Ραδιενεργά

Σε ανανέωση του εταιρικού της λογοτύπου προχώρησε η Energean. Πρακτικά, η αλλαγή έγκειται στο ότι στο νέο λογότυπο δεν χρησιμοποιούνται πλέον οι όροι oil & gas. Είναι σημαντικό αυτό; Είναι σίγουρα χαρακτηριστικό της πορείας της εταιρείας στη δεύτερη δεκαετία της, όπου δίνει έμφαση στην Αειφορία και τη Βιώσιμη Ανάπτυξη, την λειτουργία με στόχο την εξυπηρέτηση των 17 Στόχων Βιώσιμης Ανάπτυξης του ΟΗΕ, τη διεύρυνση των δραστηριοτήτων της. Ταυτόχρονα είναι πιο κοντά σε μια πραγματικότητα που φέρνει το φυσικό αέριο στο ρόλο του κυρίαρχου, πλέον, καυσίμου βάσης προς την ενεργειακή μετάβαση. Λάβετε υπόψη  ότι, με την έναρξη παραγωγής αερίου από το κοίτασμα Καρίς στο Ισραήλ στο πρώτο τρίμηνο του 2021, η παραγωγή της Energean θα προέρχεται σε ποσοστό μεγαλύτερο του 80% από φυσικό αέριο!

Δεν έχει ιδιαίτερη σημασία πλέον, καθώς ο διαγωνισμός προχωράει με βάση τα υπάρχοντα δεδομένα, αλλά μαθαίνω ότι το Ρώσικο ενδιαφέρον - για το οποίο είχε μιλήσει κάποια στιγμή ο Παναγιωτάκης-, ήταν πράγματι έτοιμο να εκδηλωθεί μέχρι το παραπέντε της λήξης της προθεσμίας την Παρασκευή. Ο λόγος για τη διαδικασία της λιγνιτικής αποεπένδυσης της ΔΕΗ και το Ρωσικό ενδιαφέρον αφορά -στην πραγματικότητα- Ελβετική εταιρεία Ρωσικών συμφερόντων. Δραστηριοποιείται κυρίως στην περιοχή της Κεντρικής Αμερικής και εκμεταλλεύεται, σε διάφορες χώρες, όπως για παράδειγμα στη Γουατεμάλα, ορυχεία μεταλλευμάτων κ.λπ. Επρόκειτο να κατέβει σε κοινοπραξία με άλλες εταιρείες από Ρωσία και Καζακστάν που έχουν επίσης δραστηριότητα σε ορυχεία. Το πολύ σφιχτό χρονοδιάγραμμα, και συνεπώς η αδυναμία πλήρους ενημέρωσης και αξιολόγησης των στοιχείων, υπήρξε ο λόγος που τελικά δεν προσήλθε η εταιρεία…

Ρώτησα σχετικά, και έμαθα ότι την πολιτική της ΔΕΗ να δίνει έκπτωση 6% σε όσους προπληρώσουν την κατανάλωση του έτους, την αξιοποιούν θαυμάσια αρκετές επιχειρήσεις που καταφέρνουν έτσι να έχουν μια σοβαρή μείωση στο ενεργειακό τους κόστος. Και την αξιοποιεί βεβαίως και το δημόσιο, που έχει τεράστιες καταναλώσεις και άρα πολύ μεγάλη εξοικονόμηση. Σκεφτείτε, 60 χιλιάδες ευρώ για κάθε εκατομμύριο που προκαταβάλλει… Για τα 550 εκατομμύρια που θα καταβάλλει τις μέρες αυτές, θα κερδίσει πάνω από 30 εκατ. ευρώ. Υπό αυτή την έννοια, να το πούμε και αυτό, δεν είναι κρατική βοήθεια προς τη ΔΕΗ η προκαταβολή των 550 εκατ. ευρώ, είναι κανονική συναλλαγή. Άλλο αν διευκολύνει και τη ΔΕΗ σε επίπεδο ρευστότητας. Η οποία άλλωστε γιαυτό εφαρμόζει αυτή την πολιτική…

Τώρα που χαλαρώνουμε ενόψει τριημέρου, να σας δείξω (βλέπε εδώ) και τον Λεωνίδα, όχι της Σπάρτης, αλλά τον επικεφαλής της ΕΔΑ ΘΕΣΣ, όπως τον εμπνεύστηκαν κάποιοι εργαζόμενοι της εταιρείας και υπό τον τίτλο This is EDA THESS!!! καμαρώνουν για την 100% επίτευξη των στόχων τους. Ίσως έμπνευση ήταν το σχόλιό μας, και κάποιοι εργαζόμενοι επιβεβαιώνουν: «Ασφαλώς και τίποτα δεν είναι τυχαίο. Ο δικός μας Λεωνίδας είναι Manager που τα σπάει…»

