Skip to main content
Menu
English edition

Τα 7 ερωτήματα της επόμενης ημέρας του ναυαγίου του ΔΕΣΦΑ

Γιώργος Φιντικάκης

Μπορεί το ναυάγιο της ιδιωτικοποίησης του ΔΕΣΦΑ περισσότερο να λύνει, παρά να δένει τα χέρια της κυβέρνησης που ουδέποτε άλλωστε συμβιβάστηκε με τη πώληση του 66% στη Socar, είναι πολλά ωστόσο τα ερωτήματα της επόμενης ημέρας που ζητούν απάντηση.

Από τα πιο πρακτικά όπως το τι θα συμβεί με την εγγυητική επιστολή των Αζέρων ή ποιο θα είναι το μοντέλο του νέου διαγωνισμού πώλησης, μέχρι τα πιο βαριά, όπως οι επιπτώσεις στην επενδυτική εικόνα της χώρας, αλλά και τα γεωπολιτικά. Ας τα δούμε ένα-ένα.

Εγγυητική επιστολή SOCAR

Ανέρχεται στο διόλου ευκαταφρόνητο ποσό των 40 εκατ. ευρώ ή 10% του αρχικού τιμήματος ύψους 400 εκατ. ευρώ. Δεδομένου ότι η ελληνική πλευρά θεωρεί ότι την ευθύνη για το ναυάγιο φέρει η αζέρικη πλευρά, πηγές του υπουργείου Ενέργειας εκτιμούσαν ότι κανονικά η εγγυητική επιστολή της SOCAR πρέπει να καταπέσει. Δεν τίθεται θέμα κατάπτωσης της εγγυητικής, έλεγαν ωστόσο νομικοί κύκλοι, διότι δεν τίθεται ζήτημα αντισυμβατικής συμπεριφοράς των αγοραστών. Απλώς δεν κατέστη δυνατό να υπάρξει συμφωνία. Αραγε το διαζύγιο με τους Αζέρους θα είναι βελούδινο ή όχι; Σε επικοινωνία πάντως του energypress με παράγοντες της Αζέρικης πλευράς, δεν φάνηκε να επιθυμούν όξυνση του κλίματος, παρά το ναυάγιο.

Τα 188 εκατ. που θα εισέπρατε το Δημόσιο

Το ποσό που είχε λαμβάνειν το ΤΑΙΠΕΔ από την πώληση του 31% του ΔΕΣΦΑ είχε εγγραφεί στα έσοδα του 2017. Τώρα δημιουργείται μια “τρύπα” ύψους 188 εκατ. ευρώ. Το πιθανότερο είναι ότι οι δανειστές θα απαιτήσουν να καλυφθεί το κενό αυτό με κάποια άλλη πώληση. Αναμένουμε με ενδιαφέρον να μάθουμε ποια θα είναι.

Τα χαμένα 212 εκατ. ευρώ των ΕΛΠΕ

Η πώληση του 35% του ΔΕΣΦΑ από τα ΕΛΠΕ, που είχε ληφθεί το 2013 με απόφαση γενικής συνέλευσης, θα απέφερε στον Όμιλο 212 εκατ. ευρώ. Η αλήθεια είναι ότι η διοίκηση των ΕΛΠΕ είχε πάψει να υπολογίζει στο φετινό cashflow αυτά τα χρήματα. Τούτο δεν σημαίνει ότι είχε ξεγράψει το ποσό αυτό και για το 2017, το αντίθετο συνέβαινε.

Ο νέος διαγωνισμός

Καινούργιος διαγωνισμός θα προκηρυχθεί καθώς η συγκεκριμένη ιδιωτικοποίηση αποτελεί μνημονιακή υποχρέωση. Η κυβέρνηση θα ήθελε να διατηρήσει το δίκτυο φυσικού αερίου υπό δημόσιο έλεγχο, και εκτιμάται ότι προσανατολίζεται σε μια λύση τύπου ΑΔΜΗΕ: Διατήρηση του 51% του ΔΕΣΦΑ στο Δημόσιο, πώληση ενός ποσοστού (π.χ. 30%) σε στρατηγικό επενδυτή, και διάθεση του υπόλοιπου στο χρηματιστήριο. Εννοείται ότι θα πρέπει να ερωτηθούν και οι δανειστές.

Τι τίμημα θα πιάσει

Καταρχήν, από την ώρα που θα προκηρυχθεί νέος διαγωνισμός μέχρι να ολοκληρωθεί, θα περάσει τουλάχιστον ένας χρόνος. Επειτα ως προς το τίμημα που θα επιτευχθεί, άνθρωποι με γνώση των διαδικασιών, θεωρούν ότι ακόμη και αν πουληθεί ποσοστό μικρότερο του 66%, αναλογικά οι προσφορές, θα είναι κάτω από 400 εκατ. ευρώ. Διότι πολύ απλά η προσφορά των 400 εκατ ευρώ της SOCAR το 2013 είχε συνυπολογίσει και τα ποσά που είχε λαμβάνειν ο ΔΕΣΦΑ από επενδύσεις προηγούμενων ετών (σσ: τα 829 εκατ. ευρώ). Ποιος θα δώσει 400 εκατ. ευρώ όταν η ανακτήσιμη διαφορά για την εταιρεία έχει μειωθεί στα 326 εκατ. ευρώ; Ο αντίλογος λέει ότι από το 2013 έως σήμερα έχει μεσολαβήσει η αναβάθμιση της Ρεβυθούσας, άρα η αξία του ΔΕΣΦΑ έχει αυξηθεί. Σε κάθε περίπτωση πρέπει να προηγηθεί νέα αποτίμηση της εταιρείας.

