Κώστας Ράπτης: Πολιτική αντιπαράθεση για την πυρηνική ενέργεια στη Γαλλία

Να μην χάσουν την αίσθηση του επείγοντος ζήτησε από τους συμμετέχοντες στην κεκλεισμένων των θυρών συνεδρίαση του Διοικητικού Συμβουλίου της Διεθνούς Υπηρεσίας Ατομικής Ενέργειας ( IAEA) που διεξάγεται έως την Παρασκευή στη Βιέννη ο γενικός διευθυντής της Υπηρεσίας Γιουκία Αμάνο – έξι μήνες μετά τον εφιάλτη της Φουκουσίμα.

Η διαβολική σύμπτωση έφερε την παρότρυνσή του να συγχρονίζεται με το δυστύχημα («βιομηχανικό και όχι πυρηνικό» κατά τη διαχειρίστρια εταιρεία) που σημειώθηκε την Δευτέρα στη μονάδα επεξεργασίας πυρηνικών αποβλήτων χαμηλού βαθμού ραδιενέργειας (Sedaco) της Socodei, θυγατρικής της EDF στη Marcoule του νομού Gard της Νότιας Γαλλίας, όταν από έκρηξη στον κλίβανο έχασε τη ζωή του ένας εργαζόμενος και να τραυματίσθηκαν άλλοι 4 – εκ των οποίων ένας σοβαρά.

Μολονότι η συγκεκριμένη μονάδα δεν διαθέτει πυρηνικό αντιδραστήρα και το περιστατικό τέθηκε νωρίς υπό έλεγχο χωρίς να επαληθευθούν οι φόβοι για ενδεχόμενη διαρροή ραδιενέργειας (σε μια περιοχή μάλιστα πυκνοκατοικημένη και με έντονη αγροτική και τουριστική δραστηριότητα), το δυστύχημα αναπόφευκτα τροφοδότησε την πολιτική αντιπαράθεση – καθώς η Γαλλία διανύει μια μακρά προεκλογική περίοδο μέχρι την αναμέτρηση του 2012 για την κατάκτηση του Μεγάρου των Ηλυσίων.

Έτσι, για τους διεκδικητές του χρίσματος των Σοσιαλιστών (Φρανσουά Ολλάντ, Σεγκολέν Ρουαγιάλ, Μαρτίν Ομπρί) το περιστατικό θέτει σοβαρά ερωτήματα «διαφάνειας» ως προς τους χειρισμούς των αρχών, παράλληλα με τον γενικό προβληματισμό (εντονότερα διατυπωμένο από την τελευταία και προφανώς από τα κόμματα της Αριστεράς και των Πρασίνων για μελλοντική εγκατάλειψη της πυρηνικής ενέργειας από τη Γαλλία). Διατύπωσαν επίσης ενστάσεις για το ότι από το 2005 η EDF είναι βάσει των κοινοτικών οδηγιών μια εισηγμένη Α.Ε. και ζήτησαν αποκλειστική ευθύνη του κράτους στον ευαίσθητο τομέα της πυρηνικής ενέργειας.

Ωστόσο, η Γαλλία, η οποία στήριξε στις πυρηνικές έρευνες όλη της τη μεταπολεμική προσπάθεια να διατηρηθεί στον κύκλο των μεγάλων δυνάμεων και εξασφαλίζει από αυτές το 76% της ηλεκτροπαραγωγής της, αποκλίνει χαρακτηριστικά από τις λοιπές ευρωπαϊκές χώρες ως προς την επιφύλαξη απέναντι στην πυρηνική ενέργεια. Είναι χαρακτηριστικό ότι την ώρα που η Γερμανία, η Ελβετία και η Ιταλία ανακοίνωσαν την αναστολή ή μελλοντική κατάργηση των πυρηνικών τους προγραμμάτων, υπό το βάρος των φόβων που γέννησε το προηγούμενο της Φουκουσίμα στον πληθυσμό, η Γαλλία προχωρά ακάθεκτη στην ανάπτυξη νέας γενιάς αντιδραστήρων πεπιεσμένου ύδατος, ενώ ακόμη και το γαλλικό οικολογικό κίνημα περισσότερο εστιάζει στο θέμα των γενετικά τροποποιημένων τροφίμων παρά των πυρηνικών.

Το γεγονός άλλωστε ότι το δυστύχημα της Δευτέρας υπήρξε περιορισμένης σημασίας μάλλον αποθαρρύνει την περαιτέρω ανάπτυξη της δημόσιας συζήτησης (έστω και αν η μετοχή της EDF προς στιγμήν καταβυθίσθηκε κατά 8%) και άρα ο «ενεργειακός διχασμός» της Ευρώπης προορίζεται να βαθύνει.

(Capital, 13/9/2011)