Είναι σαφές, προκύπτει και από όσα είπε χθες ο πρόεδρος της ΔΕΗ στους δημοσιογράφους, ότι ο Μανόλης Παναγιωτάκης δεν πρόκειται να αποδεχθεί, ούτε να πουλήσει τις λιγνιτικές μονάδες όσο όσο για να «τελειώσει η δουλειά», ούτε να επωμιστεί ο ίδιος και η ΔΕΗ όλα τα βάρη για την πιθανή μη επίτευξη του στόχου. Και τα μηνύματά του ήταν χθες πολλά, και προς την Κομισιόν, και προς την κυβέρνηση και προς τους επενδυτές. Νομίζω ότι το βασικό σκεπτικό του κ. Παναγιωτάκη είναι ότι στην πραγματικότητα οι μονάδες έχουν αξία (και αξία πώλησης) αλλά οι όντως ενδιαφερόμενοι, γνωρίζοντας ότι η Κομισιόν είναι πιεστική και η κυβέρνηση στριμωγμένη, επιχειρούν να τις αποκτήσουν σε τίμημα πολύ χαμηλότερο από το αναλογούν. Γι αυτό έχει αποδυθεί σε αγώνα ενημέρωσης και προσέλκυσης και άλλων επενδυτών, ώστε να αυξηθεί ο ανταγωνισμός και να ακυρώσει τα σχέδια που ο ίδιος βλέπει ως «ρεσάλτο». Από την άλλη, η άποψη που επικρατεί στους κόλπους των επενδυτών είναι ότι ο Μανόλης Παναγιωτάκης υπερτιμά τα assets που βγάζει προς πώληση και υπό τις δεδομένες συνθήκες τα τιμήματα που κατατέθηκαν στον πρώτο διαγωνισμό αντικατοπτρίζουν την πραγματική αξία των μονάδων. Βγάζει όλο αυτό κάπου; Θα το δούμε τους επόμενους δύο τρείς μήνες. Αλλά ας σημειώσουμε κάποια από αυτά που είπε ο πρόεδρος της ΔΕΗ:

• Αν θέλουν κάποιοι να πάρουν τις μονάδες και σε ενάμιση χρόνο λειτουργίας να έχουν βγάλει τα λεφτά τους, δεν θα το καταφέρουν. Απλά δεν θα πουλήσουμε! Ας βρούν αλλού!
• Άλλο πώληση των μονάδων, άλλο μηδενικό όφελος, είτε, πολύ περισσότερο ζημιά για την επιχείρηση.
• Η αποτίμηση δεν ήταν «πέτσινη». Αλλά δεν ήταν αυτή που μας εμπόδισε να αποδεχθούμε την μια προσφορά που υποβλήθηκε. Αντιθέτως το τίμημα ήταν τόσο χαμηλό που μας διευκόλυνε να πούμε όχι.
• Αν αποτύχει ο διαγωνισμός η ευθύνη δεν θα είναι της ΔΕΗ, αλλά ούτε και το βασικό πρόβλημα. Η ΔΕΗ θέλει να πουλήσει για να αλλάξει σελίδα, να μπεί στις ΑΠΕ κ.λπ., αλλά τη λύση πλέον θα πρέπει να τη βρούν η κυβέρνηση και η Κομισιόν.
• Δεν μας προσφέρει κάτι η κύρωση της συμφωνίας από τη Βουλή. Δεν πρόκειται να κάνουμε κάτι αν δεν πιστεύουμε ότι είναι επωφελές για τη ΔΕΗ, άρα δεν χρειαζόμαστε κάποια προστασία από τη Βουλή.

Μπορεί το ΥΠΕΝ να φέρνει ρύθμιση για τη δυνατότητα εγκατάστασης από τη ΔΕΗ νέων αεριοστροβιλικών μονάδων στην Κρήτη για να αντιμετωπιστεί το θέμα επάρκειας που δημιουργείται στο νησί από την απόσυρση παλιών μονάδων στο τέλος του 2019. Μπορεί επίσης ο κ. Σταθάκης να δηλώνσει στη Βουλή και που θα εγκατασταθούν οι νέες μονάδες. Όμως ο πρόεδρος της ΔΕΗ κινείται σε άλλο μήκος κύματος. Όπως διαβεβαίωσε χθες τους δημοσιογράφους, η ΔΕΗ δεν έχει λάβει καμία απόφαση «Αυτό που ξεκαθαρίζουμε είναι πως η ΔΕΗ θα κάνει τη δουλειά, αφού πρώτα θα διασφαλίσει πώς θα πληρωθεί. Το τσάμπα τελείωσε», είπε χαρακτηριστικά.
Ανέφερε μάλιστα ότι το λογικό είναι να κάνει η ΡΑΕ κάποιο διαγωνισμό για την κάλυψη των αναγκών και εκεί να προσέλθει πιθανόν και η ΔΕΗ.

