Αναστασιάδης: Αναβάθμιση του Κυπριακού λόγω φυσικού αερίου

Ο πρωταγωνιστικός ρόλος και η γεωστρατηγική θέση της Κύπρου, η οποία ενισχύεται περαιτέρω από την εύρεση υδρογονανθράκων αναγνωρίστηκε κατά τη διάρκεια επαφών του Νίκου Αναστασιάδη σε Νέα Υόρκη και Ουάσιγκτον.

Σύμφωνα με τον πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας, μιλώντας σε συνέντευξη τύπου, πλέον αναγνωρίζονται οι προσπάθειες της χώρας στο να φέρει κοντά γειτονικές χώρες παραγωγής υδρογονανθράκων, όχι μόνο για συμφωνίες καθορισμού των θαλάσσιων συνόρων, αλλά και για κοινές προσπάθειες για εξερεύνηση αυτών των πηγών υδρογονανθράκων.

Ειδικότερα, ο Κύπριος Πρόεδρος δήλωσε ότι «κατά τη διάρκεια της παραμονής μου στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής είχα έναν αριθμό ουσιαστικών και πολύ σημαντικών επαφών, μεταξύ άλλων, με:

-Το Γενικό Γραμματέα του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών,
-Αρχηγούς Κρατών και Κυβερνήσεων, μεταξύ των οποίων του Λιβάνου και Παλαιστινιακής Αρχής,
-Τον Αντιπρόεδρο των Ηνωμένων Πολιτειών,
-Τους Υπουργούς Εξωτερικών της Ελλάδας, Ρωσίας και Κίνας,
-Τους Μόνιμους Αντιπροσώπους των πέντε Μόνιμων Μελών του Συμβουλίου Ασφαλείας,
-Τα ιδιαίτερα σημαντικά σε επιρροή Εβραϊκά λόμπι της Αμερικανό – Ισραηλινής Επιτροπής Δημοσιών Υποθέσεων (American Israel Public Affairs Committee) και της Αμερικανικής Εβραϊκής Επιτροπής (American Jewish Committee),
-Τη διακεκριμένη δεξαμενή σκέψης («think tank») του Συμβουλίου Εξωτερικών Υποθέσεων (Council on Foreign Relations), της οποίας οι θέσεις λαμβάνονται σοβαρά υπόψη από την εκάστοτε κυβέρνηση των ΗΠΑ, ενώ μέλη της διαχρονικά διορίζονται σε εξέχουσες πολιτειακές θέσεις,
-Τη ρεπουμπλικανή βουλευτή και Πρόεδρο της Υποεπιτροπής Εξωτερικών του Αμερικανικού Κογκρέσου για τη Μέση Ανατολή και τη Βόρειο Αφρική, κα. Ileana Ros-Lehtinen,
-Μέλη της συντακτικής ομάδας της εφημερίδας New York Times,
-Τον Αρχιεπίσκοπο Δημήτριο, καθώς και το σύνολο των ομογενειακών οργανώσεων.

Την ίδια στιγμή, ο υπουργός Εξωτερικών κ. Κασουλιδης είχε συναντήσεις με πέραν από 10 ομολόγους του, καθώς επίσης με τον Αναπληρωτή Γενικό Γραμματέα των Ηνωμένων Εθνών. Συμμετείχε επίσης σε τριμερή συνάντηση των υπουργών Εξωτερικών Κύπρου, Ελλάδας και Αιγύπτου.

Κατά τη διάρκεια των στοχευμένων συναντήσεων μου είχα την ευκαιρία να συζητήσω και να ανταλλάξω απόψεις με τους συνομιλητές μου επί θεμάτων αμοιβαίου ενδιαφέροντος, ιδιαίτερα όσον αφορά στην Ανατολική Μεσόγειο και τον αναβαθμισμένο ρόλο της Κύπρου, και, φυσικά, το κυριότερο, να ενημερώσω για τις θέσεις μας τόσο επί της ουσίας όσο και επί της διαδικασίας για το Κυπριακό.

Συγκεκριμένα, διαβεβαίωσα ότι, παρά τις τρέχουσες οικονομικές δυσκολίες που αντιμετωπίζουμε, είμαστε αποφασισμένοι να εργαστούμε ακούραστα και με αποφασιστικότητα για την επίτευξη μιας βιώσιμης και διαρκούς λύσης, η οποία θα διασφαλίζει τις βασικές ελευθερίες και τα ανθρώπινα δικαιώματα του λαού της Κύπρου.

Παρουσίασα τις θέσεις μας επί της διαδικασίας των διαπραγματεύσεων και επί της βάσης για την επίτευξη λύσης, καθώς επίσης και το πολιτικό μου όραμα για μια Κυπριακή Δημοκρατία απαλλαγμένη από κατοχικά στρατεύματα, στην οποία θα ζουν ειρηνικά όλοι οι νόμιμοι κάτοικοι της.

