Περι αγωγών και... άλλων τινών!

Το να υπερασπίζεται κανείς τα στενά επιχειρηματικά του συμφέροντα, δεν είναι κακό, ιδίως εάν είναι ένας απλός σύμβουλος στα ενεργειακά, άρα δεν έχει βασική παραγωγική δραστηριότητα.

Το να παριστάνει κανείς τον …απόλυτα ειδικό σε θέματα αγωγών, ενώ πρωτοάκουσε για τα σχετικά, μόλις πριν τρία χρόνια όταν διορίστηκε με πολιτικό μέσον επειδή ήταν άνεργος, άντε να το δεχτούμε, αφού στην Ελλάδα (ενίοτε και στη Γερμανία) «είσαι ότι δηλώσεις».

Το να ασκείς κριτική αφ’ υψηλού σε θέματα διπλωματίας των αγωγών, κριτικάροντας μέχρι και πρώην Πρωθυπουργούς της χώρας σου, θετικά ή αρνητικά, είναι μεν απλοϊκό, αλλά μέσα στη γραφικότητά του, προκαλεί τουλάχιστον γέλια, σε μια εποχή γενικής κατήφειας.

Το να επιχαίρεις όμως όταν τα σχέδια της πατρίδας σου για ευρύτερο γεωπολιτικό ρόλο στα ενεργειακά, εμποδίζονται από την ύφεση και την οικονομική δυσπραγία που διάγει ο ελληνικός λαός, έ αυτό δεν αντέχεται!

Γιαυτό, θυμίζουμε προς κάθε ενδιαφερόμενο, μια παλιά αζερική (ή μήπως αλβανική, δεν έχει σημασία) παροιμία που λέει : «όποιος λιβανίζει πολύ τα γένια του, στο τέλος χάνει και τα χτένια του, ιδίως εάν είναι …τάπας!».

Η λέξη «τάπας» από τη σανσκριτική ρίζα «τάπ», στα αλβανικά σημαίνει απλώς, βραχύσωμος άνδρας, ενώ στα αζερικά σημαίνει και κάτι άλλο: χαζοκομψευόμενος!