IEA: Έρχεται η «χρυσή πενταετία» του αερίου για την Κίνα

Καθοδηγούμενη από την αυξανόμενη ζήτηση, η «χρυσή εποχή» του φυσικού αερίου που έχει εδραιωθεί στη Βόρεια Αμερική αναμένεται να επεκταθεί και στην Κίνα την προσεχή πενταετία, εκτιμά ο Διεθνής Οργανισμός Ενέργειας (IEA) στην μεσοπρόθεσμη έκθεσή του για την αγορά αερίου το 2014 (Medium-Term Gas Market Report).

Η ζήτηση αερίου στην Κίνα, ως το 2019, αναμένεται σχεδόν να διπλασιαστεί, αντισταθμίζοντας την μικρή επιβράδυνση που παρατηρείται σε άλλες περιοχές του πλανήτη, αναφέρει η έκθεση.

Η ετήσια έκθεση, η οποία παρέχει λεπτομερή ανάλυση και προβλέψεις για την εξέλιξη της ζήτησης, της προσφοράς και του εμπορίου φυσικού αερίου την προσεχή 5ετία, στην φετινή έκδοσή της κάνει λόγο για αύξηση κατά 2,2% στην παγκόσμια ζήτηση ως το τέλος της περιόδου πρόβλεψης, ενώ η έκδοση του 2013 προέβλεπε αύξηση 2,4%.

Το LNG αναμένεται να καλύψει μεγάλο μέρος της ζήτησης αυτής, ενώ κάποιο ρόλο θα παίξουν και οι νέοι αγωγοί που θα τεθούν σε λειτουργία. Σε αντίθεση με την παραδοσιακή κυριαρχία των κρατικών προμηθευτών, εταιρείες του ιδιωτικού τομέα στην Αυστραλία, τον Καναδά και τις ΗΠΑ παίρνουν το προβάδισμα στην επέκταση του εμπορίου LNG, το οποίο αναμένεται να αυξηθεί κατά 40%, φτάνοντας τα 450 bcm ως το 2019. Οι μισές από τις νέες εξαγωγές LNG πρόκειται να προέλθουν από την Αυστραλία, ενώ η Βόρεια Αμερική θα έχει ως το 2019 το 8% περίπου του παγκόσμιου εμπορίου στον κλάδο αυτό.

«Μπαίνουμε σε μία εποχή πολύ πιο αποδοτικών αγορών φυσικού αερίου, με πρόσθετα πλεονεκτήματα για την ενεργειακή ασφάλεια», υπογράμμισε η Εκτελεστική Διευθύντρια του ΙΕΑ Maria van der Hoeven, κατά την παρουσίαση του «Medium- Term Gas Market Report 2014» στο Μόντρεαλ του Καναδά.

«Ενώ στην αύξηση της ζήτησης πρωταγωνιστεί η περιοχή της Ασίας – Ειρηνικού, και ιδιαίτερα η Κίνα, στην αύξηση στην προσφορά για το παγκόσμιο εμπόριο αερίου κυριαρχούν οι ιδιωτικές επενδύσεις LNG σε Αυστραλία και Β. Αμερική», σημειώνει.

Παρά την προβλεπόμενη αύξηση στη ζήτηση και την παραγωγή, η Εκτελεστική Διευθύντρια του ΙΕΑ τόνισε ότι υπάρχουν ήδη κάποια προειδοποιητικά σημάδια.

«Οι υψηλές τιμές LNG απειλούν να κάμψουν την ζήτηση, καθώς πολλές χώρες είναι όλο και πιο απρόθυμες ή αδυνατούν να αντέξουν οικονομικά αυτές τις προμήθειες - και αυτό θα μπορούσε να ανοίξει την πόρτα στον άνθρακα», ανέφερε χαρακτηριστικά. «Κοιτώντας προς το μέλλον, αν δεν υπάρξουν έγκαιρα επενδύσεις σε νέες εγκαταστάσεις παραγωγής και αποθήκευσης LNG και αν δεν υπάρξει αντιστροφή της πρόσφατης σημαντικής αύξησης κόστους του LNG, μόνο μια πολύ ισχυρή δέσμευση σε πολιτικές για την κλιματική αλλαγή θα μπορούσε να ανακατευθύνει προς το φυσικό αέριο τις επενδύσεις άνθρακα στην Ασία».

Στην Κίνα, όπου οι ανησυχίες για την ποιότητα του ατμοσφαιρικού αέρα ωθούν την κυβέρνηση να υιοθετήσει σκληρά μέτρα για τη μείωση της ρύπανσης, το αέριο αναδεικνύεται ως ένα σημαντικό μέρος της λύσης. Η ηλεκτροπαραγωγή, η βιομηχανία και οι μεταφορές θα οδηγήσουν τη συνολική κινεζική ζήτηση φυσικού αερίου στα 315 bcm το 2019, μια αύξηση της τάξης του 90% κατά τη διάρκεια της περιόδου των προβλέψεων, σύμφωνα με την έκθεση. Ενώ η Κίνα θα εξακολουθήσει να αποτελεί σημαντικό εισαγωγέα, το ήμισυ της νέας ζήτησης αερίου θα καλυφθεί από εγχώριους πόρους, οι περισσότεροι από τους οποίους θα είναι μη συμβατικοί: η κινεζική παραγωγή προβλέπεται να αυξηθεί κατά 65%, φτάνοντας από τα 117 bcm το 2013 στα 193 bcm το 2019.

Σε αντίθεση με τη δυναμική ανάπτυξη που προβλέπεται στην Ασία, η έκθεση « Medium- Term Gas Market Report 2014» περιγράφει μια εκ διαμέτρου διαφορετική εικόνα στην Ευρώπη. Λόγω της αύξησης της ζήτησης χαμηλής ισχύος και την ισχυρή πολιτική στήριξη στις ΑΠΕ, η ευρωπαϊκής κατανάλωσης αερίου δεν θα επιστρέψει κατά τη διάρκεια των επόμενων πέντε ετών στα επίπεδα – ρεκόρ του 2010. Επιπλέον, δεν θα υπάρξει ουσιαστική διαφοροποίηση των ευρωπαϊκών προμηθειών φυσικού αερίου μέχρι το τέλος της δεκαετίας, σύμφωνα με την έκθεση.

Η έκθεση της ΙΕΑ αναφέρει ότι παρά την αφθονία γεωλογικών πόρων, η Μέση Ανατολή θα δυσκολευτεί να αξιοποιήσει πλήρως το δυναμικό παραγωγής της - με ορισμένες χώρες να αντιμετωπίζουν ακόμη και έλλειψη φυσικού αερίου. Ο κύριος λόγος για αυτό είναι οι εξωπραγματικά χαμηλές ρυθμιζόμενες τιμές του φυσικού αερίου που εμποδίζουν επενδύσεις στο upstream και την ενθάρρυνση της σπατάλης στην κατανάλωση.