Ραδιενεργά

Άναψε η συζήτηση και οι ερωτήσεις μετά τις ομιλίες Παναγιωτάκη και Φιλίππου στο συνέδριο του ΙΕΝΕ.  Μια ενδιαφέρουσα ωστόσο παρατήρηση που άκουσα αργότερα στα πηγαδάκια από τον Πρόεδρο του ΣΠΕΦ Στ. Λουμάκη, ήταν το να μην οδηγήσει η συγχώνευση ΔΕΗ με την ΔΕΗ Ανανεώσιμες σε πρακτικές netting της επιχείρησης στον ΕΛΑΠΕ.  Σε απλά λόγια όπως μου το περιέγραψε ο κος Λουμάκης, ο φόβος είναι μήπως κατά παράβαση των Κωδίκων, μέσω συμψηφισμών (netting) των οφειλών ΕΤΜΕΑΡ της ΔΕΗ ως Προμηθευτή στον ΕΛΑΠΕ με τις πληρωμές που οφείλει να λαμβάνει από αυτόν ως παραγωγός για τα έργα ΑΠΕ που πλέον στη συγχωνευμένη της μορφή θα διαθέτει, βάζει τον εαυτό της σε προνομιακή θέση ως προς τους υπόλοιπους παραγωγούς ΑΠΕ. Δηλαδή μήπως σπρώχνει επιλεκτικά σε αυτούς το ταμειακό έλλειμα στο ΕΤΜΕΑΡ που αφορά τους απλήρωτους λογαριασμούς της από τους καταναλωτές και έτσι τα δικά της έργα πληρώνονται μπροστά.

«Σηκώνεται» πάλι το θέμα με την Σκοπιανή εταιρεία EDS που εξαγόρασε η ΔΕΗ. Να ξέρετε πάντως ότι στο Διοικητικό Συμβούλιο της Τρίτης ο πρόεδρος της επιχείρησης ενημέρωσε για την έρευνα του εισαγγελέα λέγοντας ότι όχι μόνον είναι καλοδεχούμενη, αλλά είναι και «μάνα εξ ουρανού» για τη ΔΕΗ γιατί είναι μια καλή ευκαιρία να ξεκαθαρίσουν όλα και δια παντός. Προφανώς δεν είναι αυτό το θέμα που βασανίζει τον Παναγιωτάκη… Έχει άλλα "ντριβέλια" που λένε στο χωριό μου.

Και μόνον το γεγονός ότι η έκθεση της Κομισιόν κάνει ειδική μνεία στο θέμα του Euroasia και στις διαπραγματεύσεις για τη συνεργασία με τον ΑΔΜΗΕ για τις διασυνδέσεις Αττική - Κρήτη και Κρήτη - Κύπρος, εκφράζοντας την ευχή να προχωρήσουν τα σημαντικά έργα και να αξιοποιηθούν οι ευκαιρίες χρηματοδότησης από ευρωπαϊκά κονδύλια, νομίζω ότι έχει ιδιαίτερη σημασία. Είναι προφανής η κατεύθυνση που δίνει, στη διπλωματική ευρωγλώσσα των Βρυξελλών, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή.

Εντυπωσιακή είναι η αύξηση του μεριδίου του Ήρωνα με βάση το χθεσινό δελτίο του Χρηματιστηρίου Ενέργειας. Το κυριότερο δεν είναι ότι έκοψε πρώτος το νήμα του 5% αφήνοντας αρκετά πίσω τους άλλους δύο καθετοποιημένους παίχτες αλλά ότι είχε αύξηση σχεδόν μισή εκατοστιαία μονάδα μέσα σε ένα μήνα. Δεν έχουν μάλιστα ενσωματωθεί οι πελάτες της GREEN η συμφωνία με την οποία, όπως μαθαίνω, είναι στην Επιτροπή Ανταγωνισμού. Τι σημαίνει το άλμα του Ήρωνα; Κατά τη γνώμη μου ότι θα δούμε μεγαλύτερη ένταση του ανταγωνισμού. Δεν νομίζω ότι οι άλλοι θα μείνουν με σταυρωμένα χέρια. Και αυτό, σε κάθε περίπτωση, είναι καλό για τον καταναλωτή…  

