Ραδιενεργά

Δυναμικά και στη λιανική του ρεύματος, δηλαδή οικιακά και εμπορικά της χαμηλής τάσης, ετοιμάζεται να μπεί, όπως μαθαίνω, εταιρεία από τις σοβαρές «μικρές» του χώρου που έχει δείξει καλά δείγματα γραφής μέχρι τώρα. Όπως φαίνεται σύντομα θα υπάρξουν ανακοινώσεις για συνεργασία με δίκτυο που διαθέτει πολλά σημεία επαφής με τον καταναλωτή. Με δεδομένο ότι η επέκταση στη μέση τάση έχει σε μεγάλο βαθμό κορεστεί, βλέπω ότι την πορεία αυτή, διεκδίκηση δηλαδή μεριδίων στους οικιακούς καταναλωτές, θα την ακολουθήσουν όλοι…

Ο - γνωστός πλέον - κύκλος της βιομηχανίας αναφορικά με  το άρθρο "η μάχη για τα 2,5 δισ της αγοράς"  θέτει τον παρακάτω προβληματισμό: "Οι δημοπρασίες ΝΟΜΕ, όπως σχεδιάστηκαν στο μνημόνιο,  στην ουσία είναι πρόσκαιρη επιδότηση των προμηθευτών. Το μόνο αποτέλεσμα είναι να ζημιωθεί η ΔΕΗ με 100 εκ. το έτος, χρήματα που πάνε στις τσέπες ορισμένων και όχι στην οικονομία. Το πραγματικό άνοιγμα της αγοράς θα έρθει μόνο μέσα από τη σχεδιαζόμενη δομική αναδιάρθρωση της αγοράς και την υλοποίηση του target model. Δυστυχώς κανείς δεν σχολιάζει κατά πόσο οι ημερομηνίες στόχοι στο μνημόνιο για τη λειτουργία της προθεσμιακής αγοράς και της αγοράς εξισορρόπησης ισχύουν. Ενώ όμως το ΝΟΜΕ αφορά δημοπράτηση λιγνιτικής παραγωγής σε τιμές χαμηλότερες της αγοράς δεν διαφαίνεται προς το παρόν ενδιαφέρον από  τους υποψήφιους επενδυτές. Υπάρχει σαφώς μια αντίφαση. Τι ισχύει τελικά; Πως η τιμή της δημοπρασίας ορίστηκε  στα 32 Ευρώ/MWH  εάν οι λιγνιτικές μονάδες θεωρούνται ακριβές για τους επενδυτές;"

Στον τομέα της έρευνας υδρογονανθράκων είναι σαφές ότι κάτι κινείται και μάλιστα δυναμικά. Το περιβάλλον είναι θετικό και η ΕΔΕΥ έχει κάνει πολύ δουλειά, όχι μόνον για την προετοιμασία της χαρτούρας αλλά κυρίως σε ότι αφορά το πλασάρισμα της ελληνικής ΑΟΖ στους διεθνείς παίχτες. Εκείνο που έχω καταλάβει είναι ότι στην ΕΔΕΥ μιλάνε τη γλώσσα της αγοράς, είναι κοντά στην "πιάτσα" και αυτό αναγνωρίζεται. Δηλαδή μπορεί να φέρει αποτελέσματα.

Δεν ισχύει για τα αυτοκίνητα στην Αθήνα, ισχύει όμως για το ρυθμό κίνησης (και) των ενεργειακών πραγμάτων, που αρχίζει σιγά σιγά να επανέρχεται, μετά το μικρό περί τον Δεκαπενταύγουστο διάστημα που όλα… χαλάρωσαν. Να δείτε πως, - ανεπαισθήτως που λέει και ο ποιητής – σε λίγες μέρες θα είναι σαν να μην μεσολάβησαν τα «μπάνια του λαού» και της πολιτικής ηγεσίας του…

Μαθαίνω ότι τελικά στη διαβούλευση που θα βγει από τη Ρυθμιστική Αρχή Ενέργειας, για τον προσωρινό μηχανισμό ευελιξίας, δεν θα περιλαμβάνεται τελικά η ζήτηση. Αυτό αποτελεί μια θετική εξέλιξη για τη βιομηχανία, η οποία ωστόσο παραμένει σε ... υψηλότατο επίπεδο επιφυλακής, θορυβημένη από τις συνεχείς διαρροές. Μάλιστα όπως μου εξηγούσε κύκλος της βιομηχανίας, το ζητούμενο πλέον στη διαβούλευση της ΡΑΕ, εκείνο που περιμένει να διαβάσει η βιομηχανία είναι να υπάρχει ρητή αναφορά στο αίτημα της κυβέρνησης που υποβλήθηκε στις ευρωπαϊκές αρχές για παράταση της διακοψιμότητας. 

