Αυξημένη ζήτηση στις δημοπρασίες του ΔΕΣΦΑ – Σιδηρόκαστρο, Νέα Μεσημβρία και Αμφιτρίτη στο επίκεντρο – Περιορισμένη η μακροχρόνια δέσμευση

Το αυξημένο ενδιαφέρον από εγχώριες και ξένες εταιρείες προμήθειας φυσικού αερίου για την αξιοποίηση του ελληνικού συστήματος επιβεβαιώνουν, σύμφωνα με πληροφορίες του energypress, τα αποτελέσματα των δημοπρασιών που διενήργησε την προηγούμενη εβδομάδα ο ΔΕΣΦΑ.

Συγκεκριμένα, η δέσμευση δυναμικότητας σε Σιδηρόκαστρο και Νέα Μεσημβρία για έξοδο και είσοδο, αντίστοιχα, κορυφώθηκε, με την πρώτη περίπτωση να φτάνει το 98,5% της δυναμικότητας του σημείου σε εξαγωγές και στη δεύτερη περίπτωση (Νέα Μεσημβρία) το 100% της δυναμικότητας του σημείου σε εισαγωγές. Σημειώνεται ότι το σημείο εισόδου της Νέας Μεσημβρίας είναι το σημείο διασύνδεσης του εθνικού συστήματος φυσικού αερίου με τον αγωγό TAP για την εισαγωγή αζέρικου αερίου.

Επιπρόσθετα, συνεχίζεται ακόμη η διαδικασία της δημοπρασίας στο σημείο εισόδου Αμφιτρίτη, όπου ημερησίως, όπως προβλέπει ο σχετικός ευρωπαϊκός κανονισμός 459, πραγματοποιούνται πέντε κύκλοι δημοπρασιών, έως ότου η ζήτηση βρεθεί ίση ή μικρότερη της προσφοράς. Η συνέχιση της διαδικασίας, όπως σημειώνουν πηγές με γνώση της διαδικασίας, επιβεβαιώνει το αυξημένο ενδιαφέρον για δέσμευση δυναμικότητας στο εν λόγω σημείο.

Πρόκειται για το σημείο που θα υποδέχεται το φυσικό αέριο από το FSRU της Αλεξανδρούπολης προκειμένου να εγχέεται στο ελληνικό σύστημα και στη συνέχεια να ακολουθεί το δρόμο προς τα βόρεια μέσω του αγωγού IGB.

Ένα ακόμη στοιχείο που ξεχωρίζει από τις δημοπρασίες της προηγούμενης εβδομάδας είναι η «αδιαφορία» των συμμετεχόντων χρηστών για μακροχρόνια δέσμευση δυναμικότητας, δεδομένου ότι ο ΔΕΣΦΑ εγκαινίασε δημοπρασίες με ορίζοντα τα επόμενα 15 χρόνια. Το ενδιαφέρον των χρηστών εστίασε κύρια στο επόμενο έτος αερίου, δηλαδή 1^η Οκτωβρίου 2023 έως 29 Σεπτεμβρίου 2024. Σύμφωνα με τις ίδιες πηγές, το συγκεκριμένο αποτέλεσμα βρίσκεται σε άμεση συνάρτηση με την «ασάφεια» που επικρατεί πανευρωπαϊκά ως προς το φυσικό αέριο. 

Από την μία επιβεβαιώνεται ο ρόλος του ως καύσιμο-γέφυρα για την πράσινη μετάβαση και από την άλλη, επιχειρείται μια «βίαιη» απεξάρτηση της Ευρώπης από αυτό με αντικατάστασή του, γεγονός που δεν προσφέρει σοβαρή ορατότητα σε εταιρείας προμήθειας προκειμένου να σχεδιάσουν και να προγραμματίσουν αναλόγως. Όπως αναφέρουν σχετικές πληροφορίες, τα αιτήματα για μακροχρόνια δέσμευση δυναμικότητας ήταν εξαιρετικά περιορισμένα και αφορούσαν μικρές ποσότητες.