Ραδιενεργά

Η πρόταση για το νέο ΕΣΕΚ που παρουσίασε ο κ. Σκρέκας είναι σαφές ότι έχει μια πολύ συντηρητική να μην πούμε αρνητική αντιμετώπιση των χερσαίων αιολικών, «δίνοντας» μόνον 2 Γιγαβάτ από τώρα έως το 2030 και συνολικά, από σήμερα μέχρι το 2050, μόλις 5 Γιγαβάτ μαζί με το repowering των παλιών έργων. Να σκεφτείτε ότι 2 Γιγαβάτ είναι ήδη, σχεδόν, τα έργα των διαγωνισμών, τα περισσότερα υπό κατασκευή.

Φαίνεται ότι η κυβέρνηση, με πολιτικά κριτήρια -ίσως και μικροπολιτικά θα έλεγε κάποιος-, έχει αποφασίσει να μην πάει κόντρα στη βούληση τοπικών κοινωνιών που έχουν ξεσηκωθεί, τις περισσότερες φορές χωρίς πραγματικό λόγο, κατά της εγκατάστασης αιολικών στην περιοχή τους. Το βλέπει κανείς αυτό και με τα «απάτητα βουνά» που επεκτείνονται, αλλά και με τα όσα αφήνονται να διαρρεύσουν σχετικά με τις προβλέψεις του νέου Ειδικού Χωροταξικού Σχεδίου για τις ΑΠΕ.

Από την άλλη το νέο ΕΣΕΚ είναι μάλλον υπερφιλόδοξο στους στόχους για τα υπεράκτια αιολικά (2,7 GW μέχρι το 2030 και 17 GW μέχρι το 2050). Είναι σαν να λέει, «από εδώ και πέρα τέρμα τα χερσαία αιολικά, όλοι στις θάλασσες...»

Θα είναι όμως έτσι στην πράξη; Νομίζω ότι ανεξάρτητα από το τι προβλέπει το ΕΣΕΚ, εάν υπάρχουν ώριμα έργα στην αγορά των χερσαίων, θα δούμε τους στόχους να ανατρέπονται, δεδομένου επιπλέον ότι τα offshore στοιχίζουν πολύ περισσότερο. Δεν είναι η πρώτη φορά, άλλωστε, που αναθεωρούνται οι στόχοι από την ίδια τη δυναμική της αγοράς...

Όταν μιλάμε, στο νέο ΕΣΕΚ, για μείωση της ετήσιας κατανάλωσης αερίου από τις 17 Τεραβατώρες σήμερα, στις 12 Τεραβατώρες το 2030, έχει νόημα να γίνονται επενδύσεις από τις ΕΔΑ (δηλαδή τη ΔΕΠΑ Υποδομών) για επέκταση των δικτύων διανομής φυσικού αερίου ανά τη χώρα; Ρωτήθηκε ο Κώστας Σκρέκας από τους δημοσιογράφους και απάντησε ότι ναι, έχει νόημα, γιατί τα δίκτυα φτιάχνονται με τη δυνατότητα να μεταφέρουν και άλλα αέρια, όπως βιομεθάνιο (ήδη) και υδρογόνο οσονούπω. Συνεπώς αποτελούν επενδύσεις ενταγμένες στην ενεργειακή μετάβαση.

Εκτός όλων των άλλων που σας γράψαμε σχετικά με το κυβερνητικό «καψώνι» προς τους προμηθευτές στην υπόθεση των επιδοτήσεων των επιχειρήσεων έως 35kVA, υπάρχει, με ενημερώνουν, και μία ακόμα σημαντική παράμετρος. Κάποιες (λίγες) εταιρείες, δεν είχαν προχωρήσει στη χορήγηση των έξτρα επιδοτήσεων (όπως ζητούσε το ΥΠΕΝ με την επιστολή του και όπως έκαναν όλοι οι υπόλοιποι), περιμένοντας να βγεί πρώτα η επίσημη κυβερνητική ΚΥΑ και να πάρουν τα κονδύλια... Συνεπώς δεν είναι όλοι οι προμηθευτές στην ίδια αφετηρία και εγείρεται θέμα ίσων όρων ανταγωνισμού...

