Ραδιενεργά

Ακούω στο ΥΠΕΝ ότι η 4μηνη παράταση που δόθηκε για την ολοκλήρωση του διαγωνισμού για τις χερσαίες περιοχές της Δυτικής Ελλάδας, πέραν από το ότι λαμβάνει υπόψιν της την τελείως αρνητική συγκυρία για τις έρευνες υδρογονανθράκων με το πετρέλαιο κάτω από τα 30 δολάρια, δίνει και ένα νέο χρονικό περιθώριο για να προχωρήσει και να κλείσει η συνεργασία στο block Άρτας/Πρέβεζας ανάμεσα στις δύο ενδιαφερόμενες εταιρείες, τα ΕΛΠΕ και την Energean. Μαθαίνω, μάλιστα, ότι εν ευθέτω χρόνω ο Υπουργός θα κάνει νέα κίνηση - ως τώρα δεν έχει γίνει κάποια, πέραν της αρχικής - προς τις δύο εταιρείες. Έχει λογική το σκηνικό. Να μην σας πώ ότι εμένα με παραξενεύει το γεγονός ότι δεν τα έχουν βρεί ακόμα οι δύο πλευρές, όταν έχει δώσει ο Υπουργός τέτοια «οδηγία» σε δύο εταιρείες, η μία, μάλιστα, ουσιαστικά κρατική, και οι προσφορές τους είναι ισοδύναμες…

Με ρυθμό χελώνας προχωρά η αποδέσμευση ηλεκτρικού χώρου στην Κρήτη, επισημαίνουν παράγοντες της αγοράς που περιμένουν εδώ και μισό χρόνο τις σχετικές πρωτοβουλίες του ΔΕΔΔΗΕ. Θυμίζουν μάλιστα πως ο ΔΕΔΔΗΕ ανακοίνωσε στις 5 Ιουνίου 2015 πως “θα αποστείλει στους αιτηθέντες για φωτοβολταϊκά συστήματα του Ειδικού Προγράμματος στεγών επιστολές, με τις οποίες θα παρέχεται χρονικό περιθώριο ενός (1) μηνός για τυχόν επανεπιβεβαίωση του σχετικού ενδιαφέροντος, άλλως τα αντίστοιχα αιτήματα θα τεθούν στο αρχείο”. Βρισκόμαστε στο Γενάρη του 2016 και ακόμη δεν έχει γίνει τίποτα με την απελευθέρωση ηλεκτρικού χώρου. Αυτό έχει ως συνέπεια να μη μπορούν να γίνουν αιτήσεις για αυτοπαραγωγή (net metering) στην Κρήτη, ειδικά από ξενοδόχους που, από ότι φαίνεται, έχουν δείξει ιδιαίτερο ενδιαφέρον για το θέμα.

Έμαθα ότι συναντήθηκε με τον ΣΠΕΦ σήμερα η διοίκηση του ΑΔΜΗΕ για το θέμα της διακοψιμότητας (θυμάστε ότι ο ΣΠΕΦ είχε στείλει σχετική επιστολή). Από ότι κατάλαβα, δεν βγήκε κάτι σημαντικό από τη συνάντηση, πέραν του ότι ο ΑΔΜΗΕ αναγνωρίζει ότι δεν είναι υποχρεωμένος να εξαντλήσει το όριο που θέτει η υπουργική απόφαση όσον αφορά το φορτίο που θα βγάλει σε δημοπρασία. Όχι βέβαια ότι δεσμεύθηκε πως δεν θα εξαντλήσει το όριο, αλλά συνάρτησε τις κινήσεις του από την ολοκλήρωση των σχετικών μελετών του συστήματος. Αυτά προς το παρόν και βλέπουμε… Τι βλέπουμε; Προσφυγές, καταγγελίες και λοιπές νομικές κινήσεις επί ελληνικού και ευρωπαϊκού εδάφους εκ μέρους των επενδυτών φωτοβολταϊκών...