Είπε όμως ο κ. Παναγιωτάκης και το εξής: Έπρεπε να φτάσουμε στην τελευταία στιγμή; Η ΔΕΗ έχει θέσει το πρόβλημα ήδη από τον Μάιο του 2016, σε συνεδρίαση της Επιτροπής της Βουλής. Την ίδια περίοδο, σε σύσκεψη στο υπουργείο Ενέργειας παρουσία της ΡΑΕ, είχε επισημάνει την επικείμενη απειλή για την ασφάλεια τροφοδοσίας του νησιού.

Επειδή όμως θα τα βρίσκουμε μπροστά μας από εδώ και στο εξής, ας σημειώσουμε όσα είπε ο (Χανιώτης) Υπουργός Ενέργειας για την εγκατάσταση νέων μονάδων στην Κρήτη: «Επαναλαμβάνω ότι δεν πρόκειται να εγκατασταθεί καμία επιπρόσθετη δραστηριότητα στα Λινοπεράματα. Οι μονάδες θα πάνε στα Χανιά, το επαναλαμβάνω για πολλοστή φορά, και οι αεροστρόβιλοι στον Αθερινόλακκο».

Είναι σαφές ακόμη και από τα ευρήματα της μελέτης του ΑΠΘ, ότι δε συντρέχει κανένας λόγος υγείας, σε σχέση με τη δυσοσμία που παρατηρείται στη Δ. Θεσσαλονίκη και ειδικά στο Κορδελιό εξαιτίας του διυλιστηρίου. Ωστόσο αξίζει να επισημανθούν ορισμένα στοιχεία που προκύπτουν σε σχέση με τη μελέτη. Πρώτον ότι η προγραμματική σύμβαση ανάθεσης προβλέπει η μελέτη να διαρκέσει 12 μήνες με πάνω από 400 δειγματοληψίες. Ωστόσο κρίθηκε σκόπιμο, άγνωστο για ποιο λόγο, να κατατεθεί από το ΑΠΘ ενδιάμεση έκθεση αποτελεσμάτων, με 171 δείγματα, δηλαδή λιγότερα από τα μισά. Οι δειγματοληψίες έγιναν στη Δ. Θεσσαλονίκη (Κορδελιό) και σε 2 βιομηχανικά συστήματα (ΕΛΠΕ και Πετρογκάζ) παρότι υπάρχουν και άλλες πολλές βιομηχανίες στην περιοχή. Το ενδιαφέρον είναι ότι όπως σημειώνει η μελέτη κατά τη δειγματοληψία που έγινε στα ΕΛΠΕ οι μετεωρολογικές συνθήκες δεν ευνοούσαν τη μεταφορά της δυσοσμίας στο Κορδελιό (άρα δημιουργείται ισχυρή υπόνοια ότι η δυσοσμία δεν προέρχεται από τη συγκεκριμένη εγκατάσταση). Ως προς τα αποτελέσματα των μετρήσεων , η μελέτη διαπιστώνει ότι δεν υπάρχει κανένας κίνδυνος για τη δημόσια υγεία αφού οι οσμηρές ενώσεις που εντοπίστηκαν στον αέρα, βρίσκονται σε ελάχιστα επίπεδα και απέχουν … χιλιάδες mg από τα όρια ασφάλειας. Αν και ακίνδυνες, εντούτοις το πρόβλημα είναι ότι … μυρίζουν. Και εδώ πάντως όπως προέκυψε και από τη χθεσινή σύσκεψη  τα ΕΛΠΕ αποφάσισαν να επενδύσουν πάνω από 10 εκατ. ευρώ, προκειμένου να αντιμετωπιστεί και το ζήτημα της δυσοσμίας. Η ιστορία πάντως αφήνει και ερωτήματα, ιδιαίτερα σε σχέση με τη χρονική συγκυρία που δημοσιοποιήθηκε…

Το γράφω με αφορμή την παρουσία του στο Οικονομικό Φόρουμ των Δελφών, αλλά ισχύει γενικότερα. Αυτό που βλέπω είναι ότι οι σοβαροί παράγοντες του ενεργειακού χώρου, είτε πρόκειται για επιχειρηματίες, είτε για managers, είτε για εκπροσώπους φορέων, είτε ακόμα και πολιτικούς άλλων κομμάτων, ακούνε με προσοχή τι λέει κάθε φορά ο τομεάρχης ενέργειας της Νέας Δημοκρατίας Κώστας Σκρέκας. Πιστεύω δε, ότι η εκτίμηση που υπάρχει στο πρόσωπό του οφείλεται στο γεγονός ότι έχει νηφάλιο, αλλά κυρίως τεκμηριωμένο λόγο, χωρίς τις εύκολες ρουκέτες των πολιτικών, και τελικά κάνει με αυτόν τον τρόπο καλύτερα τη… δουλειά. Φαίνεται ότι ο Κυριάκος Μητσοτάκης ξεκινάει με έναν άσσο στον ενεργειακό τομέα…

