Ραδιενεργά

Με ένα ακόμη deal, λοιπόν, έκλεισε το 2020 η Energean, εξαγοράζοντας το 30% που είχε το επενδυτικό fund Kerogen στην Energean Israel. Και αν σε κάποιους ακούγεται ως τυπική η εξέλιξη, αφού η Energean είχε ήδη το 70% της ισραηλινής θυγατρικής, κάθε άλλο παρά είναι τέτοια. Δείτε τα νούμερα:

-Έχοντας ολοκληρώσει κατά 85% την ύψους 1,6 δισεκ. δολ. επένδυση στην ανάπτυξη του κοιτάσματος Καρίς, η Energean επενδύει άλλα 400 εκατ. δολάρια στο Ισραήλ

-Η Energean φτάνει στα 974 εκατ. βαρέλια ισοδυνάμου πετρελαίου βεβαιωμένα αποθέματα, το 74% των οποίων είναι σε αέριο.

-Μαζί με τα δυνητικά αποθέματα, ο όμιλος ξεπερνά το φράγμα του 1 δισεκ. βαρελιών, φτάνοντας, συγκεκριμένα, το 1,069 δισεκ. βαρέλια ισοδυνάμου πετρελαίου βεβαιωμένα και δυνητικά αποθέματα

-Η ημερήσια παραγωγή εκτιμάται ότι, στην αιχμή του Καρίς μετά το 2023 και μαζί, βεβαίως, με την παραγωγή της Αιγύπτου, της Ιταλίας και των άλλων χωρών στις οποίες η Energean είναι παρούσα, θα φτάσει τις 200.000 βαρέλια ισοδυνάμου πετρελαίου ημερησίως, χωρίς να υπολογίζονται τυχόν νέες αναπτύξεις. 

Τα νούμερα αυτά φέρνουν την Energean μεταξύ των μεγαλύτερων ανεξάρτητων εταιρειών έρευνας και παραγωγής υδρογονανθράκων στην Ευρώπη. Το άσχημο για τα καθ΄ημάς έγκειται στο ότι το βάρος της Ελλάδας υποχωρεί συνεχώς σε έναν όμιλο που ξεκίνησε από την χώρα μας. Τα αποθέματα στην Ελλάδα είναι πλέον λίγο πάνω από το 10% των συνολικών, ενώ η παραγωγή του Πρίνου αν παραμείνει στα σημερινά επίπεδα θα είναι μόλις το 1/100 της συνολικής παραγωγής της Energean σε 2-3 χρόνια...

Με έκπληξη διάβασα στο σημερινό σας άρθρο ότι  "Στη Ρυθμιστική Αρχή διαπιστώνουν ότι οι θερμικοί παραγωγοί, χωρίς να έχει αποφασιστεί επισήμως  η θέσπιση ορίων στις προσφορές ενέργειας και ισχύος στην αγορά εξισορρόπησης , τηρούν οικειοθελώς τα όρια που έχει θέσει στη δημόσια διαβούλευση η Αρχή" μου γράφει ο πρόεδρος της ΕΒΙΚΕΝ Αντώνης Κοντολέων, για να συνεχίσει με το εξής: Έχουμε επανειλημμένα επισημάνει ότι αυτό δεν αρκεί, γιατί συστηματικά κάθε ημέρα υπάρχει υπερδήλωση φορτίου στην επίλυση της αγοράς επόμενης ημέρας, ιδιαίτερα τις νυχτερινές ώρες και υποδήλωση πρόβλεψης παραγωγής ΑΠΕ συγκρινόμενες με τις εκτιμήσεις του ΑΔΜΗΕ και τα πραγματικά στοιχεία που δημοσιοποιούνται αργότερα.

«Αυτή η συστηματική συμπεριφορά πρέπει να ελεγχθεί» καταλήγει ο πρόεδρος της ΕΒΙΚΕΝ.

Η ασφυξία στο ΔΕΔΔΗΕ σχετικά με την υποδοχή και διεκπεραίωση των αιτήσεων για μικρές επενδύσεις ΑΠΕ είναι γνωστή ως φαινόμενο. Διαβάστε όμως αυτά που μας γράφει αναγνώστης, μηχανικός, που ζει τα πράγματα από κοντά:

