FT: Η κρίση στην Α. Μεσόγειο και η... απομόνωση της Τουρκίας
Στο γεωπολιτικό παιχνίδι, που εξελίσσεται στην περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου και στον ανταγωνισμό για την ανακάλυψη φυσικού αερίου, που συνοδεύεται από περιφερειακές αντιπαλότητες, οδηγώντας σε επικίνδυνες εντάσεις μεταξύ της Τουρκίας και των γειτόνων της τους τελευταίους μήνες, αναφέρεται δημοσίευμα της εφημερίδας Financial Times. Ένα δημοσίευμα, μέσα από το οποίο επιχειρείται να παρουσιαστεί η Τουρκία ως απομονωμένη από τις άλλες χώρες της περιοχής.
Σε μια περίοδο, όπου διαδραματίζεται έντονη κινητικότητα από τον διεθνή παράγοντα, για έναρξη συνομιλιών μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας, προς αποκλιμάκωση της έντασης στην περιοχή, η βρετανική εφημερίδα προβαίνει σε εκτενείς αναφορές στις τουρκικές θέσεις/διεκδικήσεις. Χαρακτηριστικά στο δημοσίευμα αναφέρεται ότι «η τουρκική ακτογραμμή είναι γεμάτη με ελληνικά νησιά, που η Αθήνα πιστεύει ότι παρέχουν στην Ελλάδα εδαφικά δικαιώματα. Η Άγκυρα υποστηρίζει ότι παραβιάζουν τις δικές της θαλάσσιες διεκδικήσεις».
Η βρετανική εφημερίδα παρουσιάζει τις ανακαλύψεις υδρογονανθράκων και τον σχηματισμό συμμαχιών από χώρες της περιοχής, ως την κύρια αιτία, για την οποία η Τουρκία νιώθει απομονωμένη. Σε σχετικό ερώτημα, που θέτει η εφημερίδα, για τον λόγο που έχει απομονωθεί η Τουρκία, αναφέρεται στον EastMed Gas Forum, που ονομάστηκε ως «ο OPEC του μεσογειακού αερίου», ο οποίος ιδρύθηκε επίσημα στο Κάιρο φέτος, από την Αίγυπτο, το Ισραήλ, την Παλαιστινιακή Αρχή, την Ιορδανία, την Ελλάδα, την Κύπρο και την Ιταλία, με στόχο την καθιέρωση της περιοχής ως σημαντικού ενεργειακού κόμβου.
Όπως υποστηρίζεται, «αυτό έχει αφήσει την Τουρκία απομονωμένη, λόγω των εντάσεών της με πολλά μέλη, συμπεριλαμβανομένης της Ελλάδας και της Αιγύπτου, καθώς και λόγω του γεγονότος ότι το φόρουμ συνέβαλε στη διαμόρφωση κοινού εδάφους μεταξύ του Ισραήλ και ορισμένων γειτόνων του».
Γίνεται ακόμη αναφορά στους ισχυρισμούς της Τουρκίας για τα δικαιώματα των Τουρκοκυπρίων επί των υδρογονανθράκων και στην πεποίθηση της Άγκυρας ότι «η δική της νότια ακτογραμμή της παρέχει οικονομικά δικαιώματα στα ύδατα της Κύπρου, που η Λευκωσία βλέπει ως μέρος της επικράτειάς της».
Στο όλο σκηνικό που έχει δημιουργηθεί προστίθεται και η αυξημένη επιρροή της Τουρκίας στη Λιβύη, μετά από την υπογραφή των διμερών συμφωνιών μεταξύ των δύο χωρών, γεγονός που, όπως επισημαίνεται, έχει οδηγήσει δυνάμεις όπως τα ΗΑΕ και τη Γαλλία να γίνουν ολοένα και πιο ενεργές στο πεδίο διαμάχης στην ανατολική Μεσόγειο. «Και τα δύο κράτη έστειλαν δυνάμεις για να συμμετάσχουν σε πρόσφατες στρατιωτικές ασκήσεις που πραγματοποιήθηκαν από την Ελλάδα και την Κύπρο σε μια επίδειξη δύναμης εναντίον της Τουρκίας», επισημαίνεται χαρακτηριστικά.
Η στάση της διεθνούς κοινότητας
Όσον αφορά τη στάση της διεθνούς κοινότητας, η βρετανική εφημερίδα αναφέρει ότι «οι συνομιλίες στο πλαίσιο του ΝΑΤΟ, με στόχο τη μείωση του κινδύνου στρατιωτικής σύγκρουσης μεταξύ των δύο μελών της συμμαχίας, συνάντησαν δύσκολη αρχή την περασμένη εβδομάδα, καθώς η Αθήνα αρνήθηκε να συμμετάσχει, ενώ η Τουρκία είχε ακόμα ναυτικά πλοία στα αμφισβητούμενα ύδατα».
Επισημαίνεται ακόμη ότι «ενώ οι ΗΠΑ ζήτησαν διπλωματική λύση στην κρίση, απουσίαζαν σε μεγάλο βαθμό από τις προσπάθειες για την αποτροπή στρατιωτικής αντιπαράθεσης μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας», υποστηρίζοντας ότι «αυτό το έργο εμπίπτει στην ΕΕ».
Όσον αφορά τη στάση της ΕΕ στο ζήτημα, αναφέρεται ότι «η πλειοψηφία των κρατών μελών τάσσεται υπέρ του διαλόγου και της αποκλιμάκωσης με την Τουρκία, η οποία είναι οικονομικά σημαντικός εταίρος, για τη μετανάστευση και την περιφερειακή ασφάλεια στη Μέση Ανατολή», σημειώνεται ακολούθως ενώ γίνεται αναφορά στην προσπάθεια διαμεσολάβησης μεταξύ της Αθήνας και της Άγκυρας που ξεκίνησε η Γερμανία. Η βρετανική εφημερίδα υποστηρίζει ότι η προσπάθεια «σταμάτησε όταν η Ελλάδα υπέγραψε τη συμφωνία με την Αίγυπτο για καθορισμό της ΑΟΖ, εξοργίζοντας την Τουρκία».
Σημειώνεται ακόμη ότι «η Ελλάδα και η Κύπρος πιέζουν έντονα την ΕΕ, για να επιδείξει αυστηρότερη στάση απέναντι στην Τουρκία, συμπεριλαμβανομένων περαιτέρω κυρώσεων. Η Γαλλία στρέφεται όλο και περισσότερο προς τη θέση Ελλάδας-Κύπρου λόγω των δικών της διαφορών με την Τουρκία, ιδίως για τη Λιβύη. Άλλα κράτη μέλη μπορεί επίσης να αισθάνονται υποχρεωμένα να ακολουθήσουν μια πιο σκληρή γραμμή, εάν η Τουρκία συνεχίσει να ασκεί πιέσεις - παρόλο που υπάρχουν μέχρι τώρα λίγες ενδείξεις για ευρεία υποστήριξη για εκτεταμένες οικονομικές κυρώσεις».
Καταληκτικά γίνεται αναφορά στις δηλώσεις του Josep Borrell, επικεφαλής εξωτερικής πολιτικής της ΕΕ, ότι τα περαιτέρω μέτρα εναντίον της Τουρκίας, θα μπορούσαν να περιλαμβάνουν τον αποκλεισμό των τουρκικών εταιρειών, που εμπλέκονται στην ενεργειακή διαμάχη για χρήση ευρωπαϊκών λιμένων, προϊόντων και χρηματοδότησης.
(Φιλελεύθερος)