Είναι σε ελεύθερη πτώση η τιμή του πετρελαίου, έχοντας χάσει σχεδόν 75% από τον Απρίλιο του '14 αλλά και 50% σε σχέση με πέρσι τον Φεβρουάριο, όταν υποβάλλονταν οι προσφορές στο πλαίσιο του διαγωνισμού για τις χερσαίες περιοχές της Δυτικής Ελλάδας. Το γράφουμε αυτό γιατί είναι δεδομένο πως οι συνθήκες είναι τελείως διαφορετικές και, αντίθετα με ό,τι συνέβαινε λ.χ. προ τριετίας, όταν έτρεχε ο διαγωνισμός του open door, με τον "μαύρο χρυσό" σταθερά πάνω από το 100άρικο, το ελληνικό Δημόσιο ίσως δεν πρέπει αυτήν την φορά να βιαστεί, σταθμίζοντας και τις συνεχείς εγκαταλείψεις ερευνητικών περιοχών διεθνώς. Ανεξάρτητα από τις συζητήσεις ΕΛΠΕ και Energean σε Άρτα/Πρέβεζα, είναι βέβαιο ότι για τις δύο εταιρείες (που διεκδικούν και από μία ακόμη περιοχή ξεχωριστά) το περιβάλλον για έναρξη της ερευνητικής δραστηριότητας είναι τελείως αρνητικό αυτήν την περίοδο και, βεβαίως, ή εξέλιξη λογίζεται ως προσθήκη και άλλου ρίσκου. Μην ξεχνάμε ότι όταν υποβλήθηκαν οι προσφορές για τα χερσαία μπλοκς, το πετρέλαιο ήταν μεταξύ 60 και 65 δολαρίων ανά βαρέλι.  

Η μία διάσταση είναι αυτή και στο ΥΠΕΝ, προφανώς, ζυγίζουν τα πράγματα. Η άλλη έχει να κάνει με τις δραστηριότητες που βρίσκονται σε εξέλιξη. Η παραγωγή στον Πρίνο, οι έρευνες σε Κατάκολο, Πατραϊκό (τρέχουν τώρα τα σεισμικά των ΕΛΠΕ) και Ιωάννινα είναι σε εξέλιξη μέσα σε ένα τελείως αρνητικό περιβάλλον. Αν η κρατική μηχανή έχει γενικά ως μέριμνα να μην προσθέτει αντικίνητρα στο επιχειρείν, αυτήν την περίοδο πρέπει να την έχει ...εις διπλούν! Μαθαίνω λ.χ. ότι η Energean όλο και βρίσκει απέναντί της τις παθογένειες του Δημοσίου σε σχέση με το γεωτρύπανο, τα σκάφη της αλλά και με τις διαδικασίες της συγχώνευσης της θυγατρικής στην Καβάλα. Μαθαίνω επίσης ότι για τις περιοχές του open door ακόμη εκκρεμεί η παράδοση αρκετών παλαιών δεδομένων από το ελληνικό Δημόσιος στις εταιρείες. 

Άντε, να σας γράψω ένα ακόμα παραλειπόμενο από τη χθεσινή συνάντηση Κιτσάκου με τους δημοσιογράφους, η οποία, όπως καταλάβατε, έβγαλε πολλές ειδήσεις: Ο νέος Διευθύνων διαπραγματεύτηκε την ολοκλήρωση της συμφωνίας προμήθειας με την Αλγερινή Sonatrach που κατέληξε σε σημαντική μείωση της τιμής και των προϋποθέσεων. Εκτιμά λοιπόν ότι η έλευση στη «γειτονιά» μας της αμερικανικής Cheniere, που είχε ήδη προσεγγίσει τη ΔΕΠΑ, προσφέροντας αμερικανικό αέριο στην περιοχή των 6,5 – 6,7 δολαρίων / mmbtu, βοήθησε να υπάρχει θετικό αποτέλεσμα στη διαπραγμάτευση με τους Αλγερινούς. Ο ανταγωνισμός με λίγα λόγια, σε κάθε περίπτωση, βοηθάει…

