Οικολόγοι Πράσινοι: Χωρίς ορθή εκτίμηση των επιπτώσεων η υπογραφή πετρελαϊκών συμβάσεων

Εσπευσμένα και χωρίς ορθή εκτίμηση των σοβαρών επιπτώσεων εκτιμούν οι Οικολόγοι Πράσινοι ότι γίνεται η υπογραφή των συμβάσεων μίσθωσης μεταξύ του ελληνικού Δημοσίου και των ανάδοχων για την πραγματοποίηση ερευνών και την εκμετάλλευση υδρογονανθράκων σε Κατάκολο, Πατραϊκό και Ιωάννινα.

Όπως αναφέρεται σε ανακοίνωσή τους, «η επιλογή της "βρώμικης" ανάπτυξης, των εξορύξεων υδρογονανθράκων, φαίνεται ότι προχωρά παραγνωρίζοντας εντελώς την απειλή για την τοπική οικονομία, την υγεία, την ασφάλεια, τα κοινωνικά κεκτημένα και το περιβάλλον της Ηπείρου και της Δυτικής Ελλάδας.

Με την τελική υπογραφή των συμβάσεων μίσθωσης για πραγματοποίηση ερευνών και εκμεταλλεύσεων υδρογονανθράκων, η χώρα μας μπαίνει σε ένα επικίνδυνο μονοπάτι, χωρίς οι πολίτες να γνωρίζουν το υψηλό ρίσκο και εάν πραγματικά αξίζει τον κόπο! Ενώ ο κίνδυνος της κλιματικής αλλαγής έχει οδηγήσει ήδη πολλές χώρες να αναθεωρούν τις ενεργειακές πολιτικές τους και ενώ οι Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας ανακτούν και οικονομικά ανταγωνιστικά πλεονεκτήματα, η κυβέρνηση υποκύπτει στις πιέσεις των μεγάλων πετρελαϊκών συμφερόντων και κινδυνεύει να μετατραπεί σε μια ευρωπαϊκή Νιγηρία!

Ειδικά για την περιοχή Ιωαννίνων, πολλές διαστάσεις παραμένουν κρυφές:

1. Ούτε ένα βαρέλι πετρελαίου, ούτε ένα ευρώ δεν θα είναι διαθέσιμο για τουλάχιστον 10 χρόνια ακόμα! Τα απολήψιμα αποθέματα υπολογίζονται μόλις όσο η εθνική μας κατανάλωση 4-6 μηνών, ενώ το κέρδος του ελληνικού Δημοσίου σε βάθος χρόνου 25 ετών ευελπιστεί να είναι (το 20% από άμεσους και έμμεσους φόρους), μόλις 900 εκατομμύρια ευρώ!
2. Επανέρχεται στο προσκήνιο η Ειδική Οικονομική Ζώνη (ΕΟΖ) Πωγωνίου και η «άνευ περιβαλλοντικών και οικονομικών όρων» παράδοση της περιοχής στα πανίσχυρα πετρελαϊκά γεωτρύπανα.
3. Δημιουργείται ασυμβατότητα με τις παραδοσιακές και οικονομικές δραστηριότητες της Ηπείρου όπως κτηνοτροφία, γεωργία, αλιεία, τουρισμό, λόγω ρύπανσης και δέσμευσης γης (περιλαμβανόμενα τα δίκτυα επεξεργασίας, αποθήκευσης, μεταφοράς κτλ). Η «μονοκαλλιέργεια» του πετρελαίου είναι γνωστή σε όλες τις περιοχές όπου αυτό εξορύσσεται.
4. Ο περιβαλλοντικός κίνδυνος είναι τεράστιος (όχι μόνο λόγω υψηλής πιθανότητας ατυχήματος) από τη ρύπανση επιφανειακών και υπόγειων νερών, που μετά τη χρήση τους μπορεί να περιέχουν ποσότητες πετρελαίου, τοξικές ουσίες και βαρέα μέταλλα καθώς και ραδιενεργά στοιχεία (ΣΜΠΕ: Στρατηγικής Μελέτης Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων, σελ. 118) με απαραίτητη την αποδοχή των αποβλήτων σε ΧΥΤΑ (ΣΜΠΕ: σελ. 365), τις εκπομπές αέριων ρύπων (ΣΜΠΕ σελ. 130 & 131) και επιδράσεις στο τοπίο.
5. Δεν αποκλείεται η χρησιμοποίηση της υδραυλικής ρωγμάτωσης (εκμετάλλευση σχιστόλιθου ) με εφιαλτικές και ανεξέλεγκτες επιπτώσεις για το υπέδαφος, τα νερά και αυξημένες πιθανότητες σεισμών».