«Ύστερα από τις πρόσφατες αποφάσεις της κυβέρνησης και την αλλαγή στη διαδικασία κλειδώματος τιμής για έργα έως 500 kw (αρχές Δεκεμβρίου) γίνεται ένας πανικός από μικρούς επενδυτές να προλάβουν να καταθέσουν πλήρεις φακέλους. Χωρίς όμως να μπορούν οι ενδιαφερόμενοι να επικοινωνήσουν με κάποιον από το ΔΕΔΔΗΕ στις κατά τόπους περιφέρειες για ερωτήσεις - διευκρινίσεις. Επίσης με το πρωτοφανές και τραγελαφικό να μη δίνει ο ΔΕΔΔΗΕ αριθμό πρωτοκόλλου τη μέρα κατάθεσης του φακέλου αλλά μετά από 1-2 μέρες (με αμφισβήτηση για το αδιάβλητο του τρόπου πρωτοκόλλησης). Απαγορεύει από το καλοκαίρι την κατάθεση στο πρωτόκολλο της αίτησης λόγω covid, λες και έχει δώσει η πολιτική προστασία κάποια οδηγία να αφήνουν τα χαρτιά κάνα δυο μέρες να… πεθάνει ο covid. Επίσης αντί να ελέγχει την πληρότητα του φακέλου με βάση αν υπάρχουν τα απαραίτητα δικαιολογητικά και εγκρίσεις, εξαντλεί την αυστηρότητα και επιστρέφει φακέλους για λεπτομέρειες, οδηγώντας σε μια διαδικασία επανάληψης των όσων έχουμε ζήσει με το «εξοικονομω», να τσακώνονται οι πελάτες με τους μηχανικούς»... 

Είναι από τις φορές που ούτε και ο ίδιοι καταλαβαίνουμε τη σημασία και τον αντίκτυπο της δουλειάς μας...

Όλα αυτά τα χρόνια, εμείς στην ομάδα του energypress προσπαθούμε να δίνουμε τον καλύτερό μας εαυτό και να προσφέρουμε έγκυρο και έγκαιρο ρεπορτάζ και αναλύσεις για όλα τα θέματα που απασχολούν την ενεργειακή επικαιρότητα. Πρώτιστο μέλημά μας είναι η εμπεριστατωμένη κάλυψη των θεμάτων. Αυτό μας το αναγνωρίζετε πρώτα και κύρια εσείς, οι αναγνώστες μας, με την εμπιστοσύνη που μας περιβάλλετε.

Αυτό που ούτε και οι ίδιοι είχαμε συνειδητοποιήσει -και ευχαριστούμε το φίλο που μας το υπέδειξε- είναι ο σημαντικός αντίκτυπος που έχει η δουλειά μας και στην ακαδημαϊκή και ερευνητική κοινότητα, που συχνά αντλεί από εμάς υλικό για τις επιστημονικές της εργασίες.

Σύμφωνα, λοιπόν, με το Google Scholar, είναι πάνω από 300 οι αναφορές σε κείμενα του energypress που περιλαμβάνονται σε:

-Ερευνητικές εργασίες δημοσιευμένες σε σημαντικά διεθνή επιστημονικά περιοδικά (όπως Energy Policy, Environmental Innovation and Societal Transitions, WIT Transactions on Ecology and the Environment, Technological Forecasting and Social Change, Smart Grid and Renewable Energy, Energies, Renewable Energy Law & Policy Review, The EuroBiotech Journal, European Energy Journal, Renewable and Sustainable Energy Reviews, Perspectives, Civitas Gentium, Economy & Bussiness, Sustainability, Renewable Energy, Safety Science, Transformations, Papeles de Europa  Środkowoeuropejskie Studia Polityczne κ.α.)

-Επιστημονικές μονογραφίες και επιμελημένους τόμους

-Reports διεθνών ερευνητικών φορέων και think tanks (Friedrich Ebert Stiftung, CEPS, Eclareon, Fondazione Eni Enrico Mattei, Ecologic Institute, PRIO Cyprus Centre, ETNC, Sine Qua Non κ.α.) και διακρατικών οργανισμών

-Δημοσιεύσεις σε πρακτικά ελληνικών και διεθνών συνεδρίων

-Διδακτορικές διατριβές, διπλωματικές και πτυχιακές εργασίες σε πολλά Τμήματα ελληνικών και ξένων πανεπιστημίων

Μόνο περηφάνια μας γεμίζει το γεγονός ότι με τη δουλειά μας συμβάλλουμε κι εμείς στην προαγωγή της επιστημονικής γνώσης για ζητήματα ενεργειακού ενδιαφέροντος. Και αισθανόμαστε δυνατότεροι  ώστε και τη νέα χρονιά να συνεχίσουμε, βάζοντας ψηλά τον πήχη των προσδοκιών και των απαιτήσεων που έχουμε από τους εαυτούς μας και τη δουλειά μας.

Ανεξάρτητα από το οικονομικό της αποτύπωμα, που δεν είναι καθόλου αμελητέο, η ανάληψη του έργου στο Κουβέιτ από τον ΔΕΣΦΑ έχει ιδιαίτερη βαρύτητα καθώς αποτελεί, στην ουσία, ένα «υπόδειγμα» για το πώς η διοίκηση επιδιώκει να δημιουργήσει προστιθέμενη αξία στην εταιρεία. Σημαντικό είναι επίσης το γεγονός ότι ο ΔΕΣΦΑ βγαίνει μπροστά, υποστηριζόμενος από δύο ευρωπαίους κολοσσούς – εταίρους του (Snam και Enagás) και μπαίνει στο χάρτη των διεθνών παικτών, όχι μόνο στον τομέα της μεταφοράς αλλά και στη διαχείριση υποδομών φυσικού αερίου…

Η αφορμή για το σχόλιο αυτό έρχεται από τις πρόσφατες γνωμοδοτικές αποφάσεις δύο Δήμων (Αρχαίας Ολυμπίας και Γορτυνίας) που, ως συμβολή στη διαβούλευση για τη Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων μικρού υδροηλεκτρικού έργου 3,3 Μεγαβάτ στον ποταμό «Άνω Ερύμανθος» στην Ηλεία, λένε «Όχι, να μην εγκριθεί η περιβαλλοντική μελέτη».

