Ραδιενεργά

Τέσσερις υποσημειώσεις στο κεφάλαιο «ναυάγιο του ΔΕΣΦΑ», υπόθεση που μας έδωσε δημοσιογραφικό «ψωμί» εδώ και τρία χρόνια και ως εκ τούτου της… χρωστάμε πολλά:

Πρώτον, το γεγονός ότι η κυβέρνηση δεν ανέτρεψε (είτε πανηγυρικά, είτε δια της πλαγίας) την περίφημη «τροπολογία Σκουρλέτη» (παρότι ο «κόκκινος Πάνος» είχε φύγει από το ΥΠΕΝ), προκειμένου να κλείσει το deal, δείχνει ένα πράγμα: ότι μέτρησε το ρίσκο του πιθανού ναυαγίου, ζύγισε τη βαρύτητά του σε σχέση με μια οπισθοχώρηση στο θέμα των τιμολογίων του φυσικού αερίου και πήρε πολιτική απόφαση, κεντρική προφανώς, να υποστεί τις όποιες συνέπειες από το ναυάγιο του διαγωνισμού, αλλά να μην υποχωρήσει.

Δεύτερον, από τη στιγμή που ο παρών διαγωνισμός ναυάγησε και συνεπώς τα απόνερα του ναυαγίου θα «τα λουστεί» που θα «τα λουστεί» η κυβέρνηση (τρύπα στο πρόγραμμα του ΤΑΙΠΕΔ, σχέσεις με δανειστές, επενδυτικό κλίμα, γεωπολιτικά κ.λπ.), θα ήταν εντελώς απίθανο να αντιγράψει την ίδια διαδικασία που είχαν επιλέξει προηγούμενες κυβερνήσεις (66%) και να μην επιχειρήσει, τουλάχιστον, να προχωρήσει σε μια παραλλαγή αποκρατικοποίησης που να βρίσκεται σε αντιστοίχιση με τις πολιτικές θέσεις του ΣΥΡΙΖΑ όσον αφορά το ρόλο των δικτύων. Να  εξασφαλίζει δηλαδή την παραμονή του 51% του ΔΕΣΦΑ στο Δημόσιο. Αν «βγάλει πέρα», ή τέλος πάντων  δρομολογήσει μια τέτοια λύση, θα την αθροίσει μαζί με τη διατήρηση του 51% του ΑΔΜΗΕ στο Δημόσιο και μαζί με την διάσωση της «μικρής ΔΕΗ» από τα… δόντια των ιδιωτών και θα φτιάξει μια διόλου ευκαταφρόνητη αριστερή προίκα στον τομέα της ενέργειας.

Τρίτον, και επειδή ποτέ δεν ξέρει κανείς πως έρχονται τα πράγματα, (αξιολόγηση έχουμε σε εξέλιξη, στην υπόθεση «χρέος» - όπου τίποτα δεν έχει κλειδώσει - στηρίζεται ολόκληρο το οικονομικό οικοδόμημα, με το ΔΝΤ και με τις απαιτήσεις του έχουμε να κάνουμε) η αριστερή προίκα πιθανόν να είναι χρήσιμη πολύ πιο γρήγορα αν, ο μη γένοιτο, έχουμε εκλογές...

Τέταρτον και επ΄αφορμή του ναυαγίου του ΔΕΣΦΑ, αυτό που φέρεται να είπε ο Γιώργος Σταθάκης στους συνδικαλιστές της ΓΕΝΟΠ «εγώ είμαι πιο αριστερός από το Σκουρλέτη παρότι λιγότερο επαναστάτης», ας μην το πάρουμε μόνον ως χαριτολόγημα. Δεν το λέω επειδή τσιτάρισε Μαρξ στη χθεσινή του ομιλία στον Economist, αλλά επειδή μαθαίνω αυτά που λένε οι εκπρόσωποι της τρόικας: ότι δηλαδή είναι ιδιαίτερα επίμονος και σκληρός στις διαπραγματεύσεις, παρότι αυτό «κρύβεται» πίσω από το ευγενικό και ήπιο στυλ του…

