Η αλήθεια για τα ενεργειακά παπατζηλίκια!!!

Πληρώσαμε από τους φόρους μας μια εβδομάδα διακοπές στο Καράκας του εξαδέλφου του πρωθυπουργού συντρόφου Γ. Τσίπρα για να μας φέρει "Ενεργειακό Μνημόνιο Κατανόησης" με την Βενεζουέλα. Χρεωθήκαμε τρία ταξιδάκια στην Μόσχα του συντρόφου Λαφαζάνη για το όνειρό του να περπατήσει στα κόκκινα χαλιά του Κρεμλίνου και να μας φέρει την κατανόηση... του Πούτιν. 

Λυπάμαι πραγματικά που αναγκάζομαι να καταφύγω στον χαρακτηρισμό "παπατζηλίκια" στην ενέργεια. Αλλά αν θέλετε την αλήθεια αυτή είναι και ας ακούγεται άκομψα. 

Η αλήθεια είναι ότι ο σύντροφος Τσίπρας (εκτός ίσως από πιθανό "τάμα" του να πάει στην Βενεζουέλα ως εκπρόσωπος ελληνικής αριστερής κυβέρνησης) ούτε το ταξίδι του δικαιολόγησε ούτε έφερε τίποτε σημαντικό στην τσάντα του. 

Για να μην πούμε ότι αυτό που σημαίνει (στην διπλωματική γλώσσα) το "Μνημόνιο Κατανόησης" είναι να γελάνε τα μικρά παιδιά.

Αλλά για να μην αδικήσουμε την διπλωματική αποστολή... του συντρόφου Γ. Τσίπρα ας ρίξουμε μια ματιά και στην "ουσία" του μνημονίου ("Υπεγράφη ενεργειακό MoU Ελλάδας-Βενεζουέλας").

Τι μπορεί, δηλαδή, να κάνει για την Ελλάδα η Βενεζουέλα με το "μνημόνιο κατανόησης"; 

Να μας "κατανοήσει" αν επιστρέψουμε στην δραχμή και να μας πουλήσει πετρέλαιο με δραχμές... δεν γίνεται γιατί τότε θα αναγκαστεί να αλλάξει όχι μόνο ηγεσία αλλά και την σημαία της...

Να μας δώσει φθηνό πετρέλαιο με συμβόλαια που εμείς θα τα τρίψουμε στην μούρη της διεθνούς αγοράς και των άλλων προμηθευτών μας, πάλι δεν γίνεται γιατί δεν έχουμε να πληρώσουμε χωρίς την συμφωνία για τα δανεικά...

Να βρει τα δικά μας πετρέλαια και τα φυσικά αέρια επίσης δεν γίνεται γιατί η Βενεζουέλα δεν έχει λεφτά να κάνει τσάμπα δουλειά και θα ζητήσει λεφτά από εμάς... Αλλά εμείς επειδή δεν έχουμε λεφτά πρέπει να ρωτήσουμε τους δανειστές (άρα και τους Αμερικανούς) αλλά και τον Πούτιν...

Να μας "κατανοήσει" η Βενεζουέλα κατά την επιστροφή στην δραχμή και να γίνει ένας από τους χρηματοδότες της εναλλακτικής λύσης Λαπαβίτσα-Λαφαζάνη πάλι δεν γίνεται... χωρίς να ξεσηκωθούν και οι ζητιάνοι της γενναίας αυτής χώρας...

Άρα όπως και στο Ιράν που ο σύντροφος Γ. Τσίπρας ζήτησε οικονομική στήριξη και ακόμη γελάνε όταν θυμούνται την περίπτωση έτσι και στην Βενεζουέλα η Ελλάδα θα γίνει ανέκδοτο...

Και από την Βενεζουέλα στον Πούτιν και τα ρούβλια που ζητήσαμε για προκαταβολή στον ελληνορωσικό αγωγό φυσικού αερίου με αποτέλεσμα να αναγκάσουμε τον Ρώσο ηγέτη να δώσει εξηγήσεις προς κάθε κατεύθυνση και να αποκαλύψει ο ίδιος ότι μιλάει για κάποιο σχέδιο του 2020 και βλέπουμε...

Ο Πούτιν μαζεύτηκε αμέσως μόλις κατάλαβε τι σημαίνει να μπλέξεις με τον ΣΥΡΙΖΑ και τι μπορείς να πάθεις αν αφήσεις την κυβέρνησή του περισσότερο από μία ημέρα να πατάει στα κόκκινα χαλιά...

Για κάποιον όμως "ανεξήγητο" λόγο οι σύντροφοι Καμμένος, Κοτζιάς, Λαφαζάνης και η κουστωδία που πήγαν στην Μόσχα νόμιζαν, προφανώς, ότι ο Πούτιν θα αφήσει τους εναγκαλισμούς με το πιθανό Δ΄ Ράιχ και θα στηρίξει τον Τσίπρα γιατί ο Λαφαζάνης λέει Λένινγκραντ την Αγία Πετρούπολη αδιαφορώντας αν ο Ρώσος ηγέτης πίνει νερό στο όνομα της Μέρκελ...

Και μένοντας στο ίδιο θέμα ας θυμηθούμε ότι ο Πούτιν ήταν που τίναξε στον αέρα τον αγωγό Μπουργκάς -Αλεξανδρούπολη όταν κατάλαβε ότι ξίνιζε στους Αμερικανούς... ενώ ταυτόχρονα πειθαρχούσε σε ό,τι του ζητούσαν οι Γερμανοί ως "εισηγητές" της ενεργειακής πολιτικής της Ευρώπης. 

Αλλά εμείς και ως ΠΑΣΟΚ και ως Ν.Δ. "πλατειάζοντας" την ενεργειακή μας πολιτική ανοιχτήκαμε και στους Αζέρους με τον περιβόητο αγωγό TAP χωρίς όμως να ιδρώσουμε το αυτί του Πούτιν που ξέρει πολύ καλά ότι αγωγοί χωρίς πελάτες ουδέποτε στήνονται...

Παρ' όλα αυτά στήσαμε τα πανηγυράκια μας και με τους Αζέρους όπως κάναμε πάνω από δέκα φορές, από το 1995 μέχρι το 2015,  πότε για τους αγωγούς και πότε για ελληνικά αποθέματα πετρελαίου και φυσικών αερίων στην στεριά και στην θάλασσα της Δυτικής Ελλάδας και τελευταία και στην θάλασσα της Κρήτης. 

Γιατί στήνονται όμως τα πανηγύρια αφού πρόκειται για φούσκα; 

Αν ψάξετε στην διεθνή αγορά ερευνών πετρελαίου και φυσικού αερίου και ειδικότερα στο "χρηματιστήριο" πώλησης των αποτελεσμάτων των σεισμικών ερευνών σε πιθανά και στην Ελλάδα αποθέματα θα καταλάβετε. 

Ως πότε όμως η ελληνική φτώχεια θα "αγοράζει" ελπίδα από το εγχώριο πολιτικό "παζάρι" που την εμπορεύεται, δεκαετίες τώρα, με  παπατζηλίκια και για αποθέματα υδρογονανθράκων της χώρας που δήθεν θα μας σώσουν και για ανύπαρκτους αγωγούς που δήθεν θα κάνουν την Ελλάδα ενεργειακό κόμβο στα Βαλκάνια φέρνοντας επενδύσεις και χιλιάδες θέσεις εργασίας...

* του Γιώργου Κράλογλου

(capital.gr)