Την εξάντληση του Ιράν αναμένει πιθανώς ο Τραμπ για να "καθαρίσει" τα Στενά του Ορμούζ

Σε ιδιαίτερα καταστροφικές επιπτώσεις οδηγούνται οι οικονομίες της Μέσης Ανατολής σε περίπτωση που ο πόλεμος διαρκέσει εβδομάδες, όπως και έχει προαναγγείλει ο πρόεδρος Τραμπ.

Καταρχήν, το ζήτημα δεν είναι μονάχα ενεργειακό ή οικονομικό, αλλά αγγίζει και τομείς όπως ο εφοδιασμός με τρόφιμα και φάρμακα. Οι αντοχές των συγκεκριμένων χωρών αναμένεται να δοκιμαστούν έντονα, αν η σύγκρουση αποκτήσει διάρκεια μηνών.

Όσον αφορά τα ενεργειακά, οι ζημίες από διαφυγόντα κέρδη είναι τεράστιες για τους παραγωγούς και μεγαλώνουν μέρα με τη μέρα. Επίσης, καθώς οι πετρελαιοπηγές κλείνουν αναγκαστικά η μια μετά την άλλη, υπάρχει και η διάβρωση παραγωγής που θα κληθούν να αντιμετωπίσουν όταν κάποια ημέρα ξαναλειτουργήσουν.

Αν προσθέσει κανείς και τις καταστροφές σε υποδομές από τους βομβαρδισμούς, το τοπίο στη Μέση Ανατολή θα είναι πολύ διαφορετικό από ότι προηγουμένως. Σε όλα τα παραπάνω προστίθεται και το πλήγμα για το κύρος και την εικόνα κρατών όπως τα Εμιράτα, που αποτελούν τουριστικό και επενδυτικό προορισμό.

Μοιραία προκύπτει το ερώτημα πως θα λήξει αυτή η σύγκρουση και σε ποια κατάσταση θα είναι το Ιράν όσον αφορά τις δυνατότητές του να απειλήσει εκ νέου τις αραβικές χώρες.

Με βάση τα προβλήματα που ήδη παρατηρούνται στον ενεργειακό εφοδιασμό, οι ΗΠΑ δέχονται σημαντικές πιέσεις είτε για ένα καθοριστικό αποτέλεσμα στο ίδιο το Ιράν, είτε για να ανοίξουν δια της βίας τα Στενά του Ορμούζ.

Σχετικές δηλώσεις έκανε χθες ο Ντόναλντ Τραμπ, που είπε ότι το Ιράν έχει αρχίσει να ξεμένει από κρίσιμα οπλικά συστήματα και εκτοξευτήρες, συνιστώντας έτσι υπομονή προς πάσα κατεύθυνση.

Μια πιθανή είσοδος αμερικανικών και συμμαχικών πλοίων στον Κόλπο θα συνοδευόταν όπως είναι φυσικό από τις δικές της προκλήσεις, που συνδέονται ασφαλώς και με τα όσα λέει ο Τραμπ. Άλλωστε, αυτός είναι και ο λόγος που τα αμερικανικά αεροπλανοφόρα παραμένουν μέχρι τώρα σε μεγάλη απόσταση.

Κατ' επέκταση, ένα σενάριο που διαμορφώνεται είναι ότι οι ΗΠΑ θα έμπαιναν στον Περσικό μονάχα εφόσον διαπιστωθεί πρώτα μια άμβλυνση στη δυνατότητα του Ιράν να επιτεθεί.

Έτσι, η προσοχή όλων και πάνω από όλα της ενεργειακής αγοράς είναι διαρκώς στραμμένη στο μέγεθος των κυμάτων πυραύλων και drones που διασχίζουν τον Περσικό.

Στα παραπάνω να προσθέσουμε και έναν άκρως υποθετικό μαθηματικό υπολογισμό: Πριν την περσινή σύγκρουση του Ιουνίου, η εκτίμηση αρκετών αναλυτών ήταν ότι το Ιράν διέθετε περί τους 3.000 πυραύλους στο οπλοστάσιό του. Αν αθροιστούν τα επίσημα στοιχεία των κρατών του Κόλπου για τις επιθέσεις που έχουν δεχτεί τις τελευταίες ημέρες και τις αναχαιτίσεις, τότε η Τεχεράνη έχει εκτοξεύσει περί τους 550 πυραύλους εναντίον τους από το Σάββατο ως την Τρίτη, δηλαδή μέσα σε τέσσερις ημέρες.

Στο νούμερο θα πρέπει να προστεθούν ορισμένες εκατοντάδες ακόμα προς το Ισραήλ, όπως και αρκετοί που μάλλον καταστράφηκαν στο ίδιο το Ιράν, από τους βομβαρδισμούς Αμερικανών και Ισραηλινών. Προκύπτει έτσι ένα υπόλοιπο το οποίο ενδεχομένως να μην μπορεί να συντηρήσει τον τωρινό ρυθμό επιθέσεων για χρονικό διάστημα πέραν ίσως της μιας ή δύο εβδομάδων.