Ραδιενεργά

«Καθόλου επαρκή» χαρακτηρίζουν κάποιοι τουλάχιστον εκ των ενεργοβόρων βιομηχανιών, τα όσα είπε ο Κώστας Σκρέκας για τα διμερή συμβόλαια, στο Γενικό Συμβούλιο του ΣΕΒ που πραγματοποιήθηκε παρουσία του την Τετάρτη.Αναφέρονται στην «υπόσχεση» ότι το Υπουργείο μελετά την εξαίρεση από την χρηματιστηριακή αγορά των διμερών συμβάσεων με φυσική παράδοση, μεταξύ ενεργοβόρων καταναλωτών και παραγωγών ΑΠΕ, σε ποσοστό, σύμφωνα με τις πληροφορίες, στο 30% της κατανάλωσης. Όπως εξηγούν συνομιλητές του energypress, για να γίνει κάτι τέτοιο απαιτούνται τροποποιήσεις κωδίκων και κανονισμών που θα πάρουν πολύ χρόνο και σε κάθε περίπτωση δεν μπορούν να υλοποιηθούν την εφετινή χρονιά. «Του χρόνου βλέπουμε», λένε χαρακτηριστικά, επισημαίνοντας ότι μέχρι τότε οι βιομηχανίες πρέπει να καταφέρουν να επιβιώσουν.

Επιπλέον, όπως μας εξηγούν, όταν λέμε ποσοστό 30% με φυσική παράδοση, σημαίνει ότι στην πράξη θα είναι πολύ λιγότερο, μπορεί και το μισό, αφού για να επιτευχθεί αυτό το 30% πρέπει να επιτευχθεί απόλυτος ταυτοχρονισμός ανάμεσα στην παραγωγή ενός φωτοβολταϊκού, για παράδειγμα, με την κατανάλωση ενός εργοστασίου. Πράγμα αδύνατον...

Ανάλυση της μετοχής της Motor Oil διένειμε στους πελάτες της η Wood, η οποία ειρήσθω εν παρόδω οργανώνει κι αυτή στο Λονδίνο επενδυτικό roadshow για ελληνικές εισηγμένες στην αρχή του Δεκεμβρίου. Στην ανάλυσή της επικεντρώνει στη νέα στρατηγική του Ομίλου με ορίζοντα το 2030, όπου πρωταγωνιστεί, όπως έχετε διαβάσει, η σαφής στροφή στις ΑΠΕ. Aλλά το ενδιαφέρον είναι ότι προβλέπει νέες εξαγορές ΑΠΕ από τη Motor Oil μέσα στον επόμενο μήνα. Να σας πληροφορήσω λοιπόν ότι, σύμφωνα με τις ακριτομυθίες της αγοράς, τα νέα δεν τα έβγαλαν από την… κοιλιά τους οι αναλυτές της Wood. Δεν μιλάμε βέβαια για deal ανάλογο εκείνου με την ΕΛΛΑΚΤΩΡ, αλλά δεν παύει να είναι deal...

Μια ενδιαφέρουσα αναφορά, εκτός κειμένου, έκανε ο Ευάγγελος Μυτιληναίος μιλώντας την Τετάρτη στην εκδήλωση στα Άσπρα Σπίτια για την παρουσίαση της πλατφόρμας SmartCities. Αναφερόμενος στο γεγονός ότι η Mytilineos μετασχηματίζεται σε Energy Utility της νέας εποχής και απαριθμώντας τις σχετικές δραστηριότητες, έφτασε στην επένδυση CCGT της εταιρείας στη Βόρεια Μακεδονία, όπου, όπως είπε, μετά τα όσα έχουν προηγηθεί στις σχέσεις των δύο χωρών, μια ελληνική εταιρεία, με δικές της εργοστασιακές εγκαταστάσεις, θα δίνει ρεύμα και θέρμανση στους κατοίκους των Σκοπίων. «Το θεωρώ πολύ σημαντικό που δείχνει ίσως και πως πρέπει να κινούμαστε στις σχέσεις μας με τις γειτονικές χώρες. Μακάρι και με την Τουρκία…» πρόσθεσε ο κ. Μυτιληναίος.