Έχετε διαβάσει το ρεπορτάζ για το πλεόνασμα του ΕΛΑΠΕ το 2018, το ζήτημα της επιστροφής των 90 εκατ. ευρώ στους προμηθευτές και τη διαφωνία των ανθρώπων των ΑΠΕ για το σκόπιμο της επιστροφής (βλέπε εδώ και εδώ). Η βασική ανησυχία των παραγωγών ΑΠΕ, όπως καταλαβαίνετε, είναι ότι μπορεί να επιδεινωθεί η κατάσταση και να αυξηθούν οι καθυστερήσεις στις πληρωμές. Λένε για παράδειγμα ότι παρά τα λογιστικά πλεονάσματα, είναι χαρακτηριστικό ότι ο χρόνος πληρωμής από τον ΔΑΠΕΕΠ προς τους παραγωγούς αιολικών και φωτοβολταϊκών δεν έχει καλυτερεύσει, αντίθετα έχει και λίγο χειροτερεύσει. Να σας πω πάντως ότι υπάρχει προβληματισμός και για το 2019 όταν και, με βάση αυτά που έχει πει ο κ. Σταθάκης, θα καταργηθεί εντελώς το ΠΧΕΦΕΛ, ένας από τους βασικούς «αιμοδότες» του ΕΛΑΠΕ. Ο προβληματισμός αφορά και παράγοντες που έχουν ρόλο στο θέμα αυτό και οι οποίοι «βλέπουν» ως απαραίτητο κάποιο μηχανισμό που να διασφαλίζει ότι, αν έρθουν τα πάνω κάτω, αν για παράδειγμα μειωθούν πολύ οι τιμές των ρύπων, θα ενεργοποιείται κάποιου είδους επαναφορά της συνεισφοράς των προμηθευτών στον ΕΛΑΠΕ.

Σκεφτόμουν μετά την πρόσφατη ανακοίνωση της Energean για την Επενδυτική και Επιχειρησιακή Ενημέρωση του τρίτου τριμήνου και τις δηλώσεις του δ/ντος συμβούλου Μαθιού Ρήγα το πόσο έχει αλλάξει η εταιρεία τα τελευταία χρόνια και, ειδικά, την τελευταία διετία, μετά την απόκτηση των κοιτασμάτων φυσικού αερίου Karish και Tanin στο Ισραήλ. Η βάση της διοίκησης στο Λονδίνο, οι μετοχές της σε Λονδίνο και Τελ Αβίβ, μόλις το 1/8 των αποθεμάτων της στην Ελλάδα, όπως και πέντε από τις συνολικά 13 άδειεις,  ενώ η παραγωγή που, για την ώρα, παραμένει μόνο στον Πρίνο, σε δυόμιση χρόνια περίπου θα έχει γείρει και αυτή προς την πλευρά του Ισραήλ. Έχουμε συνηθίσει και μάς αρέσει να μιλάμε για ελληνικές εταιρείες που επικέντρωσαν στην εξωστρέφεια και αναπτύχθηκαν εντυπωσιακά, ωστόσο στην περίπτωση της Energean έχουμε, πλέον, να κάνουμε με κάτι διαφορετικό: μια εταιρεία με βάση στο Λονδίνο και focus στην ευρύτερη περιοχή της Μεσογείου. Ίσως να μην μάς αρέσει τόσο, αλλά ποιός μπορεί να τούς πει ότι είχαν άδικο στις επιλογές τους;

Βλέπω στη «Διαύγεια» ότι τις μέρες αυτές ένα μέλος της ολομέλειας της ΡΑΕ θα ταξιδέψει πρώτα στη Βουλγαρία και από εκεί απευθείας στη Χίο για να συμμετάσχει σε συνάντηση με θέμα «Διερεύνηση δυνατοτήτων ανάπτυξης θαλάσσιων αιολικών πάρκων στο Βόρειο Αιγαίο». Επειδή πρόκειται για θέμα με πραγματικά πολύ μεγάλο ενδιαφέρον (ειδικά για τη χώρα μας με την τόσο μεγάλη θαλάσσια έκταση) αναζήτησα στοιχεία για το ποιος διοργανώνει τη συνάντηση, ποιοι συμμετέχουν, που στοχεύει κ.λπ. Δεν βρήκα τίποτα που να είναι δημόσια ανακοινωμένο. Στα κρυφά την κάνουν την εκδήλωση οι οργανωτές; Σε γιάφκα θα μαζευτούν;

