Ραδιενεργά

Επειδή διαβάζω κι εγώ διάφορα για τη Volterra, θα σας πώ αυτά που ξέρω:

Πρώτον η θυγατρική της AVAX δεν πωλείται ως εταιρεία, ούτε… κλείνει.

Δεύτερον, το κομμάτι της προμήθειας ρεύματος μάλλον δεν θα αλλάξει χέρια, θα μείνει στην εταιρεία. Αρκετοί σοβαροί παίχτες εξέτασαν τα στοιχεία αλλά κατάληξη με μια ελκυστική προσφορά δεν φαίνεται να υπάρχει. Επιπλέον, τα αφεντικά της εταιρείας κρίνουν ότι τα πολύ δύσκολα πέρασαν και στο εξής, μετά τα μέτρα που θα εφαρμοστούν από τον Ιούλιο, οι ανάγκες ρευστού θα είναι χαμηλότερες, το πελατολόγιο θα είναι υγιέστερο και τα ρίσκα μικρότερα. Συνεπώς δεν υπάρχει κάποιος λόγος για βιασύνες.

Τρίτον, το χαρτοφυλάκιο ΑΠΕ πωλείται, αλλά όχι κατ΄ ανάγκη ολόκληρο. Πωλούνται κάποιες θυγατρικές της Volterra στις οποίες ανήκουν συγκεκριμένα πάρκα. Ενδιαφέρον και προσφορές υπάρχουν (όχι μόνον από τη ΔΕΗ Ανανεώσιμες και την Iberdrola Rokas αλλά και από άλλους πολύ ισχυρούς ομίλους) και η όλη υπόθεση εκτιμάται ότι θα κλείσει μετά τις 15 Ιουνίου.

Αυτά προς το παρόν…

Τα νούμερα σχετικά με τα «ουρανοκατέβατα» κέρδη είναι πλέον πάνω στο τραπέζι και το δίλημμα για την κυβέρνηση, ανάμεσα σε δύο καταφανώς προβληματικές για την ίδια αποφάσεις είναι σαφές:

Αν φορολογήσει τα καθαρά κέρδη που μένουν στο ταμείο των ηλεκτρικών εταιρειών, τα έσοδα που θα εισπράξει θα είναι ελάχιστα και συνεπώς η σχετική εξαγγελία Μητσοτάκη, στην οποία προχώρησε ο πρωθυπουργός υπό την οργή των καταναλωτών και την πίεση της αντιπολίτευσης, θα αποδειχθεί ατελέσφορη.

Αν από την άλλη, δεν αποδεχθεί την επιχειρηματολογία των εταιρειών παραγωγής (αλλά και της ΡΑΕ), και προχωρήσει στη φορολόγηση των υπερεσόδων, χωρίς να εξετάζει εάν το μεγαλύτερο μέρος τους διοχετεύθηκε σε εκπτώσεις προς τους καταναλωτές, τότε θα πλήξει κατά κύριο λόγο τη ΔΕΗ, δεδομένου ότι το συντριπτικά μεγαλύτερο μέρος από τα επιπλέον έσοδα που κατέγραψε η ΡΑΕ αφορούν έσοδα της ΔΕΗ. Αυτό θα έχει ως αποτέλεσμα να δημιουργηθεί ένα νέο πρόβλημα για την επιχείρηση, όπως άλλωστε φαίνεται από την πίεση που δέχεται η μετοχή της τις τελευταίες ημέρες.

Σε κάθε περίπτωση η υπερβολική επικέντρωση του δημόσιου διαλόγου στο θέμα των «ουρανοκατέβατων» μεταφέρει τη συζήτηση στο μικροπολιτικό παιχνίδι και αποκρύπτει τρείς βασικές αλήθειες:

Πρώτον, η εξαρχής παραπλανητική κυβερνητική ρητορική ότι θα καλύψει το 80% ή το 90% των επιβαρύνσεων που θα είχαν οι πολίτες και οι επιχειρήσεις από τις αυξήσεις ρεύματος, ρητορική που δημιούργησε εφησυχασμό χωρίς να είναι δυνατόν να επιβεβαιωθεί στην πράξη, δεν επέτρεψε να συνειδητοποιήσουν οι πολίτες έγκαιρα το μέγεθος του προβλήματος και να αυτοπροστατευθούν με το μόνο τρόπο που έχουν στη διάθεσή τους: Τη μείωση της κατανάλωσης ρεύματος με περιορισμό της σπατάλης.