Από τα ωραία που ακούστηκαν στο Συνέδριο του Ελληνοαμερικανικού Επιμελητηρίου για την ελληνική οικονομία: Κατεβαίνει από το βήμα ο Γενικός Διευθυντής Στρατηγικού Σχεδιασμού και Ανάπτυξης των ΕΛΠΕ Γιώργος Αλεξόπουλος, ο οποίος έχει αναλύσει τα σχέδια του ομίλου στον τομέα της έρευνας και ανάπτυξης υδρογονανθράκων και ακολουθεί για τη δική του παρουσίαση ο Πρόεδρος και Διευθύνων Σύμβουλος του ομίλου Energean, ο οποίος ξεκινάει ως εξής: "Ακούσαμε τον κ. Αλεξόπουλο για τα σχέδια των ΕΛΠΕ στους υδρογονάνθρακες και, πραγματικά ευχόμαστε κάθε επιτυχία, ώστε να βρουν πετρέλαιο και να ξεκινήσουν παραγωγή, έπειτα από 40 χρόνια προσπαθειών, για να μη λέμε κι εμείς συνέχεια ότι είμαστε οι μόνοι που παράγουν στην Ελλάδα". Την πιάσατε την αιχμή φαντάζομαι…

«Στη Μεσόγειο αυτή τη στιγμή οι μοναδικές γεωτρήσεις που γίνονται είναι στον Πρίνο και μάλιστα γίνονται από ελληνική εταιρεία, ελληνικό γεωτρύπανο, Έλληνες μηχανικούς και εργαζόμενους». Το έλεγε χθες ο Μαθιός Ρήγας της Energean στο Συνέδριο του Ελληνοαμερικανικού Επιμελητηρίου, όπου αποκάλυψε ότι ο Πρίνος μετά τις επενδύσεις και τη μείωση του λειτουργικού κόστους που έχει γίνει, μπορεί να δουλεύει και με τιμές πετρελαίου κάτω από 30 δολάρια το βαρέλι. Το ωραιότερο όμως ήταν αυτό που είπε για τους υπουργούς: «Στα 9 χρόνια που βρισκόμαστε στον Πρίνο πέρασαν 12 Υπουργοί Ενέργειας. Ελπίζω ο Σταθάκης να μείνει παραπάνω για να μην χρειάζεται να εξηγούμε συνεχώς από την αρχή τα πάντα…»

Θέλω να σημειώσετε ότι οι υπογραφές για την πολύ μεγάλη συμφωνία που έκλεισε για τη χρηματοδότηση του επενδυτικού της προγράμματος στις ΗΠΑ η ΤΕΡΝΑ ΕΝΕΡΓΕΙΑΚΗ έπεσαν ενώ είχε ήδη εκλεγεί ο Ντόναλντ Τράμπ, ένας πολιτικός που θεωρείται κάθε άλλο παρά φιλικός προς τις Ανανεώσιμες Πηγές και προς την παγκόσμια προσπάθεια περιορισμού των επιπτώσεων της κλιματικής αλλαγής. Αυτό αυξάνει τη σημασία της συμφωνίας για την ελληνική εταιρεία, η οποία – πρέπει να το πούμε - δείχνει έναν αξιοσημείωτο δυναμισμό. Έχει «μαζέψει» λεφτά (και έχει φέρει και στη χώρα), από όλα τα μεγάλα χρηματοπιστωτικά κέντρα. Δεν έχουν περάσει λίγες μέρες που ανακοίνωσε τη χρηματοδότηση από την EBRD και τώρα μας ανακοινώνει συμφωνία με έναν κολοσσό, την CIP, στο πλαίσιο της οποίας θα «βάλουν χρήμα» η Goldman Sachs, η HSBC, η NordLB, η Morgan Stanley η Rabobank και λοιπά. Και πρέπει να παραδεχθούμε, ότι όταν μια ελληνική εταιρεία εξασφαλίζει αυτές τις συνεργασίες, η επιτυχία είναι πολύ μεγαλύτερη από κάποια άλλη διεθνή εταιρεία που δεν έχει τα… βαρίδια της ελληνικής καταγωγής και της κρίσης της ελληνικής οικονομίας…