Μετάφερα με σαφήνεια και επιμονή ότι δεν έχει τόση σημασία ο χρόνος έναρξης των διαπραγματεύσεων όσο το να είναι καλά προετοιμασμένες, με σαφές περιεχόμενο και σαφείς σκοπούς και στόχους, προκειμένου να δημιουργηθεί μια νέα δυναμική που να δημιουργεί βάσιμες ελπίδες για ένα δημιουργικό και με αποτελέσματα διάλογο.

Επεσήμανα την ανάγκη για το ότι η ιδιότητα της Κυπριακής Δημοκρατίας ως κράτος-μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης επιβάλλει την αναβαθμισμένη και ενεργό παρουσία της στις διαπραγματεύσεις, έχοντας κατά νου πως η μετεξέλιξη της Κυπριακής Δημοκρατίας σε ένα διζωνικό, δικοινοτικό ομόσπονδο κράτος, με μία διεθνή προσωπικότητα, μία κυριαρχία και μία ιθαγένεια, θα πρέπει να μπορεί να λειτουργήσει εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης την επαύριον της λύσης, αλλά και να διασφαλίζει τα ίδια ανθρώπινα δικαιώματα που απολαμβάνουν και οι υπόλοιποι των Ευρωπαίων πολιτών.

Ανέπτυξα ενδελεχώς την απόλυτη ανάγκη αναβίωσης της ελπίδας και αποκατάστασης της πίστης και εμπιστοσύνης του κυπριακού λαού στην προοπτική επίτευξης λύσης, μέσω της υιοθέτησης τολμηρών μέτρων εμπιστοσύνης που θα δώσουν δυναμική ώθηση στη διαπραγματευτική διαδικασία.

H πρόταση για την Αμμόχωστο

Σε αυτό το πλαίσιο, παρουσίασα την πρότασή μου για την επιστροφή της περίκλειστης πόλης της Αμμοχώστου στους νόμιμους ιδιοκτήτες και κατοίκους της υπό την αιγίδα των Ηνωμένων Εθνών, αναδεικνύοντας τα οφέλη που η επιστροφή της θα προσφέρει σε όλους της κατοίκους της Κύπρου.

Μια πρόταση, η οποία πέραν του θετικού της αναβίωσης της ελπίδας του κυπριακού λαού σε σχέση με τις προοπτικές επίτευξης λύσης, θα παρέχει επιπλέον τα ακόλουθα πλεονεκτήματα:

- Η ανοικοδόμηση των υποδομών μιας πόλης η οποία παραμένει ακατοίκητη για 39 χρόνια, αδιαμφισβήτητα θα οδηγήσει στη δημιουργία νέων θέσεων εργασίας σε ένα ευρύ πλαίσιο επαγγελματικών πεδίων, δίδοντας μεγάλη ώθηση στην οικονομία της χώρας.

- Την ίδια ώρα, συνεργαζόμενοι για την ανοικοδόμηση της πόλης και απολαμβάνοντας τα αποτελέσματα αυτής της συνεργασίας, Ελληνοκύπριοι και Τουρκοκύπριοι θα έρθουν πιο κοντά, συνειδητοποιώντας τα οφέλη και πλεονεκτήματα που μπορούν να προκύψουν από ένα κοινό μέλλον ευημερίας και προκοπής, ακριβώς όπως είχαμε πράξει και στο παρελθόν.

Θα ήθελα με αυτή την ευκαιρία, όπως έπραξα και κατά την ομιλία μου στη Γενική Συνέλευση, να χαιρετίσω την απόφαση της Τουρκίας να ανταποκριθεί θετικά στην πρότασή μου για συναντήσεις με το διαπραγματευτή της ελληνοκυπριακής κοινότητας.

Η εν λόγω πρόταση έγινε σε πλήρη συντονισμό με την ελληνική Κυβέρνηση και θα ήθελα να εκφράσω την πλήρη ικανοποίηση μου για το γεγονός πως ο ενισχυμένος τρόπος συνεργασίας με την Ελλάδα αποδίδει καρπούς.

Συναφώς, προτίθεμαι τις επόμενες μέρες να επισκεφθώ την Αθήνα προκειμένου να συναντηθώ με τον Πρωθυπουργό της Ελλάδος κ. Σαμαρά για επισκόπηση των αποτελεσμάτων των επισκέψεων μου στη Νέα Υόρκη και Ουάσινγκτον, ως επίσης και της επίσκεψης του ιδίου στην Ουάσινγκτον, καθώς και για τον κοινό συντονισμό και καθορισμό των επόμενων μας κινήσεων.