Θέμα παράλληλου ΔΕΔΔΗΕ ή κάποιας άλλης λύσης, εκτός Διαχειριστή, για την ανάπτυξη του δικτύου δημόσιων φορτιστών ηλεκτρικών αυτοκινήτων έθεσε ο υπουργός Μεταφορών Κώστας Καραμανλής στο συνέδριο της ΗΑΕΕ, και παρά λίγο να γίνει... διπλωματικό επεισόδιο.

Τι είπε ο Καραμανλής; «Είναι κρίσιμο το τι θα κάνουμε με το ζήτημα της φέρουσας ικανότητας του δικτύου, κατά πόσο μπορούν να μπουν φορτιστές παντού. Πρέπει να σκεφτούμε εκτός του αυστηρού πλαισίου. Καλός ο ΔΕΔΔΗΕ, αλλά αν δεν μπορεί, τότε πρέπει να βρούμε άλλους τρόπους και τους επεξεργαζόμαστε. Σύντομα θα έχουμε ευχάριστες ανακοινώσεις».

Πρώτος απάντησε λίγο αργότερα ο ίδιος ο κ. Τάσσος Μάνος ο οποίος είπε ρητά ότι «δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα με τη δυνατότητα του δικτύου του ΔΕΔΔΗΕ να "σηκώσει" τους φορτιστές που χρειάζονται για το μέλλον της ηλεκτροκίνησης στη χώρα μας. Ακόμα και με τον αυξημένο στόχο του ΕΣΕΚ για 800.000 οχήματα, δεν τίθεται θέμα επάρκειας του δικτύου διανομής. Μάλιστα, το δίκτυο είναι σε θέση να καλύψει ακόμα και παραπάνω αριθμούς». 

Στη συνέχεια ο υπουργός Περιβάλλοντος και Ενέργειας Κώστας Σκρέκας έδωσε ουσιαστικά «ψήφο εμπιστοσύνης» στη διοίκηση του ΔΕΔΔΗΕ λέγοντας κολακευτικά λόγια αλλά και δηλώνοντας ότι «έχουμε ένα ΔΕΔΔΗΕ που φυσικά και μπορεί να υποστηρίξει την ανάγκη επέκτασης του δικτύου φόρτισης». Για να εξηγήσει ότι «αν μιλάγαμε για το ΔΕΔΔΗΕ ως το 2018, όταν υπήρχαν ελλείψεις και οι επενδύσεις ήταν μόλις 100-150 εκατ. ευρώ ετησίως, τότε πράγματι θα ήταν δύσκολο να ανταποκριθεί στις ανάγκες. Όμως, πλέον με τη νέα διοίκηση έχουν αυξηθεί οι ετήσιες επενδύσεις στα 250 εκατ. ευρώ και εν τέλει στα 500 εκατ. μετά από δύο χρόνια. Έτσι το δίκτυο και ο ΔΕΔΔΗΕ μπορεί άριστα να ανταπεξέλθει».

«...Και γιατί δεν φτιάχνουμε παραπάνω δίκτυα ώστε να μπορούμε να απορροφήσουμε ακόμα περισσότερες ΑΠΕ και να μην έχουμε το συνωστισμό επενδυτών για όρους σύνδεσης;» Αυτό λένε κάποιοι (ορισμένοι, δε, είναι από εκείνους που έχουν υπεύθυνες θέσεις...) χωρίς να λογαριάζουν, πρώτον ότι τα δίκτυα κοστίζουν, δεύτερον και κυριότερο ότι το παραγόμενο από τις ΑΠΕ ρεύμα κάτι πρέπει να το κάνεις, δεν μπορείς να εγκαταστήσεις αιολικά και φωτοβολταϊκά που δεν θα μπορούν να «μπαίνουν» στο σύστημα. Και, τέλος, ας αξιοποιηθούν σωστά τα υφιστάμενα και τα προγραμματισμένα έργα δικτύου και μετά βλέπουμε...