Παραλειπόμενο από την πολύ ενδιαφέρουσα εκδήλωση (και κυρίως ξενάγηση) που είχαμε την ευκαιρία να απολαύσουμε χθες στις εγκαταστάσεις της Αλουμίνιον της Ελλάδος στα Άσπρα Σπίτια: Όπως ειπώθηκε από στέλεχος του Ομίλου Μυτιληναίου, οι Γάλλοι της Πεσινέ παρέδωσαν ένα νοικοκυρεμένο εργοστάσιο, αλλά με πολύ υψηλό λειτουργικό κόστος. Ο βασικός λόγος; Ήταν επαναπαυμένοι γιατί είχαν εξασφαλίσει πολύ φθηνό ρεύμα. Να θυμίσουμε ότι τα τελευταία πέντε χρόνια στην Αλουμίνιον έγινε ένα απίστευτο πρόγραμμα περιορισμού του κόστους παραγωγής με αποτέλεσμα να μειωθεί κατά 50%. Πρόκειται για παγκόσμιο key study πλέον, στον μεταλλουργικό τομέα…

“Ζούμε κοσμοϊστορικές στιγμές"… Αυτό είναι το σχόλιο του Γιάννη Τσιπουρίδη, προέδρου της ΕΛΕΤΑΕΝ, σχετικά με την πραγματικά εντυπωσιακή δήλωση του γ.γ. της Eurelectric, Χανς Τεν Μπέργκε, ο οποίος δήλωσε στο Euractiv ότι "δεν υπάρχει άλλος δρόμος από τις ΑΠΕ. Για αυτό στη Eurelectric πιέζουμε για μια εξισορρόπηση του ETS και για περιορισμό των δικαιωμάτων εκπομπών στην αγορά, ώστε να εξασφαλίσουμε μια κατάλληλη τιμή ρύπων. Όταν υπάρξει αυτή η τιμή, δεν θα χρειάζονται πια κίνητρα για τις ΑΠΕ - θα είναι ξεκάθαρα πιο ανταγωνιστικές από το αέριο ή τον άνθρακα".

Σας έγραφα χθες για την καυτή πατάτα του ΔΕΣΦΑ που έχει στα χέρια του ο Γιώργος Σταθακης και για τα κρίσιμα ραντεβού αυτής της εβδομάδας. Ένα από αυτά πιθανόν θα γίνει και σήμερα, καθώς έρχεται και πάλι στην Αθήνα ο διαπραγματευτής των Αζέρων και καταφθάνουν, επίσης, οι Ιταλοί της SNAM. Όπως σας εξήγησα,  πρόοδος δεν έχει υπάρξει και η εγγυητική τελειώνει. Μένει να δούμε αν και πόσο θα κάνουν πίσω οι δικοί μας ή οι αγοραστές.

Ρώτησα παράγοντα που έχει καλή εικόνα για το πώς πάνε οι συνομιλίες με τους θεσμούς περί τα ενεργειακά (το ότι δεν έχει συζητήσει ακόμα ο Σταθάκης δεν σημαίνει ότι τα τεχνικά κλιμάκια υπνώττουν) και μου απάντησε με στίχο του Ελύτη: «Αίνιγμα διαβασμένο από τη θάλασσα» η στάση των θεσμών. Το καταγράφω…

Πυκνή για τα ενεργειακά η εβδομάδα που ξεκινάει σήμερα: Θα κλείσουν με τον ένα ή άλλο τρόπο τα θέματα της δεύτερης αξιολόγησης (την Τρίτη οι εκπρόσωποι των θεσμών φεύγουν), ενώ θα έχουμε και τις γενικές συνελεύσεις την Πέμπτη, τόσο της ΔΕΗ (θα εγκρίνει την εξαγορά του 24% των μετοχών του ΑΔΜΗΕ από την Κινεζική State Grid, αλλά και τη σύμβαση αγοραπωλησίας μετοχών), όσο και της ΔΕΠΑ (θα αποφασίσει την απόσχιση του Κλάδου Διανομής και τη δημιουργία 100% θυγατρικής εταιρείας, μίας νέας ΕΔΑ, Εταιρείας Διανομής Αερίου για την υπόλοιπη Ελλάδα πλην των περιφερειών των σημερινών ΕΠΑ). ΟΙ αποφάσεις θα ληφθούν, για την εξέλιξη όμως των πραγμάτων νομίζω ότι θα δούμε ενδιαφέροντα πράγματα…

Παρότι το έχουμε ξαναγράψει, να το πούμε και από εδώ για όσους συνεχίζουν να λένε και να γράφουν διάφορα σενάρια: Η πρώτη δημοπρασία τύπου NOME από τη ΔΕΗ, για τις ποσότητες του 2017, δεν πρόκειται να γίνει εντός του τρέχοντος έτους όπως προέβλεπε το σχέδιο του ΛΑΓΗΕ. Το πολύ που έχουμε να περιμένουμε είναι να βγει το πρόγραμμα των δημοπρασιών προς το τέλος Δεκεμβρίου και οι δημοπρασίες να αρχίσουν να διεξάγονται στο πρώτο δίμηνο του νέου χρόνου…