Έχουν τις υπηρεσίες και την τεχνογνωσία να αξιολογήσουν την υπό κρίση Μελέτη; Ανέθεσαν, μήπως, πριν γνωμοδοτήσουν, κάποια μελέτη σε επιστήμονες; Έχουν κάποια τεκμηρίωση να θέσουν υπόψη της αδειοδοτούσας Περιφερειακής Αρχής;

Δεν έχουν, αλλά έχουν αλάνθαστο ένστικτο πολιτικής επιβίωσης. Πάνε με το ρεύμα που επικρατεί σε όλη τη χώρα όσον αφορά τη εγκατάσταση σταθμών Ανανεώσιμης Ενέργειας και το οποίο μπορεί να συμπυκνωθεί στο σλόγκαν «μακριά από τον… τόπο μας, και όπου θέλει ας μπει».

Στην πραγματικότητα είναι μια άποψη εναντίον, συνολικά, των Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας, δηλαδή της μοναδικής απάντησης που έχει δοθεί μέχρι σήμερα στο νούμερο ένα περιβαλλοντικό πρόβλημα της κλιματικής αλλαγής. Και ας διαβεβαιώνουν όσοι αντιδρούν ότι, γενικώς, είναι υπέρ των ΑΠΕ αλλά εναντίον του συγκεκριμένου, κάθε φορά, έργου. Απόδειξη ότι δεν υπάρχει σχεδόν κανένα «πράσινο» έργο σε όλη την Ελλάδα για το οποίο να μην βρεθεί κάποια ομάδα που θα αντιδράσει, επικαλούμενη μια ιδιαιτερότητα (της πανίδας, της χλωρίδας, του φυσικού κάλους, της ιστορικότητας, της μοναδικότητας κ.λπ.).

Συνεπώς, θα πείτε, να δίνουμε άδεια σε οποιαδήποτε επένδυση ΑΠΕ στο όνομα της αντιμετώπισης της κλιματικής αλλαγής, και ας είναι καταστροφική σε τοπικό επίπεδο; Αντίθετα, να είμαστε πολύ αυστηροί όταν εξετάζουμε μια επένδυση για το αν έχει πραγματικές περιβαλλοντικές επιπτώσεις και τι είδους, αν τηρεί τη νομοθεσία, αν τίθεται σε κίνδυνο κάποιο μείζον κοινωνικό αγαθό κ.λπ.

Όλα αυτά τα περιγράφει η νομοθεσία για την εγκατάσταση ΑΠΕ (η οποία παρεμπιπτόντως  είναι από τις πιο αυστηρές στην Ευρώπη) όπως επίσης και το ποιοι είναι οι κατά νόμο αρμόδιοι για να αποφασίσουν επ΄αυτού. Η πιστή τήρηση της νομοθεσίας, για την οποία πάντα πρέπει να επαγρυπνούν οι τοπικές κοινωνίες, είναι μια εγγύηση ότι και οι σταθμοί ανανεώσιμης ενέργειας μπορούν να αναπτυχθούν και οι τοπικές καταστροφές να αποφευχθούν.

Επανερχόμαστε λοιπόν στην αρχική αφορμή για το σχόλιο: Μπορούν οι Δήμοι να αξιολογήσουν μια τεχνική μελέτη και να αποφανθούν επ αυτής; Στην πραγματικότητα δεν μπορούν. Αυτό που μπορούν και πρέπει να κάνουν είναι να στηρίζονται στους ειδικούς και στους αρμόδιους και, κυρίως, να επαγρυπνούν και να περιφρουρούν τη νομιμότητα των διαδικασιών σε όλα τα στάδια μιας επένδυσης.

Αυτά, βεβαίως, υπό την προϋπόθεση ότι αναγνωρίζουν τη γενική αναγκαιότητα να εγκατασταθούν στη χώρα μας «πράσινες» ηλεκτροπαραγωγικές πηγές. Γιατί αν έχουν ως αφετηρία το δόγμα «οι ΑΠΕ ό,που εγκαθίστανται δημιουργούν καταστροφή», τότε δεν δεσμεύονται. Μπορούν να λένε… ό,τι θέλουν.

