Κύπρος: Το σιωπηρό χαράτσι των καυσίμων

Σε ελεύθερη πτώση η τιμή του πετρελαίου στη διεθνή αγορά. Τον τελευταίο χρόνο οι μειώσεις ήταν απανωτές, φτάνοντας και ξεπερνώντας ακόμη και το 50% σε κάποιες περιόδους. Το αντιστάθμισμα όμως για την τσέπη του Κύπριου πολίτη δεν ήταν ανάλογο της μείωσης που υπέστη διεθνώς ο μαύρος χρυσός.

Μηδαμινό, θα λέγαμε, σε σχέση με τους αριθμούς. Άλλοτε με το αιτιολογικό μέχρι να πάει το μήνυμα και να έρθει το χαμπάρι των παραλαβών και άλλοτε με τις μπακαλο-σολομωνιτζές των εμπλεκομένων συμφερόντων προσπαθούν να πείσουν τον πολίτη πως κανένας δεν κερδοσκοπεί σε βάρος του. Τα μαθηματικά, όμως, είναι τόσο απλά και άλλα λένε! Πάμε λοιπόν με μια ορθολογιστική απλή μαθηματική πράξη.

Στις 15/6/2014 η τιμή του πετρελαίου στη διεθνή αγορά ήταν στα $107 το βαρέλι και η τιμή της βενζίνης στην Κύπρο γύρω στο €1,43. Στις 21/1/2015 η τιμή του πετρελαίου έπεσε κάθετα, στην προκειμένη περίπτωση δεν μας ενδιαφέρουν οι λόγοι της πτώσης, από τις σκοπιμότητες των μεγάλων και τα παιγνίδια που παίζονται στην παγκόσμια σκακιέρα, στα $44 το βαρέλι και η τιμή της βενζίνης στην Κύπρο έπεσε στο €1,10 περίπου. Σήμερα το βαρέλι έχει περίπου $50 και η τιμή στην Κύπρο είναι στο €1,30. Και η «σούμα»... Τα συμπεράσματα από τη διαφορά είναι οφθαλμοφανέστατα.

Όταν η τιμή διεθνώς έπεσε περίπου 60%, στην Κύπρο η πτώση ήταν μόλις 22%. 

Τα ερωτήματα: «Όταν ξαναγυρίσει ο τροχός και το πετρέλαιο πιάσει την τιμή του, κάπου εκεί στα $100-110, ποια θα είναι η τιμή της βενζίνης στην Κύπρο; Θα πάει στο €1,43 ή τα δεδομένα θα διαφοροποιηθούν και θα φτάσει τα €2 το λίτρο; Και ένα δεύτερο, ποιοι είναι αυτοί που κερδοσκοπούν τελικά σε βάρος του Κύπριου πολίτη; Δύο εκδοχές υπάρχουν. Είτε οι αρμόδιες Υπηρεσίες του κράτους αδυνατούν να ελέγξουν πιθανή αισχροκέρδεια που δυνατό να προκύπτει από τους ιδιώτες που εμπορεύονται τα καύσιμα είτε το ίδιο το κράτος επωφελείται από αυτή την κατάσταση με έξτρα κέρδη πέρα από την αυξανόμενη φορολογία που έχει επιβάλει για να καλύψει τις τρύπες που δημιούργησαν τα Μνημόνια. Αποτέλεσμα οι τιμές των καυσίμων να βρίσκονται στα ύψη, σε σχέση με τις παγκόσμιες τιμές αγοράς, περιέργως και χωρίς πειστική εξήγηση, και να αποτελούν σιωπηρό χαράτσι σε βάρος των καταναλωτών. Χωρίς μάλιστα κανένα πολιτικό κόστος για την κυβέρνηση, που αντιθέτως απολαμβάνει τα εύσημα από την οικονομική της πολιτική. Και τη στιγμή που γραφόταν η στήλη, κ. αρμόδιοι, το πετρέλαιο ακόμη κατρακυλούσε...

Και πάμε στο άλλο θέμα, της φορολόγησης των ακινήτων. Τα πώς και τα γιατί επιβλήθηκε η εν λόγω φορολογία και μάλιστα εις διπλούν, από δήμους και κράτος, είναι γνωστά, να μην τα επαναλαμβάνουμε. Να θέλουν όμως τρία χρόνια για να αναπροσαρμόσουν και να αποφασίσουν την εφαρμογή της αναπροσαρμογής από τις τιμές του '80 στο 2013 είναι απαράδεκτο. Εκτός και αν οι σκοπιμότητες και τα συμφέροντα... το επιβάλλουν. Μέχρι τελικά να αποφασίσουν και να εφαρμοστούν, στο μεταξύ τα χρόνια θα έχουν περάσει και θα πρέπει να κάμουν και πάλι update, να προσαρμόσουν δηλαδή τις τιμές στη χρονιά που θα διανύουμε.

(του Μάριου Χριστοδούλου, Φιλελεύθερος)