Σχεδόν μόνιμα στο Λονδίνο βρίσκεται το τελευταίο διάστημα ο Μαθιός Ρήγας τηςEnergean. Η εταιρεία θέλει να προχωρήσει το ταχύτερο στην ανάπτυξη των κοιτασμάτων Καρίς και Τανίν στην ΑΟΖ του Ισραήλ και για το πολύ μεγάλο αυτό project χρειάζονται συνεργασίες, χρηματοδότηση, αλλά και ανεύρεση αγοραστών. Έχει υγρασία στο Λονδίνο, αλλά αυτές οι δουλειές δεν κλείνονται στα καφέ της Βαλαωρίτου…

Στις Βρυξέλλες βρέθηκε τις τελευταίες ημέρες (γύρισε χθες το βράδυ) ο Μανώλης Παναγιωτάκης, όπου, καθώς γνωρίζετε, παίζονται τα μεγάλα παιχνίδια και οι διαγκωνισμοί συμφερόντων. Στις βασικές επαφές του ήταν και αυτή  με τους εκπροσώπους της ευρωπαϊκής ένωσης της βιομηχανίας ηλεκτρισμού (Εurolectric). Ποιος ήταν ο στόχος; Μια πιθανή στήριξη της Εurolectric στο αίτημα της Ελλάδας προς την Ε.Ε. για παραχώρηση δωρεάν δικαιωμάτων εκπομπής διοξειδίου του άνθρακα στην ηλεκτροπαραγωγή της χώρας. Τα πράγματα έχουν δυσκολέψει μετά την κοινή παρέμβαση επτά ευρωπαϊκών εταιρειών ηλεκτρισμού για τη λήψη ακόμα πιο φιλόδοξων στόχων για τους ρύπους…

Επειδή το ακούμε από τους εμπλεκόμενους, να πούμε και τον καλό το λόγο για τη ΡΑΕ η οποία, παρότι υποστελεχωμένη, ανταποκρίθηκε άμεσα στο μεγάλο πλήθος ερωτημάτων που έθεσαν οι ενδιαφερόμενοι επενδυτές για το διαγωνισμό των φωτοβολταϊκών και μάλιστα ανακοίνωσε αυθημερόν τις σχετικές απαντήσεις που θα βρείτε σε άλλο σχετικό ρεπορτάζ. Μακάρι να επιτύχει και ο διαγωνισμός (δεν είναι καθόλου αυτονόητο) και να αναστηθεί σιγά σιγά ο κλάδος, με ρεαλιστικούς πλέον όρους ώστε να έχει και διάρκεια…

Μετά τα δημοσιεύματα και το θόρυβο που έχει προκληθεί από την προσφυγή της ΔΕΗ στο ΣτΕ για την τιμή εκκίνησης της πρόσφατης δημοπρασίας τύπου NOME, κύκλοι της επιχείρησης σπεύδουν να αποσαφηνίσουν ότι η προσφυγή δεν αμφισβητεί το νόμο Σκουρλέτη για τα NOME, αλλά τη μεθοδολογία υπολογισμού που χρησιμοποίησε η ΡΑΕ για τον προσδιορισμό της τιμής, καθώς, όπως επισημαίνουν, δεν ελήφθησαν υπόψη όλα τα στοιχεία που κατέθεσε η ΔΕΗ. Η διοίκηση της ΔΕΗ, τονίζουν, ήταν υποχρεωμένη να προασπίσει τα συμφέροντα της εταιρείας και μάλιστα εντός των προβλεπόμενων προθεσμιών. Και αυτό έκανε... 

