Επανέρχεται το backloading σε ψηφοφορία την Τετάρτη

Τον περασμένο Απρίλιο η πρόταση για το backloading, δηλαδή η πρόταση να αποσυρθούν από την αγορά συνολικά 900 εκατ. τόνοι δικαιωμάτων εκπομπής ρύπων για να αυξηθούν οι τιμές στο Χρηματιστήριο των ρύπων, απορρίφθηκε καθώς κρίθηκε ότι θα οδηγούσε σε σημαντική αύξηση των τιμών της ενέργειας σε μια περίοδο ύφεσης και κρίσης για την ευρωπαϊκή οικονομία.

Τώρα μετά την πρώτη απόπειρα, την ερχόμενη Τετάρτη, επανέρχεται στο Ευρωκοινοβούλιο προς ψήφιση, η πρόταση που είχε χαρακτηριστεί και ως απόπειρα τεχνητής χειραγώγησης των τιμών των ρύπων, αντίθετη σε κάθε έννοια ελεύθερης αγοράς.

Σύμφωνα με τη βελτιωμένη πρόταση και τις τροποποιήσεις της νέας έκδοσης, η Επιτροπή μπορεί να αποσύρει δικαιώματα ρύπων μέσα στο 2014, ωστόσο, αυτά θα πρέπει να επανεισαχθούν στο σύστημα μέσα στον επόμενο έτος, και όχι το 2018 και το 2019 όπως προέβλεπε η αρχική εκδοχή της πρότασης.

Δηλαδή και με τη νέα πρόταση της Επιτροπής Περιβάλλοντος διατηρείται ο βασικός της προσανατολισμός, δηλαδή η προσπάθεια χειραγώγησης της αγοράς δικαιωμάτων CO₂ με σαφή στόχο την αύξηση των τιμών των δικαιωμάτων και κατά συνέπεια των τιμών ενέργειας.

Οι επιπτώσεις στην Ελλάδα

Σύμφωνα με πληροφορίες μάλιστα, ήδη υπάρχουν καταγγελίες από τους βιομηχανικούς καταναλωτές ενέργειας, οι οποίοι με επιστολή τους ζητούν από τους Έλληνες ευρωβουλευτές να μην περάσει η πρόταση και να υπάρξει άμεση κινητοποίηση.

Μια τέτοια προοπτική θα είναι καταστροφική για την Ευρώπη σε περίοδο ύφεσης και ιδιαίτερα για την Ελλάδα εξαιτίας του υψηλού αποτυπώματος άνθρακα στον τομέα της ηλεκτροπαραγωγής, που οφείλεται στη μεγάλη συμμετοχή του λιγνίτη στο ενεργειακό μείγμα, αναφέρουν.

Υπενθυμίζεται ότι η επιχειρούμενη η αύξηση των δικαιωμάτων ρύπων, ειδικά για την Ελλάδα θα έχει σοβαρότατες επιπτώσεις, εξαιτίας της ιδιαιτερότητας που υπάρχει για τις ελληνικές επιχειρήσεις λόγω της γεωγραφικής θέσης της χώρας, δηλ. είναι εκτεθειμένες στον ανταγωνισμό χωρών εκτός ΕΕ που δεν έχουν περιορισμούς στις εκπομπές.

Οποιαδήποτε επιβάρυνση στο κόστος παραγωγής θα έχει μεγάλη επίπτωση στις ελληνικές βιομηχανίες που παράγουν CO₂ και ανταγωνίζονται βιομηχανίες που δεν έχουν περιορισμό.

Τι σημαίνουν όλα αυτά; Επιχειρήσεις που συναποτελούν τον κύριο παραγωγικό ιστό της χώρας (τσιμέντα, χαλυβουργίες, αλουμίνια, κλωστοϋφαντουργίες) θα είναι αδύνατο να κάνουν εξαγωγές, που λόγω της ύφεσης στην Ελλάδα είναι κρίσιμες για τη διατήρηση σε λειτουργία των εργοστασίων.