Στο χορό της αξιολόγησης έργων ΑΠΕ και οι Δήμοι και ας μην ξέρουν τα… βήματα

Η αφορμή για το σχόλιο αυτό έρχεται από τις πρόσφατες γνωμοδοτικές αποφάσεις δύο Δήμων (Αρχαίας Ολυμπίας και Γορτυνίας) που, ως συμβολή στη διαβούλευση για τη Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων μικρού υδροηλεκτρικού έργου 3,3 Μεγαβάτ στον ποταμό «Άνω Ερύμανθος» στην Ηλεία, λένε «Όχι, να μην εγκριθεί η περιβαλλοντική μελέτη».

Έχουν τις υπηρεσίες και την τεχνογνωσία να αξιολογήσουν την υπό κρίση Μελέτη; Ανέθεσαν, μήπως, πριν γνωμοδοτήσουν, κάποια μελέτη σε επιστήμονες; Έχουν κάποια τεκμηρίωση να θέσουν υπόψη της αδειοδοτούσας Περιφερειακής Αρχής;

Δεν έχουν, αλλά έχουν αλάνθαστο ένστικτο πολιτικής επιβίωσης. Πάνε με το ρεύμα που επικρατεί σε όλη τη χώρα όσον αφορά τη εγκατάσταση σταθμών Ανανεώσιμης Ενέργειας και το οποίο μπορεί να συμπυκνωθεί στο σλόγκαν «μακριά από τον… τόπο μας, και όπου θέλει ας μπει».

Στην πραγματικότητα είναι μια άποψη εναντίον, συνολικά, των Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας, δηλαδή της μοναδικής απάντησης που έχει δοθεί μέχρι σήμερα στο νούμερο ένα περιβαλλοντικό πρόβλημα της κλιματικής αλλαγής. Και ας διαβεβαιώνουν όσοι αντιδρούν ότι, γενικώς, είναι υπέρ των ΑΠΕ αλλά εναντίον του συγκεκριμένου, κάθε φορά, έργου. Απόδειξη ότι δεν υπάρχει σχεδόν κανένα «πράσινο» έργο σε όλη την Ελλάδα για το οποίο να μην βρεθεί κάποια ομάδα που θα αντιδράσει, επικαλούμενη μια ιδιαιτερότητα (της πανίδας, της χλωρίδας, του φυσικού κάλους, της ιστορικότητας, της μοναδικότητας κ.λπ.).

Συνεπώς, θα πείτε, να δίνουμε άδεια σε οποιαδήποτε επένδυση ΑΠΕ στο όνομα της αντιμετώπισης της κλιματικής αλλαγής, και ας είναι καταστροφική σε τοπικό επίπεδο; Αντίθετα, να είμαστε πολύ αυστηροί όταν εξετάζουμε μια επένδυση για το αν έχει πραγματικές περιβαλλοντικές επιπτώσεις και τι είδους, αν τηρεί τη νομοθεσία, αν τίθεται σε κίνδυνο κάποιο μείζον κοινωνικό αγαθό κ.λπ.

Όλα αυτά τα περιγράφει η νομοθεσία για την εγκατάσταση ΑΠΕ (η οποία παρεμπιπτόντως  είναι από τις πιο αυστηρές στην Ευρώπη) όπως επίσης και το ποιοι είναι οι κατά νόμο αρμόδιοι για να αποφασίσουν επ΄αυτού. Η πιστή τήρηση της νομοθεσίας, για την οποία πάντα πρέπει να επαγρυπνούν οι τοπικές κοινωνίες, είναι μια εγγύηση ότι και οι σταθμοί ανανεώσιμης ενέργειας μπορούν να αναπτυχθούν και οι τοπικές καταστροφές να αποφευχθούν.

Επανερχόμαστε λοιπόν στην αρχική αφορμή για το σχόλιο: Μπορούν οι Δήμοι να αξιολογήσουν μια τεχνική μελέτη και να αποφανθούν επ αυτής; Στην πραγματικότητα δεν μπορούν. Αυτό που μπορούν και πρέπει να κάνουν είναι να στηρίζονται στους ειδικούς και στους αρμόδιους και, κυρίως, να επαγρυπνούν και να περιφρουρούν τη νομιμότητα των διαδικασιών σε όλα τα στάδια μιας επένδυσης.

Αυτά, βεβαίως, υπό την προϋπόθεση ότι αναγνωρίζουν τη γενική αναγκαιότητα να εγκατασταθούν στη χώρα μας «πράσινες» ηλεκτροπαραγωγικές πηγές. Γιατί αν έχουν ως αφετηρία το δόγμα «οι ΑΠΕ ό,που εγκαθίστανται δημιουργούν καταστροφή», τότε δεν δεσμεύονται. Μπορούν να λένε… ό,τι θέλουν.