Είναι δυνατόν να έρθουν καινούργιοι παίκτες, πέραν των 6 που είχαν αρχικά ενδιαφερθεί, στον καινούργιο διαγωνισμό για τις λιγνιτικές της ΔΕΗ; Αντικειμενικά είναι πολύ δύσκολο όταν οι χρόνοι είναι τόσο περιορισμένοι. Από την άλλη, για να το λέει ο Παναγιωτάκης (είμαστε σε επαφή με έγκριτους επενδυτές από ΗΠΑ, Ρωσία και Κίνα) σημαίνει ότι κάποιοι έχουν πράγματι ενδιαφερθεί. Μπορεί κάτι τέτοιο να αλλάξει και τις προσδοκίες για το τίμημα; Όπως θα προσέξατε, ο πρόεδρος της ΔΕΗ θεωρεί κομβικό ζήτημα το επίπεδο του ανταγωνισμού που αναπτύσσεται στο διαγωνισμό. Αποδυναμώθηκε ο ανταγωνισμός, λέει για την προηγούμενη διαδικασία, και έτσι «εκείνοι που έλαβαν τελικά μέρος υπέβαλαν προσφορές απαράδεχτα χαμηλές, στα πλαίσια των δικών τους στρατηγικών επιδιώξεων, οι οποίες δεν ήταν δυνατό να γίνουν αποδεκτές».

Μιας και πιάσαμε πάντως τα της επιστολής Παναγιωτάκη, ας σημειώσουμε ότι δείχνει να «βλέπει» εθνικές εκλογές μαζί με τις ευρωεκλογές: «Συμφωνούμε να ολοκληρωθεί ο νέος διαγωνισμός τον προσεχή Μάιο προκειμένου να αντιμετωπιστεί κάθε ενδεχόμενο πολιτικών εξελίξεων» λέει ευγλώττως...

Έμμεσες πλην σαφείς αιχμές άφησε χθες η διοίκηση των ΕΛΠΕ για τη διαδικασία αποκρατικοποίησης του Ομίλου, κάνοντας λόγο για διαδικασία που έχει κρατήσει μεγάλο χρονικό διάστημα. Δεν μπορούμε να περιμένουμε το νέο μέτοχο, οφείλουμε να συνεχίσουμε τη στρατηγική που θεωρούμε ως καλύτερη για τον Όμιλο και η οποία έχει αποδειχθεί εξαιρετικά πετυχημένη τα τελευταία χρόνια, ανέφερε χαρακτηριστικά ο αναπληρωτής διευθύνων σύμβουλος Α. Σιάμισιης.

Ακούστηκε την περασμένη εβδομάδα, ότι ο διευθύνων σύμβουλος της ΔΕΠΑ Δ. Τζώρτζης απέφυγε τους εργαζόμενους επικαλούμενος έκτακτο ραντεβού, προκειμένου να αποφύγει τις αντιδράσεις για το διαχωρισμό. Η αλήθεια είναι ότι … μακάρι να ήταν αυτή η αλήθεια. Ο πραγματικός λόγος της απουσίας του, ήταν ένα πολύ σοβαρό προσωπικό και ανθρώπινο θέμα. Σε ό,τι αφορά τις συναντήσεις με τους εργαζόμενους, αυτές έγιναν άμα τη επιστροφή του την περασμένη Δευτέρα και συνεχίστηκαν και χθες και προχθές, όπως και οι επαφές με το υπουργείο ενόψει της κατάθεσης του νομοσχεδίου. Σε κάθε περίπτωση, είναι σαφές ότι την περασμένη εβδομάδα υπήρχαν σοβαροί λόγοι ανωτέρας βίας, που δεν συναντήθηκε ο διευθύνων με τους εκπροσώπους των εργαζομένων.