Όχι μόνον η εταιρεία Energean που ενδιαφέρεται άμεσα, αλλά και οι υπόλοιποι εμπλεκόμενοι στον κλάδο των ερευνών υδρογονανθράκων, πάγωσαν όταν άκουσαν τα όσα είπε ο πρωθυπουργός στην Πάτρα, σχετικά με την αξιοποίηση του διαπιστωμένου κοιτάσματος πετρελαίου στο Κατάκολο. Ούτε λίγο ούτε πολύ ο Κυριάκος Μητσοτάκης είπε ότι οι μόνες έρευνες που θα προχωρήσουν στη χώρα είναι εκείνες σε πολύ βαθιά νερά και μόνον για αέριο, όχι για πετρέλαιο. Και δικαιολογημένα αναρωτιούνται όσοι γνωρίζουν τα περί υδρονανθράκων: Αν δηλαδή η Exxonmobil «τρυπώντας» στην Κρήτη βρεί εκμεταλεύσιμο κοίτασμα πετρελαίου, θα της επιβάλλουμε να το αφήσει ανέγγιχτο; Και τι μήνυμα στέλνει ο πρωθυπουργος στους επενδυτές των οποίων την έλευση στην ελληνική ΑΟΖ χαιρέτησε πανηγυρικά;

Γνώστες της αγοράς επισημαίνουν ότι η δήλωση αυτή δημιουργεί παρενέργειες για όλες τις υφιστάμενες παραχωρήσεις, θέτοντας εν αμφιβόλω τις πανάκριβες επενδύσεις που έχουν ήδη προηγηθεί. Επί της ουσίας, υποστηρίζουν, αυτοακυρώνονται οι εξαγγελίες του ίδιου του πρωθυπουργού, την περασμένη Άνοιξη, που αποφάσισε, λόγω της ενεργειακής κρίσης, να δώσει εκ νέου ώθηση στον τομέα των υδρογονανθράκων στη χώρα μας, σε μια προσπάθεια ενίσχυσης της ενεργειακής επάρκειας.

Κύκλοι της βιομηχανίας σχολίασαν στο Energypress την αντιστροφή μέρους της απομείωσης της επένδυσης της νέας λιγνιτικής μονάδας Πτολεμαΐδα 5, δυναμικότητας 600MWπου είχε θετική επίπτωση ύψους 145εκ ευρώ. "Η Πτολεμαίδα 5 εκτός του σημαντικά υψηλότερου βαθμού απόδοσης ως προς τις παλαιές μονάδες έχει σημαντικά χαμηλότερο περιβαλλοντικό αποτύπωμα, μόλις 1tn CO2/MWhως προς 1.5tn CO2/MWhτων υπόλοιπων λιγνιτικών μονάδων. Με απλά λόγια η ΔΕΗ αναπροσάρμοσε την αξία του παγίου της Πτολεμαΐδας 5 αποδεχόμενη ότι η μονάδα είναι ανταγωνιστική και μπορεί να σταθεί στην αγορά όχι μόνο για τα επόμενα 2 έτη αλλά και έως το 2030. Προφανώς όλα τα σχέδια για μετατροπή της σε μονάδα με φ.α εγκαταλείπονται.

Η κυβέρνηση έχει ζητήσει από τη ΔΕΗ να διπλασιάσει τη λιγνιτική της παραγωγή φθάνοντας τις 10TWH, συμβάλλοντας έτσι στη δέσμευση της χώρας για μείωση της κατανάλωσης σε φ.α. Κάτι το οποίο δεν βλέπουμε να συμβαίνει, καθώς η επαναλειτουργία των ορυχείων απαιτεί και χρήμα και χρόνο. Ζήτησε μάλιστα από την κυβέρνηση να επιδοτηθεί για να εκκινήσει τις αποκαλύψεις στα εγκαταλελειμμένα ορυχεία, καθώς επίσης να υπάρξει ρύθμιση που να εξασφαλίζει την ένταξη των λιγνιτικών της μονάδων στη χονδρεμπορική αγορά. Το τελευταίο βέβαια, εύκολα επιτυγχάνεται εφόσον η ΔΕΗ υπογράψει διμερή συμβόλαια με τις μεγάλες βιομηχανίες. Εξάλλου το γεγονός ότι η ΔΕΗ έχει την αποκλειστική διαχείριση των εγχώριων πόρων του λιγνιτη και των νερών δημιουργεί την υποχρέωση της ΔΕΗ να στηρίξει την παραγωγική βάση της χώρας".