Η νέα διοίκηση της ΔΕΠΑ έχει την άποψη ότι υπάρχουν οι δυνατότητες και οι αρχικές προϋποθέσεις ώστε η εταιρεία, εφόσον οι συνθήκες της χρηματιστηριακής αγοράς το επιτρέψουν, να εισαχθεί στο χρηματιστήριο. Πρόκειται για προσωπική άποψη, όπως διευκρίνισε χθες ο κ. Κιτσάκος, η οποία συνοδεύεται από μια σειρά όρους: καταρχάς να βελτιωθεί το κλίμα στο χρηματιστήριο και να υπάρχει ενδιαφέρον από επενδυτές, ενώ και από πλευράς ΔΕΠΑ θα πρέπει το IPO να συνοδεύεται από συγκεκριμένο επενδυτικό πλάνο για την αξιοποίηση των κεφαλαίων που θα αντληθούν σε μεγάλα project, αυτόνομα ή σε κοινοπρακτικά σχήματα με άλλους παίκτες.

Μιλάμε συνεχώς για μεγάλα και μικρά έργα διασύνδεσης αερίου στα Βαλκάνια και τη Νοτιοανατολική Ευρώπη, αλλά δεν είναι δυνατόν βεβαίως να υλοποιηθούν όλα, γιατί δεν υπάρχουν αντίστοιχες καταναλώσεις. Αυτό έλεγε χθες ο Θόδωρος Κιτσάκος της ΔΕΠΑ επικαλούμενος και μελέτες που δείχνουν ότι το 2020 η ζήτηση στις χώρες της περιοχής θα ανέρχεται σε 29 δισ. κ.μ. το χρόνο, από τα οποία τα 13,5 δισ. κ.μ. αφορούν μόνο τη Ρουμανία. Με λίγα λόγια, όπως είπε, για το φυσικό αέριο η περιοχή είναι «φτωχογειτονιά».  Αντίθετα η ΔΕΠΑ βλέπει προοπτικές προς την Ιταλία, τόσο ως αγορά, όσο και ως δυνητικό εταίρο για μεγάλα σχέδια…

Επειδή έγραψα πρόσφατα – με αφορμή την κατάργηση του «πλαφόν» για τις αποδοχές των διοικήσεων ΔΕΚΟ, εταιρειών του δημοσίου κ.λπ. – για αφισοκολλητές μάνατζερ που έχουν ενσκήψει επ΄εσχάτοις, πρέπει να σας πω ότι τον Θόδωρο Κιτσάκο της ΔΕΠΑ, τον είδα να μιλάει για τον κοινωνικοκεντρικό και υπέρ του εθνικού συμφέροντος ρόλο μιας δημόσιας εταιρείας, αλλά ταυτόχρονα να έχει καλή αίσθηση του ότι διοικεί μια εταιρεία που λειτουργεί μέσα σε ένα ευρωπαϊκό πλαίσιο, μέσα σε μια απελευθερονόμενη αγορά και μέσα σε ένα ανταγωνιστικό περιβάλλον. Και κυρίως μου έδωσε την εντύπωση ότι αυτό δεν το θεωρεί ως αναπόφευκτη και δυσβάσταχτη υποχρέωση από την οποία δεν μπορεί να ξεφύγει, αλλά ως «πεδίο δόξης» και ανάπτυξης. Ίσως να οφείλεται στο γεγονός ότι, παρότι προέρχεται από τα ενδότερα του ΣΥΡΙΖΑ, έχει δουλέψει επί πολύ στον ιδιωτικό τομέα. Ίσως να είναι απλώς θέμα προσωπικής στάσης και άποψης. Για τη ΔΕΠΑ πάντως είναι καλό…