Με τροπολογία που κατατέθηκε στη Βουλή, επιτρέπεται (εκτός της καλλιέργειας) και η εγκατάσταση μονάδων μεταποίησης φαρμακευτικής κάνναβης σε γαίες υψηλής παραγωγικότητας. Στην αιτιολογική έκθεση αναφέρονται τα εξής: “το τμήμα της μεταποίησης είναι χαμηλής όχλησης με ελάχιστο αποτύπωμα περιβαλλοντικής επίπτωσης… με την άνω διάταξη υπηρετείται και η συνταγματικώς κατοχυρωμένη αρχή της  βιωσίμου ανάπτυξης, με την εξυπηρέτηση και αναπτυξιακών στόχων για τη διαφύλαξη και διατήρηση της γεωργικής γης υψηλής παραγωγικότητας”.
Πολύ ωραία. Από την άλλη, όλοι οι φωτοβολταϊκοί σταθμοί χαρακτηρίζονται από την κείμενη νομοθεσία ως μη οχλούσες ή χαμηλής όχλησης δραστηριότητες με ελάχιστο αποτύπωμα περιβαλλοντικής επίπτωσης και προφανώς εξυπηρετούν και αναπτυξιακούς στόχους. Παρόλα αυτά η εγκατάστασή τους σε γαίες υψηλής παραγωγικότητας δεν είναι σήμερα επιτρεπτή. Γιατί δυο μέτρα και δυο σταθμά;

Φουντώνει η προσπάθεια των οικολογικών οργανώσεων να βάλουν μπλόκο στις εξορύξεις στη χώρα μας. Προ ημερών μάλιστα είχαμε και την πρώτη τηλεοπτική κόντρα σε παράθυρο της ΕΡΤ μεταξύ εκπροσώπου της WWF Ο. Βαρθακούλια και του καθηγητή γεωλογίας του πανεπιστημίου Πατρών Α. Ζεληλίδη. Ακούστηκαν διάφορα πράγματα, κάποιες απορίες απαντήθηκαν, σε κάποιες άλλες τα ερωτηματικά παρέμειναν. Για παράδειγμα ο καθηγητής του  διερωτήθηκε εάν τα ατυχήματα που επικαλείται πρόσφατη μελέτη της WWF αφορούν σε εξορύξεις ή σε μεταφορά πετρελαίου, χωρίς να πάρει απάντηση. Επίσης παρότι ζητήθηκε επανειλημμένα δεν αναφέρθηκε κανένα ατύχημα από εξόρυξη στη Μεσόγειο, ενώ αναπάντητο έμεινε και το ερώτημα εάν η μελέτη της περιβαλλοντικής οργάνωσης εξέτασε το τι έχει συμβεί στην περιοχή που ήδη παράγεται πετρέλαιο στον Πρίνο, όπου ο τουρισμός συνυπάρχει χωρίς πρόβλημα με την πετρελαϊκή δραστηριότητα. 

Εκείνο πάντως που ακούσαμε με ενδιαφέρον, είναι να καταρρίπτεται ο αστικός μύθος ότι οι σεισμικές έρευνες για υδρογονάνθρακες, προκαλούν σεισμούς. Το ανέφερε ο εκπρόσωπος της WWF καταρρίπτοντας και με την … περιβαλλοντική βούλα, τους ισχυρισμούς κάποιων στα Γιάννενα και σε άλλες περιοχές όπου διεξάγονται ανάλογες έρευνες. 

Το γεγονός ότι συνεχίζεται η εκκρεμότητα και δεν έχει επέλθει συμφωνία μεταξύ της ΔΕΗ και της υψηλής τάσης, σχολιάζει ο γνωστός “κύκλος της βιομηχανίας”, κάνοντας μάλιστα σύγκριση με την υπόθεση της ΛΑΡΚΟ. Όπως παρατηρεί, η ΔΕΗ πρόσφατα ανακοίνωσε επίσημα ότι κατήγγειλε τη σύμβαση με τη ΛΑΡΚΟ, μια σύμβαση που ίσχυε από το 2016, ωστόσο η κρατική βιομηχανία νικελίου δεν εφάρμοσε από την πρώτη στιγμή, με αποτέλεσμα το χρέος να εκτιναχθεί στα 300 εκατ. ευρώ. Μετά την καταγγελία, η ΔΕΗ μέσα σε λιγότερο από ένα μήνα συμφώνησε σε νέα σύμβαση, με την προβληματική κρατική βιομηχανία, επιβραβεύοντάς την μάλιστα με μηδενική αύξηση στη χρέωση ενέργειας και 24% έκπτωση, που αναλύεται σε 18% έκπτωση όγκου και 6 % έκπτωση προφίλ (αλήθεια ποιού καλού προφίλ;;;). Την ίδια στιγμή προσθέτει ο “κύκλος της βιομηχανίας” η ΔΕΗ αγνοεί την υπόλοιπη βιομηχανία που εδώ και ένα χρόνο “περιμένει στην ουρά, πότε η ΔΕΗ θα καταθέσει πρόταση και εάν και πότε η κυβέρνηση θα εγκρίνει εκπτώσεις.

