Την Ευρωπαϊκή Ενεργειακή Στρατηγική προσπαθούν για άλλη μια φορά να δυναμιτίσουν οι Τούρκοι
Άρον άρον τρέχουν οι Τούρκοι να απαντήσουν στον νέο Σταθμό LNG που σχεδιάζεται στην Αλεξανδρούπολη. Το έργο που υλοποιείται από την Gastrade φαίνεται ότι ενόχλησε σφόδρα τους γείτονες, οι οποίοι λίγες μέρες πριν, έσπευσαν, δια στόματος του υφυπουργού Ενέργειας, Alparslan Bayrakatar, να ανακοινώσουν την κατασκευή ενός δικού τους Σταθμού, 45 μόλις ναυτικά μίλια από τον Ελληνικό, στον Κόλπο Ξηρού (Saros) στην Ανατολική Θράκη.
Ακόμα μεγαλύτερη εντύπωση προκαλεί το γεγονός ότι δεν υπάρχει καμία οικονομική ή εμπορική λογική πίσω από αυτή την κίνηση, καθώς οι ανάγκες της Τουρκικής αγοράς σε LNG καλύπτονται και με το παραπάνω από τα τέσσερα Τερματικά που λειτουργούν στην επικράτειά της (Προποντίδα, κόλπο Σμύρνης (2) και Dortyol στα νότια παράλια της Τουρκίας).
Είναι προφανές ότι στόχος των Τούρκων είναι να μπουν σφήνα στον Ελληνικό και Ευρωπαϊκό Σχεδιασμό για διαφοροποίηση των πηγών και των οδεύσεων εφοδιασμού, την απεξάρτηση από το Ρωσικό φυσικό αέριο αλλά κυρίως την απεξάρτηση από τη διέλευση από Τουρκικά εδάφη κάτι που γίνεται εργαλείο της επιθετικής πολιτικής της Άγκυρας σε βάρος της χώρας μας και της Ε.Ε..
Αυτόν ακριβώς τον σχεδιασμό υπηρετεί ο Σταθμός στην Αλεξανδρούπολη ο οποίος θα τροφοδοτεί την Ελλάδα αλλά και τις αγορές της Νοτιοανατολικής Ευρώπης με αέριο δίχως εξάρτηση από τη διέλευση μέσω Τουρκίας.
Το Τερματικό της Αλεξανδρούπολης εξασφαλίζει κομβικό ρόλο για τη χώρα μας, καθώς είναι στρατηγικά τοποθετημένο στο σταυροδρόμι του Νότιου και του Κάθετου Διαδρόμου που ενώνει το Αιγαίο με την Κεντρική Ευρώπη, προσφέροντας πρόσβαση στις αγορές της Ελλάδας, Βουλγαρίας, Σερβίας, Ρουμανίας, Β. Μακεδονίας, αλλά και βορειότερα της Μολδαβίας και της Ουκρανίας. Επιπλέον, λειτουργεί σε πλήρη συνέργεια με τα υπόλοιπα σχεδιαζόμενα μεγάλα ενεργειακά έργα στην περιοχή, όπως ο ΤΑΡ, ο IGB και η υπόγεια αποθήκη Καβάλας, συγκροτώντας ένα ολοκληρωμένο σύστημα υποδοχής και διανομής αερίου.
Η δε οικονομική και εμπορική βιωσιμότητα του Σταθμού έχει επιβεβαιωθεί και με το παραπάνω στο Market Test του περασμένου Μαρτίου, όπου το ενδιαφέρον από ελληνικές και διεθνείς εταιρείες ξεπέρασε κάθε προσδοκία, με τις προσφορές για δέσμευση δυναμικότητας στο FSRU να υπερβαίνουν τα 2,6 δισεκατομμύρια κυβικά μέτρα αερίου κατ’ έτος, ποσότητα που καλύπτει το 50% της δυναμικότητας του Τερματικού, για τα πρώτα δέκα χρόνια λειτουργίας του.
Αναγνωρίζοντας τη μεγάλη στρατηγική και οικονομική σημασία του FSRU Αλεξανδρούπολης, η Ελληνική Πολιτεία το έχει ενσωματώσει στο νέο Εθνικό Σχέδιο για την Ενέργεια και το Κλίμα ως έργο εθνικής προτεραιότητας, ενώ η Ευρωπαϊκή Ένωση το έχει εντάξει στα Έργα Κοινού Ενδιαφέροντος (PCI) και συμμετέχει στη χρηματοδότησή του. Τον Σταθμό επίσης, στηρίζει έμπρακτα η Βουλγαρία, η οποία μάλιστα συμμετέχει και στο μετοχικό κεφάλαιο της Gastrade με 20%, μέσω της BULGARTRANSGAZ - Διαχειριστή του Εθνικού Συστήματος Φυσικού Αερίου, ενώ σημαντικό ενδιαφέρον έχουν εκδηλώσει τόσο η Κυβέρνηση, όσο και μεγάλες εταιρείες από τη Ρουμανία.
Οι κυβερνήσεις και η Ευρωπαϊκή Ένωση βλέπουν στον νέο Σταθμό ένα μείζον ενεργειακό έργο που θα συμβάλλει αποφασιστικά στην ανάπτυξη και την ενεργειακή ασφάλεια της ΝΑ Ευρώπης, μειώνοντας την εξάρτηση από ένα κράτος ταραξία, όπως εξελίσσεται η Τουρκία τα τελευταία χρόνια. Είναι λογικό λοιπόν, οι Τούρκοι να μη τον βλέπουν με καλό μάτι, αφού τους αφαιρεί τη δυνατότητα να εκβιάζουν, με όπλο την ενέργεια, τις χώρες της περιοχής και την ΕΕ. Εξ ου και ανακοινώνουν αμφίβολης οικονομικής αξίας και βιωσιμότητας πρότζεκτ λίγα μίλια μακριά από την Αλεξανδρούπολη, μήπως και δημιουργήσουν εμπόδια στη λειτουργία του.
Αυτός όμως είναι ένας επιπλέον λόγος για τις κυβερνήσεις, την ΕΕ και τις εταιρείες που συμμετέχουν στο έργο να κινηθούν πιο γρήγορα και αποφασιστικά για την υλοποίησή του. Θα δείξουν έτσι, ότι η Ελλάδα και η Ευρώπη δεν εκβιάζονται, ούτε εναποθέτουν την ενεργειακή τους ασφάλεια στα χέρια ενός αναξιόπιστου και επιθετικού γείτονα. Ο Σταθμός LNG Αλεξανδρούπολης είναι η καλύτερη απόδειξη.