Οι χονδρεμπορικές τιμές ρεύματος στη χώρα μας μπορεί να επηρεάζονται από τις εγχώριες ιδιαιτερότητες ακολουθούν όμως σε γενικές γραμμές τα βήματα των ευρωπαϊκών αγορών και σε αυτό παίζουν καθοριστικό ρόλο οι εισαγωγές και εξαγωγές, αντίστοιχα. Έτσι και τις τελευταίες ημέρες, όπως είχαμε προβλέψει, έχουμε άνοδο στην αγορά επόμενης μέρας αφού ψηλά κινούνται και οι ευρωπαϊκές αγορές. Για σήμερα μάλιστα η Τιμή Εκκαθάρισης Αγοράς φτάνει στα 71,94 ευρώ ανά Μεγαβατώρα, τιμή που δεν την λες και φθηνή παρότι είναι χαμηλότερη από αρκετές χώρες. Έτσι φαίνεται ότι θα συνεχίσει η εβδομάδα και έχει ενδιαφέρον να δούμε τι θα γίνει, αφενός μεν μετά το market coupling με Ιταλία, αφετέρου δε μετά την επάνοδο των μονάδων αερίου που βρίσκονται σήμερα σε συντήρηση. Εκείνο όμως που πρέπει να πούμε είναι ότι, παρά την ορθολογικοποίηση στην προημερήσια αγορά, τα πράγματα δεν έχουν ομαλοποιηθεί στην αγορά εξισορρόπησης παρά μόνον ως ένα σημείο. Και αυτό σε κάποιους στοιχίζει ακριβά...
 

Το γεγονός ότι οι τιμές στη χονδρεμπορική αγορά τρέχουν «χωρίς χαλινάρι» είναι ένα από τα πλέον δύσκολα προβλήματα που έχει να αντιμετωπίσει ο Κ. Χατζηδάκης ως υπουργός ενέργειας.

Το να τεθεί πλαφόν «μπάζει» νομικά και στις Βρυξέλλες δεν αρέσουν καθόλου οι συγκυριακές αλλαγές στο… ευαγγέλιο του target model. Το να αφήσει τα πράγματα να εξελιχθούν με την προσδοκία ορθολογικοποίησης θα φέρει οικονομικούς και πολιτικούς σεισμούς. Το να επιδιώξει «συμφωνία κυρίων» με τους «παίχτες» το βλέπω πιο πιθανό…

Ήταν αναμενόμενη η εκτόξευση των τιμών; Για κάποιους σίγουρα ναι, για άλλους πάλι όχι, παρότι βρίσκονται σε θέσεις που η άγνοια είναι ασυγχώρητη. Το σίγουρο είναι ότι το να εκτοξεύεται το κόστος της ηλεκτρικής ενέργειας ως αποτέλεσμα της λειτουργίας των χρηματιστηριακών αγορών του target model, τη στιγμή που το μοντέλο αυτό επιδιώκει και υπηρετεί τον ανταγωνισμό, ο οποίος θεωρητικά ρίχνει και δεν ανεβάζει τις τιμές, δεν είναι κάτι που μπορεί να διαχειριστεί εύκολα η εποπτεύουσα πολιτική ηγεσία.

Μπορεί οι αγορές να επηρεάζονται από συγκυριακά δεδομένα (κάποιες μονάδες ανεξάρτητων παραγωγών που είναι off, υψηλές τιμές στις γειτονικές χώρες που αυξάνουν τις εισαγωγές κ.λπ), μπορεί επίσης σε ένα βαθμό να λειτουργήσει θεραπευτικά η σύζευξη, συντόμως, της προημερήσιας αγοράς με την Ιταλική αγορά. Στο διάστημα, όμως, μέχρι την προσδοκώμενη νέα υγιή ισορροπία, παράγονται αποτελέσματα.

Τα αποτελέσματα αφορούν πρώτα απ΄όλα, την πίεση για αυξήσεις στους βιομηχανικούς και άλλους καταναλωτές. Ήδη οι τιμές στη Μέση Τάση, αλλά και σε οικιακά τιμολόγια με ρήτρες, έχουν αυξηθεί.

Τα παραγόμενα αποτελέσματα, δεύτερον, σε ότι τουλάχιστον αφορά το οικονομικό σκέλος, είναι για κάποιες επιχειρήσεις συντριπτικά. Ο λόγος για τις εταιρείες προμήθειας που δεν είναι καθετοποιημένες και οι οποίες καλούνται να αγοράσουν το ρεύμα σε τιμές πολύ υψηλότερες από εκείνες που μπορούν να αντέξουν τα ταμεία τους.

Θα πει κανείς, ακριβά αγοράζεις, ακριβά να πουλήσεις. Δεν είναι έτσι για πολλούς λόγους. Τόσο επειδή υπάρχουν συμβάσεις χαμηλών τιμολογίων, υπογεγραμμένες υπό άλλες συνθήκες, όσο βεβαίως και διότι οι δυνατότητες των καθετοποιημένων παικτών να κρατήσουν χαμηλά τα τιμολόγια, βγάζοντας κέρδη από την παραγωγή, είναι καταλυτικές.