«Τι να σου κάνει ο Παναγιωτάκης, το λέει και η επιστήμη ότι στη ΔΕΗ ενδημούν δεινόσαυροι και άλλα προϊστορικά όντα»! Πολύ κακό το σχόλιο αναγνώστη επί της σχετικής είδησης, αλλά είναι νόστιμο και το καταγράφω…

Παρότι ο Σταθάκης δεν θεωρείται από τους «επαναστάτες» του ΣΥΡΙΖΑ, και παρότι δεν είναι δα και σε ηλικία που το αίμα του βράζει, ένα κάποιο αντάρτικο το έχει ξεκινήσει έναντι (των υπηρεσιών τουλάχιστον) των Βρυξελλών. Κάτι για τις αποκρατικοποιήσεις, κάτι για τη συνέχιση λειτουργίας των λιγνιτικών μονάδων, κάτι για την παρέκκλιση των όρων στις μονάδες της Κρήτης, κάτι για το καλώδιο… Και κάποια υπόλοιπα των μνημονιακών δεσμεύσεων δεν τα βλέπω καλά…

«Καλούμαι τώρα να εφαρμόσω τις αρχές του management, όσον αφορά τη διαχείριση κρίσης, αλλά σε προσωπικό επίπεδο» είπε κάποια στιγμή κατά τη συνέντευξη τύπου που έδωσε την Τρίτη ο πρώην Διευθύνων της ΔΕΠΑ Θόδωρος Κιτσάκος και προφανώς και η επαφή με τους δημοσιογράφους ήταν στο πλαίσιο της διαχείρισης που επέλεξε να κάνει. Το ερώτημα είναι αν είχε προβλέψει, όταν καλούσε σε συνέντευξη, την κρίση που θα δημιουργούσε η ίδια η συνέντευξη… Πάω στοίχημα πως όχι!

Πρέπει να χαμηλώσει ο συντελεστής ανταγωνισμού 75% που έχει υιοθετηθεί στους διαγωνισμούς ΑΠΕ; Ναι, απαντάνε οι φορείς της αγοράς - οι οποίοι είναι και οι άμεσα ενδιαφερόμενοι - με βάση τα δεδομένα των αιτήσεων που ανακοίνωσε χθες η ΡΑΕ. Τι λένε; Τα εξής:

Για τα αιολικά η συμμετοχή είναι μικρότερη από τον προηγούμενο διαγωνισμό και, με βάση το +75%, θα κατακυρωθούν το πολύ 160MW από τα 229MW που είχαν προσφερθεί. Δηλαδή το 70% της προσφερόμενης ισχύος.

Για τα μικρά φωτοβολταϊκά αντίστοιχα θα δοθούν το πολύ 65ΜW από τα 94ΜW που είχαν προσφερθεί.

Στα μεγάλα φωτοβολταϊκά  θα δοθούν 86ΜW από τα 100MW που ήταν διαθέσιμα.

«Γιατί να μην μπορέσουν να γίνουν ακόμα περισσότερα έργα από τη στιγμή που είναι ώριμα και οι τιμές έχουν ήδη κατέβει κατά πολύ» μου διαμηνύει έτερος φίλος της στήλης…

Καλός ο ποσοστιαίος στόχος για τις ΑΠΕ, όπως άλλωστε αναμενόταν, αλλά χαμηλή η εκτίμηση των αναγκαίων επενδύσεων για την επίτευξή του. Αυτό μου λέει φίλος της στήλης, στέλεχος και πολύ καλός γνώστης της αγοράς των ΑΠΕ. Ιδού και κάποιες ακόμα επιμέρους παρατηρήσεις του:

Το βασικό σενάριο δείχνει ότι θα υπάρξει και υπέρβαση των στόχων και θα πάμε σε συμμετοχή των ΑΠΕ 32,1% στην τελική κατανάλωση ενέργειας και 56%  στην τελική κατανάλωση ρεύματος. Το ίδιο αυτό σενάριο όμως που δείχνει υπέρβαση των στόχων το 2030 δείχνει ότι θα έχουμε υπέρβαση του στόχου της Οδηγίας ΑΠΕ για το 2020 (18%) και θα φθάσουμε στο 19%. Το 2020 στο ηλεκτρισμό θα φθάσουμε στο 31%. Η πρόβλεψη αυτής της επιτυχίας (19%) το 2020 είναι μάλλον «πολιτική». Άλλωστε το ίδιο το κείμενο αναγνωρίζει ότι την περίοδο 2013-2016 η διείσδυση έχει καθηλωθεί στο 15% και ότι πρέπει να ενταθούν οι προσπάθειες.

Υπενθυμίζεται ότι η εθνική νομοθεσία 3851/2010 έχει θέσει υψηλότερο στόχο για 20% διείσδυση ΑΠΕ στην τελική κατανάλωση ενέργειας το 2020 με επιμέρους στόχος για 40% στην ηλεκτρική κατανάλωση.

Σε επίπεδο νέας (πρόσθετης) απαιτούμενης ισχύος σε σχέση με το 2016, το σχέδιο θεωρεί ότι απαιτούνται επιπλέον 4 GW νέα αιολικά και 4,3 GW νέα φωτοβολταϊκά.

Σε επίπεδο πρόσθετης παραγόμενης ηλεκτρικής ενέργειας ετησίως από ΑΠΕ σε σχέση με το 2016 προβλέπει 19,43 TWh. Σύνολο ηλεκτρικής παραγωγής ετησίως από ΑΠΕ το 2030: 34,4 TWh (63% στη συνολική ηλεκτροπαραγωγή). Σύνολο ηλεκτρικής παραγωγής ετησίως το 2030 : 54,7 TWh

Η γενική αίσθηση είναι αυτά τα νούμερα (GW, TWh) είναι χαμηλά (ειδικά αν ληφθεί υπόψη ότι ήδη από το τέλος 2016 έχουν γίνει και άλλα αιολικά).

Ειδικά τα στοιχεία συνολικής ζήτησης – παραγωγής είναι οπωσδήποτε χαμηλότερα από τα σενάρια που παρουσιάζει όλα αυτά τα χρόνια και πρόσφατα ο ΑΔΜΗΕ με βάση τα οποία κάνει το σχεδιασμό του συστήματος. Ο ΑΔΜΗΕ θεωρεί ότι η ηλεκτρική ζήτηση μόνο στο διασυνδεδεμένο θα φθάσει το 2030 στις 63TWh.

To γιατί είναι τόσο χαμηλές οι εκτιμήσεις στο ΕΣΕΚ δεν μπορεί να αξιολογηθεί διότι δεν παρέχονται τα αναλυτικά μοντέλα, στοιχεία για την απόδοση των τεχνολογιών κλπ.

Κατά τα λοιπά αξιοσημείωτο και θετικό είναι ότι το ΕΣΕΚ δίνει έμφαση στα θαλάσσια αιολικά πάρκα και την αποθήκευση.

Η ΕΒΙΚΕΝ  δια του εκπροσώπου της  σχολιάζει την ολοσέλιδη καταχώρηση της η ΔΕΗ  στον τύπο της Κυριακής: «Πράγματι η επιβάρυνση  της ΔΕΗ ως προμηθευτή, (γιατί αλήθεια τις αναφέρει ως έκτακτες δαπάνες από εξωγενείς παράγοντες;)  με μερίδιο 80% στην αγορά είναι περίπου  1 δισ. ευρώ. Πρόκειται για χρεώσεις από μέτρα που αποφασίστηκαν από την κυβέρνηση ή υπαγορεύτηκαν από το μνημόνιο και στα οποία η ΕΒΙΚΕΝ ήταν ενεργά αντίθετη. Καλούμε τη ΔΕΗ να εξηγήσει στον ελληνικό λαό γιατί για 30 εκ. ανά έτος, (τόσο κάνουν οι εκπτώσεις στα βιομηχανικά τιμολόγια που απειλεί να καταργήσει),  επιχειρεί να υπονομεύσει την επενδυτική δυναμική των βιομηχανιών και να θέσει σε κίνδυνο μόνιμες θέσεις εργασίας; Δεν θα δεχθούμε σε καμία περίπτωση η βιομηχανία να αποτελέσει την Ιφιγένεια στο βωμό της κόντρας ΔΕΗ – Υπουργείου».      