Θυμίζουμε ότι για το θέμα είχε δεσμευτεί τον Ιούνιο ο πρωθυπουργός ενώ το υπουργείο ενέργειας είχε με τη σειρά του διαμηνύσει ότι μέχρι τα μέσα Ιουλίου θα έχει προχωρήσει στην επίσημη υποβολή του αιτήματος. Όπως μου εξηγεί η ίδια πηγή της βιομηχανίας, είναι πολύ σημαντικό να υπάρχει η σχετική αναφορά, καθώς παίζει ρόλο η χρονική σειρά της υποβολής των αιτημάτων. 

Δεν εφησυχάζουμε και παρακολουθούμε στενά τα όσα συμβαίνουν. Και θα προβληματιστούμε ακόμη περισσότερο εάν δεν γίνεται αναφορά στη διαβούλευση στο αίτημα που έχει υποβληθεί, καταλήγει ο εκπρόσωπος της βιομηχανίας.

Άνθρωπος της αγοράς που ξέρει πολλά από όσα συμβαίνουν στο προσκήνιο αλλά και στο παρασκήνιο των διεργασιών για τους υδρογονάνθρακες, εκφράζει τον προβληματισμό του σε σχέση με τις αλλαγές που φαίνεται να προωθεί η κυβέρνηση. Μου γράφει λοιπόν: "Προφανώς είναι δικαίωμα κάθε κυβέρνησης να σκεί την πολιτική της σε κάθε τομέα - άρα και στους υδρογονάνθρακες -και, βεβαίως, να κρίνεται για αυτή. Αλλά βλέποντας τις προθέσεις του ΥΠΕΝ να κινηθεί η χώρα προς το μοντέλο διάθεσης της παραγωγής σε σχέση με το σημερινό μοντέλο, είναι προφανές ότι εδώ υπάρχει ένα ρίσκο: με το σημερινό μοντέλο,  (βασικά σημεία, η μίσθωση των περιοχών, ο φορολογικός συντελεστής 25% και η καταβολή δικαιωμάτων από ένα ύψος παραγωγής και πάνω), παρά την πολύ σύντομη, χρονικά, διάρκεια εφαρμογής του (ουσιαστικά τέσσερα χρόνια, από την αναθεώρηση της σύμβασης του Πρίνου και, μετά, σε όλες τις νέες συμβάσεις της Δυτικής Ελλάδας), η Ελλάδα έχει επιτύχει να προσελκύσει ήδη την Total, την Repsol, την Edison αλλά και την ExxonMobil, η οποία έχει εκδηλώσει ενδιαφέρον για περιοχές νοτίως της Πελοποννήσου και της Κρήτης, χωρίς καν να έχει υπάρξει έστω μία νέα ανακάλυψη! Ακόμη, στις πετρελαιοπηγές του Κόλπου της Καβάλας, της μόνης περιοχής που δίνει πετρέλαιο, "τρέχουν" σημαντικά επενδυτικά προγράμματα. Είμαστε βέβαιοι ότι η αγορά θα ακούσει θετικά ένα μοντέλο με πιο ενεργό την ανάμιξη του Δημοσίου; Θα ακούσουμε την αγορά, αν έχει αντιρρήσεις ή θα μας πιάσουν ιδεοληψίες; Λεπτά ζητήματα, οι έρευνες υδρογονανθράκων ενέχουν έτσι κι αλλιώς μεγάλο ρίσκο για τις εταιρείες. Τι θα γίνει αν προστεθεί περισσότερο και σε θεσμικό επίπεδο;"

Συνομιλώντας με αναλυτές, κατά τη διάρκεια της παρουσίασης των αποτελεσμάτων εξαμήνου της Snam, ο CEO της ιταλικής εταιρείας Marco Alvera, δήλωσε ότι αναμένει πως ο ανταγωνισμός στο διαγωνισμό για το ΔΕΣΦΑ θα είναι έντονος, με πόλο έλξης για τους ενδιαφερόμενους επενδυτές να αποτελεί η στρατηγική θέση της Ελλάδας. Βέβαια, όπως είπε, πάγια τακτική της Snam είναι να μην κοινοποιεί μέσω του τύπου τις κινήσεις της και με αυτό τον τρόπο απέφυγε να μιλήσει συγκεκριμένα για τον τρόπο που θα κινηθεί η ιταλική εταιρεία σε σχέση με το διαγωνισμό.

