Ο Trump και τα πυρηνικά όπλα

Ενώ εργαζόμουν στο βιβλίο που εκδόθηκε προσφάτως για τις λανθάνουσες πυρηνικές δυνάμεις στην Ασία, ποτέ δεν φαντάστηκα ότι ένας Αμερικανός υποψήφιος πρόεδρος θα διαφωνούσε με την κεντρική θέση των ΗΠΑ, για το παράλογο του να επιδιώκουν πυρηνικά όπλα, οι εταίροι των ΗΠΑ στην περιοχή. Εάν ακολουθούσαν αυτή την διαδρομή οι Ιαπωνία, Νότια Κορέα ή Ταϊβάν, θα προκαλούσε τεράστιες οικονομικές απώλειες, τρωτά σημεία στην ασφάλεια και θα έχαναν την επιείκεια στα μάτια του κόσμου. Ευτυχώς, δεν χρειάζεται να εξετάσουν το ενδεχόμενο να επιβάλλουν τέτοιες δαπάνες, όσο μπορούν να στηρίζονται στην εκτεταμένη αποτροπή της Αμερικής, συμπεριλαμβανομένης και της πυρηνικής της ομπρέλας.

Η βασική προϋπόθεση για τις δημοκρατίες στη Βορειοανατολική Ασία για να παραμείνουν χωρίς πυρηνικά, είναι η αξιοπιστία της αμερικανικής αμυντικής δέσμευσης (ή της σιωπηρής δέσμευσης, στην περίπτωση της Ταϊβάν). Οι αντιλήψεις, στο πλαίσιο αυτό, είναι εξίσου σημαντικές με τις δυνατότητες -και ούτε θα πρέπει να αμφισβητηθεί, ισχυρίστηκα στο βιβλίο μου. Επισήμανα ακόμη τον κίνδυνο για την αμερικανική αξιοπιστία του να υποθέσουμε, για οποιονδήποτε λόγο, ότι οι σύμμαχοί τους μπορεί να έχουν κάποιον λόγο για να επιδιώξουν την πυρηνική επιλογή μόνοι τους. Μπορεί να γίνει αυτοεκπληρούμενη προφητεία. Ανέφερα τις δηλώσεις του Ιάπωνα πυρηνικού εμπειρογνώμονα Katsushisa Furukawa ότι "η σιωπηρή ή ανοιχτή έγκριση της Ουάσιγκτον” θα ήταν ο πιο σημαντικός παράγοντας σε μια ιαπωνική απόφαση να αναπτύξει πυρηνική ικανότητα.

Λίγες εβδομάδες μετά από την έκδοση του βιβλίου μου ωστόσο, ο πιθανός υποψήφιος των δημοκρατικών για την προεδρία, Donald Trump, δήλωσε σε σειρά συνεντεύξεων (στους New York TImes, στο CNN και στο Fox News), ότι θα ήταν καλύτερα εαν η Ιαπωνία και η Νότια Κορέα είχαν πυρηνικά όπλα για να υπερασπιστούν μόνες τους από τη Βόρεια Κορέα. Ήταν μια αποχώρηση από την συνεπή πολιτική των ΗΠΑ τα τελευταία 60 χρόνια, που ακολουθήθηκε από κάθε δημοκρατική και ρεπουμπλικανική κυβέρνηση στην πυρηνική εποχή. Μια δημοσκόπηση πέρυσι εμφάνισε ότι το 78% των Ρεπουμπλικάνων και το 73% των Δημοκρατών, θεωρούσαν ως "ύψιστο στόχο της εξωτερικής πολιτικής το να αποτραπεί η διάδοση των πυρηνικών όπλων. Η αντίθετη θέση του Trump αποκηρύχτηκε από κάθε υπεύθυνη ασιατική κυβέρνηση. Αλλά όσοι, στις παρυφές της πολιτικές στην Ιαπωνία, ήταν υπέρ των πυρηνικών όπλων, ξαφνικά απέκτησαν νέο ήρωα.

Ο κορυφαίος σύμβουλος εξωτερικής πολιτικής του Trump, γερουσιαστής Jeff Sessions, αργότερα ισχυρίστηκε ότι ο Trump προχώρησε σε αυτή τη δήλωση μόνο ως ένα "διαπραγματευτικό σημείο” για να πείσει τους συμμάχους να πληρώσουν περισσότερα για την παρουσία αμερικανικού στρατού (δεν είναι γνωστό πόσα πληρώνουν ήδη). Ο ίδιος ο trump ψευδώς υποστήριξε την 1η Ιουνίου ότι δεν είπε ποτέ πως ήθελε η Ιαπωνία να εξοπλιστεί με πυρηνικά. Την επόμενη ημέρα, το Politifact, ένα περιοδικό που διεξάγει έρευνες, ανάλυσε τα στοιχεία και έκρινε ότι έκανε λάθος. Δεδομένου του ιδιαίτερου τρόπου ομιλίας του Trump, μπορεί να είναι δύσκολο να γίνει αντιληπτή μια συνεκτική δήλωση, αλλά σε αυτό το θέμα δεν υπήρξε αμφιβολία για την σημασία της.

Σε μια ομιλία στις 2 Ιουνίου στην οποία περιγράφει την έντονη αντίθεση μεταξύ του θετικού της οράματος για την Αμερική και της άποψης του Trump για μια χώρα σε παρακμή, η Hillary Clinton έβαλε τον αντίπαλό της να σκεφτεί και να διορθώσει τις πολλές απερίσκεπτες θέσεις του. 

Μεταξύ των πολλών διαφορών, είναι η πεποίθηση της Clinton στις ισχυρές συμμαχίες. Επισήμανε πως, ως υπουργός Εξωτερικών, εργάστηκε με την Ιαπωνία και τη Νότια Κορέα σε ένα σύστημα αντιπυραυλικής άμυνας που τώρα είναι έτοιμο να καταρρίψει οποιοδήποτε κορεάτικο κίνδυνο, εάν η Πιονγιάνγκ θα είναι πολύ απερίσκεπτη να στείλει. Εάν όπως είπε η Clinton, η συζήτηση προχωρήσει για την διατήρηση των συμμαχιών ισχυρών ή την μείωσή τους, δεν υπάρχει αμφιβολία ποια είναι η καλύτερη πορεία.

Οι κοινές πυραυλικές άμυνες, η συντονισμένη χρηματοοικονομική πίεση, η ανάλυση των δεδομένων και μια συνεργατική απασχόληση διπλωματικών και στρατιωτικών επιρροών, είναι ο τρόπος αντιμετώπισης των πυρηνικών απειλών, όχι ο πολλαπλασιασμός των πιθανών κινδύνων από την ενθάρρυνση της διάδοσης των πυρηνικών.

* του Mark Fitzpatrick

(https://www.iiss.org/en/politics%20and%20strategy/blogsections/2016-d1f9...)

* capital.gr