Οριστικοποιείται ο βασικός κορμός για το ρυθμιστικό πλαίσιο του Υδρογόνου – Τι μεταφέρει στην εγχώρια έννομη τάξη το νομοσχέδιο του ΥΠΕΝ

Τις τελευταίες εκκρεμότητες για την διαμόρφωση του βασικού θεσμικού πλαισίου για το υδρογόνο επιχειρεί να επιλύσει το υπό συζήτηση στη Βουλή νομοσχέδιο του ΥΠΕΝ για το CCS, περιλαμβάνοντας σειρά διατάξεων που αφορούν μεταφορά κοινοτικών κανόνων στο εθνικό δίκαιο.

Ειδικότερα, όπως αναφέρουν αρμόδιες πηγές, η εν λόγω νομοθετική πρωτοβουλία αποτελεί το δεύτερο μέρος της διαδικασίας που ξεκίνησε το καλοκαίρι σε άλλο αντίστοιχο νομοσχέδιο και πρακτικά ολοκληρώνει την ενσωμάτωση των σχετικών ευρωπαϊκών κανόνων στην εγχώρια έννομη τάξη προκειμένου εν συνεχεία να προχωρήσει «εγχώρια» πλέον η ρύθμιση των όποιων θεμάτων προκύπτουν στην πορεία ανάπτυξης της αγοράς υδρογόνου.

Ενδεικτικά οι προτεινόμενες διατάξεις του νομοσχεδίου που σήμερα ξεκινάει η συζήτησή τους στην Επιτροπή Παραγωγής και Εμπορίου της Βουλής αφορούν τα εξής θέματα :

• Άρθρο 46: Ορισμοί για την αγορά υδρογόνου
• Άρθρο 47: Οργάνωση της αγοράς υδρογόνου
• Άρθρο 48: Πιστοποίηση διαχειριστών δικτύων μεταφοράς υδρογόνου σε σχέση με τρίτες χώρες
• Άρθρο 49: Διαχωρισμένοι διαχειριστές δικτύων μεταφοράς υδρογόνου
• Άρθρο 50: Διαχωρισμός διαχειριστών δικτύων μεταφοράς υδρογόνου
• Άρθρο 51: Οριζόντιος διαχωρισμός διαχειριστών δικτύων μεταφοράς υδρογόνου
• Άρθρο 52: Άδεια προμήθειας υδρογόνου
• Άρθρο 53: Ειδικά θέματα για την οργάνωση της αγοράς υδρογόνου

Στην ουσία τους, οι εν λόγω ρυθμίσεις, όπως επισημαίνουν παράγοντες της αγοράς, ανοίγουν τον δρόμο προκειμένου εταιρείες με δραστηριότητα στον κλάδο να μπορούν να αναπτύξουν διασυνοριακές υποδομές υδρογόνου και να πιστοποιηθούν αναλόγως από την ΡΑΑΕΥ ως αρμόδια πλέον αρχή να παρακολουθεί την οικεία αγορά.

Στην περίπτωση της Ελλάδας, μια τέτοια περίπτωση αποτελεί ο ΔΕΣΦΑ που αναπτύσσει έργα δικτύων υδρογόνου χωρίς ωστόσο να διατηρεί το «μονοπώλιο» του Διαχειριστή, καθώς κάθε εταιρεία που δύναται ή επιθυμεί να αναπτύξει δίκτυο υδρογόνου, μπορεί να πιστοποιηθεί ως ανεξάρτητος διαχειριστής δικτύου υδρογόνου.

Σε κάθε περίπτωση, όπως επισημαίνουν αρμόδιες πηγές, η εν λόγω κοινοτική οδηγία βασίζεται στην αντίστοιχη οδηγία για τον κλάδο του φυσικού αερίου, χωρίς ωστόσο, για την ώρα και με δεδομένη την ανωριμότητα της αγοράς υδρογόνου, να παράγει κάποια άμεσα αποτελέσματα, παραπέμποντας τα πιο συγκεκριμένα ζητήματα στην σφαίρα του Ρυθμιστή και των αποφάσεων που θα ακολουθήσουν.

Αξίζει να σημειωθεί, όπως επισημαίνουν άλλα στελέχη της αγοράς που συνομίλησαν με το energypress, ότι η όλη νομοθετική διαδικασία και κυρίως οι ίδιες οι προβλέψεις της κοινοτικής οδηγίας, μένουν να αποδειχθούν ως προς την αποτελεσματικότητά τους καθώς η αγορά του φυσικού αερίου διαφέρει σημαντικά από την αγορά υδρογόνου, πράγμα που καθιστά «ατελές» ή «άστοχο», όπως υποστηρίζουν, το ρυθμιστικό πλαίσιο του υδρογόνου να καταλήγει να ευθυγραμμίζεται μέχρι κεραίας με το αντίστοιχο του φυσικού αερίου.

Σημειώνεται, όπως σχολιάζουν οι ίδιες πηγές, ότι η εν λόγω συζήτηση,  τουλάχιστον στην περίπτωση της Ελλάδας αλλά όχι μόνο, διατηρεί αρκετά «πρόωρο» χαρακτήρα, με την ενσωμάτωση των σχετικών ρυθμίσεων αφενός να συνιστούν υποχρέωση της χώρας, αφετέρου να συνεπάγονται πλήθος ακόμη ρυθμιστικών αποφάσεων που με την σειρά τους θα δώσουν ένα πιο σαφές «σχήμα» σε αυτό που λέγεται σήμερα «αγορά υδρογόνου».  

Ως προς τις προαναφερόμενες διατάξεις για την αγορά υδρογόνου, η αιτιολογική έκθεση που συνοδεύει το νομοσχέδιο, επισημαίνει τα εξής:

Με τις προτεινόμενες ρυθμίσεις του Μέρους Β’, και ειδικότερα το ΚΕΦΑΛΑΙΟ Β αυτού οργανώνεται η αγορά υδρογόνου και ενισχύεται η αγορά ενέργειας.

Α) Με τις προτεινόμενες ρυθμίσεις του Κεφαλαίου Α΄ καθορίζεται ο σκοπός του Μέρους Β’ και παρατίθενται τα μέσα επίτευξης του σκοπού, ο οποίος συνίσταται στη ρύθμιση και οργάνωση της αγοράς υδρογόνου και στην ενίσχυση της αγοράς ενέργειας.

Β) Με τις προτεινόμενες ρυθμίσεις του Κεφαλαίου Β΄ θεσπίζονται διατάξεις σχετικά με την οργάνωση της αγοράς υδρογόνου και ενσωματώνεται μερικώς η Οδηγία (ΕΕ) 2024/1788 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 13ης Ιουνίου 2024, σχετικά με κοινούς κανόνες για τις εσωτερικές αγορές ανανεώσιμων αερίων, φυσικού αερίου και υδρογόνου, και με την τροποποίηση της οδηγίας (ΕΕ) 2023/1791 και την κατάργηση της οδηγίας 2009/73/ΕΚ (σειρά L) δια της προσθήκης ορισμών και νέου Μέρους στον ν. 4001/2011 (Α΄179).