Δεύτερον, με δεδομένο ότι η χώρα ανήκει στην Ε.Ε. και δεν μπορεί παρά να ασκεί την ενιαία ευρωπαϊκή πολιτική (target mοdel), εκκρεμούν σημαντικές παρεμβάσεις για την ωρίμανση των εγχώριων χρηματιστηριακών ενεργειακών αγορών έτσι ώστε να λειτουργούν χωρίς στρεβλώσεις και σε όφελος των καταναλωτών. Ταυτόχρονα υπάρχουν εργαλεία στο έκτακτο σχέδιο REPowerEU της Κομισιόν για την αντιμετώπιση της ενεργειακής κρίσης που μπορούν πλέον να αξιοποιηθούν.

Τρίτον, πρέπει να γνωρίζουμε ότι η διεθνής αύξηση των τιμών του φυσικού αερίου έχει αυξήσει περίπου κατά 10 δις. ευρώ το κόστος της ηλεκτρικής ενέργειας στη χώρα μας σε ετήσια βάση. Το βάρος αυτό καλείται να πληρώσει ο καταναλωτής είτε απευθείας μέσω των λογαριασμών, είτε έμμεσα μέσω του εθνικού προϋπολογισμού.

Το συντριπτικά μεγαλύτερο μέρος αυτού του ποσού πηγαίνει στη Ρωσία του Πούτιν και στους άλλους παραγωγούς αερίου (των ΗΠΑ περιλαμβανομένων) αλλά και σε κάποιους πολύ μεγάλους διεθνείς traders που έχουν τη δυνατότητα να παίξουν και να κερδοσκοπήσουν στο χρηματιστήριο TTF της Ολλανδίας και αλλού. Συνεπώς, για τη χώρα μας είναι περισσότερο αναγκαία από ποτέ μια κεντρική Ευρωπαϊκή απάντηση που θα καλύψει χρηματοδοτικά τις πολιτικές ελάφρυνσης νοικοκυριών και επιχειρήσεων.

(από το editorial του Energy Weekly Review)

Νομίζω ότι η διαρροή του κειμένου της Κομισιόν με τη νέα «εργαλειοθήκη» μέτρων για την ενεργειακή κρίση δικαιώνει αν μη τι άλλο το ΠΑΣΟΚ για την πρόταση που κατέθεσε στη Βουλή. Ο στόχος εν τέλει είναι ίδιος με εκείνον των κυβερνητικών μέτρων (να πληρώνει ο καταναλωτής την κιλοβατώρα περί τα 14 λεπτά), αλλά ίσως η διαφορά έγκειται στο πόσο συμβατές είναι οι προτάσεις με τα «εργαλεία» που προτείνει η Κομισιόν και συνεπώς πόσο εύκολα θα περάσουν. Ας ελπίσουμε ότι τελικά δεν θα υπάρξει πρόβλημα γιατί εκείνο που επείγει είναι η εφαρμογή των μέτρων.

Σας θυμίζω πάντως πως η τροπολογία του ΠΑΣΟΚ – Κινήματος Αλλαγής που κατατέθηκε στις 5 του μηνός, αφορούσε τη θέσπιση ανώτατης τιμής κιλοβατώρας στη λιανική , η οποία δεν θα υπερβαίνει το 10% των χρεώσεων προμήθειας που πλήρωνε ο καταναλωτής σε σχέση με την 1^η Μαΐου του 2021 (ουσιαστικά η τιμή της κιλοβατώρας ορίζονταν στα περίπου 0,14 ευρώ και πάγωνε η ρήτρα αναπροσαρμογής).

