Δεν είναι η αρχιτεκτονική της αγοράς που στηρίζει τις επενδύσεις ΑΠΕ, αλλά οι εξαιρέσεις, όπως οι ταρίφες και τα CfD

Είναι κάπως εξοργιστικό να διαβάζουμε για την ενέργεια στον Τύπο, όταν η περιπλοκότητα της αγοράς δεν γίνεται κατανοητή. Θα περίμενε κανείς εφημερίδες όπως η Financial Times να καταλαβαίνουν καλύτερα αυτά που γράφουν, όμως δεν είναι πάντα έτσι...

Για παράδειγμα, σε σημερινό άρθρο με τίτλο "η Ε.Ε. θα αποκαλύψει επείγοντα μέτρα για συγκράτηση των ενεργειακών τιμών", έχει αυτή την παράγραφο:

"Οι Βρυξέλλες πάντα δίσταζαν να αποσύρουν το υφιστάμενο μοντέλο τιμολόγησης της αγοράς, καθώς παρέχει τη βάση για τις μελλοντικές επενδύσεις στις ΑΠΕ και σε άλλες υποδομές".

Πως μπορούν να γράφουν κάτι τέτοιο; Το υφιστάμενο σύστημα τιμολόγησης, που βασίζεται στις φυσικές τιμές, παρεμποδίζει τις επενδύσεις στις ΑΠΕ και οι επενδύσεις ήταν εφικτές μόνο και μόνο επειδή εισήχθησαν εναλλακτικά μέτρα, όπως οι ταρίφες στο παρελθόν και τα CfD πιο πρόσφατα.

Τα ρυθμιστικά αυτά πλαίσια επιτρέπουν στις ΑΠΕ, που έχουν υψηλό σταθερό κόστος (λόγω της αρχικής επένδυσης), αλλά χαμηλό οριακό κόστος, να βρουν ένα τιμολογιακό καθεστώς με βάση μακροχρόνιες σταθερές τιμές, παρά βραχυπρόθεσμες ευμετάβλητες τιμές που μπορούν να τις γονατίσουν σε περιόδους χαμηλών τιμών, ακόμα και ενώ η μακροχρόνια μέση τιμή τους είναι ανταγωνιστική. Οι λύσεις αυτές βρίσκονται εν μέρει εκτός της "κανονικής" αγοράς και συχνά επικρίνονται ότι παρέχουν "επιδοτήσεις" στις ΑΠΕ, παρόλο που παράγουν χαμηλές τιμές (όπως κάτω από 40 λίρες/MWh για τα υπεράκτια αιολικά στη Βρετανία), άρα είναι παράλογο να λέμε ότι "το υφιστάμενο σύστημα παρέχει τη βάση για τις επενδύσεις".

Επίσης, αυτοί οι μηχανισμοί, που παρέχουν σταθερές τιμές στους παραγωγούς, προσφέρουν και σταθερές τιμές στους καταναλωτές και έτσι τους προστατεύουν απέναντι στις τωρινές υψηλές τιμές χονδρικής: Ο αγοραστής του φθηνού ρεύματος (είτε προμηθευτής, διαχειριστής ή φορέας) μπορεί ευκολότερα να διατηρήσει χαμηλότερες τιμές λιανικής αν έχει πρόσβαση σε μια σταθερή τιμή ηλεκτρισμού.

Κατ' επέκταση:

Είναι οι εξαιρέσεις στον υφιστάμενο μηχανισμό τιμολόγησης που επιτρέπουν τις επενδύσεις στις ΑΠΕ.

Οι εξαιρέσεις αυτές παρέχουν επίσης μια φυσική λύση για τις υψηλές τιμές εξασφαλίζοντας ότι η ενέργεια ΑΠΕ πωλείται σε χαμηλή τιμή.

Οι υψηλές τιμές ηλεκτρισμού είναι απαραίτητες για να εξασφαλίσουν βραχυπρόθεσμα την εξισορρόπηση του συστήματος εν μέσω ενός σοβαρού σοκ προμήθειας (λιγότερο αέριο από τη Ρωσία, λιγότερα πυρηνικά στη Γαλλία), ενεργοποιώντας νέα προμήθεια (άνθρακας, LNG κτλ) και καταστροφή της ζήτησης. Η όποια λύση που εμποδίζει τις υψηλές τιμές χονδρικής θα οδηγήσει σε στρεβλώσεις της αγοράς και δεν θα λύσει τη φυσική ανισορροπία. Όμως, οι υψηλές τιμές χονδρικής δεν είναι απαραίτητο να μεταφράζονται σε υψηλές τιμές λιανικής αν οι καταναλωτές μπορούν να επωφεληθούν από το χαμηλό κόστος παραγωγής των ΑΠΕ με βάση μακροπρόθεσμα συμβόλαια.

(του Jérôme à Paris)