Όπως έχετε διαβάσει, εκείνοι που επιδίδονται στο κυνήγι της ανά μήνα φθηνότερης τιμής στο ρεύμα, καταφέρνουν να ηλεκτροδοτούνται σε πραγματικά χαμηλά τιμολόγια. Το γεγονός φαίνεται ότι το έχουν συνειδητοποιήσει αρκετοί καταναλωτές και έχει αρχίσει να δημιουργείται κάποια κινητικότητα. Ε, αυτό έχει ανάψει τα αίματα και ανάμεσα στις εταιρείες προμήθειας που θέλουν φυσικά να αξιοποιήσουν τη συγκυρία. Μαθαίνω επί παραδείγματι ότι κάποιοι «σφάζονται» στο Συμβούλιο Ελέγχου για τα εκατέρωθεν διαφημιστικά μηνύματα σχετικά με το ποιός δικαιούται να δηλώνει ότι είναι «ο φθηνότερος πάροχος ρεύματος»...

Είχαμε το βουνό των αιτήσεων για σταθμούς ΑΠΕ, τώρα σχηματίζεται ένα ακόμα βουνό από αιτήσεις για σταθμούς αποθήκευσης. Όπως είδατε στο μητρώο της ΡΑΕ μιλάμε για κοντά στα 20 Γιγαβάτ όταν οι υπερφιλόδοξοι στόχοι του νέου ΕΣΕΚ θα «βλέπουν» 8-8,5 Γιγαβάτ το 2030. Νέες επιχειρηματικές μάχες λοιπόν για το ποιός θα προλάβει. Ας θυμηθούμε πάντως και όσα είχε πεί ο καθηγητής Σταύρος Παπαθανασίου στη συνέντευξη που μας είχε παραχωρήσει: «Σε πρώτη φάση να μην βιαστούμε να εγκαταστήσουμε έργα αποθήκευσης μεγαλύτερου όγκου που θα τα πληρώσουμε πανάκριβα».

Μου κάνει εντύπωση το γεγονός ότι δεν φαίνεται να αξιολογείται ως σημαντικό θέμα από τους αρμοδίους η πρωτιά της χώρας μας στη χονδρεμπορική του ρεύματος το 2022. Δεν μιλάμε για τον τρέχοντα Ιανουάριο όπου έχουμε τις τεράστιες αποκλίσεις από τις ευρωπαϊκές χώρες. Αυτό μπορεί να εξηγηθεί με βάση κάποιες υπαρκτές ιδιαιτερότητες και άλλωστε σημασία έχουν οι μέσοι όροι, όχι οι αποκλίσεις ενός διαστήματος. Ούτε μιλάμε για τις εύκολες αντιπολιτευτικές κορώνες που κατά κανόνα συσκοτίζουν, με υπερβολές και ανακρίβειες, παρά φωτίζουν το πρόβλημα. Μιλάμε για κάτι που, όπως δείχνουν οι μέσοι όροι του 2022, αποτελεί δομικό πρόβλημα του τρόπου λειτουργίας της ηλεκτρικής αγοράς στη χώρα μας, στο πλαίσιο πάντα του target model που δεν ισχύει μόνον εδώ αλλά σε όλη την Ευρώπη.  Οι τιμές στη λιανική είναι άλλο θέμα. Ακόμα και οι φθηνότεροι να είμαστε λόγω των επιδοτήσεων (κεφαλαιώδες για τον καταναλωτή αλλά εδώ, πέραν του ότι οι επιδοτήσεις δεν καλύπτουν τους πάντες, αναφερόμαστε σε κάτι άλλο) δεν σημαίνει ότι δεν πρέπει να ανησυχούμε όταν στη χονδρική έχουμε αυτή την αρνητική πρωτιά. Φταίει το σύστημα; Φταίει η δομή της αγοράς; Φταίνε οι πρακτικές των συμμετεχόντων; Για τόσα και τόσα ανατίθενται μελέτες επί μελετών. Μήπως πρέπει να μελετηθεί διεξοδικά και η ηλεκτρική μας αγορά στο σύνολό της;

