ΔΗΜΑΡ: Νομιμοποιεί αυθαιρεσίες το σχ/ν για υδατορέματα και λοιπές πολεοδομικές ρυθμίσεις

Ως ένα προεκλογικό σχέδιο νόμου που δεν μοιράζει χρήματα, αλλά νομιμοποιεί αυθαιρεσίες χαρακτήρισε το νομοσχέδιο του υπουργείου ΠΕΚΑ «Διαδικασία Οριοθέτησης και ρυθμίσεις θεμάτων για τα υδατορέματα - ρυθμίσεις Πολεοδομικής νομοθεσίας», η βουλευτής της ΔΗΜΑΡ, Νίκη Φούντα, σε τοποθέτησή της στην ολομέλεια της Βουλής.

Όπως είπε η κα Φούντα, «ένας από τους λόγους που η χώρα οδηγήθηκε στη σημερινή κρίση, είναι τα πελατειοκρατικά φαινόμενα και δη αυτά που σχετίζονται με τον εκλογικό κύκλο. Κάθε φορά που πλησίαζαν οι εκλογές, οι κυβερνήσεις αύξαναν τις δημόσιες δαπάνες και μοίραζαν δημόσιο χρήμα, φυσικά κατά προτίμηση στους εκλογικούς τους πελάτες. Σήμερα, όμως, επειδή τα χρήματα δεν φτάνουν, φαίνεται πως εφευρίσκουμε άλλους τρόπους. Θα μπορούσε κάποιος να πει, πως αντί για χρήμα το ΥΠΕΚΑ μοιράζει σήμερα δυνατότητες αυθαιρεσίας! Το παρόν νομοσχέδιο δίνει ένα προεκλογικό σήμα: «Αυθαιρετήστε ελευθέρα, όλα νομιμοποιούνται». Δεν υπάρχουν πλέον οι έννοιες των πολεοδομικών ρυθμίσεων του χωροταξικού σχεδιασμού και των περιβαλλοντικών όρων, αφού πολλές από αυτές καταργούνται. Αλλά η πολεοδομία, δηλαδή η ρύθμιση του δομημένου περιβάλλοντος και του φυσικού περιβάλλοντος, δεν είναι πολυτέλεια. Είναι αναπόσπαστο στοιχείο της ποιότητας ζωής για όλους, είναι μια επιστήμη με αρχές και κανόνες κι έτσι θέλουμε να την αντιλαμβανόμαστε.

Υδατορέματα: Δεν θα ήταν παράτολμο ένα γενικό σχόλιο για τις διατάξεις αυτές, αφού ως φαίνεται, πλέον δίνεται η δυνατότητα, με μελέτη του ιδιώτη, να γίνεται οικοδόμηση και πολεοδόμηση πάνω στα υδατορέματα –κατά παρέκκλιση κάθε άλλης διάταξης…!

Σύμφωνα και με το Σύνταγμα τα υδατορέματα προστατεύονται και τα μόνα τεχνικά έργα που πρέπει να επιτρέπεται η εκτέλεσή τους, είναι τα απολύτως αναγκαία -και, σε κάθε περίπτωση, όχι η επίχωση, όχι η εκτροπή ή η κάλυψη της κοίτης των οικοσυστημάτων.

Στα άρθρα του νομοσχεδίου υπάρχουν πολλές προβληματικές διατάξεις που αφορούν αλλαγές στον χαρακτηρισμό και στην οριοθέτησή τους:

- Η οριοθέτηση πρέπει να γίνεται για το σύνολο του υδατορέματος και η τμηματική οφείλει να γίνεται μόνο κατ' εξαίρεση, όπως σε περίπτωση ένταξης του λοιπού τιμήματος σε ρυμοτομικό σχέδιο. Τέτοια είναι και η νομολογία του ΣτΕ. Στο σχέδιο νόμου μία δυνατότητα που θα έπρεπε να είναι εξαιρετική, μετατρέπεται σε απλή ευχέρεια του επισπεύδοντα.

- Κακώς η έκδοση Προεδρικού Διατάγματος κατ’ εξαίρεση προβλέπεται μόνο για οριοθετήσεις υδατορεμάτων εντός παραδοσιακών οικισμών και κηρυγμένων αρχαιολογικών χώρων. Θα έπρεπε να αφορά και παραλιακές περιοχές, τουριστικούς τόπους, δάση, τοπία ιδιαιτέρου φυσικού κάλλους, ευαίσθητα οικοσυστήματα, περιοχές ιδιαιτέρου περιβαλλοντικού ενδιαφέροντος και περιοχές υπαγόμενες σε ειδικό καθεστώς προστασίας, όπως προβλεπόταν στο αντίστοιχο άρθρο της διαβούλευσης. Είναι περιβαλλοντική έκπτωση αυτή η διάταξη όπως διαμορφώθηκε.