Μήπως λοιπόν αυτή η διάσταση είναι περισσότερο βαρύνουσα από ό,τι νομίζουμε; Μήπως δηλαδή, για κάποιους μεγάλους παίκτες, η παρούσα κατάσταση, πέραν του να παρέχει δυνατότητες κερδών, είναι και μια καλή ευκαιρία να «καθαρίσει» η αγορά από τις μικρότερες εταιρείες; Σύντομα θα ξέρουμε… Πάντως στη χρηματιστηριακή αργκό αυτό το λένε «τίναγμα της κουβέρτας».

Αν κρίνει κανείς από την πρώτη μέρα υποδοχής αιτήσεων για νέες ΑΠΕ στη ΡΑΕ, που γίνονται με το νέο πληροφοριακό σύστημα της Αρχής, θα δούμε έναν κύκλο που θα συγκεντρώσει πολλά Γιγαβάτ. Χθες κατατέθηκαν πάνω από 100 αιτήσεις και το ενδιαφέρον συνεχίζεται θερμό. Η γενική εντύπωση εκείνων που μπήκαν στο σύστημα για να καταθέσουν αίτηση, όσων τουλάχιστον μίλησαν με το energypress, είναι θετική καθώς το όλο περιβάλλον αξιολογείται ως "φιλικό". Με την ευκαιρία να αποσαφηνίσουμε και δημόσια κάτι που μας ρωτούσαν ορισμένοι επενδυτές: Δεν έχει καμία σημασία η σειρά με την οποία καταθέτει κανείς την αίτησή του. Είτε πρώτος, είτε τελευταίος, δεν έχει κανείς προτεραιότητα στην έκδοση Βεβαίωσης Παραγωγού. Ακόμα και σε περιπτώσεις που προκύψουν επικαλύψεις, οι αιτήσεις αυτές θα συνεξεταστούν.

Από το Γενικό Λογιστήριο του Κράτους, η έκθεση του οποίου αναμένεται, θα κριθεί αν θα προλάβουν να κατατεθούν σήμερα οι τροπολογίες του ΥΠΕΝ με τις οποίες θα ενταχθούν στο χωροταξικό νομοσχέδιο τα νέα μέτρα για τις ΑΠΕ ή αν θα εισαχθούν αύριο. Το νομοσχέδιο θα πάει κάπως "τρέχοντας" στο κοινοβούλιο και μέχρι την Παρασκευή μάλλον θα έχει ψηφιστεί: Σήμερα Δευτέρα η συνέχεια στην Επιτροπή Παραγωγής και Εμπορίου, Τετάρτη δεύτερη ανάγνωση, Πέμπτη και Παρασκευή ολομέλεια. Αυτός είναι ο προγραμματισμός. Οι τροπολογίες, όπως έχουμε ξαναγράψει, θα έρθουν στη Βουλή χωρίς να περιλαμβάνουν αλλαγές σε σχέση με όσα ανακοίνωσε ο κ. Χατζηδάκης στις 13 Νοεμβρίου. Θα μείνουν και κατά την κοινοβουλευτική διαδικασία χωρίς αλλαγές; Η εκτίμησή μου είναι πως όχι. Από τις αντιρρήσεις και αντιπροτάσεις που έχουν διατυπωθεί, σε ότι αφορά τα διαρθρωτικά μέτρα, είναι κάποιες που, ακόμα και από το ΥΠΕΝ θεωρούνται "λογικές". Φαίνεται ότι θα υιοθετηθούν, έστω και εν μέρει, ενώ είναι βέβαιον ότι θα υπάρξει ειδική αντιμετώπιση της Δυτικής Μακεδονίας.

Δικαιολογημένη η παρατήρηση αναγνώστη μας: Εντάξει, καλώς αναθέτει η ΡΑΕ μελέτη για τη βιωσιμότητα του ΕΛΑΠΕ σε ορίζοντα 10ετίας. Η προηγούμενη όμως μελέτη για την τρέχουσα διετία, όπως και η αντίστοιχη του ΔΑΠΕΕΠ, τι έδειξαν; Δεν είχε πεί ο κ. Χατζηδάκης ότι θα θέσει τα συμπεράσματά τους υπόψη των φορέων ΑΠΕ; Γιατί λοιπόν δεν το κάνει;
 

Ανέκαθεν στη ΡΑΕ, αλλά ειδικά τα τελευταία χρόνια που η ενέργεια τρέχει με χίλια, τα θέματα που βρίσκονται στην ουρά προς εξέταση και απόφαση από την ολομέλεια είναι πολλά. Το ίδιο συμβαίνει και τώρα. Νομίζω όμως ότι η νέα διοίκηση, πότε λίγο πιο γρήγορα, πότε λίγο πιο αργά, "καθάρισε" εντός χρονικού στόχου το πρώτο "πακέτο" αποφάσεων για θέματα που είχαν χαρακτήρα επείγοντος: Target Model (για τους γνωστούς λόγους), ρυθμιστικά για τη διανομή αερίου (ώστε να μπορεί να προχωρήσει η αποκρατικοποίηση της ΔΕΠΑ Υποδομών), ρυθμιστικά για τη διανομή ρεύματος (για να προχωρήσει αντίστοιχα η πώληση του 49% του ΔΕΔΔΗΕ) και, τέλος, εξέταση όλων των παλιών αιτήσεων ΑΠΕ με παράλληλο "στήσιμο" του νέου κανονισμού και του νέου πληροφοριακού συστήματος (ώστε να μπορεί να ξεκινήσει από το μηδέν η υποδοχή νέων αιτημάτων). Δεν είναι άσχημη επίδοση αν σκεφτείς ότι ο Ρυθμιστής συνεχίζει να έχει έλλειψη προσωπικού...

