Παραμύθι δίχως δράκο τα περί ληστρικής συμπεριφοράς…

H αναφορά του υπουργού ΠΑΠΕΝ Π. Λαφαζάνη στη Βουλή, σύμφωνα με την οποία, μεταξύ άλλων, “οι μεγάλες επιχειρήσεις, οι μεγάλοι επιχειρηματικοί όμιλοι, οι οποίοι κερδίζουν πάρα πολλά (από τα φωτοβολταϊκά) … ώστε να απαλλαγεί ο χώρος της ενέργειας από τη ληστρική συμπεριφορά μεγάλων ιδιωτικών συμφερόντων που συνεχίζουν να λυμαίνονται το χώρο και πρέπει αυτά τα συμφέροντα να πληγούν και να πληγούν προγραμματισμένα και σχεδιασμένα, σε όφελος συνολικά των καταναλωτών και της μείωσης του ενεργειακού κόστους στη χώρα μας”, παρακίνησε φίλο της στήλης, παράγοντα του χώρου των φωτοβολταϊκών, να μου στείλει το εξής σχόλιο:

«Πολύ ωραία και “αριστερά” ακούγονται όλα αυτά, μόνο που δεν έχουν καμία σχέση με την πραγματικότητα. Όπως είναι γνωστό, στο χώρο των φωτοβολταϊκών υπάρχει μεγάλη διασπορά (55.850 μικροί και μεσαίοι επενδυτές) και δεν υπάρχει συγκεντρωμένο μεγάλο χαρτοφυλάκιο στα χέρια καμιάς μεγάλης επιχείρησης και κανενός μεγάλου επιχειρηματικού ομίλου. Με βάση το τζίρο ακόμη και του μεγαλύτερου χαρτοφυλακίου φωτοβολταϊκών, οι επιχειρήσεις αυτές υπάγονται στην κατηγορία των μικρομεσαίων (ΜΜΕ) με βάση τους ορισμούς της ΕΕ. Οι χαρακτηρισμοί “ληστρική συμπεριφορά” και “λυμαίνονται το χώρο” μόνο συκοφαντικοί μπορούν να χαρακτηριστούν, αφού οι επιχειρήσεις αυτές όχι μόνο λειτουργούν νομιμότατα με βάση τις θεσμικές ρυθμίσεις για τις ΑΠΕ, αλλά έχουν υποστεί και τη ληστρική συμπεριφορά του Κράτους με την τεράστια περικοπή (που αγγίζει σε ορισμένες περιπτώσεις και το 50%) των εγγυημένων τιμών που προέβλεπαν οι αρχικές τους συμβάσεις.

Και για να σταματήσει το παραμύθι ότι για όλα φταίνε τα μεγαλύτερα συστήματα και οι μικροί είναι πάντα οι πιο αδικημένοι, ας δούμε λίγο τα νούμερα του New Deal. Τα έργα ισχύος άνω των 100 kWp υπέστησαν κατά μέσο όρο 10% μεγαλύτερες περικοπές από τα μικρότερα, ενώ σε ότι αφορά στην επιβάρυνση των καταναλωτών, τα μικρά έργα τους επιβαρύνουν κατά μέσο όρο κατά 50% παραπάνω από τα μεγάλα ανά παραγόμενη κιλοβατώρα!»