Το τρίτο τρίμηνο του οποίου τα αποτελέσματα παρουσίασε χθες η ΔΕΗ ήταν πράγματι το πιο δύσκολο μέχρι σήμερα από την έναρξη της ενεργειακής κρίσης, σε ότι αφορά τη μεταβλητότητα και την αβεβαιότητα, και είναι βεβαίως αξιοσημείωτο αυτό που επισήμανε ο Γ. Στάσσης, ότι δηλαδή διατήρησε η εταιρεία τη λειτουργική κερδοφορία της εντός στόχων, αυξάνοντας ταυτόχρονα τις επενδύσεις σε έργα ΑΠΕ και εκσυγχρονισμό του Δικτύου Διανομής.

Να σας πω πάντως και αυτό που προέκυψε από την ενημέρωση που έκανε ο επικεφαλής του Ομίλου στην τηλεδιάσκεψη με τους αναλυτές: Η ΔΕΗ το 2023 θα έχει κερδοφορία και θα δώσει μέρισμα για τη χρήση αυτή, με μεγαλύτερο ωφελημένο, βεβαίως, το ελληνικό δημόσιο που είναι και ο μεγαλύτερος μέτοχος!

Ο ΣτέλιοςΨωμάς,Σύμβουλος του Συνδέσμου Εταιριών Φωτοβολταϊκών γράφει τα εξής για τις ενεργειακές κοινότητες:

Στα μάτια πολλών, οι Ενεργειακές Κοινότητες (Ε.Κοιν.) αποτελούν “αποπαίδι” του ενεργειακού γίγνεσθαι και δεν τυγχάνουν της δέουσας προσοχής από τις αρμόδιες αρχές. Το βασικό επιχείρημα είναι πως οι τελευταίες νοιάζονται μόνο για τους “μεγάλους παίκτες”. Είναι όμως έτσι; Ας δούμε τι λένε τα τελευταία στοιχεία του ΔΕΔΔΗΕ (Νοέμβριος 2022).

Μας γράφει ο πρόεδρος της ΕΒΙΚΕΝ Αντώνης Κοντολέων:

«Με έκπληξη είδαμε τα στοιχεία που ανακοίνωσε η ΡΑΕ όπου συγκρίνει τις πραγματικές τιμές της χονδρεμπορικής αγοράς με τις θεωρητικές - εικονικές τιμές της αγοράς εάν τα έσοδα από τη φορολόγηση των εσόδων των παραγωγών μείωναν οριζόντια την τιμή για όλους.
Η πραγματικότητα όμως για τις βιομηχανίες της χώρας είναι διαφορετική. Εμείς πληρώνουμε τις πραγματικές τιμές και όχι τις εικονικές, γιατί απλά τα έσοδα από τη φορολόγηση δεν μοιράζονται εξίσου σε όλες τις MWH. Αυτά για να μη δημιουργούνται λάθος εντυπώσεις».

Με αφορμή την επικοινωνιακή φρενίτιδα για τις εξορύξεις υδρογονανθράκων, ο Στέλιος Ψωμάς “αποκαλύπτει”, στο μήνυμα που μας έστειλε, το σημαντικότερο ενεργειακό κοίτασμα της χώρας: «Η ηλιακή ακτινοβολία που φτάνει στη χώρα μας κάθε χρόνο ισοδυναμεί με 132 δισεκατομμύρια βαρέλια πετρελαίου. Με βάση την τρέχουσα τιμή πετρελαίου, η ισοδύναμη αξία αυτής της ηλιακής ενέργειας είναι 12 τρισεκατομμύρια ευρώ! Ναι, 12 τρις ευρώ κάθε χρόνο. Και το καλό είναι πως το κοίτασμα αυτό βρίσκεται παντού, δεν ρυπαίνει, δεν αμφισβητείται και δεν διεκδικείται από κανέναν και είναι στη διάθεση όλων, ισχυρών και αδύναμων οικονομικά».