Ότι με τις νησιωτικές διασυνδέσεις του ΑΔΜΗΕ ανοίγει ηλεκτρικός χώρος για εγκατάσταση νέων σταθμών ΑΠΕ το ξέραμε. Αυτό που προκύπτει πλέον, μετά τα μέτρα του ΥΠΕΝ για τη βιωσιμότητα του Ειδικού Λογαριασμού ΑΠΕ, είναι ότι οι διασυνδέσεις θα χρηματοδοτούν τις πράσινες επενδύσεις. Πως θα γίνει αυτό; Με το μηχανισμό αυτόματης αυξομείωσης ανάμεσα στις ΥΚΩ και το ΕΤΜΕΑΡ. Τα χρήματα που θα εξοικονομούνται λόγω των διασυνδέσεων (δηλαδή η μείωση των ΥΚΩ που πληρώνει ο καταναλωτής) θα διοχετεύονται αυτόματα, μέσω ισόποσης αύξησης του ΕΤΜΕΑΡ, στον Ειδικό Λογαριασμό ΑΠΕ. Ως εκ τούτου, τροφοδότης λογαριασμός της πράσινης ανάπτυξης ο ΑΔΜΗΕ…

Όπως έχετε διαβάσει στο energypress, συζήτηση για τυχόν περικοπές στις ταρίφες γίνεται και στη Γαλλία, ανάμεσα στην κυβέρνηση και τους επενδυτές ΑΠΕ. Βέβαια εκεί η συζήτηση αφορά αποκλειστικά τα φωτοβολταϊκά και συγκεκριμένα τα έργα προ του 2011, υπάρχει όμως και ένα πνεύμα «οι παλιές ΑΠΕ που ήταν ακριβές και στοιχίζουν πολλά στο σύστημα». Σας μεταφέρω λοιπόν ένα εξαιρετικά εμπνευσμένο σχόλιο Γάλλων επενδυτών ΑΠΕ, στο πλαίσιο του διαλόγου:

«Tο 2020 ο Elon Musk στέλνει έναν πύραυλο στο διάστημα με κόστος 2 εκατομμύρια δολάρια, ενώ η αποστολή Apollo 11 κόστισε 2 δισεκατομμύρια δολάρια. Τι θα πρέπει λοιπόν; Να αναλογιστούμε αναδρομικά ότι η επένδυση της δεκαετίας του '60 ήταν ένα λάθος και ότι ως καλός πατέρας στην οικογένεια, θα ήταν απαραίτητο να περιμένουμε να ξεκινήσει τον 21^ο αιώνα η κατάκτηση του διαστήματος;»

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι με τα μέτρα που ανακοίνωσε, το ΥΠΕΝ τραβάει το χαλί κάτω από τα πόδια των χιλιάδων πολιτών (κατοίκων της επαρχίας κατά κύριο λόγο) που είχαν κάποιες αποταμιεύσεις και σχεδίαζαν να τις τοποθετήσουν στην παραγωγή ενέργειας με σχετικά μικρής ισχύος φωτοβολταϊκά πάρκα. Δεν θα σας πω γιατί, θα τα δείτε στα σχετικά ρεπορτάζ. Οι περισσότεροι μάλιστα έχουν κάνει και έξοδα για το σκοπό αυτό, ενώ η ευθύνη για την καθυστέρηση που τώρα αποδεικνύεται καθοριστική, δεν ήταν δική τους αλλά του κράτους (δια των διαχειριστών). Εκείνο όμως που θέλω να σημειώσω είναι το εξής: Είναι επιθυμητές και επιδιωκτέες οι επενδύσεις από τους μεγάλους ξένους και εγχώριους ομίλους, και είναι βέβαιον ότι η τιμή της παραγόμενης κιλοβατώρας από τα δικά τους έργα θα είναι φθηνότερη. Τα μερίσματα όμως που παίρνει ένα ξένο fund από το εν Ελλάδι "πράσινο" έργο του, μερίσματα που με τον ένα ή άλλο τρόπο τα πληρώνει ο καταναλωτής, κάνουν φτερά από τη χώρα και γίνονται, για παράδειγμα, χρηματοπιστωτικά προϊόντα στα διεθνή χρηματιστήρια. Αντίθετα, τα όποια λεφτά βγάλει ένας κάτοικος της ελληνικής επαρχίας από το 500αράκι του, θα πέσουν στο σύνολό τους στην ελληνική αγορά ως κατανάλωση, ως οικοδομή, ως άλλη μικροεπένδυση, ακόμα και ως κατάθεση στις κλυδωνιζόμενες τράπεζες. Ο πολλαπλασιαστής για την ελληνική οικονομία είναι πολύ μεγάλος και νομίζω ότι θα έπρεπε να αφεθεί και για αυτού του τύπου τους επενδυτές ένας ζωτικός χώρος μεγαλύτερος.