Κάτι πάει στραβά , πολύ στραβά, καταλήγει το σχόλιο…

Αρμόδιες κυβερνητικές πηγές επισημαίνουν ότι η δυνατότητα που αναμένεται να δοθεί στις ενδιαφερόμενες για την ιδιωτικοποίηση των ΕΛΠΕ κοινοπραξίες να μην συμμετάσχουν, εφόσον το επιθυμούν, στις επενδυτικές δαπάνες για την έρευνα υδρογονανθράκων, παρέχει στο ελληνικό Δημόσιο "ευχέρεια κινήσεων". Θεωρούν, δηλαδή, ότι απομακρύνεται το ενδεχόμενο να μπλοκάρει ο επενδυτής, για τους δικούς του λόγους, την έρευνα υδρογονανθράκων στην οποία το Δημόσιο, το οποίο θα κατέχει την πλειοψηφία των μετοχών στο συγκεκριμένο τομέα, αποδίδει στρατηγική σημασία. ΟΚ, από τη στιγμή άλλωστε που το Δημόσιο κρατά το 50,1%, κρατά και τις τύχες της έρευνας στα χέρια του, ενώ δίνοντας το "δικαίωμα άρνησης" στον επενδυτή, εξαλείφει ένα αγκάθι στην προσπάθεια ιδιωτικοποίησης.

Αυτή όμως η εξέλιξη μπορεί να έχει και διαφορετικές αναγνώσεις: αν ο επενδυτής αρνηθεί, μένει μόνο του το Δημόσιο, αφού ο επενδυτής μπορεί μεν να έχει μειοψηφία στον τομέα των υδρογονανθράκων, αλλά θα έχει πλειοψηφία στα ΕΛΠΕ -οπότε ο όμιλος δεν θα συμμετέχει. Τί γίνεται σε αυτήν την περίπτωση; Βγαίνει το Δημόσιο για δανεισμό - και πόσο θα πειστούν να χρηματοδοτήσουν οι τράπεζες μία επένδυση που ο μέτοχος του 49,9% αρνείται να χρηματοδοτήσει; Αναζητεί άλλους επενδυτές -αλλά γιατί να μην έχουν αυτοί εμφανιστεί ως τώρα στη διαδικασία των διαγωνισμών για τις παραχωρήσεις; Προχωρεί μόνο του το Δημόσιο στην έρευνα, τοποθετώντας μερικές εκατοντάδες εκατ. ευρώ που χρειάζονται μέσα στα επόμενα χρόνια για να γίνουν ερευνητικές γεωτρήσεις που είναι απαραίτητες για μία ανακάλυψη; Κι αν βρεθούν κοιτάσματα, έχει καλώς - τότε γίνονται και οι χρηματοδοτήσεις πιο εύκολες. Αν όμως όχι; Θα έχει πετάξει το ελληνικό Δημόσιο μερικές εκατοντάδες εκατ. χωρίς αποτέλεσμα;

Έχει και τα ρίσκα της η υπόθεση...

Από τον, γνωστό πλέον, «κύκλο της βιομηχανίας», λάβαμε το παρακάτω σχόλιο σχετικά με το «κουβάρι» της αποεπένδυσης, της πορείας της ΔΕΗ, των τιμολογίων κ.λπ.:

«Τις  τελευταίες ημέρες γίνεται προσπάθεια να δημιουργηθεί η εντύπωση ότι η αποτυχία της αποεπένδυσης ευθύνεται και για το αρνητικό κλίμα για τη ΔΕΗ ενώ οι αρνητικές επιπτώσεις για την ίδια τη  ΔΕΗ οφείλονται προφανώς σε λάθος πολιτική που ακολουθείται τόσο από την κυβέρνηση όσο και τη ΔΕΗ. 

Οι αρνητικές επιπτώσεις για τη ΔΕΗ όμως έρχονται από το ότι δεν μπορεί η ΔΕΗ να περάσει κάποια αύξηση στα τιμολόγια λιανικής περνώντας μέρος της  σημαντικής αύξησης στα δικαιώματα εκπομπών CO2 με την οποία επιβαρύνεται η ΔΕΗ εδώ και ένα χρόνο της τάξης τουλάχιστον των 500 εκατομμυρίων ανά έτος. Ένα κόστος που όμως η βιομηχανία πληρώνει στο ακέραιο  18Ευρω/Μwh είναι η χρέωση στα βιομηχανικά τιμολόγια της Μέσης και Υψηλής τάσης , ποσό που αθροίζει περίπου 150 εκατομμύρια το χρόνο.