Η επενδυτική εικόνα της χώρας

Το πρόγραμμα ιδιωτικοποιήσεων έχει εδώ και καιρό κατεβάσει ταχύτητες. Κάτι ο συνεχής πόλεμος των υπουργών στο ΤΑΙΠΕΔ, κάτι το Συνέδριο του ΣΥΡΙΖΑ, σε συνδυασμό και με τους πολύ αργούς ρυθμούς του κρατικού μηχανισμού, είχαν σαν αποτέλεσμα αφενός να εκκρεμούν διαγωνιστικά κλεισμένες ιδιωτικοποιήσεις, αφετέρου να μην έχουν προκηρυχθεί νέες. Υπό αυτή την έννοια, το ναυάγιο μιας κλεισμένης από το 2013 ιδιωτικοποίησης, δεν είναι καλή είδηση για το διεθνές επενδυτικό κοινό. Στις 12 Δεκεμβρίου κυβερνητικά στελέχη, όπως οι Σταθάκης, Παπαδημητρίου, Χαρίτσης, Κουντουρά, μαζί με πληθώρα Ελλήνων επιχειρηματιών θα παρευρεθούν στο συνέδριο Capital Link, που θα διεξαχθεί στο Metropolitan Club της Νέας Υόρκης. Εκεί μήνυμα προς τους ξένους επενδυτές θα αποστείλει και ο Πρωθυπουργός. Δεν είναι και πολύ καλό τάιμινγκ για το πρόγραμμα ιδιωτικοποιήσεων, όταν λίγες ημέρες πριν ναυάγησε η συμφωνία του ΔΕΣΦΑ.

Και το γεωοπολιτικό στοιχείο

Κοινό μυστικό είναι ότι ο αμερικανικός παράγοντας ενδιαφερόταν έντονα να κλείσει η συμφωνία του ΔΕΣΦΑ με τη SOCAR. Την έβλεπε ως ένα μικρό κομμάτι του παζλ των συμφερόντων του στην περιοχή της ΝΑ Ευρώπης, που αποσκοπούν στην αποδυνάμωση της ρωσικής κυριαρχίας. Οντας ταυτόχρονα και βασικός μέτοχος του TAP, η SOCAR θα είχε κάθε λόγο ως ιδιοκτήτης του ΔΕΣΦΑ να δρομολογήσει επενδύσεις για νέες διασυνδέσεις προς τις γειτονικές χώρες των Ανατολικών και Δυτικών Βαλκανίων. Αλλου είδους συνέργιες θα προέκυπταν σε μια τέτοια περίπτωση παρά αν περάσει ο ΔΕΣΦΑ στα χέρια κάποιας άλλης δυτικής εταιρείας. Σημειωτέον ότι ο TAP "κουβαλά" επενδύσεις 40 δισ. δολαρίων που αφορούν από την ανάπτυξη του κοιτάσματος Σαχ Ντενίζ ΙΙ, έως την κατασκευή του αγωγού Αζερμπαιτζάν-Τουρκίας, και του TANAP. Αυτός είναι και ο λόγος που οι ΗΠΑ στήριζαν τη συμφωνία, όπως είχαν κάνει σαφές και οι εκπρόσωποί τους κάθε φορά που επισκέπτονταν στην Αθήνα. Επειτα είναι και οι σχέσεις της Ελλάδας με το Μπακού. Το blame game που έχει αρχίσει (βλέπε δηλώσεις Σκουρλέτη), απλά επιδεινώνει το κλίμα μεταξύ των δύο χωρών που δεν είναι καλό. Αρκετοί εκτιμούν ότι η ενεργειακή σχέση Αθήνας-Μπακού που είχε ξεκινήσει ως στρατηγική, χάνει μετά το ναυάγιο του ΔΕΣΦΑ μέρος από τη δυναμική της. Με άλλα λόγια, η αποτυχία της συμφωνίας δεν κάνει καλό στην ενεργειακή μας διπλωματία. Πρέπει ωστόσο στο σημείο αυτό να επισημανθεί ότι οι Αμερικανοί πίεσαν σφοδρά τους Αζέρους να κλείσουν το deal, η πίεση ωστόσο δεν απέδωσε.



ΑΦΗΣΤΕ ΤΟ ΣΧΟΛΙΟ ΣΑΣ

-A +A