Εκδήλωση για την ακρίβεια και την ενεργειακή φτώχεια πραγματοποίησε το ΚΚΕ στη Φλώρινα

Εκδήλωση με θέμα «Ακρίβεια - Ανεργία - Ενεργειακή Φτώχεια και Θέρμανση. Οι Θέσεις του ΚΚΕ», πραγματοποίησε η ΤΕ Φλώρινας την Κυριακή, με ομιλητή τον Νίκο Χριστάνη, μέλος της ΚΕ και γραμματέα της Επιτροπής Περιοχής Δυτικής Μακεδονίας του Κόμματος. 

Ο Ν. Χριστάνης παρουσίασε τα στοιχεία για τις μεγάλες αυξήσεις που έχουν γίνει στην Ενέργεια και στα είδη διατροφής. «Οι ανατιμήσεις αυτές είναι ακόμη πιο δυσβάσταχτες για τη Φλώρινα, όπου η περίοδος θέρμανσης είναι 8-9 μήνες», ενώ «στα χωριά η κατάσταση έχει επιδεινωθεί», καθώς υπάρχουν χωριά που δεν πήραν καυσόξυλα ή δόθηκαν λίγοι τόνοι, όπως ειπώθηκε. 

Ο ομιλητής αναφέρθηκε στις τελευταίες εξελίξεις που καταρρίπτουν τους δύο μεγάλους μύθους της κυβέρνησης και των άλλων αστικών κομμάτων ότι η «απελευθέρωση» της αγοράς Ενέργειας και η συμμετοχή στην ενιαία αγορά της ΕΕ σημαίνουν φθηνότερο ρεύμα για το λαό, καθώς και ότι το «πράσινο New Deal» θα διασφαλίσει φθηνό ρεύμα, ενεργειακή ασφάλεια, προστασία του περιβάλλοντος και «καλοπληρωμένες θέσεις εργασίας». Ειδικά για την περιοχή, σημείωσε: «Αυτό που βιώνει η περιοχή το τελευταίο δίχρονο είναι το κλείσιμο λιγνιτικών σταθμών με συνέπεια την αύξηση της ανεργίας, τις επενδύσεις σε φωτοβολταϊκά πάρκα όπου κατά τη διάρκεια κατασκευής τους (1,5-2 χρόνια) οι εργαζόμενοι δουλεύουν με εντατικούς ρυθμούς, με μισθούς λίγο πάνω από τον κατώτατο και την εργοδοσία να αξιοποιεί όλο το αντεργατικό οπλοστάσιο. Τα σχέδια για εγκατάσταση ανεμογεννητριών ακόμη και σε περιοχές Natura π.χ Νυμφαίο. Τη συζήτηση για τις νέες μορφές καύσης απορριμάτων, εναπόθεσης επικίνδυνων αποβλήτων. Είδαμε τον κίνδυνο των αναφλέξεων λιγνίτη σε μη αποκαταστημένα ορυχεία. Κι όλα αυτά ταυτόχρονα με τους γρήγορους ρυθμούς ιδιωτικοποίησης ΔΕΗ, ΑΔΜΗΕ, ΔΕΔΔΗΕ και ΔΕΣΦΑ, με πιο πρόσφατο την αύξηση μετοχικού κεφαλαίου της ΔΕΗ.

Σε αυτή την κατάσταση ο ΣΥΡΙΖΑ, που όταν ήταν κυβέρνηση συνέχισε στις ίδιες ράγες της απελευθέρωσης ενέργειας, τώρα γκρινιάζει για τον βίαιο χαρακτήρα της απολιγνιτοποίησης και προβάλλει ως διέξοδο τις ενεργειακές κοινότητες. Το ΚΙΝΑΛ κάνει κριτική στην ίδια κατεύθυνση, προτρέπει όμως να παραμείνει με τις ΑΠΕ τώρα πλέον κέντρο ενεργειακό η περιοχή και κάπου εκεί κινείται και το ΜέΡΑ25 που μαζί με τους Πράσινους είναι οι πιο μαχητικοί υπερασπιστές της πράσινης ανάπτυξης. Φτάνουν στο σημείο οι τοπικοί βουλευτές, τα στελέχη στην Τοπική Διοίκηση άλλα να έχουν ψηφίσει στη Βουλή και τοπικά να στηρίζουν ακόμη και κινητοποιήσεις ενάντια στην εγκατάσταση ανεμογεννητριών και φωτοβολταϊκών πάρκων. Σήμερα ο καθένας μπορεί να βγάλει τα συμπεράσματά του, να κρατήσει αποστάσεις από τα κόμματα που μας έφεραν ως εδώ, που έχουν μετατρέψει τη Δυτική Μακεδονία σε πρωταθλήτρια της ανεργίας και πειραματόζωο στα σχέδια των μονοπωλίων της Ενέργειας, στις νέες επενδύσεις τους». 

Στο κλείσιμο της ομιλίας αναπτύχθηκε η πρόταση του Κόμματος που βρίσκεται στην αντίθετη κατεύθυνση από αυτή που έχει ακολουθηθεί μέχρι σήμερα, από αυτή που ετοιμάζονται να ακολουθήσουν το επόμενο διάστημα. Ανάπτυξη με γνώμονα το σύνολο των κοινωνικών αναγκών και όχι το καπιταλιστικό κέρδος που υπηρετεί το «πράσινο New Deal» σε ΕΕ και ΗΠΑ. Συγκεκριμένα, τονίστηκε: «Η πραγματική διέξοδος είναι ο επιστημονικός κεντρικός σχεδιασμός της κοινωνικοποιημένης παραγωγής για τη διασφάλιση της λαϊκής ευημερίας και του περιβάλλοντος, ο σοσιαλισμός. Εκεί η Ενέργεια δεν θα είναι πλέον εμπόρευμα και ο ενεργειακός κεντρικός σχεδιασμός θα αξιοποιεί το σύνολο των εγχώριων ενεργειακών πηγών με στόχο τη συνδυασμένη ικανοποίηση όλων των λαϊκών αναγκών. Μόνο έτσι θα διασφαλιστεί ότι κάθε λαϊκή οικογένεια θα καλύπτει τις ανάγκες της σε ηλεκτρικό ρεύμα και θέρμανση, ότι θα απαλλαγούν οι εργαζόμενοι από τον εφιάλτη της ανεργίας και των επικίνδυνων συνθηκών εργασίας, ότι θα λαμβάνονται όλα τα μέτρα για την προστασία του περιβάλλοντος, ότι θα μειωθεί η ενεργειακή εξάρτηση της χώρας».

Ξεχωριστή αναφορά έγινε στο Κάλεσμα για αγωνιστική συμπόρευση με το ΚΚΕ, που απευθύνεται σε όλους, στους εργαζόμενους, στη νεολαία, στο λαό για να πολλαπλασιαστούν οι εστίες αντίστασης, για να μείνουν στα χαρτιά οι αντεργατικοί νόμοι. «Είναι ένα Κάλεσμα για να μπει στο επίκεντρο της συζήτησης και της διεκδίκησης το ζήτημα των σύγχρονων λαϊκών αναγκών, αλλά και των αιτιών που αυτές οι ανάγκες όχι μόνο δεν ικανοποιούνται, αλλά συνεχώς υποβαθμίζονται και υπονομεύονται», σημειώθηκε.