Δεν ξέρω αν θυμάστε ότι το Νοέμβριο παρουσιάστηκε στο Υπουργικό Συμβούλιο σχέδιο νόμου για τη βελτίωση της διαχείρισης των υδάτων και των αστικών αποβλήτων, με την επέκταση των αρμοδιοτήτων της Ρυθμιστικής Αρχής Ενέργειας ως προς τις υπηρεσίες αυτές. Τότε δεν είχαν δοθεί λεπτομέρειες για το θέμα, αλλά σιγά σιγά πλησιάζει η ώρα που το νομοσχέδιο θα δοθεί σε διαβούλευση. Γιατί το αναφέρω; Διότι βλέπω μια ανησυχία στην οδό Πειραιώς και θα έλεγα ότι δεν είναι χωρίς λόγο...

Η νέα Ρυθμιστική Αρχή είναι βέβαιον ότι θα έχει αύξηση μελών ώστε να εμπλουτιστεί με στελέχη κατάλληλα για τους δύο καινούργιους τομείς (ύδατα και απόβλητα),  αλλά δεν νομίζω ότι η Ολομέλεια θα τριπλασιαστεί. Αυτό σημαίνει πιθανότατα ότι κάποιοι εκ των 6 σημερινών μελών (αφήνω έξω τον πρόεδρο), θα δούν τη θητεία τους να λήγει πριν τη... λήξη της. Αν λογαριάσει κανείς και το γεγονός ότι η Αρχή ανασυγκροτείται και συνεπώς υπάρχει ακόμα και η δυνατότητα να επαναπροκηρυχθούν όλες οι θέσεις, τότε γίνεται απολύτως κατανοητό γιατί υπάρχει η ανησυχία για την οποία σας μίλησα...

Το μάθαμε κάπως αργά, αλλά έστω και τώρα να το σημειώσουμε: Ως International Manager of the Year 2022 βραβεύθηκε ο Δρ Άλεξ Παπαλεξόπουλος, CEO & Ιδρυτής, ECCO International, Inc, ένας άνθρωπος γνωστός στον τομέα της ενέργειας στη χώρα μας και βέβαια πολύ γνωστός και στους αναγνώστες του energypress καθώς πολλές φορές έχετε διαβάσει άρθρα του, συνεντεύξεις κ.λπ. Η λαμπρή τελετή απονομής στους νικητές του πιο καταξιωμένου βραβείου της ελληνικής επιχειρηματικής κοινότητας πραγματοποιήθηκε την Τρίτη 13 Δεκεμβρίου, στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών. Συγχαρητήρια!

Όπως ξέρετε, το 2022 ο ΣΕΦ, ο Σύνδεσμος Εταιρειών Φωτοβολταϊκών, έγινε 20 ετών. Αντί λοιπόν να κάνει ετήσιο απολογισμό, με το τέλος της χρονιάς έκανε ένα συνοπτικό απολογισμό 20ετίας... Από τις 5-6 εταιρείες του 2002 που προσπαθούσαν να επιβιώσουν σε μια αγορά ολίγων εκατοντάδων κιλοβάτ, έως το 2022 που ο κλάδος εγκατέστησε 1,34 Γιγαβάτ φωτοβολταϊκών.

Δείτε εδώ το μικρό βίντεο που συνοψίζει την 20χρονη πορεία του ΣΕΦ.

Ήμουν παρών στις 22 Νοεμβρίου στο 5ο Athens Investment Forum και θυμάμαι ότι οι περισσότεροι έδειξαν κάποια δυσπιστία όταν ο Κωνσταντίνος Ξιφαράς της ΔΕΠΑ Εμπορίας απάντησε σε σχετική ερώτηση ότι «βλέπει» μια τιμή αερίου από τα 80 ευρώ τη μεγαβατώρα μέχρι τα 120 ευρώ για το επόμενο εξάμηνο -οκτάμηνο με βάση τα έως εκείνη τη στιγμή δεδομένα. Η πρόβλεψη φαίνεται ότι επιβεβαιώνεται και με το παραπάνω, με τις τιμές να κινούνται τώρα σε επίπεδα λίγο πάνω από τα 80 ευρώ. Έχω διαπιστώσει ότι γενικά πέφτει μέσα στις εκτιμήσεις του ο Ξιφαράς και προφανώς δεν είναι μάντης, απλά παρακολουθεί στενά τις εξελίξεις και τις αγορές, σε διεθνές επίπεδο, πράγμα που του δίνει τη δυνατότητα να βλέπει τις τάσεις.

