η επιλογή να γίνει απολύτως αξιοκρατικά με κριτήριο την ικανότητα και την επάρκεια στον επαγγελματικό και όχι στον πολιτικοσυνδικαλιστικό στίβο.  

Νομίζω ότι έχει ενδιαφέρον και για τα πετρελαϊκά η όλη ιστορία που ξεκίνησε ο Ερντογάν με τις αμφισβητήσεις της Συνθήκης της Λοζάνης και, ουσιαστικά, της ελληνικής κυριότητας στα νησιά. Ειδικά μετά τις δηλώσεις από τα ΕΛΠΕ ότι ο όμιλος συζητεί με την Calfrac για το Θρακικό Πέλαγος. Η περιοχή αυτή του Αιγαίου (οι Καναδοί έχουν το 75%) είναι "παγωμένη" εδώ και δεκαετίες.  Το 70% της συγκεκριμένης παραχώρησης βρίσκεται έξω από τα 6 ναυτικά μίλια (ποιός ξεχνά τον Μπάμπουρα;), και συνεπώς προκύπτουν ζητήματα που άπτονται της διπλωματίας και των ελληνοτουρκικών σχέσεων. Στο παρελθόν, στο θέμα αυτό έχει κολλήσει η έρευνα και σε άλλες περιοχές. Υπάρχουν βέβαια και περιοχές στη συγκεκριμένη παραχώρηση πιο "ανώδυνες", όπως λ.χ. προς τον Άθω, αλλά μιλάμε για μικρές περιοχές. Από την άλλη, θεωρώ απίθανο η χώρα να "παραδεχθεί", εμμέσως, ότι δεν ασχολείται με περιοχές πέραν των έξι μιλίων. Για πολλούς λόγους... 

Παρά τα όσα αφήνονται να διαρρεύσουν από κυβερνητικής πλευράς, να ξέρετε ότι μέχρι τώρα δεν έχει κλείσει το θέμα του ΕΤΜΕΑΡ που είναι και το μοναδικό ενεργειακό προαπαιτούμενο για το οποίο υπάρχει δυσκολία. Επειδή, δε, από τεχνική άποψη έχουν κατατεθεί οι προτάσεις και τα κουκιά είναι μετρημένα, (νομίζω μάλιστα ότι άνετα θα μπορούσε να έχει ήδη υπάρξει λύση ικανοποιητική), η υπόθεση πλέον έχει σαφέστατο πολιτικό χρώμα. Οι δανειστές (και κυρίως η Κομισιόν), με την επιμονή που δείχνουν, μάλλον εξυπηρετούν ευρύτερες πολιτικές επιδιώξεις σχετικά με την πορεία της αξιολόγησης του προγράμματος και ίσως διατυπώνουν και μια πολιτική θέση έναντι του ΥΠΕΝ. Από την άλλη το αν θα αυξηθεί το ΕΤΜΕΑΡ, δηλαδή το ρεύμα, έστω και λίγο, είναι μια υπόθεση πολύ κεντρική για μια κυβέρνηση, με αυτονόητη πολιτική βαρύτητα και για την οποία οι αποφάσεις λαμβάνονται σε υψηλότατο επίπεδο. Συνεπώς το πόσο γρήγορα και με ποιο τρόπο θα κλείσει το θέμα του ΕΤΜΕΑΡ θα εξαρτηθεί από το αν θα κάνει πίσω η διαπραγματευτική ομάδα της κυβέρνησης έναντι των πιέσεων των δανειστών ή θα συνεχίσει να υπερασπίζεται την «κόκκινη γραμμή» που έχει θέσει το ΥΠΕΝ. Πάντως ότι θα κλείσει, θα κλείσει… Αυτά με τον κώνωπα και την κάμηλον τα ξέρετε, να μη σας τα θυμίζω…

Την αναχρηματοδότηση υφιστάμενων δανειακών υποχρεώσεων, γύρω στα 250 εκατ. ευρώ,  μαθαίνω ότι έκλεισε η ELPEDISON και το σημαντικό είναι ότι το κατάφερε επιτόκιο γύρω στο 5,5%, μια μονάδα κάτω από εκείνο που είχε μέχρι τώρα. Είναι καλό για την εταιρεία, δείχνει τη φερεγγυότητα και την προοπτική της, είναι καλό και για την οικονομία, γιατί δείχνει ότι το ρίσκο της χώρας, όπως το υπολογίζουν οι τράπεζες, είναι κάπως μικρότερο.

Όλοι τον θέλουν τον πλωτό τερματικό σταθμό LNG στην Αλεξανδρούπολη, αλλά για να τον χρησιμοποιήσουν αφού γίνει… Από τους Ισραηλινούς που βρέθηκαν χθες στην Αθήνα, για παράδειγμα, εκφράστηκε η ευχή να γίνει γρήγορα το FSRU καθώς εκτιμούν ότι οι ποσότητες αερίου που θα «βγαίνουν» από το Ισραήλ και την Κύπρο θα είναι όλο και μεγαλύτερες, οπότε θέλουν να έχουν ανοιχτή και αυτή την πόρτα εισόδου στις αγορές, λογαριάζοντας ότι κάποιες από τις ποσότητές τους θα υγροποιούνται στην Αίγυπτο και συνεπώς θα μπορούσαν να διοχετεύονται μέσω Αλεξανδρούπολης όταν, με το καλό, υλοποιηθεί η συγκεκριμένη υποδομή.