Αξίζει, πάντως, να σημειωθεί, ότι οι συγκεκριμένες δηλώσεις έγιναν μετά την ανακοίνωση της παράτασης της προθεσμίας για την κατάθεση των εκδηλώσεων ενδιαφέροντος, γεγονός που άλλωστε αποτέλεσε και την αφορμή για να δεχτεί τη συγκεκριμένη ερώτηση ο κ. Alvera, αφού άλλωστε τόσο στην Ιταλία όσο και στα μέρη μας αποτελεί κοινό μυστικό ότι η Snam ενδιαφέρεται έντονα για το ΔΕΣΦΑ.

Αλλά, για να μην είμαστε και άδικοι, η ΡΑΕ, η οποία - όπως έχουμε γράψει πολλές φορές στο παρελθόν -, είναι σαφώς υποστελεχωμένη, και να ήθελε δεν θα μπορούσε να βρίσκεται παντού… Όλα τα μεγάλα θέματα της ενέργειας για τα οποια συζητάμε και γράφουμε περνάνε από την Πειραιώς και οι απαιτήσεις είναι μεγάλες. Από την άλλη, πρέπει να παραδεχτούμε ότι η δουλειά του Ρυθμιστή δεν είναι να κάνει δημόσιες σχέσεις  αλλά να παρεμβαίνει δημόσια κυρίως με τις αποφάσεις του, τις γνωμοδοτήσεις του, αλλά και με τις οργανωμένες του διαβουλεύσεις, τις ημερίδες κ.λπ, όταν πρέπει να “ακούσει” την αγορά. Οπότε ας έχει και η αγορά την αίσθηση του ρόλου ενός εκάστου…. 

Δεν έχει περάσει απαρατήρητο το γεγονός ότι το τελευταίο διάστημα σε μια σειρά από σημαντικές εκδηλώσεις φορέων της ενεργειακής, της τραπεζικής και της χρηματιστηριακής αγοράς, εντός και εκτός Ελλάδος, λάμπει δια της ... απουσίας της, η Ρυθμιστική Αρχή Ενέργειας. Για να ακριβολογούμε η εκπροσώπηση της ανεξάρτητης αρχής γίνεται από ... συμβασιούχους, που φαίνεται όλο και περισσότερο να “παίζουν μπάλα” σε κρίσιμα θέματα της αγοράς. Το ερώτημα που θέτουν εύλογα από την αγορά είναι γιατί σε μια τόσο κρίσιμη περίοδο δεν εμφανίζονται οι άνθρωποι που χειρίζονται τα θέματα; Πάσχουν από αγοραφοβία ή ξενοφοβία είναι το σχόλιο που άκουσα από παράγοντες της αγοράς; Αν μη τι άλλο οφείλουμε να το σημειώσουμε..

Βγήκε σε διαβούλευση από τη ΡΑΕ η πρότυπη σύμβαση διανομής και όπως πληροφορούμαι, η συγκεκριμένη υπόθεση κρύβει δημοσιογραφικό ... ψωμί. Και αυτό διότι όπως φαίνεται υπάρχει διάσταση απόψεων μεταξύ και των διαχειριστών σε σχέση με την πρότυπη σύμβαση χρήσης του δικτύου διανομής. Το κυριότερο σημείο τριβής φαίνεται ότι αφορά στην αντιμετώπιση των ωριαίων υπερβάσεων εντός του έτους, θέμα για το οποίο έχει εγείρει ενστάσεις η ΔΕΔΑ. Πρόκειται για ένα θέμα που η διατύπωση που υπάρχει στον κώδικα αφήνει περιθώρια για διαφορετικές ερμηνείες, που όμως μπορεί να οδηγήσουν σε διαφορετικές χρεώσεις για τους χρήστες. Η πιο ελαστική ερμηνεία, την οποία αποδέχονται οι άλλοι δύο διαχειριστές, φαίνεται ότι είναι πιο κοντά στο πνεύμα της πρόθεσης του Ρυθμιστή. Αντίθετα η ΔΕΔΑ υποστηρίζει μια πιο αυστηρή προσέγγιση, η οποία σύμφωνα με σχόλια κύκλων της βιομηχανίας είναι μάλλον αδικαιολόγητη. Για το θέμα να σημειωθεί ότι υπάρχουν και συγκεκριμένες καταγγελίες από τους βιομηχανικούς καταναλωτές. Εδώ θα πρέπει να σημειωθεί ότι εκείνοι που πλήττονται περισσότερο δεν είναι οι “μεγάλοι” που μπορούν να διαχειριστούν καλύτερα τις αιχμές τους και να μην υφίστανται αύξηση στις χρεώσεις τους σε περίπτωση που υπερβούν μέσα σε ένα μήνα για 3 ημέρες κατά μέγιστο τη συμφωνημένη κατανάλωσή τους. Η αυστηρή ερμηνεία πλήττει κυρίως τους μεσαίους και τους μικρότερους καταναλωτές. Και αυτό είναι κάτι που θα πρέπει να προβληματίσει...

