Θέμα ημερών η οριστική επενδυτική απόφαση για την κατασκευή του ελληνοβουλγαρικού αγωγού IGB

Η διαδικασία έχει ωριμάσει, όλες οι πλευρές έχουν συμφωνήσει, και το επόμενο διάστημα πρόκειται να ληφθεί και τυπικά η οριστική επενδυτική απόφαση για την κατασκευή του ελληνοβουλγαρικού αγωγού IGB.

Το διάστημα αυτό αφορά λίγες ημέρες ή εβδομάδες και πάντως όχι μακρύτερα από τον Ιούνιο, οπότε θα συγκληθεί η Γενική Συνέλευση της εταιρείας ICGB EAD, η οποία έχει αναλάβει την κατασκευή και λειτουργία του αγωγού, και θα λάβει την οριστική απόφαση και μαζί τις συμπληρωματικές σχετικές αποφάσεις, όπως περί αύξησης μετοχικού κεφαλαίου κ.λπ.

Στην ICGB EAD μέτοχοι, ως γνωστόν, είναι η εταιρεία POSEIDON (στην οποία συμμετέχουν ισότιμα η ΔΕΠΑ και η ιταλική EDISON) και η βουλγαρική Bulgarian Energy Holding (BEH).

Παρότι η διαδικασία για τον IGB έχει το τελευταίο διάστημα, ούτως ή άλλως, επιταχυνθεί, η λήψη της οριστικής επενδυτικής απόφασης θεωρείται καθοριστικής σημασίας για την υλοποίηση του αγωγού, καθώς μια τέτοια απόφαση δύσκολα "παίρνεται πίσω", όπως δηλώνουν στο energypress αρμόδιοι παράγοντες.

Είχε προηγηθεί η συνάντηση στη Σόφια εκπροσώπων των εταιρειών που συμμετέχουν στο σχήμα, όπου, παρουσία του Παναγιώτη Λαφαζάνη και της υπουργού Ενέργειας της Βουλγαρίας Temenuzhka Petkova, οριστικοποιήθηκε το αναθεωρημένο πρόγραμμα ανάπτυξης του έργου, καθώς και ο οδικός χάρτης για την έναρξη λειτουργίας του αγωγού που προγραμματίζεται για το 2018.

Ο αγωγός θα έχει συνολικό μήκος 180 χλμ., από τα οποία 30 χλμ. θα αναπτυχθούν σε ελληνικό έδαφος (από την Κομοτηνή έως τα ελληνοβουλγαρικά σύνορα) και τα 150 χλμ στη Βουλγαρία μέχρι το Στάρα Ζαγκόρα. Θα έχει μεταφορική ικανότητα 3 δισ. κυβικών μέτρων αερίου ετησίως, η οποία μπορεί μελλοντικά να αυξηθεί στα 5 δισ. κυβικά με κατασκευή συμπιεστή.

Ο συγκεκριμένος αγωγός, χαρακτηρίζεται ως βασικό στοιχείο του «Κάθετου Διαδρόμου Φυσικού Αερίου» (VGC). Η προώθηση του διασυνοριακού εμπορίου φυσικού αερίου μεταξύ Ρουμανίας, Βουλγαρίας και Ελλάδας, χωρών που συμμετέχουν στον «Κάθετο Διάδρομο», διαθέτει την ισχυρή στήριξη από την ΕΕ, η οποία θα συμβάλλει με 45 εκατομμύρια ευρώ στην ολοκλήρωση του έργου, ενώ οι ενδιαφερόμενες χώρες προτίθενται να καταθέσουν αίτημα στην ΕΕ για περαιτέρω οικονομική ενίσχυση.

Το αίτημα αυτό στηρίζεται στο ότι η συμβολή του αγωγού στην μερική απεξάρτηση των οικονομιών από το ρωσικό αέριο, και στη διευκόλυνση των καταναλωτών των χωρών να αποκτήσουν πρόσβαση σε ποσότητες υγροποιημένου φυσικού αερίου μέσω της Ελλάδας (Τερματικός Ρεβυθούσας), είναι απόλυτα ενταγμένη στη νέα στρατηγική της «Ενεργειακής Ένωσης» που προωθεί η Ευρωπαϊκή Επιτροπή.

Η ολοκλήρωση του ελληνοβουλγαρικού αγωγού IGB και στη συνέχεια του «Κάθετου Διαδρόμου» με τη λειτουργία του ρουμανοβουλγαρικού αγωγού, θα επιτρέψει την τροφοδοσία των χωρών αυτών με αέριο προέλευσης Αζερμπαϊτζάν αφού θα συνδεθεί με τον αγωγό ΤΑΡ που θα διέρχεται από την Ελλάδα.

Αναφορικά με τα έργα αυτά τα οποία έχουν σχεδιαστεί εδώ και αρκετά χρόνια, θα πρέπει να σημειωθεί ότι η προώθησή τους κατά διαστήματα συναντούσε μεγάλες δυσκολίες, λόγω των πολιτικών που προωθούσαν οι κατά καιρούς βουλγαρικές κυβερνήσεις. Μέχρι πρόσφατα, η προοπτική να διέλθει από τη χώρα αυτή ο ρωσικός αγωγός South Stream, έθετε σε δεύτερη μοίρα τα διασυνοριακά σχέδια τροφοδοσίας από άλλες πηγές.

Αξίζει να σημειωθεί, τέλος, ότι η πρόοδος στην κατασκευή του IGB αξιοποιείται από την ελληνική πλευρά ως επιχείρημα έναντι των αιτιάσεων που δέχεται η χώρα μας για την πρόθεσή της να στηρίξει έναν «ελληνικό αγωγό» ως συνέχεια του Turkish Stream που θα μεταφέρει, βεβαίως, Ρωσικό αέριο. Δηλαδή η ελληνική κυβέρνηση υποστηρίζει ότι επιδιώκει τη διαφοροποίηση των πηγών εφοδιασμού και την ανάδειξη της χώρας μας σε ένα πλουραλιστικό ενεργειακό κόμβο και γιαυτό υποστηρίζει, τόσο τον TAP και τον IGB όσο και τονGreek Stream.

Όπως αναφέρει σχετικά ο Παναγιώτης Λαφαζάνης, «ο Turkish Stream και ο Greek Stream δεν είναι ανταγωνιστικός προς τον Κάθετο Διάδρομο, καθώς διατρέχει και προμηθεύει διαφορετικές χώρες. Αντιθέτως, είναι ένας αγωγός που θα προκύψει σε αντικατάσταση της παρούσας όδευσης μέσω της Ουκρανίας προς την Κεντρική Ευρώπη, όδευση η οποία θα πάψει να λειτουργεί από το 2019».