Το μεγάλο στοίχημα της Τίνας για το 2011…

Όταν τον Οκτώβριο του 2009 ανέλαβε υπουργός Περιβάλλοντος και Ενέργειας, στο μυαλό της είχε κυρίως το πώς θα προστατέψει το φυσικό και αστικό περιβάλλον, τους υδάτινους πόρους, πως θα αναπτύξει τις ΑΠΕ, κ.ό.κ. Ενέργεια, σήμαινε για εκείνην κυρίως περισσότερες επενδύσεις, και μείωση της εξάρτησης από το λιγνίτη, αλλά όλα αυτά σαν γενικές κατευθυντήριες αρχές, και ολίγον θεωρητικές. Χωρίς δηλαδή να μπορεί να συλλάβει στην πράξη πως συνδέεται η πολιτική του περιβάλλοντος με εκείνη της ενέργειας, για την καθημερινότητα του Έλληνα πολίτη, ίσως γιατί δεν είχε συνειδητοποιήσει την δυναμική του τομέα (π.χ. την κοσμογονία που συντελείται γύρω από το εμπόριο ρύπων). Σήμερα έχει καταλάβει ότι αν αφήσει κάτι πίσω της στο τομέα του περιβάλλοντος, αυτό θα οφείλεται κυρίως στις … Ενεργειακές της παρεμβάσεις. Οτιδήποτε λιγότερο, απλώς θα δυναμιτίσει αργά ή γρήγορα τα όποια θετικά περιβαλλοντικά μέτρα, έχει ήδη ή πρόκειται να πάρει. Αν για παράδειγμα η Κομισιόν επιμείνει να ανοίξουν νέα ορυχεία λιγνίτη σε Ελασσόνα και Δράμα, αν δεν περπατήσει η λύση που έχει προτείνει περί ανταλλαγής ενέργειας της ΔΕΗ με άλλες ξένες εταιρείες και προταθεί κάτι άλλο, αν δεν αντικατασταθούν γρήγορα οι παλαιές ρυπογόνες λιγνιτικές μονάδες, οι επιπτώσεις θα είναι τόσο μεγάλες που θα «σαρώσουν» ό, τι θετικό θα αφήσει πίσω της ως υπουργός Περιβάλλοντος. Γι’ αυτό και το μεγάλο στοίχημα της Τίνας Μπιρμπίλη για το 2011, είναι πρωτίστως Ενεργειακό…