Παράπονα εκφράζουν πηγές της βιομηχανίας για ένα ζήτημα που αν μη τι άλλο θα μπορούσε να έχει επιλυθεί ήδη. Ο λόγος για την πλατφόρμα του ΕΤΜΕΑΡ, η οποία καθυστερεί να ανοίξει για το έτος 2022. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα, η βιομηχανία να συνεχίζει να πληρώνει το αυξημένο τέλος, την στιγμή που αυτό θα μπορούσε να είναι μειωμένο. Εάν προσθέσουμε και το γεγονός ότι υπάρχουν καθυστερήσεις και σε άλλα μέτωπα όπως π.χ. στο θέμα της αντιστάθμισης αλλά και στο θέμα του πλαφόν για τα PPAs, τότε γίνεται αντιληπτό ότι στη βιομηχανία καλλιεργείται ... κλίμα. Όσον αφορά στο ΕΤΜΕΑΡ, πάντως, πρόκειται για καθαρά διαδικαστικό ζήτημα που εύκολα μπορεί να λυθεί.

Την 1^η Νοεμβρίου το energypress αποκάλυψε, πρώτο, ότι η ExxonMobil είχε «φέρει» τη Νορβηγική PGS και το σεισμογραφικό σκάφος Sanco Swift, ξεκινώντας τη διαδικασία σεισμικών ερευνών για τον εντοπισμό υδρογονανθράκων στα δύο θαλάσσια οικόπεδα που της έχουν παραχωρηθεί, δηλαδή στα «Δυτικά της Κρήτης» και «Νοτιοδυτικά της Κρήτης».

Η είδηση έχει την αξία της για τη χώρα και, βεβαίως, για όσους ασχολούνται με τα ενεργειακά. Από αυτό το σημείο όμως, έως το να θεωρείται ότι αλλάζει η μοίρα της Ελλάδας επειδή ξεκίνησε σεισμικά η ExxonMobil, όπως τείνει να παρουσιαστεί το θέμα τις τελευταίες ημέρες, η απόσταση είναι τεράστια.

Είναι σαφές ότι η έναρξη των ερευνών, η οποία επαναλαμβάνουμε έχει την αξία της, αξιοποιείται στο έπακρον επικοινωνιακά, σε μια προσπάθεια της κυβέρνησης να παραγάγει θετικές ειδήσεις. Από κοντά και τα ΜΜΕ που βλέπουν ότι το θέμα διαβάζεται και συνεχίζουν την αναπαραγωγή, φτάσαμε να μιλάμε για το πόσα χρόνια θα «βγάλουμε», ως χώρα, με τους υδρογονάνθρακες που δεν ξέρουμε καν αν υπάρχουν..

Την προηγούμενη άνοιξη, με την επιμονή της Ελληνικής Διαχειριστικής Εταιρείας Υδρογονανθράκων (ΕΔΕΥ) και με την αλλαγή της ευρωπαϊκής στάσης σε ότι αφορά τα «βρώμικα» καύσιμα, η κυβέρνηση εγκατέλειψε πράγματι την πολιτική «μην ασχολείστε με τους υδρογονάνθρακες» και δήλωσε ότι το ερευνητικό πρόγραμμα της χώρας είναι ενεργό.

Στην πραγματικότητα όμως, δεν έχουμε μπροστά μας κάποια μείζονα εξέλιξη, ούτε πολύ περισσότερο κάποια δραστική κυβερνητική πρωτοβουλία. Μείζον εξέλιξη, για παράδειγμα, και μείζον πρωτοβουλία, ήταν ότι ο Γιάννης Μανιάτης, ως υφυπουργός αρχικά και στη συνέχεια ως υπουργός, «ανάστησε» το ελληνικό πρόγραμμα υδρογονανθράκων μετά από μια 15ετία απόλυτης αδράνειας. Τότε ήταν που χαράχτηκε ο χάρτης της ελληνικής ΑΟΖ και, αφού πρώτα υλοποιήθηκαν από την PGS οι σεισμικές έρευνες, χαράχτηκαν και τα γνωστά 20 θαλάσσια οικόπεδα στο Ιόνιο, και νότια – νοτιοδυτικά της Κρήτης.