Έχω την πεποίθηση ότι η στάση του ΣΕΒ στην υπόθεση του ασφαλιστικού (το γεγονός δηλαδή ότι συναίνεσε στην αύξηση των ασφαλιστικών εισφορών) δημιουργεί κάποια καινούργια δεδομένα και σε ότι αφορά τα ζητήματα ενεργειακού κόστους των βιομηχανιών. Θα σας πώ περισσότερα προσεχώς, αλλά προς το παρόν να σας ενημερώσω ότι στη χθεσινή συνεδρίαση του Διοικητικού Συμβουλίου του Συνδέσμου η ατζέντα είχε ένα μεγάλο κεφάλαιο περί τα ενεργειακά. Και ποιος ήταν, παρακαλώ, ο υψηλός καλεσμένος στη συνεδρίαση; Θα σας αφήσω για λίγο στην αγωνία γιατί δεσμεύομαι…

Και μιας και μιλάμε για ημετέρους με αφορμή τον Αργυρίου και τη στελέχωση της ΔΕΠΕΝΕ, νομίζω ότι περισσότερη ουσία έχει μια άλλη είδηση που, επειδή προφανώς «έσκασε» μέσα στις γιορτές, δεν έχει πάρει τη δημοσιότητα που της αναλογεί. Μιλάω για την απόφαση εξαίρεσης από το καθεστώς του «πλαφόν στις αμοιβές» που ισχύει από το 2010 για όλο τον ευρύτερο δημόσιο τομέα, των προέδρων, διοικητών, υποδιοικητών, μελών διοικητικών συμβουλίων ΔΕΚΟ και άλλων Ν.Π.Δ.Δ. και Ν.Π.Ι.Δ. εφόσον «η πλειοψηφία του Δ.Σ. έχει διοριστεί ή εκλεγεί από το Δημόσιο ή το ΤΑΙΠΕΔ» κι εφόσον « το Δημόσιο ή το ΤΑΙΠΕΔ έχουν την πλειοψηφία των μετοχών». Είναι γεγονός ότι για να προσελκύσεις στον ευρύτερο δημόσιο τομέα στελέχη «από την αγορά», όπως συνηθίζουμε να λέμε, δηλαδή που να μετράνε λόγω της επαγγελματικής τους αξιοσύνης και καθιέρωσης και όχι λόγω της κομματικής τους ένταξης, πρέπει να τα πληρώσεις. Και το πλαφόν στις αμοιβές ήταν ένα πρόβλημα. Αλλά εγώ δεν βλέπω να φέρνουνε στελέχη «από την αγορά». Εκτός από κάποιες εξαιρέσεις, αφισοκολλητές και κομματικά στελέχη βλέπω στις διοικήσεις. Άτομα που υπό άλλες συνθήκες ούτε στο όνειρό τους δεν θα βλέπανε αυτές τις θέσεις. Δεν θέλω να αρχίσω να λέω ονόματα, αλλά για κάποιους που έχω υπόψη μου, τα λεφτά που όριζε το πλαφόν ήταν ήδη πολλά. Σκανδαλωδώς πολλά…

Να δεχθώ ότι η κριτική που άσκησε η αντιπολίτευση για τη σκοπιμότητα ίδρυσης της ΔΕΠΕΝΕ έχει βάση. Αλλά έρχεται ο υπουργός - που όσο να πείς κάτι ξέρει παραπάνω – και σου λέει ότι η εταιρεία είναι χρήσιμη όταν υπάρχουν πυρετώδεις ενεργειακές εξελίξεις στην ευρύτερη περιοχή.  Δεν είναι λίγο… σόλοικο να ξεκινάει ολόκληρη επίθεση στη λογική ότι πάνε να φτιάξουν μια νέα ΔΕΚΟ για να βολέψουν ημετέρους; Χρειάζεται να φτιάξουν νέα εταιρεία για να βολέψουν τρείς ημετέρους ρε παιδιά; Για τον Διευθύνοντα Σύμβουλο, σύζυγο της βουλευτού Χαράς Καφαντάρη δεν θέλω να αναφερθώ. Πάντα έχουν τη σημασία τους αυτά τα πράγματα, αλλά είναι επίσης σόλοικο το... οργίλο ενδιαφέρον και η ιερή αγανάκτηση μερικών MME. Κατά τα λοιπά, σημασία έχει αν θα κάνει δουλειά η ΔΕΠΕΝΕ και αν πράγματι θα έχει κάτι να επιδείξει, ας πούμε σε ένα χρόνο από σήμερα... Από εκεί θα κριθούν οι επιλογές του Πάνου Σκουρλέτη...