Σε αυτό το σημείο θα ήθελα να τονίσω πως η πρόταση μας, όπως έχει διαμορφωθεί και μέσω της συνεννόησης μας με την Ελληνική κυβέρνηση, δεν αποσκοπεί στην όποια διμερή, τριμερή ή και τετραμερή διάσκεψη, όπως κάποιοι ενδεχομένως να εκφράζουν ανησυχίες.

Δεν μίλησα και δεν μιλώ ποτέ για διασκέψεις που εκ της φύσεως τους είναι περιορισμένου χρόνου, εξου και στους συνομιλητές μου, καθώς και στην επιστολή μου στο Γενικό Γραμματέα των Ηνωμένων Εθνών, έχω καταστήσει σαφές πως ούτε ασφυκτικά χρονοδιαγράμματα ούτε και επιδιαιτησίες αποδεχόμαστε.

Τα πιο πάνω ήταν προεκλογικές μου θέσεις που είχαν συμπεριληφθεί και στο κοινό πρόγραμμα με το ΔΗΚΟ και το Ευρωπαϊκό κόμμα, ενώ ενημέρωσα σχετικώς και κατ’ επανάληψη το Εθνικό Συμβούλιο και το Συμβούλιο Αρχηγών, περιλαμβανομένου και της πρότασης μου για απευθείας συναντήσεις του διαπραγματευτή με την Τουρκική κυβέρνηση.

Το πρόβλημα της Κύπρου δεν υπήρξε και δεν είναι δικοινοτικό, δεν είναι διαφορά Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων. Αυτό που χώρισε την πατρίδα μας ήταν η εισβολή και η συνεχιζόμενη κατοχή και, συνεπώς, εκείνους που θα έπρεπε να έχουμε ως συνομιλητές μας δεν είναι μόνο τους συμπατριώτες μας Τουρκοκύπριους.

Η δυνατότητα συναντήσεων του Ελληνοκύπριου διαπραγματευτή με εκπροσώπους της Άγκυρας μας προσφέρει για πρώτη φορά μετά την εισβολή τη δυνατότητα να διαπραγματευτούμε με εκείνους που πρέπει να είναι υπόλογοι για τις θέσεις που υποβάλλονται στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων, εκείνους που φέρουν την ευθύνη για τη λύση του κυπριακού προβλήματος.

Εξάλλου, πάγια θέση όλων είναι ότι το πρόβλημα της Κύπρου θα πρέπει να επανατοποθετηθεί στη σωστή του βάση ως πρόβλημα εισβολής και κατοχής.

Μια τέτοια εξέλιξη όχι μόνο δεν υπονομεύει αλλά αντίθετα αναβαθμίζει την Κυπριακή Δημοκρατία. Στο σημείο αυτό, αξίζει να υπενθυμίσω ότι ο εκάστοτε Πρόεδρος δεν συμμετείχε στις συνομιλίες ως Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας αλλά ως ηγέτης της Ελληνοκυπριακής κοινότητας.

Η Τουρκία, κατά τη δική μου άποψη, ως κατοχική δύναμη κρατά το κλειδί της λύσης. Δεν μπορεί να μένει μακράν του διαλόγου και να ακούει απλώς τις παροτρύνσεις ότι θα πρέπει να βοηθήσει στην επίλυση του κυπριακού προβλήματος.

Ελπίζω και αναμένω, ως έχω αναφέρει και δημοσίως, ότι αυτήν τη θετική ανταπόκριση της Τουρκίας θα διαδεχθούν πρακτικά και ουσιαστικά βήματα, ως επίσης η υιοθέτηση μιας εποικοδομητικής στάσης, με καλή πίστη, η οποία θα συμβάλει αποτελεσματικά στην επίτευξη λύσης.

Κατά τις συναντήσεις μου θα πρέπει να ομολογήσω πως διαπίστωσα ένα ζωηρό διεθνές ενδιαφέρον για την ανάγκη επίλυσης του κυπριακού, αφού όλοι πλέον αναγνωρίζουν το σταθεροποιητικό ρόλο που η Κύπρος διαδραματίζει στην περιοχή. Το πιο σημαντικό όμως είναι πως κατανοούν τις θέσεις αλλά και τις προθέσεις μας.

Θέλω να ελπίζω πως η λεκτική αυτή συμπαράσταση θα μετατραπεί σε έμπρακτη στήριξη ώστε να επιτύχουμε το ταχύτερο μια διαρκή, λειτουργική και καθ’ όλα συνάδουσα με τις ευρωπαϊκές αρχές και αξίες λύση.