Επειδή ξέρω και το παρασκήνιο, να σας πω ότι ο καθηγητής Χάρης Δούκας που έχει ισχυρό ρόλο στο ΠΑΣΟΚ περί τα ενεργειακά, έχοντας αρκετές συνομιλίες όλο το προηγούμενο διάστημα με στελέχη της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, ετοίμασε την πρόταση για το «πλαφόν στη λιανική» με τέτοιο τρόπο, ώστε να είναι άμεσα εφαρμόσιμη. Για να γίνει αυτό έπρεπε να εντάσσεται στις σχετικές Κατευθύνσεις που είχε ήδη παράσχει η Επιτροπή και οι οποίες τώρα επιβεβαιώνονται με τη νέα «εργαλειοθήκη».  Η άποψη του κ. Δούκα είναι πως οποιαδήποτε παρέμβαση ξεκινάει από τη χονδρική θα χρειαστεί όχι την «ενημέρωση» αλλά την «έγκριση» της Επιτροπής (της Γενικής Διεύθυνσης Ανταγωνισμού συγκεκριμένα), καθώς μπαίνουν θέματα κρατικών ενισχύσεων (State Aid).

Για αυτό, όπως μου εξηγούν, οι διατυπώσεις της τροπολογίας που αφορούσαν στις ρυθμίσεις εξομάλυνσης των συνεπειών εφαρμογής του πλαφόν στους προμηθευτές λιανικής ήταν πολύ προσεκτικές.

«Η τροπολογία χαρακτηρίστηκε από κάποιους απλοϊκή. Υπήρχε λόγος που ήταν τόσο διαφανής. Είχαν φιλτραριστεί οι διατάξεις λέξη προς λέξη, ώστε να μην υπάρχουν γκρίζα σημεία, που να «χτυπάνε» σε θέματα κοινών κανόνων ευρωπαϊκών αγορών» μου μεταφέρετε αρμοδίως...

Διαβάσατε για το χθεσινό call της κυβέρνησης με την DG Energy της Κομισιόν σχετικά με τη δέσμη μέτρων που προτίθεται να εφαρμόσει η χώρα μας για την λειτουργία της αγοράς ηλεκτρισμού και, εν τέλει, για την ελάφρυνση νοικοκυριών και επιχειρήσεων. Σωστά μου επεσήμαναν κάποιοι ότι σας χρωστάω τη συνέχεια. Επειδή όμως έχει πέσει σιγή ασυρμάτου, το μόνο που έχω να σας πω είναι ότι η ελληνική πλευρά, μετά την τηλεδιάσκεψη, εμφανίζεται μάλλον αισιόδοξη ότι τα μέτρα «περνάνε». Είναι έτσι; Θα το δούμε προϊόντος του χρόνου.

Αυτά παθαίνεις όταν βαδίζεις με γνώμονα την επικοινωνία ή όταν «προτρέχει η γλώττα της διανοίας» που έλεγαν οι παλιοί. Στο τέλος βρίσκεσαι να «τρώς ξύλο» από όλους. Για το κυβερνητικό επιτελείο μιλάω, το οποίο με τις κινήσεις του σχετικά με τη φορολόγηση των συγκυριακών αυξημένων κερδών της ηλεκτροπαραγωγής (ΔΕΗ και ιδιώτες) εξασφάλισε ότι η κυβέρνηση, μονά ζυγά, θα βρεθεί χαμένη. Διαρροή στη διαρροή τα «ουρανοκατέβατα» τις τελευταίες ημέρες ανέβαιναν και έπεφταν, τα «υπερέσοδα» γίνονταν «υπερκέρδη» και τα «υπερκέρδη» «υπερέσοδα», καλλιεργήθηκαν προσδοκίες, αλλά στην ουσία η πραγματικότητα είναι μία. Δεν αλλάζει επειδή την βλέπεις από άλλη οπτική γωνία. Και η πραγματικότητα είναι η εξής:

Τα παραπάνω έσοδα όλων των εταιρειών παραγωγής υπολογίστηκαν από τη ΡΑΕ σε 927,44 εκατ. ευρώ. Από αυτά, τα  729,91 εκατ ευρώ είναι της ΔΕΗ και τα 197,53 εκατ. ευρώ είναι των ιδιωτών (δηλαδή Mytilineos, Elpedison, ΗΡΩΝ και μαζί οι ΑΠΕ που συμμετέχουν ελεύθερα στην αγορά). Ήδη η ΡΑΕ αφαιρεί τα 335,99 εκατ ευρώ, που είναι η έκπτωση του 30% που έκανε η ΔΕΗ όταν ξεκίνησε η εφαρμογή της ρήτρας αναπροσαρμογής. Συνεπώς για τη ΔΕΗ απομένουν 393,92 εκατ. ευρώ «επιπλέον κέρδη». Αλλά τόσο οι ιδιώτες, όσο (και κυρίως) η ΔΕΗ, αυτά τα «επιπλέον κέρδη» τα έβαλαν στην τσέπη τους; Αυτό θα φαινόταν καθαρά στις οικονομικές καταστάσεις στις οποίες όπως καταλαβαίνετε δεν γράφουν ό,τι θέλουν. Γιαυτό υπάρχουν τα λογιστικά πρότυπα, οι ορκωτοί ελεγκτές κλπ. Και οι λογιστικές καταστάσεις δείχνουν ότι όλοι οι καθετοποιημένοι γράφουν μεγάλα κέρδη από την παραγωγή και μεγάλες ζημιές από την προμήθεια. Για παράδειγμα, από τα σταθερά τιμολόγια, από την καθυστέρηση στην εφαρμογή των αυξήσεων, από τα χρηματοοικονομικά έξοδα για την κάλυψη των αναγκών σε ρευστότητα κ.λπ.

Η ΔΕΗ, που έχει και τη μερίδα του λέοντος (και τροφοδοτεί με φθηνό ρεύμα και όλη την Υψηλή Τάση ειρρήσθω εν παρόδω), υπολογίζει ότι η ζημιά της από τα σταθερά τιμολόγια για το υπό διερεύνηση διάστημα, είναι πάνω από 400 εκατ ευρώ, καθώς ως γνωστόν δεν άλλαξε τις συμβάσεις που είχαν υπογραφεί στις εποχές της χαμηλής Οριακής Τιμής. Συνεπώς, 393,2 εκατ. ευρώ τα υπερκέρδη, πάνω από 400 εκατ. ευρώ η ζημιά. Τι θα φορολογήσει ο κ. Μητσοτάκης;

Κοντός ψαλμός και θα δούμε... Αλλά όπως σας είπα, ό,τι και να κάνει, υπολογίσιμα έσοδα δεν θα μαζέψει, για τις ίδιες τις εταιρείες, με πρώτη τη ΔΕΗ, η επιβάρυνση θα είναι μεγάλη, ενώ ταυτόχρονα θα δέχεται την εύκολη κριτική ότι «μαγειρεύει» τα υπερκέρδη για να προστατέψει τους «δικούς του». Μεγάλη επιτυχία!

Εν αναμονή του νομοσχεδίου για τα offshore και των αποφάσεων που θα ληφθούν, συνωστίζονται οι ενδιαφερόμενοι να πιάσουν καλές θέσεις στη γραμμή εκκίνησης για την ανάπτυξη της αγοράς των υπεράκτιων αιολικών στη χώρα μας και μεταξύ αυτών θα πρέπει να προσθέσουμε και 2 τουλάχιστον βελγικές εταιρείες που κινούνται ήδη αρκετά μεθοδικά, κάνοντας τις απαραίτητες διερευνητικές επαφές.

Πρόκειται για την εταιρεία Parkwind του Ομίλου Colruyt Group, καθώς και τον Όμιλο Jan De Nul, που, όπως είναι σε θέση να γνωρίζει το energypress, δεν έχασαν την ευκαιρία να εκμεταλλευτούν την πρόσφατη επίσκεψη του βασιλικού ζεύγους του Βελγίο στην Ελλάδα, προκειμένου να εξασφαλίσουν έναν επιπλέον δίαυλο επικοινωνίας του ενδιαφέροντός τους προς την ελληνική κυβέρνηση.

Μάλιστα, έχουν ήδη ρίξει στο τραπέζι τη δυνατότητα υποστήριξης έργων του ενδιαφέροντός τους και από την αντίστοιχη 'Enterprise Greece' της Φλάνδρας, τη Flanders Investment & Trade (FIT), η Managing Director της οποίας, Claire Tillekaerts βρέθηκε στην Αθήνα και διαμήνυσε ότι το ενδιαφέρον των Βέλγων δεν αφορά μόνο τα πλωτά αιολικά, αλλά επεκτείνεται και στα projects για τα “πράσινα” νησιά, πεδίο στο οποίο εκτιμούν ότι υπάρχουν μεγάλα περιθώρια συνεργασίας…

