Στηρίζει Κομισιόν η Ρυθμιστική Σχολή της Φλωρεντίας για την οριακή τιμολόγηση και τα έκτακτα μέτρα - Προβληματισμός για τις συνέπειες των CfD

Η Κομισιόν ορθώς δεν προχώρησε στην αλλαγή του υφιστάμενου μοντέλου τιμολόγησης της ευρωπαϊκής αγοράς ηλεκτρισμού, εκτιμά το Florence School of Regulation, με αφορμή τις προτάσεις των Βρυξελλών που δημοσιεύτηκαν νωρίτερα φέτος.

Όπως επισημαίνει σχετικά σε έκθεσή του, "οι υφιστάμενες αγορές ηλεκτρισμού θα μας υπηρετήσουν καλά σε ένα σύστημα με βάση τις ΑΠΕ. Οι αγορές αυτές παρέχουν το 'λογισμικό' που βεβαιώνει ότι οι ροές ηλεκτρισμού θα κατευθυνθούν όπου είναι απαραίτητο κάθε στιγμή της ημέρας".

Με τον τρόπο αυτό η σχολή της Φλωρεντίας στρέφεται ενάντια στην ελληνική πρόταση που προέβλεπε ξεχωριστή τιμολόγηση για κάθε τεχνολογία παραγωγής, αλλά και στην ισπανική πρόταση που αφορούσε πλαφόν στις μονάδες αερίου.

Πέραν της τιμολόγησης, θετική είναι η άποψη και και όσον αφορά το ζήτημα των έκτακτων μέτρων, καθώς οι συντάκτες εκτιμούν ότι η καθιέρωσή τους στην ευρωπαϊκή νομοθεσία για περιόδους κρίσης είναι επαρκής και θα οδηγήσει μελλοντικά σε πιο εναρμονισμένη ευρωπαϊκή αντίδραση αν χρειαστεί.

Εκεί που υπάρχουν ενστάσεις είναι στις δυνατότητες αντασφάλισης για τους καταναλωτές και τις εταιρείες λιανικής. Στην έκθεση αναφέρεται σχετικά ότι οι προβλέψεις της Κομισιόν για τους προμηθευτές μπορεί να έχουν ανάμεικτα αποτελέσματα. "Θα μπορούσαν να εμποδίσουν τις στρατηγικές εταιρειών που διαθέτουν την οικονομική ισχύ να κάνουν πράξη τις δεσμεύσεις τους. Επίσης, πρέπει να αποφευχθούν πρόσθετα εμπόδια για τους μικρότερους παίκτες".

Ένα ακόμη στοιχείο της πρότασης της Κομισιόν που προβληματίζει τη Σχολή της Φλωρεντίας είναι οι περιφερειακοί κόμβοι εμπορίας ηλεκτρισμού. "Οι λίγες χώρες που διαθέτουν σημαντικές προθεσμιακές αγορές φοβούνται ότι θα τις χάσουν, ενώ οι άλλες δεν έχουν πειστεί ακόμα για την επιτυχία του εγχειρήματος".

Τέλος, σε ότι έχει να κάνει με την επέκταση της χρήσης διμερών συμβολαίων και CfD, στην έκθεση τονίζεται ότι έχει σημασία ο σωστός σχεδιασμός των παραπάνω εργαλείων. "Ο βασικός κίνδυνος στα αμφίδρομα CfD είναι ότι ο παραγωγός έχει μια εγγυημένη τιμή που δεν ανταποκρίνεται πλέον στα βραχυπρόθεσμα σήματα τιμής. Όταν οι τιμές είναι αρνητικές, η παραγωγή δεν πρέπει να ενθαρρύνεται, αλλά το αντίθετο. Όταν είναι υψηλές, τότε πρέπει να υπάρχει κίνητρο για τη διαθεσιμότητα της παραγωγής".

Παράλληλα, δύσκολο είναι το ζήτημα της διανομής των εσόδων από τα αμφίδρομα CfD. "Ορισμένοι ισχυρίζονται ότι τα έσοδα πρέπει να περιοριστούν διότι οι μελλοντικές τιμές θα είναι χαμηλότερες, άρα το πραγματικό θέμα είναι η διανομή του κόστους παρά του οφέλους. Άλλοι λένε ότι θα υπάρχουν έσοδα και πρέπει να τα μοιραστούν οι καταναλωτές. Αν προκύψουν πολλά αμφίδρομα CfD με πολλά έσοδα για τους καταναλωτές, θα είναι δύσκολο να αποφευχθούν στρεβλώσεις στα τιμολογιακά σήματα. Αυτός είναι ένας από τους λόγους για να προωθηθούν τα διμερή συμβόλαια".