«Ο θεσμικός μου ρόλος δεν μου επιτρέπει να εμπλακώ σε πολιτικές αντιπαραθέσεις» λέει ο πρόεδρος της ΔΕΗ στη δήλωσή του στην εφημερίδα Documento. Και λίγο παρακάτω εμπλέκεται αυτοβούλως σε… πολιτική αντιπαράθεση. Κατηγορεί τις «δυνάμεις που επιτίθενται στη ΔΕΗ», δηλαδή την αξιωματική και λοιπή αντιπολίτευση, για «μεγάλη ένδεια ουσιαστικής πολιτικής». Αποκαλύπτει ότι «αυτοί που φαντασιώνονται καταστροφές και σκάνδαλα», δηλαδή και πάλι η αντιπολίτευση, «νομίζουν ίσως ότι βλέπουν μέσα από το τζάμι. Στην πραγματικότητα κοιτάζουν στον καθρέφτη τον εαυτό τους» και τους προτρέπει να… «σκύψουν το κεφάλι, να αναστοχαστούν»! Και τους προειδοποιεί ότι «όσους επικοινωνιακούς μηχανισμούς κι αν επιστρατεύουν, θα μείνουν στο περιθώριο!». Δεν ξέρω, ίσως να επηρεάστηκε από το ύφος του εντύπου που φιλοξένησε τις δηλώσεις του ο πρόεδρος της ΔΕΗ και είπε και δυο κουβέντες παραπάνω (που δεν το συνηθίζει είναι αλήθεια και εν πολλοίς δεν τις επανέλαβε στη συνέντευξή του στην ΕΦΣΥΝ). Αλλά της είπε… Ενώ η δουλειά του είναι να κάνει καλά τη δουλειά του. Τα κόμματα έχουν στελέχη να κονταροχτυπηθούν, και το κάνουν 24 ώρες το 24ωρο χωρίς μάλιστα θεατές και ακροατές! Δεν ωφελεί η εμπλοκή και του προέδρου της χειμαζόμενης ΔΕΗ…

Όσο οξύνεται το πολιτικό κλίμα, η ΔΕΗ βρίσκεται όλο και περισσότερο στο επίκεντρο της κομματικής αντιπαράθεσης, γεγονός που οδηγεί εξ αντικειμένου σε υπερβολές αλλά και σε επικοινωνιακή αντιμετώπιση θεμάτων πολύ σημαντικών  για την επιβίωση της εταιρείας.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα η περίφημη εξαγορά από τη ΔΕΗ μιας μικρής εταιρείας προμήθειας ρεύματος στα Σκόπια, της EDS, η οποία είχε την ιδιαιτερότητα να ανήκει στον αντιπρόεδρο της κυβέρνησης του κ. Ζάεφ στη γειτονική χώρα.

Το τίμημα είναι, ως απόλυτο μέγεθος, πολύ μικρό, ωστόσο έχει εγερθεί μεγάλης κλίμακας πολιτική αντιπαράθεση για το θέμα, καθώς η αντιπολίτευση θεωρεί επισφαλή, σκοτεινή και χωρίς επαρκή αιτιολόγηση την επένδυση, με τη ΔΕΗ και τον κ. Σταθάκη να απαντούν ότι η απόφαση ελήφθη με καθαρά επενδυτικά – επιχειρηματικά κριτήρια.

Σε κάθε περίπτωση για τους γνωρίζοντες είναι σαφές ότι ούτε κάποια ιδιαιτέρως σοβαρή επενδυτική κίνηση είναι αυτή για τη ΔΕΗ, ούτε, από την άλλη, είναι ικανή να ζημιώσει την επιχείρηση ουσιωδώς.

Μεγαλύτερη είναι η ζημιά από το γεγονός ότι η ΔΕΗ βρίσκεται για μια ακόμα φορά «κρεμασμένη στα μανταλάκια» της πολιτικής διελκυστίνδας τη στιγμή που θα έπρεπε να ασχολείται αποκλειστικά με το πώς θα βγεί από το δύσκολο τούνελ στο οποίο βρίσκεται.