Θα έχετε μπερδευτεί με τα όσα διαβάζετε σχετικά με το πως θα εφαρμοστούν τα κυβερνητικά μέτρα για την αγορά ηλεκτρισμού και την ελάφρυνση νοικοκυριών και επιχειρήσεων. Ειδικά για το πως θα λειτουργήσει το νέο μοντέλο στην χονδρική από 1ης Ιουλίου, για το αν θα ανασταλεί θεσμικά η ρήτρα αναπροσαρμογής ή απλώς θα «ισοσκελιστεί» μερικώς το αποτέλεσμά της και για το πόσα είναι τα μέχρι σήμερα υπερέσοδα και υπερκέρδη και πως τελικά θα φορολογηθούν, γίνεται κυριολεκτικά μύλος!

Για να μην τα βάζετε όμως με τους δημοσιογράφους που προσπαθούν να μάθουν και να ενημερώσουν τους αναγνώστες τους, να σας ενημερώσω ότι όλα αυτά δεν είχαν «κλειδώσει» πριν γίνουν οι εξαγγελίες Μητσοτάκη και υπουργών. Έγιναν εσπευσμένα οι ανακοινώσεις λόγω της έντονης πολιτικής πίεσης και της ανάγκης να πάει ο πρωθυπουργός με νέα δεδομένα στο συνέδριο της Νέας Δημοκρατίας. Και τώρα ψάχνονται τα επιτελεία να φτιάξουν τα μέτρα έτσι ώστε να δίνουν επαρκές αποτέλεσμα, να μπορεί να τα αντέξει ο προϋπολογισμός και να μην «χτυπάνε» στις Βρυξέλλες. Θα τα καταφέρουν; Θα το δούμε το επόμενο διάστημα.

Η όλη διαδικασία μου θυμίζει πάντως κάποιους παλιούς αρχισυντάκτες που έδιναν στο δημοσιογράφο τον πιασάρικο τίτλο που ήθελαν να "χτυπήσουν" στο πρωτοσέλιδο και του λέγανε «φτιάξε τώρα εσύ το κομμάτι». Το αποτέλεσμα; Κάποιες φορές πολύ καλό, κάποιες για γέλια και άλλες για κλάματα! Ας ελπίσουμε στην περίπτωση των μέτρων να είναι καλή η συναστρία…

Η ανάπτυξη των ΑΠΕ στη χώρα μας υπήρξε μέχρι σήμερα δυναμική και συνεχίζεται με πολύ καλό ρυθμό. Δυστυχώς αυτή η ανάπτυξη δεν συνδυάστηκε, όπως έγινε σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες, με την εγκατάσταση κάποιας παραγωγικής δραστηριότητας στον τομέα του εξοπλισμού, εκτός ίσως από την παραγωγή βάσεων στήριξης φωτοβολταϊκών. Αυτό σημαίνει ότι περιορίζεται η εγχώρια προστιθέμενη αξία και γενικά η ωφέλεια της χώρας.

Ίσως όμως το τρένο που έχασε η χώρα με τους εξοπλισμούς ΑΠΕ να το προλάβει με την αποθήκευση ενέργειας που είναι σήμερα το «ιερό δισκοπότηρο» της πράσινης ενεργειακής μετάβασης.

Κατ΄αρχάς, όπως διαβάσατε, ο κλάδος μπαίνει στην πρώτη γραμμή του ενεργειακού σχεδιασμού αφού η αναθεώρηση του Εθνικού Σχεδίου για την Ενέργεια και το Κλίμα, από το χαρτοφυλάκιο μονάδων συνολικής ισχύος 1,5 Γιγαβάτ έως το 2030, που προβλέπει το υφιστάμενο ΕΣΕΚ, διπλασιάζει το στόχο, ώστε στο τέλος της 10ετίας να έχουν εγκατασταθεί έργα 3 Γιγαβάτ. 