Θέλω να σας διαβεβαιώσω πως δική μου επιθυμία και βούληση, και πιστεύω ότι το απόδειξα εμπράκτως, είναι όπως η πολιτική που αφορά το εθνικό μας θέμα, αλλά και τα μεγάλα εθνικά θέματα, αποτελεί προϊόν κοινής διαβούλευσης και συλλογικότητας και με τις υπόλοιπες των πολιτικών δυνάμεων.

Μέχρι σήμερα θέλω να πιστεύω ότι γίνεται κατορθωτό να έχουμε τις λιγότερες διαφορές. Δεν με ενοχλούν οι διαφωνίες, δεν με ενοχλεί η όποια κριτική που ασκείται και όπως ασκείται.

Αυτό που με ενδιαφέρει είναι το πως δημιουργούνται συνθήκες ενότητας και όλοι μαζί να δώσουμε τη μάχη. Δεν έχω καμία αμφιβολία ότι όλων η επιδίωξη είναι η ίδια, γιατί κανένας δεν υστερεί σε πατριωτισμό.

Εντούτοις, οφείλω ως ο εκλεγμένος ηγέτης της Δημοκρατίας να ομιλώ με τη γλώσσα της αλήθειας και όχι του εφησυχασμού, είμαι πρωτίστως υπόχρεος στο να είμαι ωφέλιμος, έστω και αν σε κάποιες περιπτώσεις αυτό δεν με καθιστά αρεστό.

Δίχως να απεμπολούμε θέσεις αρχής και τον κοινό στόχο απαλλαγής από τα κατοχικά στρατεύματα, τερματισμού του εποικισμού και τουρκοποίησης των κατεχομένων εδαφών μας και αποτροπή της συρρίκνωσης του Ελληνισμού, οφείλουμε όλοι να είμαστε ειλικρινείς για τους κινδύνους που διατρέχουμε αν αφήνουμε τον χρόνο να περνά, είτε με προσδοκίες απροσδιόριστου χαρακτήρα είτε με προσδοκίες που καμιά φορά μπορεί να μην επισυμβούν, ως διαφαίνεται, για παράδειγμα, από τη συνεχιζόμενη αποξένωση των Ελληνοκυπριακών περιουσιών μέσω των αυξανόμενων σε αριθμό αιτήσεων των Ελληνοκυπρίων στην «Επιτροπή Αποζημιώσεων».

Συνεπώς, κατά την άποψη μου, έφθασε επιτέλους η ώρα που πρέπει να πρυτανεύσει η συλλογική διαβούλευση, η ωριμότητα και η συναντίληψη πως δεν είναι μέσω μεγαλόστομων πολιτικών διακηρύξεων που αντιμετωπίζονται τα μείζονα εθνικά θέματα αλλά μέσω υπεύθυνων πολιτικών αποφάσεων.

Την ίδια ώρα, δεν παραγνωρίζω πόσο ενισχυτική στις θέσεις και προσπάθειες μας αποτελεί η αναβαθμισμένη γεωστρατηγική θέση της Κύπρου ως σταθεροποιητικού παράγοντα στην περιοχή, η οποία ενισχύεται ακόμη περισσότερο από την ανεύρεση υδρογονανθράκων.

Συναφώς, κατά τις συναντήσεις μου στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής χαιρετίστηκε ο πρωταγωνιστικός μας ρόλος στο να φέρουμε κοντά γειτονικές χώρες παραγωγής υδρογονανθράκων, αναζητώντας ευκαιρίες όχι μόνο για συμφωνίες καθορισμού των θαλάσσιων συνόρων αλλά επίσης και για κοινές προσπάθειες για εξερεύνηση αυτών των πηγών υδρογονανθράκων.

Κάτι τέτοιο συνάδει απόλυτα και με τη θέση μας ότι η ενέργεια δεν πρέπει να είναι πηγή σύγκρουσης, αλλά καταλύτης για την επίλυση συγκρούσεων και για την περιφερειακή ολοκλήρωση.

Ταυτόχρονα, εργαζόμαστε σκληρά ώστε να αξιοποιήσουμε εποικοδομητικά το ρόλο μας στην περιοχή, μετατρέποντας τις φιλικές σχέσεις με το Ισραήλ σε στρατηγικές, χωρίς αυτό να αποβαίνει σε βάρος των διαχρονικά στενών μας σχέσεων με τις υπόλοιπες χώρες της περιοχής, όπως επιβεβαιώθηκε και κατά τις συναντήσεις μου με τους Προέδρους του Λιβάνου και της Παλαιστινιακής Αρχής.

Ολοκληρώνοντας, θα ήθελα να διαβεβαιώσω πως τακτική θα είναι η ενημέρωση για τα όσα αφορούν την διαχείριση του εθνικού θέματος, έτσι ώστε ο λαός να γνωρίζει τις δυνατότητες και προοπτικές ενός υπ’ εξελίξει διαλόγου».