Είναι σαφές βεβαίως ότι με βάση τα όσα ανακοίνωσε ο κ. Χατζηδάκης, το ΕΤΜΕΑΡ θα αυξηθεί. Αλλά αυτό θα γίνει όταν (και κατά το ποσοστό) που θα μειωθούν οι ΥΚΩ. Είναι το ίδιο που έγινε πέρυσι με τα τιμολόγια της ΔΕΗ (αυξήθηκαν και ταυτόχρονα μειώθηκε το ΕΤΜΕΑΡ ώστε το αποτέλεσμα για τον καταναλωτή να είναι "ελαφρύ").

Αλλά ο κ. Χατζηδάκης δεν ήταν αυτός που διαβεβαίωνε ότι δεν θα αυξηθεί το ΕΤΜΕΑΡ; Όχι ακριβώς... Εμείς οι δημοσιογράφοι τα γράφαμε, ερμηνεύοντας -και δικαίως- τα όσα έλεγε, ενώ ο ίδιος ήταν πολύ προσεκτικότερος. Ξανακοίταξα τις δηλώσεις του και είναι γεγονός ότι αυτό που δήλωνε ρητά ήταν ότι "αποκλείεται σε αυτές τις συνθήκες να υπάρξει πρόσθετη επιβάρυνση των καταναλωτών, αυτό είναι 100% δεδομένο".

Όπως έχετε καταλάβει ο υπουργός είναι πολύ έμπειρος και το παιχνίδι των λέξεων το ξέρει καλά...

Ήταν πριν από περίπου ένα χρόνο, στις 9 Δεκεμβρίου 2019, όταν το ΤΑΙΠΕΔ, μέτοχος κατά 65% της ΔΕΠΑ ΥΠΟΔΟΜΩΝ κήρυττε την έναρξη της διεθνούς διαγωνιστικής διαδικασίας για την από κοινού πώληση με τα Ελληνικά Πετρέλαια ΑΕ (μέτοχος της ΔΕΠΑ ΥΠΟΔΟΜΩΝ κατά 35%) του 100% της ΔΕΠΑ ΥΠΟΔΟΜΩΝ.

Η διαγωνιστική διαδικασία προέβλεπε δύο φάσεις, τη φάση προεπιλογής (Α’ Φάση) και τη φάση υποβολής δεσμευτικών προσφορών (Β’ Φάση). Στα πλαίσια της Α’ Φάσης, το ΤΑΙΠΕΔ προσκάλεσε τους επενδυτές να εκδηλώσουν το ενδιαφέρον τους, σύμφωνα με τους όρους της σχετικής πρόσκλησης, στις 14 Φεβρουαρίου 2020.

Η πρώτη παράταση στον εν λόγω διαγωνισμό μετέθετε την εκδήλωση ενδιαφέροντος για τις 21 Φεβρουαρίου 2020. Ενδιαφέρον εκδήλωσαν 9 επενδυτικά σχήματα και τελικά το ΤΑΙΠΕΔ προχώρησε τους επόμενους 3,5 μήνες στην προεπιλογή 6 σχημάτων για τη Β’ Φάση του διαγωνισμού. Φτάσαμε αισίως στις 2 Ιουνίου 2020.

Στη συνέχεια χρειάστηκαν άλλοι 2 περίπου μήνες προτού τα ενδιαφερόμενα μέρη παραλάβουν τα τεύχη της Β’ Φάσης και ενημερωθούν ότι η ημερομηνία δεσμευτικών προσφορών είναι η 27^η Ιανουαρίου 2021. Τώρα κυκλοφορούν φήμες στην αγορά για νέα παράταση, αυτή τη φορά για τα τέλη Φεβρουαρίου 2021.

Τη στιγμή που η χώρα προσπαθεί να αναχαιτίσει τις συνέπειες της πανδημίας και που η ανάγκη για άμεσες επενδύσειςωαποτελεί κοινό τόπο, οι παρατάσεις, οι καθυστερήσεις και οι μεταθέσεις μόνο καλό δεν κάνουν. Πολλώ δε μάλλον όταν δεν υπάρχουν ουσιαστικοί λόγοι για καθυστερήσεις παρά μόνο δικαιολογίες και ολιγωρίες.

Εκτός αν κάποιοι θεωρούν ότι με παρατάσεις και καθυστερήσεις θα βελτιωθεί το επενδυτικό κλίμα και η οικονομική κατάσταση της χώρας.