Όπως είχα προβλέψει, η διακοψιμότητα θα γίνει το επίκεντρο έντονης αντιπαράθεσης. Σε απάντηση του σχολίου της ενεργοβόρου βιομηχανίας, ο ΣΠΕΦ επανέρχεται μέσω του energypress και μου γράφει: «Καμία παραπληροφόρηση και καμία ανακρίβεια από πλευράς ΣΠΕΦ.  Το μόνο που υπάρχει είναι τεχνική ανάλυση με ωριαία πραγματικά δεδομένα και μάλιστα στο σύνολο των τριών τελευταίων ετών, δηλαδή σύνολο 26.820 ωρών λειτουργίας του διασυνδεδεμένου συστήματος.  Όποιος μπορεί και θέλει να τα διαβάσει, θα δει την περίσσεια ισχύος που υπάρχει στο σύστημα και θα καταλάβει γιατί δεν υπήρξε καμία ανάγκη για περικοπές φορτίου τα χρόνια αυτά ούτε για μία ώρα.  Το ίδιο θα συμβεί και το 2016.  Από εκεί και πέρα η έγκριση της ΕΕ δεν προδικάζει τίποτα για το πόσο θα χρησιμοποιηθεί ο μηχανισμός αυτός.  Η χρήση του μηχανισμού της διακοψιμότητας μέχρι τα όρια που έθεσε η ΥΑ, άπτεται της τεχνοκρατικής αξιολόγησης των αναγκών σε φορτίο του συστήματος και θα αποφασισθεί αποκλειστικά από τον Ανεξάρτητο Διαχειριστή όπως αναφέρεται στην Υπουργική Απόφαση και όχι από λογής "νουθεσίες".  Εκτιμούμε πως όπως τα προηγούμενα χρόνια ο Διαχειριστής δεν προέβαινε σε άσκοπες περικοπές φορτίου αφού δεν υπήρχε λόγος λόγω υπερεπάρκειας ηλεκτροπαραγωγικής ισχύος, το ίδιο θα πράξει και τώρα αφού δεν έχει επίσης κανέναν λόγο να δημοπρατήσει όλες τις ποσότητες Υπηρεσιών Διακοπτόμενου Φορτίου που του δίνει την δυνατότητα η Υπουργική.  Για να καταλήξουμε: το μέτρο της διακοψιμότητας εγκρίθηκε ως εργαλείο ευστάθειας του συστήματος και θα χρησιμοποιηθεί -όσο χρησιμοποιηθεί- σύμφωνα με τις τεχνικές αποκλειστικά απαιτήσεις του συστήματος και μόνο όπως ορίζει η Υπουργική.  Φαίνεται πως κάποιοι ακόμα συγχέουν το μέτρο με εργαλείο επιδότησης των επιχειρήσεων τους.  Τους καλούμε να μην το πολυλένε, διότι βοηθούν την καταγγελία του μέτρου...»

Όπως καταλαβαίνετε, από τη στιγμή που ο ΣΠΕΦ με την επιστολή του προς τον ΑΔΜΗΕ εγείρει ζητήματα σχετικά με το εύρος εφαρμογής της διακοψιμότητας, ενός μέτρου που η βιομηχανία το περιμένει πως και πως, η αντίδραση της ενεργοβόρου βιομηχανίας είναι αναμενόμενη. Κάτι μου λέει ότι είμαστε στα προεόρτια μεγάλου καβγά, καθώς μιλάμε για συμφέροντα ένθεν και ένθεν και ο καθένας υπερασπίζεται το δικό του. Μου γράφει, για παράδειγμα, ο… συνήθης εκπρόσωπος της βιομηχανίας: «Οι απόψεις αυτές του ΣΠΕΦ δεν είναι καινούργιες. Τις έχει εκφράσει επανειλημμένα και πριν από την έκδοση της Υπουργικής Απόφασης που βασίζεται απόλυτα στην εγκριτική απόφαση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Με παραπληροφόρηση και ανακρίβειες δεν προωθείται η απαραίτητη για την ανάπτυξη συναίνεση μεταξύ των παραγωγικών θεσμικών φορέων».