Ο Μανώλης Παναγιωτάκης έχει συναντηθεί με το Γιώργο Σταθάκη αρκετές φορές από την ανάληψη των καθηκόντων του δεύτερου και εντεύθεν. Το θέμα των NOME είναι κεντρικό και στις άμεσες προτεραιότητες της ΔΕΗ, οπότε είναι δεδομένο ότι έχει συζητηθεί σε αυτές τις συναντήσεις. Ακόμα και η πρόθεση της ΔΕΗ για νομική αμφισβήτηση ήταν εν μέρει γνωστή (εμείς είχαμε γράψει σχετικά). Είναι λοιπόν δυνατόν να μην έχει ενημερώσει ο Παναγιωτάκης τον Υπουργό για την κίνησή του να προσβάλει την Υπουργική Απόφαση του προκατόχου του για την τιμή εκκίνησης των NOME; Όταν μάλιστα οι συνέπειες της κίνησης αυτής έχουν ευρύτερη επιρροή στον ενεργειακό χάρτη; Φαίνεται ότι είναι… Σας το λέω ως πληροφορία, όχι ως εκτίμηση… Όσον αφορά το γιατί έκανε αυτό το χειρισμό ο πρόεδρος της ΔΕΗ, τι σημαίνει και τι αποτελέσματα θα έχει, σε όλα τα επίπεδα, εδώ αρχίζουν πλέον οι εκτιμήσεις και τα σενάρια. Και ακούγονται πολλά τις τελευταίες ώρες…

Διάφορα προβλήματα με τα όσα προβλέπει η προκήρυξη συναντούν, όπως μαθαίνω, οι επενδυτές φωτοβολταϊκών που θέλουν να εγγραφούν και να συμμετάσχουν στον πρώτο διαγωνισμό της ΡΑΕ. Η γκρίνια είναι μεγάλη και αν δεν υπάρξουν έγκαιρα διευκρινήσεις και απλοποιήσεις προβλέπω ότι θα γίνει μεγαλύτερη. Αφήνω το γεγονός ότι διακυβεύεται η επιτυχία του ίδιου του διαγωνισμού…

Από τον πρόεδρο του ΣΠΕΦ Στέλιο Λουμάκη λάβαμε το εξής σχόλιο – απάντηση στο άρθρο του Στέλιου Ψωμά: «Σε συνέχεια των αναφορών του κ. Ψωμά σε άρθρο του στο Energypress την 16/11/16 και χωρίς να υπάρχει διάθεση αντιπαράθεσης μαζί του, για την ακρίβεια ωστόσο της πληροφορίας και των όσων καταλογίζει στον ΣΠΕΦ ότι κάναμε λάθος και υποτιμήσαμε την απόδοση των φωτοβολταϊκών εγκαταστάσεων με τον νέο νόμο 4414, οφείλουμε να διαλευκάνουμε τα εξής:

Καταρχήν όπως έχει ήδη λεχθεί, οι υπολογισμοί ΣΠΕΦ αφορούν επενδύσεις χωρίς τραπεζικό δανεισμό, αφού αυτός πλέον δεν υφίσταται. 

Η μερισματική καθαρή μετά φόρων απόδοση για ένα έργο των 7 MW και τιμή πώλησης ενέργειας στα 9 λεπτά/KWh παραμένει στα επίπεδα του 2% που αναφέρθηκαν.  Επισυνάπτουμε και το excel (βλέπε επισυναπτόμενα αρχεία αφού πατήσετε κλικ στον τίτλο του άρθρου) ώστε ο καθένας να μπορεί να επαληθεύσει τους υπολογισμούς του.  

Διευκρινίζουμε πως ως δείκτης η μερισματική καθαρή μετά φόρων απόδοση δεν περιλαμβάνει επιστροφή του κεφαλαίου. 

Επειδή διαβλέπουμε μια σύγχυση ίσως μεταξύ της μερισματικής απόδοσης στην οποία αναφερθήκαμε ως δείκτη σε ανακοίνωση μας από 10/11/16 και του Project IRR που ευρέως χρησιμοποιείται στις ΑΠΕ, ας αναφέρουμε πως τα δύο μεγέθη δεν είναι συγκρίσιμα.  Εν γένει τo Project IRR ως δείκτης είναι πάντοτε μεγαλύτερο της μερισματικής απόδοσης όπως την υποδείξαμε, αφού προέρχεται από τις χρηματοροές προ αποσβέσεων εκάστου έτους του όγκου ελέγχου της 20ετίας, ούτως ώστε να μηδενιστεί η παρούσα αξία του έργου στον χρόνο μηδέν, δηλαδή να ισοφαριστεί το κόστος κατασκευής της αλλά και λειτουργίας της.  

Σε απλούστερα λόγια και για να μας καταλάβει και ο κόσμος, το Project IRR ως δείκτης καταλαμβάνει και την επιστροφή του κεφαλαίου αφού πρέπει να μηδενιστεί η παρούσα αξία στο χρόνο μηδέν (στον χρόνο μηδέν ξεκινάει η παρούσα αξία ως αρνητική λόγω της επενδυτικής εκροής για την κατασκευή του έργου), ενώ η μετά φόρων μερισματική απόδοση όχι».   