Ο πρόεδρος της ΕΒΙΚΕΝ Αντώνης Κοντολέων σχολιάζοντας πληροφορίες ότι το Υπουργείο σχεδιάζει να επιβάλει χρέωση προμηθευτή υπέρ ΑΠΕ επισήμανε ότι μια τέτοια κίνηση έρχεται σε ευθεία αντίθεση με τις εξαγγελίες του για μείωση του κόστους προμήθειας ηλεκτρικής ενέργειας για τη βιομηχανία. Ανησυχητικές επίσης είναι οι πληροφορίες ότι το κόστος επικουρικών υπηρεσιών του συστήματος εκτοξεύεται στα ύψη σε σχέση με πριν το target model, επιπλέον της χρέωσης της ευελιξίας.

Για ποια μείωση του κόστους λοιπόν μιλάει το Υπουργείο; Αντίθετα οι όποιες εξαγγελίες του Υπουργείου για μείωση του κόστους προμήθειας έχουν μείνει στα χαρτιά, σημειώνει χαρακτηριστικά ο πρόεδρος της ΕΒΙΚΕΝ. 

Η συγκυρία κάθε άλλο ευνοεί τους υδρογονάνθρακες και ουδείς μπορεί να είναι αυτή τη στιγμή βέβαιος για το ποια από τα projects θα προχωρήσουν. 

Ωστόσο, στην αγορά ακούγονται καλά σχόλια από τους Operators για την ΕΔΕΥ και τον Διευθύνοντα Σύμβουλο Αριστοφάνη Στεφάτο που τρέχει τα θέματα. "Προσεγγίζει τεχνοκρατικά την αγορά, έχει απολύτως εξοικειωθεί με τη  νομοθεσία και τις συμβάσεις και αντιλαμβάνεται τις ιδιαιτερότητες των projects στην Ελλάδα", μού έλεγε τις προάλλες εκπρόσωπος εταιρείας, ο οποίος βεβαίως δεν έκρυβε τον προβληματισμό του για τη συγκυρία ελέω κορωνοϊού και των θεμάτων που σχετίζονται με την κλιματική αλλαγή.

Και θα είναι μια κρίσιμη χρονιά για τις έρευνες υδρογονανθράκων το 2021, αφού Total - ExxonMobil - ΕΛΠΕ αναμένεται να ξεκινήσουν στα νότια και νοτιοδυτικά της Κρήτης, ενώ Repsol - Energean και ΕΛΠΕ - Energean θα αποφασίσουν αν θα προχωρήσουν στις ερευνητικές γεωτρήσεις σε Γιάννενα και Πατραϊκό Κόλπο αντίστοιχα, όπου έχουν ήδη πραγματοποιηθεί σεισμικές έρευνες.

Παράλληλα, θα δούμε πώς και αν προχωρούν τα προγράμματα σε Κατάκολο και τις υπό έρευνα υπόλοιπες περιοχές στη Δυτική Ελλάδα και το Ιόνιο. Πολλή δουλειά και για την ΕΔΕΥ, δηλαδή, και σίγουρα είναι θετικό να υπάρχει αυτό το κλίμα...

Μας ζητάτε να γράψουμε για το τι τέξεται η επιούσα σχετικά με τα μέτρα βιωσιμότητας του ΕΛΑΠΕ. Κατανοητή η αγωνία, αλλά δεν υπάρχουν προς ώρας έγκυρες πληροφορίες. Να ξέρετε πως γράφουμε μόνον ό,τι είναι διασταυρωμένο ή είναι από έγκυρη "δοκιμασμένη" πηγή. Κοντός ψαλμός αλληλούια άλλωστε.

Εκείνο που θέλω να σημειώσετε πάντως είναι το εξής: Το ΥΠΕΝ έχει μια μικρή μεν, ενδιαφέρουσα, όμως, μετακίνηση στις "σταθερές" με τις οποίες κάνει τους λογαριασμούς. Στην αρχή απέκλειε από το μίγμα της λύσης και την αύξηση του ΕΤΜΕΑΡ και την ανάληψη μέρους του βάρους από τους προμηθευτές (λέγε με ΔΕΗ). Η αύξηση του ΕΤΜΕΑΡ συνεχίζει να μην συζητείται, και αν θέλετε τη γνώμη μου, αυτό δεν αλλάζει. Ωστόσο σχετικά με την επιβάρυνση της προμήθειας, μαθαίνω ότι πλέον είναι όλα πάνω στο τραπέζι των συζητήσεων. Απλά δεν πρόκειται να ληφθεί καμιά απόφαση που "να θέτει σε κίνδυνο την επιτυχή πορεία ανασυγκρότησης της ΔΕΗ". Αυτό όπως καταλαβαίνετε δεν είναι τόσο απόλυτο προαπαιτούμενο όπως το "κανένα βάρος στους προμηθευτές". Μπορεί, με λίγα λόγια, να κληθούν οι προμηθευτές να αναλάβουν κάποιο κόστος, αλλά αυτό να μην είναι τέτοιο που να επηρεάζει καταλυτικά τα οικονομικά της ΔΕΗ...