Με την ευκαιρία, και επειδή ανέτρεξα στο βίντεο της εκδήλωσης, καταγράφω και τα υπόλοιπα που είπε ο CEO της ΔΕΠΑ Εμπορίας ερωτώμενος σχετικά με το που στηρίζει τις εκτιμήσεις του:

«Είναι γεγονός ότι κάθε μήνας που περνάει η τιμή του φυσικού αερίου πέφτει κατά 10-15%. Προφανώς οι καλές καιρικές συνθήκες παίζουν πολύ σημαντικό ρόλο. Ακόμα, η υψηλή αποθήκευση που είναι αυτή τη στιγμή στην Ευρώπη  στο 95-97%. Επίσης το γεγονός ότι η Ασία δεν έχει πάρει μπρος ως οικονομία και ειδικά η Κίνα λόγω των αυστηρών μέτρων που ακόμα συντηρεί λόγω Covid. Μάλιστα και εκεί η αποθήκευση είναι σε ιστορικά υψηλά κοντά στο 99%. Άρα υπάρχει μία περίσσεια lng αυτή τη στιγμή που κινείται γύρω από την Ευρώπη. Αυτό, παράλληλα με τη ζήτηση που υπάρχει σε επίπεδο Ευρωπαϊκής Ένωσης για να παρθούν κάποια μέτρα πάνω στους κόμβους όπως είναι το TTF, πιέζει τις τιμές προς τα κάτω. Είναι δεδομένο ότι όσο μπαίνουμε στη χειμερινή περίοδο θα δούμε καταρχήν τις αποθήκες σιγά-σιγά να αδειάζουν και επίσης θα υπάρξει μεγαλύτερη κατανάλωση. Με τη νέα περίοδο μετά το Μάρτιο που θα πρέπει να ξαναγεμίσουν οι αποθήκες είναι πολύ πιθανό να δούμε τις τιμές να ανεβαίνουν».

Και σχετικά με το μελλοντικό ρόλο του αερίου: «Επειδή το αέριο έχει δαιμονοποιηθεί τον τελευταίο χρόνο λόγω της αυξημένης τιμής, πρέπει να υπενθυμίσουμε ότι μέχρι τώρα ήταν από τα πιο πράσινα ορυκτά καύσιμα και είναι ακόμα. Επιπλέον ήταν το πιο φθηνό. Η  ανταγωνιστικότητα της ευρωπαϊκής οικονομίας στήθηκε πάνω στην ανταγωνιστικότητα του αερίου. Όλες οι βιομηχανίες είχαν φθηνή ενέργεια λόγω του χαμηλού κόστους. Και βέβαια θεωρώ δεδομένο ότι το αέριο μετά το 2026-2027 θα επανέλθει σε ιστορικά χαμηλές τιμές. Γιατί και η διείσδυση των ΑΠΕ σε όλη την Ευρώπη θα είναι πολύ μεγαλύτερη και πολύ πιο έντονη και παράλληλα θα έχουμε τη χρήση του υδρογόνου. Επομένως το αέριο θα έχει εξισορροπητικό ρόλο για τα επόμενα 15-20 χρόνια, θα είναι αρκετά χαμηλά και θα είναι ανταγωνιστικό. Είναι δεδομένο αυτό. Νομίζω ότι η φωτογραφία της στιγμής αδικεί το αέριο».