Αυτό που γίνεται σήμερα στην Κρήτη είναι αυτό που θα είχε γίνει νωρίτερα αν δεν μεσολαβούσε το «πάγωμα» των projects των διεθνών κολοσσών λόγω της κρίσης. Από το 2015 ως το 2020, οι παραγωγικές επενδύσεις των πετρελαϊκών υποχώρησαν δραματικά με αποκορύφωμα την πανδημία, όταν και έφτασαν στα χαμηλά των 350 δισ. δολαρίων ετησίως. Ας μην ξεχνάμε ότι η Γαλλική TotalEnergies εγκατέλειψε τα δικαιώματά της στην κοινοπραξία που διεξάγει τώρα έρευνες στην Κρήτη και πέρασαν αρκετοί μήνες έως ότου πάρει το μερίδιό της η ExxonMobil.

Πλέον, όμως, η παγίωση των υψηλών τιμών σε συνδυασμό με τα κέρδη-ρεκόρ των πετρελαϊκών ανανεώνουν την όρεξη των υπερεθνικών κολοσσών. Είναι χαρακτηριστικό ότι η ExxonMobil ανακοίνωσε ότι φέτος αυξήθηκαν οι παραγωγικές της επενδύσεις στα επίπεδα των 11,5 δισ. δολαρίων από 8 δισ. ένα χρόνο νωρίτερα.

Σε αυτό το πλαίσιο, καλό είναι να γνωρίζουμε τα βασικά: Όπως λένε οι ειδικοί, οι υπό διερεύνηση περιοχές Νοτιοδυτικά της Κρήτης, για διάφορους λόγους, θεωρούνται από τις «υποσχόμενες», αλλά και από τις λιγότερο «μελετημένες», με την έννοια ότι δεν έχει γίνει μέχρι σήμερα επαρκής προεργασία. Συνεπώς, ενδείξεις θα υπάρχουν μετά από 1,5 έως 2 χρόνια που θα έχουμε τις επεξεργασίες των σεισμικών ερευνών. Από τις ενδείξεις εκείνες θα εξαρτηθεί εάν η κοινοπραξία της ExxonMobil και της Helleniq Energy (πρώην ΕΛΠΕ), θα πάρει το ρίσκο για να προχωρήσει στις κοστοβόρες διερευνητικές γεωτρήσεις, (όχι νωρίτερα από το 2025), οι οποίες θα κρατήσουν τουλάχιστον άλλα δύο χρόνια. Οι γεωτρήσεις αυτές είναι οι μόνες που μπορούν να δείξουν αν υπάρχουν κοιτάσματα και αν είναι αξιοποιήσιμα. Εάν τα ευρήματα είναι θετικά, τότε ανοίγει ο δρόμος για τις τεράστιες και δύσκολες επενδύσεις που απαιτούνται για να έχουμε παραγωγή.

Μέχρι τότε, ας κρατήσουμε τις κελεμπίες στην ντουλάπα…

Για τα σοβαρά προβλήματα στη διαδικασία υποδοχής αιτήσεων στα 400άρια φωτοβολταϊκά της κορεσμένης Πελοποννήσου σας έχουμε γράψει, καθώς δεχτήκαμε καταιγισμό καταγγελιών. Μαθαίνω όμως ότι και στην Κρήτη, όπου έγινε η διαδικασία λίγες μέρες μετά, κάποιοι υποψήφιοι επενδυτές ετοιμάζονται για νομικές κινήσεις εναντίον του ΔΕΔΔΗΕ υποστηρίζοντας ότι το σύνολο της διαθέσιμης χωρητικότητας (για κύριους και επιλαχόντες) καλύφθηκε μέσα σε ελάχιστα λεπτά, γεγονός που αποδεικνύει ότι «δούλεψαν ρομποτάκια», δηλαδή ειδικά λογισμικά για την αυτόματη εισαγωγή των στοιχείων, ενώ κάτι τέτοιο απαγορεύεται.