Η ΔΕΗ βρίσκεται στην πιο δύσκολη στιγμή της ιστορίας της, καθώς μέσα σε μικρό χρονικό διάστημα καλείται να ενσωματώσει αφενός μεν τις μεγάλες αλλαγές  που επιβάλλει στον τομέα της ενέργειας η Ευρωπαϊκή Ένωση (και τις οποίες κάθε προηγούμενος προσπαθούσε να περάσει στον επόμενο), αφετέρου δε τα κόστη που αυτές οι αλλαγές συνεπάγονται.

Όσο πιο γρήγορα το συνειδητοποιήσουν όλοι, τόσο καλύτερα…

(editorial της έκδοσης Energy Weekly Review του energypress το Σάββατο)

Πληροφορήθηκα ότι την προηγούμενη εβδομάδα έγινε μια ευρεία σύσκεψη για ένα από τα κρίσιμα θέματα της ενεργειακής επικαιρότητας. Δεν θα σας πω από εδώ περί τίνος πρόκειται. Θα σας πω όμως, για να κρατήσουμε και το ραδιενεργό χαρακτήρα της στήλης, το πιο «πικάντικο» στοιχείο: Όσοι συμμετείχαν, γρήγορα κατάλαβαν ότι οι αρμόδιοι παράγοντες δεν είχαν διαβάσει τη μελέτη που εκείνοι είχαν ζητήσει. Ήταν τόσο εμφανές, ώστε ένας από τους συντάκτες της μελέτης έκανε έκκληση στους αρμόδιους να τη διαβάσουν!! Αντιλαμβάνομαι μάλιστα ότι δεν είναι η πρώτη φορά που μελέτες αραχνιάζουν στα ίδια ράφια και συρτάρια… Και φυσικά πατώνει η χώρα σε επενδύσεις ή μένει πίσω σε τομείς στους οποίους άλλοι τρέχουν με χίλια. Να σας πω για ηλεκτροκίνηση; Για έξυπνους μετρητές; Για έξυπνα νησιά; Μπορώ να σας πω και πολλά ακόμα που συγκροτούν την ωραία βίβλο της χρονοτριβής και των χαμένων ευκαιριών…

Κάτω από τη δημοσίευση των όσων ανακοίνωσε το ΥΠΕΝ σχετικά με τη σύσκεψη για τη μονάδα της Καρδιάς, αναγνώστης μας έκανε το εξής σχόλιο: «Άρα το χθεσινό σας ρεπορτάζ δεν είναι 100% σωστό». Αναφερόταν πολύ εύστοχα στο θέμα που είχαμε ανεβάσει την προηγούμενη μέρα. Της ευκαιρίας δοθείσης να εξηγήσουμε ότι όταν βγάζει μια ανακοίνωση κάποιος φορέας (πολύ περισσότερο το υπουργείο ή ο υπουργός) είμαστε υποχρεωμένοι να την παραθέσουμε επακριβώς για να ξέρει ο αναγνώστης τι λέει ο φορέας. Τώρα το τι λέει το δικό μας ρεπορτάζ, που συναξιολογεί πολλές πληροφορίες, είναι άλλο θέμα. Και συγκεκριμένα για την Καρδιά, μιας και μιλάμε για αυτήν, σύντομα ο καιρός θα δείξει αν το ρεπορτάζ μας είναι επί της ουσιάς (δηλαδή για το τι θα γίνει με τη μονάδα) σωστό…

Διαβάζω κι εγώ τα σχόλια κάτω από την παρουσίαση της ομιλίας του Στ. Λουμάκη στο συνέδριο της A-Energy για το ποιος ζήτησε χρονικές παρατάσεις στους διαγωνισμούς ΡΑΕ όταν υπάρχουν bids στο τέλος της κανονικής διάρκειας. Θα μου πείς έχει σημασία; Βεβαίως έχει τη σημασία του γιατί μιλάμε προφανώς για ένα πολύ αρνητικό μέτρο για τους μικρούς επενδυτές, το οποίο φαίνεται ότι θα επιβληθεί επειδή κάποιοι δεν κατάλαβαν έγκαιρα τι επιπτώσεις μπορεί να έχει… Μου έλεγαν, για παράδειγμα, παραγωγοί που ήταν παρόντες στο αμφιθέατρο του ΥΠΕΝ στην ημερίδα στις 12 Ιουλίου, ότι ο εκπρόσωπος της ΠΟΣΠΗΕΦ πρότεινε τότε μια τέτοια ρύθμιση, λέγοντας μάλιστα ότι την προτείνει για δεύτερη φορά… Τώρα που οι μεγάλοι θα έχουν το πάνω χέρι, έχοντας πιο πολύ χρήμα και μικρότερα κόστη, ποιος θα πληρώσει τα ρέστα;

