Οι συνέπειες της χρεοκοπίας και οι νεόκοποι “πατριώτες”...

Μια από τις συνέπειες της ελληνικής χρεοκοπίας είναι το ξαναμοίρασμα της «τράπουλας» στην ελληνική οικονομία και κοινωνία με περισσότερο αξιοκρατικό και παραγωγικό τρόπο.

Το ενδιαφέρον αυτής της εξέλιξης δεν έχει να κάνει με το αν θα αλλάξουν τα πρόσωπα και οι κοινωνικές και οικονομικές κατηγορίες που κρατάνε τα καλά και τα κακά «χαρτιά» μεταξύ τους, αλλά πως τα χαρτιά αναγκαστικά θα μοιραστούν με τρόπο που το σύστημα θα παράγει θετικό αποτέλεσμα.

Αυτό δεν συνέβη τα τελευταία τριάντα χρόνια γιατί ο δανεισμός εξομάλυνε τις πιέσεις της πραγματικότητας, δημιουργώντας ένα στρεβλό υπόδειγμα.

Χωρίς περιθώρια δανεισμού τα δεδομένα αλλάζουν, ενώ ακόμη και το περίφημο ευρωπαϊκό σχέδιο Μάρσαλ, δεν φαίνεται πως θα έχουν την δυνατότητα να το αναδιανείμουν οι εγχώριοι πελατειακοί μηχανισμοί της διαπλοκής.

Είναι και αυτός ένας από τους λόγους που κάποιοι έχουν σηκώσει τη σημαία του «πατριωτισμού» εναντίον των ελεγκτών και των μοντέλων που προϋποθέτουν οι χρηματοδότες.

Ακόμη και στο σενάριο της ανάγκης μιας νέας ευρωπαϊκής απάντησης ακόμη πιο ολοκληρωτικής στην κρίση χρέους, που θα περιλαμβάνει όχι μόνο το ελληνικό χρέος, αλλά το σύνολο, οι βασικές παράμετροι δεν αλλάζουν για την Ελλάδα...

Στην κρίση αυτή η Ελλάδα έπαιξε το ρόλο του «πειραματόζωου» στο αν σε μια κρίση η Ευρώπη θα απαντήσει με διάλυση του ευρώ ή ενοποίησης της ευρωζώνης. Οι απαντήσεις που δόθηκαν τον τελευταίο χρόνο απομακρύνουν το καταστροφικό σενάριο.

Η αγορά...

Ένας ασφαλής τρόπος ατυχούς προσέγγισης των αγορών είναι να παρατηρούμε την πραγματική οικονομία για να δούμε τι θα κάνουμε στο χρηματιστήριο.

Μην τρομοκρατείστε, η στήλη δεν πιστεύει στον κόσμο του Μάτριξ, όπου δηλ. το σύμπαν είναι προμελετημένο και φιξαρισμένο κατά τρόπο που να εξυπηρετεί κάποιο σκοπό.

Η στήλη πιστεύει στην ύπαρξη της ελεύθερης βούλησης του ατόμου, απλά για να αντιλαμβάνεται κάποιος καλύτερα τις συνέπειες των βουλήσεων των ελεύθερα βουλευόμενων, πρέπει να δίνει μεγαλύτερη σημασία αντί της πραγματικότητας σε αυτό που κάθε κρίσιμη μάζα θεωρεί πραγματικότητα...

Δεν υπάρχει κάποια συνωμοσία που κατευθύνει τις αγορές κατά τον δοκούν, απλά μια πολύπλοκη πραγματικότητα όπου το τυχαίο έχει μεγαλύτερη μερίδιο από το αίτιο στο αποτέλεσμα.

Κατά συνέπεια, πρέπει να προσπαθεί να διακρίνει κάποιος, ποιες είναι οι φάσεις που οι άλλοι υποπίπτουν σε προφανή λάθη.

Τα εύκολα χρήματα στο χρηματιστήριο τα πληρώνει η λάθος θέση μιας κρίσιμης μάζας και όχι η σωστή πρόβλεψη της ακριβούς θέσης μιας βελόνας στα άχυρα, με την οποία μοιάζει ο προσδιορισμός της πραγματικής αξίας των μετοχών...

Τίποτα στη ζωή δεν έχει αξία μεγαλύτερη ή μικρότερη από αυτή που προσδίδουν οι ανάγκες και οι ψευδαισθήσεις.

Στις καλές εποχές, η πραγματική οικονομία συνηγορεί στη συνέχιση της εφόδου των τιμών στον ουρανό και στις κακές στη συνέχιση της βύθισης αν ήταν δυνατόν και υπό του μηδενός.

Όποιος έχει ασχοληθεί τουλάχιστον επί ένα χρηματιστηριακό και οικονομικό κύκλο το γνωρίζει καλά το συναίσθημα που υποβάλει η απόφαση να κάνεις κάτι διαφορετικό από αυτό που υποβάλει και η κοινότυπη λογική των λογιστηρίων...

Οι μετοχές σπάνια αποτιμώνται κοντά στην πραγματική αξία τους. Διάγουν το 90% του χρόνου τους ταλαντευόμενες, είτε πολύ κάτω της πραγματικής αξίας που εμπεριέχουν, είτε πάνω από αυτήν.

(Capital, 27/07/2011)