Πάντως φαίνεται ότι σε τέτοιες περιπτώσεις, όπου έχει σωρευθεί τεράστιο ενδιαφέρον χρόνων και ανοίγει ένα μικρό παράθυρο, όπως στην Πελοπόννησο και στην Κρήτη, η διαδικασία της ηλεκτρονικής πλατφόρμας με χρονική προτεραιότητα κάπου …μπάζει. Ίσως πρέπει να βρεί κάποιον άλλο τρόπο το Υπουργείο. Αλλά ποιόν;

Την Παρασκευή 4 Νοεμβρίου έληγε η προθεσμία που είχαν οι επενδυτές ΑΠΕ για να καταθέσουν στον ΔΕΔΔΗΕ και στον ΑΔΜΗΕ εγγυητικές επιστολές ώστε να συνεχίσουν να βρίσκονται εν ισχύι οι αιτήσεις τους για όρους σύνδεσης. Όπως καταλαβαίνετε το ελληνικό κεκτημένο λειτούργησε άψογα και την τελευταία ημέρα έγινε χαμός από επενδυτές που έσπευσαν να καταθέσουν τις εγγυητικές, με αποτέλεσμα να μπλοκάρουν τα πάντα. Έχει δημιουργηθεί μάλιστα και ένα πρόβλημα με όσους έστειλαν την Παρασκευή με μέιλ την εγγυητική και ταυτόχρονα την ταχυδρόμησαν με κούριερ. Ο ΔΕΔΔΗΕ θεωρεί ότι έγκαιρη είναι η προσκόμιση μόνον εάν στις 4 του μηνός είχε φτάσει στα γραφεία του το «πρωτότυπο σώμα» της εγγυητικής και όχι αν απλώς είχε ταχυδρομηθεί. Να δούμε αν θα γίνει μια διαφορετική ερμηνεία γιατί πράγματι είναι κρίμα για κάποιους που έχουν ξοδέψει χρόνο και χρήμα να βρεθούν στο… αρχείο από τη μια στιγμή στην άλλη.

Παρεμπιπτόντως, μαθαίνω, ότι η συντριπτική πλειοψηφία των υποψήφιων επενδυτών κατέθεσε εγγυητική και συνεχίζει να προσδοκά όρους σύνδεσης. Ο επενδυτικός πυρετός παραμένει υψηλός…

Από τις 31 Οκτωβρίου έχει ξεκινήσει η διαδικασία για την εκφόρτωση του πρώτου φορτίου LNG στο FSU (δηλαδή στο πλοίο-αποθήκη) που έχει νοικιαστεί από το ΔΕΣΦΑ επικουρικά στη Ρεβυθούσα. Είναι φορτίο με προμηθευτή τη νορβηγική Equinor που το αγόρασε η Bulgargaz μέσω της Mytilineos. Όλες αυτές τις μέρες ήταν σε εξέλιξη η διαδικασία ψύξης του FSU, διαδικασία απαραίτητη τεχνικά κατά το πρώτο «γέμισμα», ενώ από σήμερα θα ξεκινήσει η επαναεριοποίηση.

Εκείνο που προβληματίζει, όπως μαθαίνουμε, είναι ότι το όλο σύστημα, επειδή το πλοίο δεν έχει δέσει στον προβλήτα ώστε να έχει σταθερά συστήματα σύνδεσης με τις υπάρχουσες εγκαταστάσεις, είναι αργό. Περίπου 2000 κυβικά μέτρα την ώρα όταν η Ρεβυθούσα επαναεριοποιεί 7500 κ.μ. την ώρα.

Είναι τραγικό; Όχι, αλλά νομίζω ότι, σε συνδυασμό με τις υπόλοιπες εξελίξεις και τη μεγάλη ζήτηση για εξαγωγές, εξετάζονται ήδη πιο μόνιμες λύσεις...