Δεν ξέρω τι νομική υποστήριξη έχει ο Λαυρέντης Λαυρεντιάδης, αλλά αν καταφέρει να αφήσει «κουφάρι» τη Βιομηχανία Φωσφορικών Λιπασμάτων (ELFE) και να φεσώσει Δημόσιο, Τράπεζες και ΔΕΠΑ με καμιά 300ριά εκατ. ευρώ και ταυτόχρονα να συνεχίσει να λειτουργεί το εργοστάσιο από νέα εταιρεία, αγνώστου… προελεύσεως, με νοικιασμένους τους εργαζόμενους από την ELFE και με νοικιασμένο τον εξοπλισμό και τα δικαιώματα εκμετάλλευσης, τότε κάτι δεν πάει καθόλου καλά εκεί στην Καβάλα… Μαθαίνω ότι το σχετικό δημοσίευμά μας (βλέπε εδώ) έκανε αίσθηση και ξύπνησαν διάφοροι, αλλά περιμένω να δω τη συνέχεια. Και ας μην χρησιμοποιεί ο αξιότιμος κύριος Λαυρεντιάδης την ανάγκη των εργαζομένων για δουλειά προκειμένου να κάνει τα «ακροβατικά» του κόλπα. Είναι προφανές ότι τους εργαζόμενους τους θεωρεί αναλώσιμους και είναι βέβαιον ότι στο τέλος οι άνθρωποι θα βρεθούν «νοικιασμένοι», στο έλεος του θεού, χωρίς κανένα από τα δικαιώματα που έχουν μετά την πολυετή απασχόλησή τους στη ΒΦΛ. Αλλά μου φαίνεται πολύ χοντρό το κόλπο για να το φέρει με επιτυχία σε πέρας ο Λαυρέντης μπροστά στα μάτια όλου του κόσμου… Θα το δούμε…

Ένα πρωτότυπο… γκάλοπ διεξήχθη στη διάρκεια της πρόσφατης συνάντησης που είχε η διοίκηση της Energean Oil &Gas με τους ενεργειακούς συντάκτες. Η ιδέα ανήκε στον πρόεδρο και δ/ντα σύμβουλο της εταιρείας Μαθιό Ρήγα και αφορούσε την εκτίμηση που έχουν οι συνάδελφοι που, χρόνια τώρα, καλύπτουν τον ενεργειακό χώρο, για την πορεία της τιμής του πετρελαίου, η οποία έχει υποχωρήσει κατά 70% στη διάρκεια των τελευταίων 20 μηνών. Ζήτησα τα στοιχεία από το συνάδελφο Σωτήρη Χιωτάκη και σύμφωνα με αυτά, η τιμή σε έναν χρόνο θα βρίσκεται στα 45,7 δολάρια το βαρέλι –δηλαδή 25% υψηλότερα σε σχέση με τώρα – όπως δείχνει ο μέσος όρος των εκτιμήσεων των είκοσι ενεργειακών ρεπόρτερς που συμμετείχαν. Όσο για το εύρος των απαντήσεων, αυτό ήταν αρκετά μεγάλο, καθώς οι εκτιμήσεις κυμάνθηκαν μεταξύ 20 και 70 δολαρίων ανά βαρέλι. Ραντεβού σε έναν χρόνο για να δούμε αν –και ποιοι εξ ημών – έπεσαν μέσα…