Αντιγράφω από την ανακοίνωση του υπουργείου σχετικά με συνέντευξη Σταθάκη στον κομματικό ραδιοσταθμό «στο κόκκινο», όσον αφορά τη μεγάλη διασύνδεση της Κρήτης: «Τελειώνουν όλα τα Χριστούγεννα, άρα από αρχές Ιανουαρίου και το έργο αυτό μπαίνει  σε φάση υλοποίησης, με ορίζοντα ολοκλήρωσης το 2023». Επειδή μέχρι σήμερα ξέραμε ότι το έργο θα τελειώσει το 2022 και ο ΑΔΜΗΕ δεσμευόταν γιαυτό, έχει γίνει άραγε κάποιο λάθος στη διατύπωση του Υπουργού ή ορθολογικοποιήθηκε το χρονοδιάγραμμα; Φαντάζομαι θα το μάθουμε σύντομα.

Συνεχίζεται το αδιέξοδο για τα νέα τιμολόγια της υψηλής τάσης, με τη βιομηχανία μάλιστα να εγκαλεί τη ΔΕΗ ότι συνεχίζει να αρνείται την ουσιαστική διαπραγμάτευση. Αυτό μας ενημερώνει πηγή της βιομηχανίας, η οποία επιβεβαιώνει ότι αυτή τη στιγμή δεν διαφαίνεται στον ορίζοντα λύση. Ποιο είναι το διακύβευμα; Εάν υποθέσουμε ότι το κόστος παράτασης των τιμολογίων αφορά στο ένα τρίτο της Υψηλής Τασης (Τσιμέντα , Χάλυβας, αφού το υπόλοιπο αφορά στις συμβάσεις με τους άλλους  δύο μεγάλους καταναλωτές που έχουν κλείσει συμβάσεις μέχρι το τέλος του 2020) τότε μιλάμε για ένα κόστος της τάξης των 20 εκ. ευρώ/έτος. Την ίδια στιγμή όμως, όπως παρατηρεί η ίδια πηγή, η ΔΕΗ επιβαρύνεται με: 

• 200 εκ ευρώ το 2018 ποσό που θα πάει για τις ΑΠΕ 
• 50εκ Ευρώ /έτος από τα τιμολόγια της, κυρίως τα εμπορικά  στα οποία δεν έχει διακριτή χρέωση CO2
• 300 εκ. ευρώ που είναι τα χρέη της Λάρκο, την οποία μάλιστα η ΔΕΗ επιβραβεύει με τιμολόγιο σταθερό έως το τέλος του 2020, που όμως αρνείται για την υπόλοιπη βιομηχανία

Ο συνομιλητής μας από τη βιομηχανία υποστηρίζει ότι δεν είναι η πρώτη φορά που η ΔΕΗ επιχειρεί να αυξήσει μονομερώς τα τιμολόγια της ΥΤ. Το ίδιο είχε συμβεί το 2012 και το 2014 χωρίς επιτυχία. Ίσως κάποιοι να θεωρούν, εκτιμά ο ίδιος, ότι οι βιομηχανίες της ΥΤ είναι η εύκολη λύση, αφού δεν έχουν εναλλακτική. Το σίγουρο είναι, καταλήγει ο συνομιλητής μας ότι η ΔΕΗ, με τη στάση της χάνει  έναν σύμμαχο, εντός και εκτός των συνόρων. Και μη έχοντας άλλη λύση, προχωρά σε καταγγελίες στις αρμόδιες αρχές συμπεριλαμβανομένης  και της Κομισιόν.