- Ο χαρακτηρισμός των υδατορεμάτων θα έπρεπε να είναι σε επίπεδο υποκείμενου επιπέδου σχεδιασμού στις Περιφέρειες, με αναφορά στα Σχέδια Διαχείρισης των Λεκανών Απορροής. Δεν μπορούν τα οικοσυστήματα να λαμβάνονται ως ανεξάρτητα του συνολικού σχεδιασμού και να «παραπέμπονται» σε κάθε βαθμίδα διοίκησης, χωρίς καν αναφορά σε μελλοντική εγκύκλιο καθορισμού και κατηγοριοποίησής τους.

Σκάνδαλο η ανασύσταση της ναοδομίας:Γνωρίζουμε όλοι πολύ καλά το μεγάλο σκάνδαλο των αυθαιρεσιών στα νησιά μας: ότι πλήθος από βίλες που έχουν χτιστεί εκεί, έχουν γίνει με το πρόσχημα της κατασκευής παρεκκλησίου.

Δεν μπορεί η ναοδομία να έχει τους δικούς της κανόνες.

Συμφωνούμε κατ’ εξαίρεση να ισχύουν διαφορετικοί συντελεστές δόμησης και μία διαφορετική αρχιτεκτονική αντιμετώπιση για μία Μητρόπολη, αλλά όχι για κάθε ένα παρεκκλήσι. Και εάν κάποια στιγμή θέλουμε να επενδύσουμε και στον θρησκευτικό τουρισμό, οφείλουμε να δώσουμε βαθμίδες ελευθερίας στην αρχιτεκτονική έκφραση και την αρχιτεκτονική αναβάθμιση των χώρων λατρείας.

Εκσυγχρονισμός ή νομιμοποίηση αυθαιρεσιών στις αθλητικές εγκαταστάσεις;

- Με το πρόσχημα των προδιαγραφών του κανονισμού της ΟΥΕΦΑ για τα ποδοσφαιρικά γήπεδα, νομιμοποιούνται κατά παρέκκλιση αυθαιρεσίες εγκαταστάσεων ποδοσφαιρικών γηπέδων ανά την επικράτεια, ενώ προβλέπονται, χωρίς καμία σοβαρή αξιολόγηση - πέραν των συμφερόντων των συλλόγων – , με νέες κατά παρέκκλιση διατάξεις και καθ’υπέρβαση δόμησης και κάλυψης, να υπάρξουν σε αυτές εμπορικές χρήσεις, από αναψυκτήρια και καταστήματα μέχρι συνεδριακά κέντρα και κινηματογράφοι 300 θέσεων.

Στις ρυθμίσεις για την πυρασφάλεια, τη στατική επάρκεια και την πρόσβαση ΑΜΕΑ, φυσικά, δεν θα μπορούσαμε παρά να συμφωνούμε, παρότι ανοίγουν παραθυράκια αυθαιρεσίας, τα οποία όμως είναι θεμιτά επειδή η συνολική εικόνα είναι πολύ σημαντικότερη. Ούτε φυσικά ο λόγος γίνεται για τα στέγαστρα, την ενεργειακή αναβάθμιση και τους πυλώνες φωτισμού.

Για μας είναι ανεπίτρεπτο να μην αναδεικνύεται η ανάγκη στον ελεύθερο χώρο πρασίνου και στην αναβάθμιση του δημόσιου χώρου, αλλά να «επιβραβεύονται», με νέες αυθαιρεσίες, υπάρχουσες αυθαίρετες κατασκευές.

- Όσον αφορά δε την χρηματοδότηση των αθλητικών εγκαταστάσεων: με τη δυνατότητα που δίνεται στις κατά τόπους περιφέρειες να χρηματοδοτούν ερασιτεχνικές ομάδες ή συλλόγους μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα, όλοι γνωρίζουν ότι είναι σύνηθες ο ερασιτέχνης σύλλογος να παραχωρεί αθλητικές εγκαταστάσεις στις ΠΑΕ ή ΚΑΕ. Χρηματοδοτούνται ως εκ τούτου, με δημόσια κονδύλια, ποδοσφαιρικές ανώνυμες εταιρείες, που ως γνωστόν στο σύνολό τους, έχουν μεγάλα χρέη προς το δημόσιο. Είναι αντιληπτό ότι οι αθλητικοί σύλλογοι μπορεί να έχουν ποικίλα οικονομικά προβλήματα.