Επειδή υπήρξε μια παρανόηση και επειδή ακόμα και αυτοί που διαβάζουν την Υπουργική Απόφαση δεν το έχουν καθαρό, να το ξεκαθαρίσουμε: Όπως είχε γράψει το energypress στις 14 Δεκεμβρίου (βλέπε εδώ) αυτό που θα πληρώσουν οι σταθμοί ΑΠΕ για τη διακοψιμότητα είναι για τα αιολικά 1,8% επί του τζίρου τους και για τα φωτοβολταϊκά 3,6% επί του τζίρου. Για τις άλλες τεχνολογίες ισχύει το διπλάσιο από το συντελεστή(0,4% τα μικρά υδροηλεκτρικά, 0,3% οι σταθμοί γεωθερμίας και οι σταθμοί βιομάζας – βιοαερίου) . Τα φωτοβολταϊκά στέγης δεν πληρώνουν τίποτα, ενώ αν μαζευτούν χρήματα παραπάνω από τα απαιτούμενα, τότε επιστρέφονται αναλογικά.

Πληροφορήθηκα κάποια στοιχεία σχετικά με υπόθεση υποτιθέμενης «αποκοπής» ρεύματος από τη ΔΕΗ σε αναξιοπαθούντα πολίτη (αποδείχτηκε ότι ήταν εντελώς ανακριβές το περιστατικό) και έκανα την εξής σκέψη: Όχι ότι δεν υπάρχουν τέτοια πράγματα, αλλά σε ένα περιβάλλον γενικής δυσφορίας και με τον κόσμο «στα κάγκελα», δεν υπάρχει ευκολότερο πράγμα από το να φτιάξεις κλίμα εναντίον «του αδιάφορου κράτους», «της ανάλγητης ΔΕΗ» κ.λπ. Και μέσα σε αυτό το κλίμα να κρυφτούν και επιδιώξεις πιο… πονηρές, όπως για παράδειγμα ψιλοεκβιασμοί κάποιων που χρωστάνε οι ίδιοι και έχουν κάποιο μέσο δημοσιοποίησης στα χέρια τους… 

Όπως αφήνουν να εννοηθεί πηγές των ΕΛΠΕ, δεν θα καθυστερήσουν σημαντικά, ίσως και καθόλου, οι σεισμικές έρευνες στο Δυτικό Πατραϊκό Κόλπο, καθώς βρέθηκε λύση με το σκάφος της Dolphin και σύντομα ξεκινάνε. Το πρόβλημα ως γνωστόν προέκυψε με την χρεοκοπία της νορβηγικής εταιρείας Dolphin, σε βρετανική θυγατρική της οποίας ανήκει το σκάφος που θα κάνει τις σεισμικές έρευνες για λογαριασμό της κοινοπραξίας ΕΛΠΕ και Edison. Δεν αποκλείεται σήμερα να έχουμε ανακοινώσεις.

Έχουν επισημάνει κατ΄επανάληψη τα στελέχη της διοίκησης των ΕΛΠΕ ότι η είσοδος του ομίλου στην έρευνα υδρογονανθράκων γίνεται με προσοχή και χωρίς να τεθούν σε ρίσκο οι κατ' εξοχήν δραστηριότητες της διύλισης και της εμπορίας που, ειδικά αυτήν την περίοδο, έχουν και πολύ καλά περιθώρια κέρδους. Αλλά όπως βλέπουμε η Petroceltic, η ιρλανδική εταιρεία που συνεργάζεται με τα ΕΛΠΕ στις έρευνες υδρογονανθράκων στον Πατραϊκό, αποχωρεί οριστικά από την κοινοπραξία, με το ποσοστό της (33%) να οδεύει προς την υπό δημόσιο έλεγχο ελληνική εταιρεία. Ο λόγος της αποχώρησης είναι προφανής και δεν είναι άλλος από την κατάρρευση των τιμών πετρελαίου. Όπως προφανές είναι ότι τελικά, εκών άκων ο Όμιλος των Ελληνικών Πετρελαίων, υποχρεώνεται να μεγαλώσει, σε μια τέτοια περίοδο, το ρίσκο που αναλαμβάνει. Νομίζω πάντως ότι το όλο σκηνικό στους υδρογονάνθρακες, διεθνώς, παίζει σημαντικό ρόλο για τη διαμόρφωση της λογικής να υπάρξει συνεργασία με την Energean στην περιοχή Άρτα - Πρέβεζα.