Αυτό που ίσως δεν έχουν συνειδητοποιήσει πολλοί, είναι ότι έχουμε ήδη στην Ελλάδα έναν παγκόσμιο ηγέτη στον κλάδο της αποθήκευσης ενέργειας, γεγονός που βάζει τα πράγματα σε άλλη βάση.

sunlight2.jpg

Μιλάμε για την Sunlight του Ομίλου Γερμανός, μια εταιρεία κολοσσό, όχι με τα εγχώρια μέτρα και σταθμά, αλλά τα παγκόσμια. Με παρουσία σε όλον τον πλανήτη, με ισχυρό Κέντρο Έρευνας και Ανάπτυξης και με παραγωγική δραστηριότητα στις ΗΠΑ, την Ιταλία και βέβαια στην Ελλάδα, με τη «ναυαρχίδα» της βασικής παραγωγικής μονάδας στην Ξάνθη.

Το 2021, η εταιρεία ανακοίνωσε την έναρξη του διαφοροποιημένου επιχειρηματικού της πλάνου ύψους 560 εκατ. ευρώ για επέκταση της παραγωγικής δυναμικότητάς της σε προϊόντα αποθήκευσης ενέργειας, μεταξύ άλλων και με μια καινοτόμα επένδυση στη Δυτική Μακεδονία.

Συνεπώς οι προϋποθέσεις υπάρχουν και μπορεί κανείς να έχει βάσιμες προσδοκίες ότι από τον τομέα της αποθήκευσης, σε ότι τουλάχιστον αφορά την τεχνολογία των μπαταριών, η χώρα θα μπορέσει να καρπωθεί μεγάλο μέρος της αξίας που θα δημιουργήσει η ραγδαία ανάπτυξη των επόμενων χρόνων...

Ο πρόεδρος της ΕΒΙΚΕΝ σχολίασε ως εξής την όλη συζήτηση περί εναλλακτικών σεναρίων που θα μειώσουν τις τιμές ηλεκτρικής ενέργειας για τον τελικό καταναλωτή και τις επιχειρήσεις, που έτσι και αλλιώς απαιτούν την έγκριση της Επιτροπής και μεταφέρονται για μετά τον Ιούνιο:

«Όσες επιδοτήσεις και να δοθούν, εάν δεν ληφθούν ρυθμιστικά μέτρα που να αντιμετωπίζουν τις υφιστάμενες  δομικές στρεβλώσεις της αγοράς, όπως η μη σύναψη διμερών συμβολαίων λόγω απροθυμίας των καθετοποιημένων παραγωγών, ελλείψει ανταγωνισμού, σε συνδυασμό με την υποχρεωτική μεταφορά (pass through) των τιμών της χονδρεμπορικής αγοράς στα τιμολόγια των καταναλωτών, η αγορά μας δεν θα θυμίζει λειτουργία ευνομούμενης ευρωπαϊκής αγοράς.

Έχουμε σε όλους τους τόνους εκφράσει τον προβληματισμό μας εάν υπάρχει πραγματικός έλεγχος των τιμών στη χονδρεμπορική αγορά και έχουμε ασκήσει κριτική γιατί καθυστερούν σημαντικά οι αναγγελθείσες μεταρρυθμίσεις στην αγορά. Ας κάνουμε πρώτα τα αυτονόητα...».

Είτε πρόκειται για πλαφόν στην τιμή του αερίου, είτε για πλαφόν στη χονδρική, είτε για περιορισμούς στις προσφορές των παραγωγών με βάση το μεταβλητό τους κόστος, είτε για πλαφόν στη λιανική του ρεύματος, τεχνικές λύσεις για να συγκρατηθεί το κόστος του ρεύματος που καλούνται να πληρώσουν οι καταναλωτές υπάρχουν.

Όχι ότι δεν έχει δυσκολίες και προβλήματα κάθε μία από αυτές, όχι ότι δεν «χτυπάνε» οι περισσότερες σε κανόνες, κώδικες και δομικές αρχές λειτουργίας του ανταγωνισμού, αλλά όλα μπορούν να ξεπεραστούν σε συνθήκες πολέμου και σε μια περίοδο που η Κομισιόν έχει ανοίξει αρκετά τη βεντάλια των επιλογών που έχουν στη διάθεσή τους οι χώρες – μέλη.

Εκείνο που δεν μπορεί να ξεπεραστεί εύκολα είναι το που θα βρεθούν τα απαραίτητα κονδύλια για τη χρηματοδότηση της όποιας παρέμβασης επιλεγεί τελικά.