Καμία προσφορά δεν κατατέθηκε στο διαγωνισμό που είχε προκηρύξει η ΡΑΕ για την προμήθεια ηλεκτρικής ενέργειας για τις ανάγκες του κτηρίου της, με αποτέλεσμα ο διαγωνισμός να κηρυχθεί άγονος και να ματαιωθεί οριστικά. Ως εκ τούτου, η ΡΑΕ θα αναγκαστεί να προκηρύξει εκ νέου τον διαγωνισμό. Η πρώτη σκέψη είναι βέβαια ότι κανείς προμηθευτής δεν θέλει να «μπλέξει» και να έχει να απολογείται κάθε στιγμή στη ΡΑΕ ως ρυθμιστική αρχή και στη ΡΑΕ ως... καταναλωτή!

Μπορεί να είναι και αυτό, είναι όμως και κάτι άλλο. Η Αρχή ζητούσε δέσμευση σταθερής τιμής για τρία χρόνια πράγμα που υπό τις σημερινές συνθήκες είναι αδύνατον. Οπότε τώρα θα τροποποιήσει επί το ρεαλιστικότερον τους όρους μιας πιθανής σύμβασης προμήθειας με την ελπίδα να βρεί προμηθευτή και να μην καταφύγει στην... καθολική υπηρεσία!

Από το energypress το πρωτοδιαβάσατε και στη συνέχεια από πολλά άλλα μέσα. Ήρθε η ώρα να ανακοινωθεί και επίσημα. ΔΕΗ, ΔΕΠΑ και Όμιλος Κοπελούζου πρόκειται να ανακοινώσουν άμεσα τη συμφωνία συμμετοχής των δύο πρώτων στο project που έχει δρομολογήσει ο Όμιλος Κοπελούζου για κατασκευή ηλεκτροπαραγωγικής μονάδας φυσικού αερίου στην Αλεξανδρούπολη. Η ΔΕΗ θα κατέχει στο νέο σχήμα το πλειοψηφικό μερίδιο του 51%, μαζί με το μάνατζμεντ, με τους άλλους δύο εταίρους να μοιράζονται το υπόλοιπο 49%.

Αγαπητοί φίλοι και φίλες, αναγνώστες και αναγνώστριες, αυτό το Σαββατοκύριακο προχωρήσαμε σε μια μεγάλη τεχνική αναβάθμιση της πλατφόρμας του energypress για να μπορέσει να ανταποκριθεί στη συνεχή και τεράστια αύξηση της επισκεψιμότητάς του. Επειδή αυτές οι αναβαθμίσεις είναι περίπλοκες, είναι πιθανόν να συναντάτε κάποια προβλήματα τις τρέχουσες ημέρες. Θα λύνονται όλα, μέρα με την ημέρα.

Παράλληλα με την τεχνική αναβάθμιση κάναμε κάποιες παρεμβάσεις στην ταξινόμηση και την εμφάνιση του περιεχομένου καθώς και ένα μικρό refresh στο design του σάιτ, χωρίς όμως να σας μπερδέψουμε με ριζικές αλλαγές σε κάτι που έχετε συνηθίσει να βλέπετε τα τελευταία χρόνια. Ελπίζουμε οι αλλαγές να σας αρέσουν και να σας φανούν λειτουργικές.

Ο πρόεδρος της ΕΒΙΚΕΝ Αντώνης Κοντολέων θεώρησε σκόπιμο να ξεκαθαρίσειτη θέση της ΕΒΙΚΕΝ αναφορικά με τα διμερή συμβόλαια ως προς την ορθή εφαρμογή του πλαφόν:"Η ΕΒΙΚΕΝ έχει επισημάνει ότι σύμφωνα με τον πρόσφατο Κανονισμό του ΕυρωπαϊκούΣυμβουλίου 1854/2022 (παράγραφος 30), όταν επιβάλλεται πλαφόν στα πάσης φύσεως διμερή συμβόλαια, αυτό πρέπει να εφαρμόζεται στα πραγματικά έσοδα του παραγωγού και όχι στα εικονικά,δηλαδή μετά την εκκαθάριση (settlement) της συναλλαγής μεταξύ των δύο συμβαλλομένων μερών.Είναι προφανές ότι η εφαρμογή του πλαφόν μέχρι σήμερα στη χώρα μας δεν είναι συμβατή με τον εν λόγω Κανονισμό και πρέπει να διορθωθεί άμεσα.Ζητάμε την ορθή εφαρμογή του πλαφόν σε όλα τα διμερή είτε είναι με φυσική παράδοση, είτε είναι συμβόλαια οικονομικών διαφορών και για όλα τα διμερή είτε αφορούν ΑΠΕ, είτε μείγμα ενέργειας από συμβατικές πηγές. Κάθε άλλη μερικήλύση δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή".