Κύκλοι της ΔΕΗ, σχολιάζοντας κι αυτοί το σχόλιό μας «Η ονομαστική ισχύς και η πραγματικά διαθέσιμη», επισημαίνουν ότι «δημιουργεί παραπλανητικές εντυπώσεις, καθώς βασίζεται σε λανθασμένες παραδοχές. Κι αυτό γιατί τα στοιχεία στα οποία αναφέρεται και τα οποία δημοσίευσε ο ΑΔΜΗΕ, δεν είναι η «Πραγματικά Διαθέσιμη Ισχύς των Μονάδων» όπως ισχυρίζεται το δημοσίευμα, αλλά η προς αποζημίωση ισχύς από το μηχανισμό ευελιξίας, σε εφαρμογή σχετικής Απόφασης της ΡΑΕ. Με βάση αυτή την Απόφαση, οι μονάδες Φ. Α. αμείβονται για την πραγματικά διαθέσιμη ισχύ τους (άρα περίπου το 85% της ονομαστικής ισχύος). Αυτό το τμήμα του δημοσιεύματος είναι αληθές. Όμως, οι υδροηλεκτρικές μονάδες, με βάση την Απόφαση της ΡΑΕ (σελ. 8), αμείβονται, όχι με βάση την πραγματικά διαθέσιμη ισχύ τους, αλλά σύμφωνα με τον τύπο της σελίδας 8. Άρα το ποσοστό 81,82% για τις υδροηλεκτρικές μονάδες δεν αποτελεί απρόβλεπτη μη διαθεσιμότητα, απλά έναν υπολογισμό άσχετο με τη διαθεσιμότητα των μονάδων, με βάση την φόρμουλα της ΡΑΕ! Στην πράξη πρόκειται για τη μέση ισχύ με την οποία λειτούργησαν οι υδροηλεκτρικές μονάδες τα 3 προηγούμενα χρόνια.

Όσο για την ουσία επισημαίνεται ότι τα σημερινά χαμηλά επίπεδα στάθμης των ταμιευτήρων  των ΥΗΣ οφείλονται κυρίως στην ενεργειακή κρίση Δεκεμβρίου-Φεβρουαρίου, κατά την οποία τρίτοι παραγωγοί-έμποροι Η/Ε αποκόμισαν κέρδη…

Ελπίζουμε ότι το δημοσίευμα οφείλεται σε λανθασμένη πληροφόρηση».

Ο γνωστός πλέον…. «κύκλος της βιομηχανίας» σχολιάζει το δικό μας σχόλιο αναφορικά με την πραγματική διαθεσιμότητα των Υδροηλεκτρικών όπως προέκυψε από τα στοιχεία του ΑΔΜΗΕ. Μου γράφει λοιπόν: «τα νούμερα δεν μπορούν να αλλοιώνουν την  πραγματικότητα, η οποία είναι τελείως διαφορετική. Φθάσαμε όμως εκεί γιατί ο μηχανισμός ευελιξίας προτείνεται να εγκριθεί ως μηχανισμός capacity (ίδε ονομαστική ισχύ) και όχι ως μηχανισμός εφεδρείας (ίδε πραγματική προσφορά της υπηρεσίας). Για το ίδιο λόγο οι μονάδες συνδυασμένου κύκλου αμείβονται για την ονομαστική ισχύ τους και όχι για την ισχύ που προσφέρουν στην ευελιξία,  που στην ουσία είναι η μισή, γεγονός όμως που φαίνεται να μη να απασχολεί κανένα. Στην πρόσφατη ενεργειακή κρίση του Ιανουαρίου, όταν η συμμετοχή των ΑΠΕ και των διασυνδέσεων ήταν μηδενική και υπήρχε έλλειψη φυσικού αερίου με αποτέλεσμα να ζητείται περιορισμός της λειτουργίας των μονάδων συνδυασμένου κύκλου, η πλειοψηφία των οποίων δεν μπορούσε να λειτουργήσει με εναλλακτικό καύσιμο, το black out αποσοβήθηκε χάρις στα Υδροηλεκτρικά».