Μέχρι σήμερα τα λεφτά για τις επιδοτήσεις στους λογαριασμούς νοικοκυριών και επιχειρήσεων, τα οποία δεν είναι καθόλου λίγα, έφτασαν αισίως τα 4 δισεκατομμύρια ευρώ,  προέρχονταν από τις δημοπρασίες των ρύπων (με τις πολύ υψηλές τιμές ανά τόνο διοξειδίου του άνθρακα), από τις «επιστροφές» που εξασφαλίζουν οι σταθερές ταρίφες των ΑΠΕ και από το περίσσευμα του ταμείου των ΥΚΩ. Ο προϋπολογισμός δεν έχει βάλει ούτε ευρώ!.

Από εδώ και πέρα, δυστυχώς, τα πράγματα στενεύουν. Για να συνεχιστεί και να αναβαθμιστεί η βοήθεια προς τα νοικοκυριά και τις επιχειρήσεις πρέπει να βρεθεί νέο χρήμα. Αν δοθεί από τον προϋπολογισμό κινδυνεύει με κατάρρευση ο βασικός οικονομικός στόχος που είναι η επενδυτική βαθμίδα, δηλαδή η ουσιώδης αναβάθμιση της πιστοληπτικής αξιολόγησης της χώρας από τις αγορές, στόχος εκ των ων ουκ άνευ για να μην επανέλθουμε στην κατάσταση που μας έβαλε στα μνημόνια.

Γιαυτό βλέπετε την επιμονή Μητσοτάκη για κεντρική ευρωπαϊκή λύση, έτσι ώστε να μπορούν να γίνουν χειρισμοί μέσα από το Ταμείο Ανάκαμψης ή από άλλους ευρωπαϊκούς πόρους.

Σε κάθε περίπτωση, η ακρίβεια (κυρίως στο ρεύμα) παράγει με ραγδαίο ρυθμό πολιτικά αποτελέσματα. Η κυβέρνηση έχει ελάχιστο χρόνο για να επιχειρήσει να αναστρέψει την πορεία φθοράς και αυτό το γνωρίζουν οι επιτελείς και οι σύμβουλοί της.

Συνεπώς, ανεξάρτητα από το ποια τεχνική λύση θα επιλεγεί, το βέβαιον είναι ότι σύντομα θα έχουμε αποφάσεις…

Σχετικά με το πως και πότε θα γίνουν οι δημοπρασίες ΑΠΕ φάνηκε σήμερα, σε ενεργειακό συνέδριο, ότι υπάρχει κάποια απόσταση ανάμεσα στο Υπουργείο και τη ΡΑΕ. Αυτό τουλάχιστον προκύπτει, όπως υποστηρίζουν στελέχη της αγοράς που μας μετέφεραν το κλίμα, από την παρέμβαση του αντιπροέδρου της Αρχής. Αλλά ας έχουμε υπόψη ότι η ελληνική αγορά ΑΠΕ είναι στο μικροσκόπιο πολλών και μεγάλων ξένων εταιρειών και συνεπώς είναι καλό να μην δημιουργείται η εντύπωση ότι υπάρχουν θεσμικές αρρυθμίες, πολύ περισσότερο συγκρούσεις.

Μου γράφει καλός φίλος της στήλης: Σημεία των καιρών: Ούτε εξέδρες, ούτε πλατφόρμες, ούτε μια αντλία στο εικαστικό της παρουσίασης της ΕΔΕΥ για την αξιοποίηση δυνητικών εγχώριων κοιτασμάτων φυσικού αερίου. Αντίθετα, βλέπουμε στο εξώφυλλο ανεμογεννήτριες και μόρια νερού... Και ο τίτλος χαρακτηριστικός: «Χτίζοντας γέφυρα προς ένα μέλλον χωρίς άνθρακα».

Εγώ να συμπληρώσω ότι σε όλους τους χάρτες περιλαμβάνεται ο EastMed. Σαν να ξορκίζουμε την Αμερικανική απόρριψη...