Μάλιστα η βιομηχανία της χώρας θα επιβαρυνθεί το 2019 με 150 εκ. λόγω της πολιτικής ρύπων, χωρίς να έχει τη δυνατότητα να αντισταθμίσει το κίνδυνο γιατί η ΔΕΗ τη χρεώνει με τιμές του προηγούμενου μηνός, όταν οι ανταγωνιστές της στην Ευρώπη αγοράζουν σε σταθερές τιμές, όταν οι τιμές προθεσμιακών προϊόντων στη γειτονική Βουλγαρία είναι περίπου 60% των τιμών στην ελληνική αγορά και φυσικά σταθερές. 

Αυτή είναι η αλήθεια σε όσους θεωρούν ότι η ελληνική βιομηχανία έχει ανταγωνιστικό κόστος ηλεκτρικής ενέργειας !

Οι αρνητικές επιπτώσεις έρχονται από το γεγονός ότι η ΔΕΗ δεν θέλει να χάσει μερίδιο στη λιανική αγορά και έτσι παραμένει εκτεθειμένη στη χονδρεμπορική αγορά σε πολύ υψηλό ποσοστό. Δεν της φταίει προφανώς μόνο το ΝΟΜΕ, το οποίο ήταν κυβερνητική επιλογή, μη ξεχνάμε».

Ακούω με προσοχή τις πολιτικές και επιχειρηματικές αιτιάσεις για «κατενάτσιο» της ΔΕΗ στο θέμα του διαγωνισμού των λιγνιτικών μονάδων. Για να είμαι ειλικρινής δεν βλέπω σε τι ωφέλησε τον ασθενή γίγαντα η αποτυχία, αλλά δεν μπορεί να αποκλείσει κανείς ότι μια συνδικαλιστική νοοτροπία, εγγεγραμμένη στο υπηρεσιακό και διοικητικό DNA της ΔΕΗ, είναι δυνατόν να επηρέασε διαδικασίες και αποφάσεις. Ή να υπάρχουν επιδιώξεις που δεν τις ξέρουμε. Αλλά από την άλλη, θέλω να σημειώσω ότι σε δύο τουλάχιστον θέματα, πολύ καίρια για την εξέλιξη της αποεπένδυσης, είδαμε αδράνεια και λάθη από την πλευρά των πολιτικών διαχειριστών. Εννοώ ότι και τα ΑΔΙ θα μπορούσαν σήμερα να έχουν τελειώσει αν είχε σταλεί νωρίτερα το ελληνικό προσχέδιο στις Βρυξέλλες, αλλά και η υπόθεση της προμήθειας λιγνίτη στη Μελίτη θα μπορούσε να έχει εξασφαλιστεί όταν η κυβέρνηση είχε ακόμα στα χέρια της το δυνατό όπλο της ανανέωσης της σύμβασης στην εταιρεία που έχει την εκμετάλλευση του ορυχείου της Αχλάδας… Ή όχι;

Τις πρώτες ώρες μετά την ανακοίνωση για την αποτυχία του διαγωνισμού για τους λιγνίτες, από πηγές του Υπουργείου διακινήθηκε η πληροφορία ότι θα ξεκινήσει άμεσα μια νέα διαδικασία με άλλους όρους, δηλαδή με ριζικές αλλαγές στο SPA και από άλλον φορέα. Αναφερόταν μάλιστα το όνομα του ΤΑΙΠΕΔ. Το ενδεχόμενο αυτό, για το ΤΑΙΠΕΔ, διερευνήθηκε και διαπιστώθηκε ότι δεν στέκει. Διαπιστώθηκε επίσης ότι η ΔΕΗ επί της ουσίας δεν μπορεί να παρακαμφθεί εντελώς, καθώς αυτή πουλάει και άρα αυτή βάζει την τελική σφραγίδα… Συνεπώς, αν δεν έχουμε κάποια μείζονα ανατροπή από Βρυξέλλες παίζει πλέον το σενάριο ή να ξαναγίνει νέος διαγωνισμός από τη ΔΕΗ, με αποδοχή όμως των βασικών όρων που έβαλαν οι ενδιαφερόμενοι (και κάποιοι έχουν περιληφθεί στην πρόταση των Τσέχων και της ΤΕΡΝΑ) ή να αναλάβει τη διαδικασία κάποιος ανεξάρτητος οίκος για λογαριασμό της ΔΕΗ, ή να συνεχιστεί με κάποιο τρόπο ο ίδιος ο διαγωνισμός για να κερδηθεί χρόνος. Πρέπει να σημειωθεί ότι η ανακοίνωση της ΔΕΗ την Παρασκευή ήταν πολύ προσεκτική και άφηνε τέτοια περιθώρια (κήρυξε την τρέχουσα διαδικασία άγονη λόγω μη ικανοποιητικών προσφορών). Το μεγάλο ερώτημα είναι βέβαια τι είναι εκείνο που μπορεί να αλλάξει στο SPA ή γενικότερα στη διαδικασία, έτσι ώστε να πεισθούν οι επενδυτές (οι ίδιοι ή και άλλοι) όχι μόνον να προσέλθουν αλλά και να καταβάλουν μεγαλύτερο τίμημα. Το ζήτημα αυτό είναι καθοριστικό, καθώς αν δεν πεισθούν οι Βρυξέλλες ότι η δεύτερη απόπειρα θα είναι επιτυχής, δεν πρόκειται να συναινέσουν, αλλά αντίθετα εκτιμάται ότι θα ζητήσουν μια συνολικότερη απάντηση για τα εκκρεμή ζητήματα.

