WSJ: Το κινεζικό «όνειρο» της Gazprom
Η Gazprom βρίσκεται σε μια από τις πιο κρίσιμες φάσεις της ιστορίας της, εκτιμά άρθρο της Wall Street Journal που αναφέρεται στην προσπάθεια του ρωσικού γίγαντα να ισχυροποιηθεί στην παγκόσμια αγορά φυσικού αερίου μέσω ενός δυνατού deal με την Κίνα.
Σύμφωνα με το άρθρο, η εταιρεία υπέγραψε μνημόνιο συνεργασίας πριν λίγες μέρες με τη CNPC, στην οποία ανήκει η PetroChina. Η συνεργασία αποσκοπεί στο να κάνει την Κίνα τη μεγαλύτερη χώρα-αγοραστή της Gazprom, ξεκινώντας από το 2018. Στόχος είναι η αύξηση του ετήσιου τζίρου της Gazprom κατά 8% - ποσοστό που μεταφράζεται σε 9 δις ευρώ.
Τα καλά αυτά, για την εταιρεία, νέα δεν αρκούν βέβαια να αναστρέψουν το αρνητικό κλίμα των τελευταίων ετών: την τελευταία πενταετία η εταιρεία έχει υποστεί απώλεια μεριδίων κατά 60%. Η ζήτηση στην Ευρώπη είναι χαμηλή, η Ευρωπαϊκή Ένωση διερευνά τις πρακτικές της εταιρείας που έχουν κατηγορηθεί ότι βλάπτουν τον ανταγωνισμό και εντός της ίδιας της Ρωσίας έχει αυξηθεί σημαντικά ο ανταγωνισμός με άλλες εταιρείες.
Η ανάγκη ενός γερού deal έχει καταστεί ολοένα πιο επιτακτική για την Gazprom. Χρειάζεται έναν αξιόπιστο συνεργάτη για να υλοποιήσει τα σχέδιά της – επενδύσεις ύψους 40 δις ευρώ σε κοιτάσματα φυσικού αερίου, αγωγούς και μία μονάδα υγροποιημένου φυσικού αερίου στην ανατολική Ρωσία. Επιπλέον, έχει να αντιμετωπίσει και την «έκρηξη» σχιστολιθικού αερίου που παρατηρείται στην ανταγωνιστική αγορά των ΗΠΑ.
Η Κίνα παραμένει το καλύτερο στοίχημα της Gazprom για μία δυνατή συνεργασία. Οι απαιτήσεις της Κίνας σε φυσικό αέριο αναμένεται να πενταπλασιαστούν μεταξύ 2010 και 2035.
Όμως, οι ρωσοκινεζικές διαπραγματεύσεις κρατούν χρόνια. Η μεγαλύτερη δυσκολία είναι να επιτευχθεί μια συμφωνία για την τιμή. Η Gazprom θέλει να διαθέσει το αέριό της σε τιμές μεγαλύτερες ή έστω ανάλογες προς αυτές με τις οποίες το διαθέτει στους Ευρωπαίους. Η Κίνα, πάλι, επιθυμεί μία χαμηλότερη τιμή, γύρω στα 200 δολάρια ανά χίλια κυβικά μέτρα, τιμή ανάλογη με αυτή με πληρώνει για αέριο εισαγόμενο από το Τουρκμενιστάν. Μία τέτοια τιμή είναι έως και 40% χαμηλότερη από τη μέση τιμή στην οποία διέθεσε πέρυσι το φυσικό της αέριο η Gazprom στην Ε.Ε.