Χ.Φλουδόπουλος: Γιατί οι Βούλγαροι δεν ανησυχούν για την κρίση στην Ουκρανία

Το θέμα της ενεργειακής ασφάλειας, βρίσκεται όλο και πιο έντονα στο προσκήνιο της επικαιρότητας, με την ουκρανική κρίση να μαίνεται και τους φόβους για ένα … «ατύχημα» που θα προκαλούσε προβλήματα στην ομαλή τροφοδοσία με ενέργεια της Ευρώπης να παραμένουν υπαρκτοί.  Οι εκατέρωθεν απειλές, όσο και εάν μια τέτοια εξέλιξη θα είχε εξαιρετικά αρνητικές συνέπειες για την ίδια τη Ρωσία, δεν έχουν σταματήσει και όλες οι χώρες καταρτίζουν τα δικά τους σενάρια για την αντιμετώπιση πιθανών προβλημάτων.

Σε αυτό το σκηνικό πάντως φαίνεται ότι η Ελλάδα εμφανίζεται ως μια από τις πλέον εκτεθειμένες στην κρίση χώρες. Αφενός η Βόρεια και Κεντρική Ευρώπη, έχει την εναλλακτική δυνατότητα του αγωγού NordStream, ο οποίος αν και ακόμη δε βρίσκεται σε πλήρη δυναμικότητα μπορεί να καλύψει εναλλακτικά τις εξαγωγές της σε σημαντικό ποσοστό. Σύμφωνα με τα πιο τελευταία στοιχεία, με τον αγωγό Nord Stream σε full capacity μόλις το 15% των εξαγωγών της Gazprom εξαρτάται από την Ουκρανία.

Που κατευθύνεται αυτό το 15%; Κυρίως προς τη νότια Ευρώπη και τα Βαλκάνια, σε χώρες όπως η Βουλγαρία και η Ελλάδα.

Μεταξύ των δύο χωρών πάντως, δεν φαίνεται να υπάρχει η ίδια ανησυχία. Αυτό τουλάχιστον προδίδουν οι δηλώσεις του αρμόδιου βούλγαρου υπουργού ενέργειας, σε περίπτωση διακοπής της ροής του αερίου από την Ουκρανία, η γειτονική χώρα έχει εφεδρικά αποθέματα για να καλύψει τις ανάγκες της για μια περίοδο 2 μηνών.

Αντίθετα το ελληνικό σύστημα έχει εφεδρική ικανότητα για μόλις λίγες ημέρες από 7 έως 15, ανάλογα με την εφαρμογή ή όχι μέτρων έκτακτης ανάγκης για τον περιορισμό της κατανάλωσης. Η εναλλακτική για την Ελλάδα, προέρχεται από το σταθμό της Ρεβυθούσας, ο οποίος ωστόσο δεν μπορεί να αποθηκεύσει για μεγάλο χρονικό διάστημα υγροποιημένο αέριο στις αποθήκες του, αλλά πρέπει το αέριο σε λίγες ημέρες, αφού παραληφθεί, να προωθηθεί στην κατανάλωση. Η αναβάθμιση της Ρεβυθούσας και η κατασκευή τρίτης αποθήκης θα αυξήσει την χωρητικότητα χωρίς ωστόσο να δώσει λύση στο πρόβλημα. Σε κάθε περίπτωση η Ελλάδα εμφανίζεται, αρκετά ευάλωτη στο πιθανό ξέσπασμα μιας κρίσης.

Σημειώνεται ότι και η Αλβανία αυτήν την περίοδο προχωρά με εντατικούς ρυθμούς το δικό της project, το οποίο σημειωτέον είναι συνυφασμένο με την υπόθεση του αγωγού TAP.

Στην Ελλάδα, η μοναδική ρεαλιστική εναλλακτική αφορά στο project της αποθήκης στη Νότια Καβάλα, το οποίο θα μπορούσε να αυξήσει τα εφεδρικά αποθέματα της χώρας ώστε να καλύπτονται οι ανάγκες για ένα διάστημα περίπου 2 μηνών.

Η προοπτική αξιοποίησης του εξοφλημένου πεδίου της Νότιας Καβάλας, έχει περάσει στο ΤΑΙΠΕΔ, το οποίο προ ημερών έγινε γνωστό ότι παρήγγειλε μια ακόμη μελέτη για το έργο, την τρίτη κατά σειρά.

Το έργο πάντως έχει κινήσει και το ενδιαφέρον της ΕΕ αφού έχει ενταχθεί στα Projects of Common Interest (PCI) ενώ εκτός από τη διάσταση της εφεδρείας που παρέχει στο σύστημα, θεωρητικά και εφόσον υπάρχει εμπορικό ενδιαφέρον αποτελεί μια υποδομή που μπορεί να δώσει τη δυνατότητα στην ελληνική αγορά να εκμεταλλευτεί τις ευκαιρίες που δημιουργούνται διεθνώς στην αγορά του spotLNG.Τεχνικά, η Νότια Καβάλα εκτιμάται ότι έχει δυναμικότητα αποθήκευσης 1 δισ. κ.μ., μπορεί να τροφοδοτήσει το εθνικό σύστημα φυσικού αερίου με 7-9 εκατ. κυβικά μέτρα ημερησίως, ποσότητα που μεταφράζεται στο 40% των αναγκών της χώρας σε φυσικό αέριο για περίοδο έως 90 ημέρες. Παράλληλα εφόσον υπάρξει συμφωνία με τον αγωγό TAP μπορεί να δημιουργούν συνέργειες.

Πέραν της μελέτης πάντως, το έργο φαίνεται να μη βρίσκεται σε πρώτη προτεραιότητα από την πλευρά του ΤΑΙΠΕΔ, με δεδομένο μάλιστα ότι ο χρόνος μετρά αντίστροφα μέχρι τις 23 Νοεμβρίου οπότε και λήγουν τα δικαιώματα της νυν διαχειρίστριας του κοιτάσματος (EnergeanOil&Gas) η οποία σήμερα καλύπτει το ετήσιο κόστος λειτουργίας και συντήρησης της υφιστάμενης εγκατάστασης.

(capital.gr)