Αποζημίωση σε χρόνο και όχι σε χρήμα για τους τρεις μετόχους των υφιστάμενων ΕΠΑ

Την ίδια στιγμή που η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ασκεί σημαντικές πιέσεις προκειμένου να προχωρήσει ο περίφημος διαχωρισμός του δικτύου διανομής στην αγορά του φυσικού αερίου, έχουν ήδη ξεκινήσει οι διαβουλεύσεις με τους υφιστάμενους μετόχους των τριών ΕΠΑ, που θα επηρεαστούν άμεσα από την εφαρμογή των ρυθμίσεων που θα αλλάξουν ριζικά το τοπίο.

Στις συζητήσεις βεβαίως κυρίαρχο θέμα από την πλευρά των υφιστάμενων μετόχων είναι το ζήτημα της αποζημίωσης. Θυμίζουμε ότι στις τρεις ΕΠΑ μέτοχοι εκτός της ΔΕΠΑ είναι η ιταλική Eni σε Θεσσαλονική και Θεσσαλία και η Shell στην Αττική. Επιπλέον σύμφωνα με τις συμβάσεις που έχουν υπογραφεί μετά το πέρας της 30ετούς παραχώρησης, τα δικαιώματα προβλέπεται να επιστραφούν στη ΔΕΠΑ, η οποία επίσης θεωρεί ότι θα πρέπει να αποζημιωθεί για πιθανή αλλαγή του καθεστώτος.

Πως διαμορφώνονται λοιπόν τα δεδομένα;

Καταρχάς θα πρέπει να θεωρείται δεδομένη η συμφωνία όλων των πλευρών να υπάρξει μια λεπτομερής ανεξάρτητη αποτίμηση των επενδύσεων που έχουν γίνει αλλά και των αποσβέσεων. Με αυτόν τον τρόπο οι όποιες συζητήσεις δε θα γίνουν στον αέρα αλλά επί συγκεκριμένων μεγεθών, ώστε στη συνέχεια να ξεκινήσουν και οι διαπραγματεύσεις για τα ανταλλάγματα από την απώλεια που θα υποστούν οι μέτοχοι των τριών εταιρειών.

Δεύτερον, όπως είχε αποκαλύψει το EnergyPress δεν πρόκειται να υπάρξει αποζημίωση σε χρήματα, αλλά σε … «είδος». Οι δύο ΕΠΑ σε Θεσσαλονίκη και Θεσσαλία θα μπορούσαν να συζητήσουν αντάλλαγμα με χωρική επέκταση των αδειών τους, ούτως ώστε να υποκαταστήσουν τα μερίδια που θα χάσουν μέσα στο δίκτυό τους από την μετατροπή των αδειών τους σε άδειες απλής διανομής και την απελευθέρωση της αγοράς. Για την ΕΠΑ Αττικής το κίνητρο αυτό δε φαίνεται να είναι αρκετό, οπότε μπορεί να συζητηθεί η χρονική επέκταση της άδειας για ένα διάστημα περάν των 30 ετών.

Τρίτον, σε σχέση με τα χρονοδιαγράμματα όπως αυτά περιγράφονται στο τελευταίο μνημόνιο, ο νομικός και λειτουργικός διαχωρισμός των επιχειρήσεων προμήθειας και δικτύου έως την 30^η Σεπτεμβρίου του 2015 θεωρείται πρακτικά αδύνατος. Όπως χαρακτηριστικά επισημαίνουν αρμόδιες πηγές, η αντίστοιχη διαδικασία στην αγορά ηλεκτρισμού, τη ΔΕΗ και το ΔΕΔΔΗΕ κράτησε πολύ περισσότερο χρονικά. Ένα ρεαλιστικό χρονοδιάγραμμα για το διαχωρισμό της προμήθειας και του δικτύου στην αγορά αερίου θα απαιτούσε τουλάχιστον ένα έτος επιπλέον παράταση.

Σε κάθε περίπτωση ένα βασικό αίτημα των μετόχων των υφιστάμενων ΕΠΑ, που ήταν να μην υπάρξουν μονομερείς αλλαγές στις συμβάσεις και να προηγηθεί διάλογος πριν τις όποιες αλλαγές φαίνεται ότι ήδη ικανοποιείται. Τώρα εάν θα υπάρξει συμφωνία και για τις τελικές αποφάσεις, που θα πρέπει να πάρουν και το πράσινο φως της Ε.Ε., αυτό απομένει να φανεί στην πράξη…