Είναι επίσης κατανοητό η Πολιτεία να τους βοηθάει ώστε ο αθλητισμός να προάγεται. Αλλά αυτό δεν μπορεί να γίνεται ούτε με φωτογραφικές διατάξεις, ούτε εις βάρος των νόμων και των νομοταγών πολιτών, που με τα χρήματά τους και την φορολόγησή τους, παραχωρούνται επιχορηγήσεις από την Περιφέρεια.

«Παράθυρα» στο νόμο με το πρόσχημα των καταλυμάτων των εργατών γης: Η αναγκαιότητα καταλυμάτων για τους εργάτες, είτε είναι Έλληνες, είτε είναι μετανάστες δεν σημαίνει επουδενί ότι οποιοσδήποτε θα μπορεί να φτιάξει μία αγροτική κατασκευή κατά παρέκκλιση των όρων δόμησης, που στη συνέχεια θα νομιμοποιείται. Η ρύθμιση αυτή δεν γίνεται σε αναφορά του αριθμού των εργατών και των αξιοπρεπών όρων διαβίωσής του, αλλά με ποσοστό επί του καλλιεργήσιμου εδάφους! Έτσι, μια ρύθμιση που θα μπορούσε πραγματικά να βοηθήσει να λυθεί ένα υπαρκτό πρόβλημα, με «ανθρώπινους» όρους, θεσπίζεται ως «άνοιγμα» σε μόνιμες κατασκευές εκτός σχεδίου. Προσωρινότητα θα σήμαινε προσδιορισμένο χρονικό διάστημα και στη συνέχεια κατεδάφιση.

 Η πρόταση που είχε καταθέσει η Δημοκρατική Αριστερά πριν μόλις λίγους μήνες, έδινε ουσιαστική λύση στο πρόβλημα που αντιμετωπίζουν οι εργάτες γης, χωρίς να υπεισέρχονται διατάξεις που δίνουν «εν λευκώ» χώρο σε αυθαιρεσίες.

Για ακόμη μία φορά αλλαγή των χρήσεων γης: Εξαιρετικά προβληματική είναι η αλλαγή χρήσεων γης των εκτός εγκεκριμένου ρυμοτομικού σχεδίου. Όπως και  η επέκταση υφιστάμενων  παραγωγικών εγκαταστάσεων ή η δημιουργία νέων, κατά παρέκκλιση των όρων δόμησης,  σε εκτάσεις εκτός σχεδίου πόλης ή εκτός ορίων οικισμού που ρυθμίζονται από ειδικότερες διατάξεις ΚΥΑ ή Προεδρικού Διατάγματος.

Τυφλά οικόπεδα – βούληση χωρίς και πάλι ουσία: Χαιρόμαστε που επιτέλους υπάρχει βούληση να ανοίξει αυτό το εξαιρετικά ευαίσθητο θέμα των τυφλών οικοπέδων, ωστόσο, ο τρόπος που χρησιμοποιείται δεν είναι ορθός. Η Δημοκρατική Αριστερά υποστήριξε την τροπολογία που κατατέθηκε ώστε να απεγκλωβιστούν από την ομηρία πολλοί ιδιοκτήτες γης και να ξεφύγουμε, επιτέλους, από τις ασάφειες του νόμου και τις διαφορετικές ερμηνείες.

Πλήρης υπαναχώρηση από την έννοια του περιβαλλοντικού ισοζυγίου: Η έννοια «περιβαλλοντικό ισοζύγιο» συνδέεται με τη εξισορρόπηση της πολεοδομικής και περιβαλλοντικής ζημιάς που προκαλείται από την πολεοδομική αυθαιρεσία, με εφαρμογή ενός συστήματος ανταποδοτικών δράσεων για τον αστικό χώρο. Το ζήτημα του περιβαλλοντικού ισοζυγίου συναρτάται και με ένα άλλο θέμα : την αποκατάσταση των όρων διαβίωσης των πολιτών που δεν παρανομούν και οι συνθήκες ζωής τους δυσχεραίνουν από τις παρανομίες των άλλων. Αυτός ήταν και μέρος του ρόλου του Πράσινου Ταμείου που διαρκώς απαξιώνεται…

Η τήρηση της ευνομίας και η Αρχή της Ισότητας, δεν επιτρέπουν στις κρατικές ενέργειες να εξυπηρετούν κάποιους εις βάρος κάποιων άλλων. Αυτό κάποια στιγμή πρέπει να το λάβουμε σοβαρά υπόψη μας και να πάψουμε να νομοθετούμε πελατειακά. Δεν βλέπουμε καμία τέτοιου τύπου μέριμνα, στις πολεοδομικές διατάξεις του εν λόγω νομοσχεδίου και λυπούμαστε πολύ γι’ αυτό».