Είπε πολλά και ενδιαφέροντα ο Ευάγγελος Μυτιληναίος στο πλαίσιο της σημερινής εκδήλωσης για τον εταιρικό μετασχηματισμό. Ανάμεσα σε αυτά, ας σημειώσουμε και τα σχετικά με τα «αγκάθια» της πράσινης μετάβασης:

«Η πράσινη μετάβαση έγινε ανοργάνωτα, άτσαλα, χωρίς να ληφθούν υπόψη βασικές παράμετροι, χωρίς να υπολογιστεί το κόστος, χωρίς να υπολογιστεί αν οι κοινωνίες, οι οικονομίες και οι επιχειρήσεις ήταν έτοιμες να ακολουθήσουν. Τα αποτελέσματα τα βιώνουμε σήμερα.

Είναι πολύ εύκολο να ρίχνεις την ευθύνη στον πόλεμο της Ουκρανίας και στον Πούτιν και να ισχυρίζεσαι ότι αυτά φταίνε για τα πάντα. Είναι όμως έτσι; Το ενεργειακό πρόβλημα ξεκίνησε πολύ πριν τον πόλεμο της Ουκρανίας. Ξεκίνησε όταν τράπεζες όπως η EBRD και η EIB, μας ειδοποιούσαν ότι η ηλεκτροπαραγωγική μας μονάδα είναι το τελευταίο έργο που θα χρηματοδοτούσαν και δεν θα χρηματοδοτούν πλέον τίποτα που να έχει σχέση με το φυσικό αέριο. Αν εμάς, που κάναμε ένα down stream εργοστάσιο δεν μας χρηματοδοτούσαν, καταλαβαίνετε ότι στο up stream και στις επιχειρήσεις Oil & Gas οι χρηματοδοτήσεις ήταν μηδέν. Οπότε και αυτές άρχισαν να μειώνουν και να μειώνουν την παραγωγή τους. Και μετά βεβαίως ήρθε και ο πόλεμος της Ουκρανίας και «έδεσε το γλυκό».

Το πρασίνισμα της οικονομίας είναι μια υποχρέωσή μας και ηθική και κανονιστική. Πρέπει να το κάνουμε. Αλλά πρέπει να παλέψουμε, και μέσα από τον ΣΕΒ και μέσα από όλες τις οργανώσεις στις οποίες συμμετέχουμε, να γίνει σωστά, στο χρόνο του και με τάξη.

Αν έχω ελπίδες; Όχι πολλές. Οι Βρυξέλλες είναι ένας άλλος πλανήτης».

Απολογούμαι! Ασχολούμαστε με πολλά και χάνουμε τα σοβαρά… Ποια προσγειώθηκε, διαβάζω, «ουρανοκατέβατη» ως προϊσταμένη λογιστηρίου στο Κέντρο Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας (ΚΑΠΕ); Η περιώνυμη Ραχήλ Μακρή, πάλαι ποτέ πασιονάρια με τα χρώματα του Πάνου Καμένου, του Αλέξη Τσίπρα και της Ζωής Κωνσταντοπούλου, η οποία έχει κατά καιρούς διατυπώσει πολύ ενδιαφέρουσες θεωρίες συνομωσίας αλλά και απόψεις βγαλμένες από τα πλέον συντηρητικά, λαϊκιστικά και επικίνδυνα «ντουλάπια» της δημόσιας σφαίρας.