Νομίζω ότι τα στοιχεία που δημοσίευσε χθες ο ΑΔΜΗΕ σχετικά με την Πραγματικά Διαθέσιμη Ισχύ των Μονάδων (κι όχι την ονομαστική ισχύ) που εντάχθηκαν στον Μεταβατικό Μηχανισμό Αποζημίωσης Ευελιξίας που έληξε στο τέλος Απριλίου, θα είναι καθοριστικά για τη διαμόρφωση του νέου μεταβατικού μηχανισμού ευελιξίας που θα υποβληθεί στην Κομισιόν. Τι δείχνουν τα στοιχεία αυτά; Ότι από τις μονάδες που συμμετείχαν στα προσωρινά ΑΔΙ, τα μεν υδροηλεκτρικά είχαν απρόβλεπτη μη διαθεσιμότητα κατά μέσο όρο στο 81,82%, ενώ για τις μονάδες φυσικού αερίου το αντίστοιχο ποσοστό ήταν μόλις 15,08%. «Συνεπώς, είναι σαφές ποιες μονάδες παρέχουν πραγματική διαθεσιμότητα ευελιξίας, και ποιες απλά τεχνολογικά μπορούν να τη διαθέσουν, αλλά όχι ανά πάσα ώρα και στιγμή και σίγουρα χωρίς να προσεγγίζουν ούτε κατ’ ελάχιστο τη δηλωθείσα ισχύ τους» μου λέει παράγοντας του κλάδου.

Σας είχα ενημερώσει ότι τα σχέδια του Ρώσου μεγιστάνα Λεονίντ Λεμπέντεφ για διανομή φυσικού αερίου στις περιοχές των Σερρών, της Βέροιας και του Κιλκίς «σκοντάφτουν» στο γεγονός ότι οι περιοχές αυτές είναι στο πρόγραμμα ανάπτυξης της ΔΕΔΑ. Να σας ενημερώσω τώρα ότι εκτός από τον ουσιαστικό αυτό λόγο υπάρχουν και πολλοί τυπικοί που δεν επιτρέπουν να προχωρήσει το project. Όπως τουλάχιστον μαθαίνω από την αγορά, η πρόσληψη της δικηγόρου Ελένης Τζούλη, συζύγου του υπουργού Άμυνας Πάνου Καμμένου, δεν απέτρεψε την «Sintez Εnergy Europe Constructing Limited» από το να έχει μεγάλες ελλείψεις στο φάκελο που κατέθεσε για αδειοδότηση. Συνεπώς προς το παρόν μάλλον δεν πρόκειται να υπάρξουν εξελίξεις…

Γνωρίζουμε ότι η γεώτρηση που ξεκινά στην Κύπρο όχει το όνομα "Ονησίφορος", δηλαδη το όνομα ενός τοπικού Αγίου, με την ομώνυμη εκκλησία να βρίσκεται στην Πάφο. Το ψάξαμε λίγο παραπάνω και βρήκαμε ότι η μνήμη του τιμάται σήμερα, 13 Ιουλίου! Δηλαδή, την ημέρα που ουσιαστικά ξεκινούν οι εργασίες της γεώτρησης "Ονησίφορος" την ίδια ημέρα η Εκκλησία τιμά τη μνήμη του. Σύμπτωση;  "Όχι ακριβώς", μάς λένε άνθρωποι που γνωρίζουν λεπτομέρειες, προσθέτοντας ότι ο σχεδιασμός για τη γεώτρηση είχε λάβει υπόψιν του και αυτήν την (χρονική) παράμετρο. Με την ευλογία του Αγίου, λοιπόν, η γεώτρηση στο οικόπεδο 11...