Η λειτουργία της νέας αγοράς ηλεκτρικής ενέργειας καθυστερεί, σχολιάζουν κύκλοι της βιομηχανίας σχετικά με την πρόσφατη επικαιρότητα χωρίς να κρύβουν τη δυσαρέσκειά τους για το γεγονός ότι παραμένουν οι εκκρεμότητες και οι αβεβαιότητες που επιβαρύνουν τους ενεργοβόρους καταναλωτες. “Θεωρούμε τελείως αδικαιολόγητη την καθυστέρηση της λειτουργίας της προθεσμιακής αγοράς που κάλλιστα θα μπορούσε να έχει λειτουργήσει εδώ και 2 χρόνια” σημειώνουν οι ίδιοι κύκλοι επισημαίνοντας ότι τα ΝΟΜΕ στην πραγματικότητα δεν είναι τίποτε άλλο παρά προθεσμιακά συμβόλαια από τα οποία κάποιοι ευσχήμως εξαίρεσαν δια νόμου τη βιομηχανία. 

Η λειτουργία της προθεσμιακής αγοράς θα είχε λύσει 2 θέματα, προσθέτει η ίδια πηγή: 
Θα μείωνε το ποσοστό της ΔΕΗ στην προμήθεια καθώς το 15% που αντιπροσωπεύει η ΥΤ θα είχε μεταφερθεί στα forward 
Και ταυτόχρονα η βιομηχανία δεν θα ήταν εκτεθειμένη στο ρίσκο της απρόβλεπτης αύξησης της τιμής των δικαιωμάτων CO2. Είναι προφανές ότι η ΔΕΗ θα έκανε τότε hedging εφόσον θα είχε δώσει κλειστές τιμές. Κάτι που αρνείται σήμερα, παρά το γεγονός ότι οι βιομηχανίες αναλαμβάνουν το κόστος του hedging και διαθέτουν τις δικές τους πιστωτικές γραμμές. 
Λύσεις υπάρχουν αλλά κάποια συμφέροντα συνεχίζουν να μπλοκάρουν τα πάντα. Αυτά για να μην μπορεί να πει κανείς δεν ήξερε, καταλήγουν οι ίδιοι βιομηχανικοί κύκλοι.

Νομίζω ότι όσοι συμμετείχαμε στην παρουσίαση που έκανε η διοίκηση της  ΕΔΑ ΘΕΣΣ στους δημοσιογράφους, είχαμε την ευκαιρία να διαπιστώσουμε κάτι που είναι μεν αυτονόητο, αλλά επειδή βλέπουν πολλά τα μάτια μας, καλό είναι να το επισημαίνουμε: Αναφέρομαι στη σημασία του management στην πορεία μιας εταιρείας, η οποία μάλιστα κατά 51% ανήκει εμμέσως στο δημόσιο... Ο Λεωνίδας Μπακούρας, ο σημερινός γενικός διευθυντής της ΕΔΑ ΘΕΣΣ είναι μέσα στην υπόθεση φυσικό αέριο στις περιοχές της Θεσσαλονίκης και της Θεσσαλίας, από τότε που ήρθαν οι Ιταλοί της Eni στην Ελλάδα ως συνεταίροι της ΔΕΠΑ. Ξέρει καλά το αντικείμενο, ξέρει την περιοχή του, ξέρει τους ανθρώπους, ξέρει τη δουλειά του, ξέρει να εμπνέει τους συνεργάτες του, ξέρει και να διοικεί. Το αποτέλεσμα είναι οι επιτυχίες της εταιρείας όπως φαίνονται και από τα στοιχεία που δημοσιεύσαμε στο σχετικό ρεπορτάζ, αλλά και από άλλες πρωτιές που έχει στο χώρο. Γιαυτό προφανώς τον εμπιστεύονται οι Ιταλοί (που συνεχίζουν να επενδύουν και να στηρίζουν) και γιαυτό ο Σταθάκης χαρακτήρισε την ΕΔΑ ΘΕΣΣ ως εταιρεία πρότυπο. Να μη μιλήσω, σε αντιδιαστολή, για κάτι άλλους άχρωμους και άοσμους διευθύνοντες γιατί θα γίνω κακός…