«Αγώνας με το χρόνο» η υλοποίηση των έργων για τους επενδυτές συστημάτων αποθήκευσης – Δύο παράμετροι που αλλάζουν το τοπίο μετά το 2030

Βασική «μεταβλητή» ως προς το ύψος των εσόδων που δύναται να αποκομίσουν από την συμμετοχή τους στην αγορά τόσο οι αυτόνομες μπαταρίες όσο και τα υβριδικά συστήματα ΣΑΗΕ-ΑΠΕ αποτελεί ο χρόνος εισόδου στην αγορά.

Τα παραπάνω υπογραμμίζει, μεταξύ άλλων, νεότερη μελέτη της Aurora Energy Research, σημειώνοντας ότι δυνητικά ο κανιβαλισμός των τιμών λόγω της αυξανόμενης διείσδυσης σε συνδυασμό με τους προτεινόμενους περιορισμούς έγχυσης θα περιορίσει σημαντικά τα έσοδα των μονάδων στις αγορές εξισορρόπησης, ιδιαίτερα μετά το 2030.

Ως εκ τούτου οι χαμηλότερες τιμές στις αγορές εξισορρόπησης πρόκειται να οδηγήσουν σε σημαντικές μειώσεις των εσόδων των συστημάτων αποθήκευσης ενέργειας, οι οποίες ενδεχομένως να μην αντισταθμιστούν μέσω μιας αναμενόμενης 21%-28% πτώσης του κόστους κατασκευής των ΣΑΗΕ, μέχρι το 2030.

Υπό το πρίσμα αυτό, μεγαλύτερο όφελος αναμένεται να έχουν οι σταθμοί που θα μπουν τα αμέσως επόμενα χρόνια και μέχρι το 2030, προτού δηλαδή «εκτραχυνθεί» η κατάσταση. Σημειώνεται ότι η αγορά εξισορρόπησης συνιστά μια σημαντική πηγή εσόδων για τα συστήματα αποθήκευσης σε γενικό επίπεδο, ωστόσο, με δεδομένο ότι στην ελληνική περίπτωση μιλάμε για μια μικρή αγορά, η πληθώρα έργων αποθήκευσης θα καταλήξει να «κατατμήσει» πολλαπλάσια το όποιο οικονομικό όφελος προκύπτει από αυτή εν συνόλω.

Αναλυτικότερα, όπως αναφέρουν πηγές με γνώση της λειτουργίας της αγοράς εξισορρόπησης, προοδευτικά, οι μπαταρίες, λόγω πλήθους, θα αναλάβουν το «price setting» της αγοράς, εκτοπίζοντας τις ακριβότερες θερμικές μονάδες. Αυτό θα έχει ως αποτέλεσμα μικρότερα περιθώρια κέρδους και επομένως λιγότερα έσοδα.

Οι ίδιες πηγές σημειώνουν χαρακτηριστικά πως «Αν μπεις τώρα κέρδισες, αν μπεις αργότερα δεν θα έχεις τα οφέλη που θα είχες σήμερα». Σε αυτό το πλαίσιο, όπως αναφέρεται, κρίσιμη παράμετρος για την βελτιστοποίηση του «οικονομικού» αποτελέσματος του έργου, ιδιαίτερα σε συνθήκες κανιβαλισμού των τιμών και αυξημένων περιορισμών έγχυσης είναι η ακριβής διαστασιολόγηση του έργου.

Πρόκειται για την στρατηγική λειτουργίας του έργου, η οποία βρίσκεται σε άμεση συνάρτηση τόσο με το CAPEX της επένδυσης όσο και με την δυνατότητα στρατηγικών διόρθωσης κατά την λειτουργία του έργου (πχ. Μεγαλύτερη έγχυση, διαφορετική διαχείριση πλεονάζουσας παραγωγής κλπ).

Με άλλα λόγια, σε τέτοιες συνθήκες αγοράς, η μεγιστοποίηση του κέρδους πραγματοποιείται σε συνάρτηση με την λειτουργία του πάρκου, όπως αναφέρουν χαρακτηριστικά πηγές της αγοράς.