Δεν αναφέρθηκε τελικά χθες από την Κοζάνη ο πρωθυπουργός στις πρωτοβουλίες που ετοιμάζει η κυβέρνηση για την ανακούφιση των ασθενέστερων ενεργειακών στρωμάτων, όπως σας γράφαμε στο σχετικό θέμα. Πάντως, ανεξάρτητα αν επέλεξε ή όχι να το ανακοινώσει από την Κοζάνη ο κ. Τσίπρας, τα στοιχεία του ρεπορτάζ παραμένουν. Αυτά δηλαδή που σας γράψαμε για τις αλλαγές στο ΚΟΤ , την υιοθέτηση πολύ δραστικής μείωσης στο ρεύμα για δικαιούχους του ελάχιστου εγγυημένου εισοδήματος, την ενεργειακή κάρτα κ.λπ.. Θα τα ακούσουμε προφανώς σε ένα επόμενο στάδιο…

Νομίζω ότι αυτό πραγματικά δεν γίνεται σε καμία άλλη χώρα. Από εκείνες τουλάχιστον που διαθέτουν ανεξάρτητες αρχές. Το να ζητάει δηλαδή ο Ρυθμιστής με επανειλημμένα αιτήματα (για να μην πω εκκλήσεις) τα στοιχεία της αγοράς από τους εμπλεκόμενους φορείς ώστε να πάρει τις αποφάσεις του και τα στοιχεία αυτά να μην φτάνουν ποτέ! Λες και δεν πρόκειται για υποχρέωση αλλά για προαίρεση. Δικαιώνονται έτσι αυτοί που μιλάνε για βούρδουλες και τα λοιπά…

Τις απαραίτητες νομοθετικές ρυθμίσεις που θα επιτρέψουν στη ΔΕΗ να υλοποιήσει την επιλογή της για το ομαλό άνοιγμα της λιανικής, δηλαδή την διαμόρφωση και πώληση στην αγορά χαρτοφυλακίων πελατών από όλα τα τμήματα της αγοράς , πρόκειται να υποβάλλει στο ΥΠΕΝ το επόμενο διάστημα η ΔΕΗ. Αυτό είπε σήμερα ο Μανόλης Παναγιωτάκης, έδειξε μάλιστα ότι έχει συνείδηση του ότι η λύση αυτή δεν αρέσει στην Κομισιόν. «Έχουμε επίγνωση των επιφυλάξεων για την αποτελεσματικότητα του μέτρου από πλευράς Κομισιόν, τις οποίες βέβαια δεν συμμεριζόμαστε. Πιστεύουμε ότι η επιτυχία του εγχειρήματος, για την οποία εργαζόμαστε συστηματικά θα διαλύσει τις αμφιβολίες», είπε χαρακτηριστικά. Δεν ξέρω από πού αντλεί την πίστη του αλλά η πειθώ της επιχείρησης δεν έχει αποδειχθεί και πολύ ισχυρή στο πρόσφατο παρελθόν…

Την ιδιόμορφη σχέση της ΔΕΗ με το κράτος σχολίασε, μιλώντας στη Γενική Συνέλευση ο Μανόλης Παναγιωτάκης, μην κρύβοντας ότι η σχέση αυτή είναι σήμερα προβληματική: «Η λειτουργία της ΔΕΗ ως Ανώνυμης Εταιρείας με τις αρχές και τους κανόνες της εταιρικής διακυβέρνησης είναι αδήριτη ανάγκη. Η ΔΕΗ δεν μπορεί να συνεχίσει να ταξιδεύει στο φουρτουνιασμένο πέλαγος του ανταγωνισμού δεμένη στο κατάρτι. Δεν είναι δυνατό για αποφάσεις και δράσεις, που οι ανταγωνιστές της λαμβάνουν άμεσα, η ΔΕΗ να χρειάζεται πολύμηνη διαδικασία, και παράλληλα να υπόκειται σε αυστηρότατους, γραφειοκρατικούς περιορισμούς. Πιστεύω ότι η Πολιτεία, ο βασικός μας μέτοχος θα μας συνδράμει στο ζήτημα αυτό». Άρα, στην πράξη; Οψόμεθα….

Η συζήτηση για μεγάλες διεθνείς πετρελαϊκές εταιρείες που έρχονται στη χώρα μας για να συμμετάσχουν σε projects έρευνας υδρογονανθράκων είναι αλήθεια ότι έχει δημιουργήσει μια εντύπωση πως όλα είναι καλά και ελπιδοφόρα. Τα στελέχη του κλάδου πάντως είναι πολύ πιο συγκρατημένα, καθώς ξέρουν καλά πως έχει η κατάσταση και πόσο μεγάλες δυσκολίες έχει στη συγκεκριμένη συγκυρία το upstream. Αυτή η συγκυρία είναι άλλωστε που κάνει εταιρείες να φεύγουν όπως είδαμε χθες με την αποχώρηση της Trajan από το Κατάκολο ή παλαιότερα με την αποχώρηση της Petroceltic από τον Πατραϊκό.