Κι όμως, η Ελλάδα τείνει πλέον να μετατραπεί σε σημαντικό εξαγωγέα φυσικού αερίου! Για του λόγου το αληθές, μέχρι σήμερα έχουν εξαχθεί από την Ελλάδα προς τις ευρωπαϊκές αγορές 2,5 bcm φυσικού αερίου μέσα στο 2022. Για να υπάρχει μέτρο σύγκρισης, μιλάμε ήδη για υπερτριπλάσιες ποσότητες σε σχέση με πέρυσι, καθώς όλο το 2021 είχαν εξαχθεί 0,7 bcm. Φυσικά, τον καθοριστικό ρόλο παίζει η αναβάθμιση της Ρεβυθούσας και -εφεξής- οι δυνατότητες που προσφέρει ο IGB, συνδυαστικά και με τον ΤΑΡ και τις υφιστάμενες διασυνδέσεις με τις γειτονικές χώρες, με δεδομένες και τις νέες συνθήκες που διαμορφώθηκαν στην αγορά με τον πόλεμο στην Ουκρανία.

«Χαμός» κατά το κοινώς λεγόμενο, στη χθεσινή πρώτη δημοπρασία του ΔΕΣΦΑ για τα «πακέτα» slots εισαγωγής LNG στη Ρεβυθούσα το 2023. Λόγω του μεγάλου ενδιαφέροντος από ελληνικές και ξένες εταιρείες, οι τιμές που προσφέρθηκαν ανέβηκαν 2,5 φορές πάνω από πέρυσι (στα 2,5 με 3 εκατ. ευρώ ανά slot). Τελικά κερδισμένοι είναι η ΔΕΠΑ (8 slots, 4 TWh), η Mytilineos (5 slots, 5 TWh) και η βουλγαρικήΜΕΤ Energy (5 slots, 5 TWh). H διαγωνιστική διαδικασία θα συνεχιστεί αύριο Τετάρτη 2/11 για τη διάθεση 8 μεμονομένων slots για το έτος 2023 εκ των οποίων έξι ύψους 500 GWh έκαστο και δύο ύψους 1 TWh έκαστο.

Η R Energy 1, έχοντας ως παρακαταθήκη το ρόλο της οικογένειας Ρόκα στην ανάπτυξη των ΑΠΕ στην Ελλάδα, είναι μια «ιστορική» εταιρεία, αλλά η χθεσινή ανακοίνωση της συμφωνίας με την Lamda development δεν μπορεί παρά να χαρακτηριστεί ως κομβική εξέλιξη που της επιτρέπει να βλέπει από ενισχυμένη θέση το αύριο. Δεν είναι λίγο να σου δίνει ψήφο εμπιστοσύνης ένα τόσο μεγάλο και εμβληματικό «μαγαζί» και σίγουρα η υλοποίηση του στρατηγικού σχεδιασμού της εταιρείας γίνεται ευκολότερη.

Μιλάμε για τα έργα (αιολικά και φωτοβολταϊκά) περί τα 80 Μεγαβάτ για τα οποία έχει ή θα έχει σύντομα όρους σύνδεσης και τα οποία θα μπούν σταδιακά σε φάση κατασκευής έτσι ώστε το 2023 η εταιρεία θα έχει ένα χαρτοφυλάκιο έργων περί τα 120-130 Μεγαβάτ εκ των οποίων τα μισά εν λειτουργία.

Μαθαίνω επιππλέον ότι η «νοικοκυρεμένη» εταιρεία που διευθύνει ο Γιώργος Ρόκας, η οποία είναι εισηγμένη από το 2016 στο χρηματιστήριο της Κύπρου, πρόκειται σύντομα να περάσει το κατώφλι της Εναλλακτικής Αγοράς του ελληνικού χρηματιστηρίου, ενώ «βλέπει» πλέον, με εξωστρεφή δυναμική, μεγάλες αγορές του εξωτερικού.

Μιλώντας για την Energean, εκτός από την επιχειρηματική πλευρά, να πούμε και κάτι περί τα γεωπολιτικά που είναι άκρως επίκαιρο. Φαίνεται ότι η "ελληνική" εταιρεία βρέθηκε στο μάτι του κυκλώνα της πιο δύσκολης ιστορικά υπόθεσης στη Μέση Ανατολή, της διαμάχης Ισραήλ και Λιβάνου, δύο χωρών που βρίσκονται σε πόλεμο και, ουσιαστικά, συνέβαλε στο να φτάσουν οι δύο "προαιώνιοι εχθροί" σε συμφωνία για τις θαλάσσιες ζώνες.