Στη συζήτηση για τη συμμετοχή της ΔΕΠΑ στις υφιστάμενες (και τις μελλοντικές) ΕΠΑ ξεχνάμε πιθανόν το γεγονός ότι η ΔΕΠΑ έχει μεν το 51% αλλά δεν ασκεί το management. Είναι στην πραγματικότητα αυτό που λέμε «παθητικός εταίρος». Μου λένε για παράδειγμα το εξής χαρακτηριστικό: Όταν συζητούνται στο Διοικητικό Συμβούλιο κάποιας ΕΠΑ θέματα εμπορικά, ο εκπρόσωπος της ΔΕΠΑ στο Δ.Σ. δεν συμμετέχει, να μην σας πω ότι υποχρεώνεται να βγεί από την αίθουσα του Συμβουλίου…

Ξέρετε πως έχουν πολλές φορές τα πράγματα στη πολιτική: εκείνα που γίνονται δεν λέγονται και εκείνα που λέγονται δεν γίνονται. Αλλά νομίζω ότι αυτό που περιγράφει στην ανακοίνωσή της η ΓΕΝΟΠ, ότι δηλαδή και ο Γιώργος Σταθάκης προκρίνει τη «λύση Σκουρλέτη» για το 17% της ΔΕΗ (να φύγει από το ΤΑΙΠΕΔ και να περάσει στο υπερ-Ταμείο) είναι αλήθεια. Το θέμα όμως δεν είναι τι πιστεύει ως σωστό, αλλά τι θα αποδεχθεί, πιθανόν, στο πλαίσιο μιας διαπραγμάτευσης με τους δανειστές. Αν θέλετε να σας κάνω μια πρόβλεψη: Ο Σταθάκης δεν θα ανεβάσει τους τόνους, ούτε θα κάνει σημαία το θέμα του 17%. Θα προχωρήσει λοιπόν η πρόσληψη συμβούλου από το ΤΑΙΠΕΔ, αλλά ο χρόνος υλοποίησης για την πώληση του 17% θα πάει αρκετά πίσω. Μέχρι τότε μπορούν να γίνουν πολλά… Άλλωστε ο νέος υπουργός Ενέργειας φέρεται να είπε στους ΓΕΝΟΠίτες ότι είναι πιο αριστερός από τον Σκουρλέτη, αλλά λιγότερο επαναστάτης… Κι αυτό ίσως κάτι να λέει...

Είναι γνωστό ότι η Προμηθέας Gas, δηλαδή η θυγατρική που έχει η Gazprom στην Ελλάδα από κοινού με τον Όμιλο Κοπελούζου, φέρνει και πουλάει εδώ και λίγο καιρό, όπως δικαιούται άλλωστε, αέριο στη χώρα μας. Είναι γνωστό επίσης ότι η κρατική ΔΕΠΑ, που έχει μακροχρόνια συμβόλαια με την Gazprom, έχει αντιδράσει σε αυτή την εξέλιξη υποστηρίζοντας ότι εν τοιαύτη περιπτώσει δεν μπορεί να μείνει, μόνη αυτή, με τον «μουτζούρη» της ρήτρας take or pay που περιλαμβάνουν οι συμβάσεις. Δεν μπαίνω στη ουσία της αντιπαράθεσης, αλλά μπαίνει η «Αυγή» στο κυριακάτικο φύλλο της, όπου φιλοξένησε  άρθρο με τίτλο "H Gazprom υποστηρίζει την ασφάλεια εφοδιασμού της χώρας μας". Με δεδομένο ότι πρόκειται για την κομματική εφημερίδα του ΣΥΡΙΖΑ, η δημοσίευση του άρθρου αποτελεί σαφώς μια παρέμβαση στήριξης τηςGazprom και συνεπώς ένα μήνυμα προς τη διοίκηση της ΔΕΠΑ. Η οποία, παρεμπιπτόντως, έχει να αντιμετωπίσει πλέον μια νέα κατάσταση, όπως διαμορφώνεται βήμα – βήμα  στην αγορά αερίου, βασικό χαρακτηριστικό της οποίας είναι η συρρίκνωση του κεντρικού παίχτη…