Πολυπαιγμένο το έργο στη ΓΕΝΟΠ...

Πάντοτε οι συνεντεύξεις της ΓΕΝΟΠ γίνονταν με κοινό. Κι όταν λέμε κοινό, εννοούμε συνδικαλιστές. Αναλόγως με τη σοβαρότητα -για τη ΓΕΝΟΠ- του θέματος, πότε το αμφιθέατρο ήταν ασφυκτικά γεμάτο όπως τότε με το πόρισμα Ρακιντζή, πότε λιγότερο γεμάτο, όπως χθες με τις «αποκαλύψεις» για τις ελαφρύνσεις και τις απαλλαγές από το τέλος ακινήτων των μεγάλων επιχειρήσεων και εν γένει των «διαπλεκόμενων». Πάντα όμως συμβαίνει το ίδιο : Κάπου προς τη μέση ή προς το τέλος της συνέντευξης, ένας ή περισσότεροι από τους παρευρισκόμενους, αναλαμβάνουν να «στηρίξουν» με φωνές τον πρόεδρο και την επιχειρηματολογία του. Σαν να βρισκόμαστε σε αμφιθέατρο σχολής ή σε γενική συνέλευση. Πότε τα προσχήματα τηρούνται, πότε τα πράγματα ξεφεύγουν λίγο όπως χθες. Και κάθε φορά ο κ. Φωτόπουλος, με σηκωμένα τα χέρια και σε υψηλό τόνο, τους καλεί να ησυχάσουν, και να σεβαστούν τους δημοσιογράφους. Λες και δεν μπορεί εκ των προτέρων να τους απαγορεύσει την είσοδο όταν δίνει συνεντεύξεις, λες και ο χώρος δεν είναι της ΓΕΝΟΠ, αλλά κάποιου άλλου φορέα. Το σκεπτικό απλό, «να είμαστε πολλοί, για να κάνουμε μπούγιο». Το ότι έχουν καταντήσει γραφικοί έχει περάσει από κανενός το μυαλό ;