Η οποία επίσης, όπως διαβάζω, έχει και στο ΚΑΠΕ «απαράδεκτη συμπεριφορά» και δημιουργεί προβλήματα στην υλοποίηση του έργου των ίδιων των εργαζομένων που εμφανίζονται αναστατωμένοι. Αναμενόμενο…

Αντιγράφω από την ιστοσελίδα σύγκρισης τιμών allazorevma.gr:

«Οι Ρήτρες Αναπροσαρμογής έκαναν πάλι την εμφάνισή τους στην λιανική αγορά ρεύματος- αυτή την φορά από την πίσω πόρτα. Άτυπα, ντροπαλά και “στο μιλητό”, ορισμένοι Πάροχοι προτείνουν στους πελάτες τους να τους χρεώνουν με τιμολόγια βασισμένα στο (ιστορικό) κόστος προμήθειας από την χονδρική. Αντί να ακολουθούν την κρατική συνταγή της προθεσμιακής τιμής για τον επόμενο μήνα. Χωρίς να χάνουν το πλεονέκτημα της επιδότησης από το ΤΕΜ. Η χρέωση με το ιστορικό κόστος προμήθειας (συν ένα προκαθορισμένο περιθώριο μικτού κέρδους για τον Πάροχο) είναι ο καλύτερος (δηλαδή πιο διαφανής) τρόπος να χρεώνεται η περίφημη ρήτρα αναπροσαρμογής.

Η άποψη του allazorevma.gr είναι ότι αυτή είναι μια θετική εξέλιξη για την αγορά. Δεν ξέρουμε αν η πρακτική είναι νόμιμη αλλά είναι ηθική και κυρίως αποτελεσματική.

Είναι ηθική γιατί όπως προαναφέραμε είναι διαφανής. Το πραγματικό πρόβλημα με τις ρήτρες δεν ήταν ποτέ το ύψος της χρέωσης αλλά η σύγχυση που προκαλούσε στους καταναλωτές. Οι πιο καινοτόμοι από τους Παρόχους είχαν, ήδη πριν το κράτος αποφασίσει να ρυθμίσει την αγορά, σχεδιάσει προϊόντα που ήταν μεταβλητά και συγχρόνως απλά, έντιμα και κατανοητά – του τύπου κόστος + περιθώριο.

Είναι αποτελεσματική γιατί δίνει περισσότερες επιλογές στους καταναλωτές. Είναι όμως ωφέλιμη και για τους παρόχους – ιδιαίτερα τους μικρότερους από αυτούς – γιατί μειώνει τις ανάγκες τους για κάλυψη του κινδύνου της χονδρικής. Βοηθάει όμως και το κράτος γιατί θα ελαττώσει την πίεση των κακόβουλων που κατηγορούν την κυβέρνηση ότι με την δική της συνταγή έχουν εκτιναχθεί τα περιθώρια των Παρόχων στα ύψη.

Είναι αυτό που οι αγγλοσάξονες (και ορισμένοι Έλληνες αγγλομαθείς) ονομάζουμε πρόταση “win-win”. Η “καζάν-καζάν” αν προτιμάτε κάτι πιο ανατολίτικο. Ας αφήσουμε όλα τα λουλούδια να ανθίσουν, όπως θα έλεγε και ο Μεγάλος Τιμονιέρης».

Ο πρόεδρος της ΕΒΙΚΕΝ Αντώνης Κοντολέων μας παρέθεσε τον παρακάτω προβληματισμό του:

«Η κυβέρνηση απαιτεί από τις βιομηχανίες να μειώσουν την κατανάλωση τους στο φυσικό αέριο από τον περασμένοΑύγουστο κατά 15% και πρόσφατα κατά 5% την κατανάλωση τους στο ρεύμα στις ώρες αιχμής . Και τα δύο μέτρα καταλήγουν σε μείωση παραγωγής και μείωση των πωλήσεων.

Η κυβέρνηση εξήγγειλε τον διπλασιασμό της λιγνιτικής παραγωγής. Αντί αυτού παρατηρούμε ότι η παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας από φυσικό αέριο ξεπερνά ακόμη και 60% στο μείγμα. Η ΔΕΗ δημόσια παραδέχθηκε ότι οι λιγνιτικές μονάδες δεν είναι πλέον ζημιογόνες. Γιατί λοιπόν δεν λειτουργούν τους τελευταίους μήνες;»