Θυμίζουμε ότι η νέα ένταση ξεκίνησε όταν ο Λίβανος αμφισβήτησε την κυριότητα του Ισραήλ στο κοίτασμα Καρίς, αμέσως μόλις το FPSO 'Energean Power' είχε φτάσει στην θέση των επιχειρήσεων στις αρχές του καλοκαιριού. Μάλιστα, η Χεζμπολάζέφτασε στο σημείο να εκτοξεύσει και απειλές που παρέπεμπαν σε χτύπημα της συγκεκριμένης υποδομής, εφόσον ξεκινούσε η παραγωγή αερίου.

Η Energean ωστόσο έμεινε σταθερή στον προγραμματισμό της για έναρξη παραγωγής - άλλωστε το project είχε ήδη καθυστερήσει αρκετούς μήνες, με δεδομένες και τις δυσκολίες που έφερε η πανδημία σε ναυπηγεία και εργοτάξια. Και η προοπτική να ξεκινήσει μέσα στο φθινόπωρο η παραγωγή (όπως και έγινε την Τετάρτη) σήμανε και διπλωματικό συναγερμό, με ενεργοποίηση και του αμερικανικού παράγοντα, ο οποίος πάντα βλέπει τις κρίσεις ως ευκαιρίες. Ο Άμος Χοχστάιν, ειδικός απεσταλμένος των ΗΠΑ, ταξίδευσεστην περιοχή, οι δύο πλευρές κάθισαν στο τραπέζι και με αμοιβαία συνεννόηση έφτασαν σε μια συμφωνία που υπογράφεται σήμερα ξεχωριστά από τον Πρόεδρο του Λιβάνου και τον Ισραηλινό πρωθυπουργό και η οποία αναγνωρίζει την πλήρη κυριότητα του Ισραήλ στο Καρίς αλλά και την κυριότητα του Λιβάνου στο μεγαλύτερο κομμάτι ενός άλλου θαλάσσιου κοιτάσματος, του Κάνα.

Δεν ξέρω κατά πόσο έγινε κατανοητό, μέσα στο πλήθος των ειδήσεων που χαρακτηρίζει πλέον, σε καθημερινή βάση, τον ενεργειακό τομέα, αλλά πρέπει να ξέρετε ότι χθες ήταν η πιο σημαντική μέχρι σήμερα στιγμή στην ιστορία της Energean, μιας ελληνικής εταιρείας που δραστηριοποιείται πλέον διεθνώς με πολύ μεγάλη επιτυχία.

Αναφέρομαι στο γεγονός ότι ξεκίνησε η παραγωγή φυσικού αερίου από το κοίτασμα Karish στην θάλασσα του Ισραήλ, γεγονός που γέμισε, όπως είναι φυσικό, με χαρά και υπερηφάνεια τα στελέχη της εταιρείας που μπαίνει πλέον σε άλλη… πίστα. Υπενθυμίζω: μεσοπρόθεσμος στόχος, 200 χιλιάδες βαρέλια ισοδυνάμου πετρελαίου ημερήσια παραγωγή και 1,75 δισεκ. δολάρια ετήσια EBITDA. Άμεσα η εταιρεία εστιάζει στην αύξηση της παραγωγής και στην επίτευξη της πλήρους δυναμικότητας των 8 δισεκ. κ. μ. ετησίως μέσω της επέκτασης των υποδομών του FPSO Energean Power.

Πολύ ενδιαφέροντα πράγματα και με ιδιαίτερο τρόπο, όπως πάντα άλλωστε, είπε ο Ντίνος Μπενρουμπή στο συνέδριο του energypress. Τα διαβάσατε. Εδώ θα σταθώ σε μια προσωπική του «αποκάλυψη», ότι δηλαδή δεν θα συνεχίσει να δραστηριοποιείται στα «συλλογικά» των ηλεκτροπαραγωγών. Αντιγράφω: «Είναι μια ευκαιρία να πω κάποια πράγματα, άλλωστε είναι ίσως η τελευταία μου ομιλία ως πρόεδρος του ΕΣΑΗ, λήγει η θητεία μου και δεν φιλοδοξώ να ανανεώσω...».