Δεν ξέρω πόσοι από εσάς το προσέξατε, αλλά ο πολυπράγμων απερχόμενος πρέσβης των ΗΠΑ στην Αθήνα, κ. G. Pyatt είχε περίπου προαναγγείλει την είδηση που χθες έγινε γνωστή, περί επενδυτικής πρότασης από την Elpedison για FSRU στη Θεσσαλονίκη. Μπορεί η αίτηση της Elpedison να κατατέθηκε χθες στη ΡΑΕ, όμως ο κ. Pyatt είχε ήδη προλάβει να μιλήσει δημοσίως για την πρόταση στη συνέντευξη που παραχώρησε στο περιθώριο του 7ου Οικονομικού Φόρουμ των Δελφών, δηλ. τουλάχιστον 2 ημέρες προτού κατατεθεί η αίτηση της Elpedison. Συγκεκριμένα, ο κ. Pyatt, μιλώντας για τα διάφορα υπό ανάπτυξη τα σχέδια για FSRU στην Ελλάδα, ανέφερε, μεταξύ άλλων, ότι “έχουμε ακούσει και για άλλες ομάδες που εργάζονται στον Βόλο, στη Θεσσαλονίκη, στην Κόρινθο”. Δεν μπορώ να πω, πολύ καλά πληροφορημένος αποδεικνύεται ο κ. Πρέσβης! Όχι ότι θα πρέπει να εκπλήσσεται κανείς, βέβαια, δεδομένης της σημασίας που αποδίδεται από τις ΗΠΑ στην προώθηση υποδομών που μπορούν να συμβάλλουν αφενός στην απεξάρτηση της ΕΕ από το διακινούμενο μέσω αγωγών ρώσικο φυσικό αέριο και αφετέρου -ή, καλύτερα, συνδυαστικά- στην αύξηση των πωλήσεων αμερικανικού LNG στην ευρωπαϊκή αγορά.

Από τον πρόεδρο της ΕΒΙΚΕΝ Α. Κοντολέων λάβαμε το παρακάτω σχόλιο με αφορμή τη διαμόρφωση των τιμών στη χονδρεμπορική αγορά ηλεκτρισμού.

“Είναι πλέον σαφές, ότι η σημαντικότερη στρέβλωση στην ελληνική αγορά ηλεκτρικής ενέργειας είναι η μετακύλιση του 100% των τιμών της χονδρεμπορικής αγοράς σε όλα τιμολόγια της λιανικής, ανεξάρτητα εάν αφορούν οικιακά ή βιομηχανικά. Αυτό αναγνωρίζεται και στα κείμενα της Επιτροπής με την επισήμανση ότι το γεγονός αυτό από μόνο του δίνει το δικαίωμα στο κράτος μέλος να παρέμβει στην αγορά λαμβάνοντας συγκεκριμένα μέτρα τα οποία περιγράφονται σαφώς στα κείμενα της Επιτροπής.

Η βασικότερη αιτία για το γεγονός αυτό είναι η μη προσφορά/απροθυμία από πλευράς των παραγωγών των συμβατικών μονάδων διμερών συμβολαίων με φυσική παράδοση. Δεν είναι δυνατόν οι καθετοποιημένοι παραγωγοί να εμφανίζονται μόνο με την ιδιότητα του προμηθευτή και να απαιτούν σύνδεση 100% των συμβολαίων προμήθειας με τις τιμές στη χονδρεμπορική.

Δεν συμφωνούμε με την άποψη ότι το πρόβλημα λύνεται μόνο με τον μετασχηματισμό των εταιρειών προμήθειας, καθώς αυτό μεταθέτει χρονικά τη λήψη των μέτρων που πρέπει να ληφθούν χθες.

Εν τω μεταξύ σήμερα οι τιμές στην αγορά μας είναι 334.4 ευρώ/MWh, με μια μόνο λιγνιτική μονάδα σε λειτουργία, 100ευρώ/MWh υψηλότερες από τις τιμές στα Βαλκάνια

Είναι πολύ σημαντικό να αναφέρουμε ότι η μετακύλιση του 100% των τιμών της χονδρεμπορικής θα περάσει σε όλα τα βιομηχανικά μετά την 1.1.2023” καταλήγει ο κ. Κοντολέων.

Νέα ώθηση θα δώσει στην ελληνική αγορά ενέργειας το Βάθρο Εμπορίας Φυσικού Αερίου, υποστήριξε ο Διευθύνων Σύμβουλος του Ελληνικού Χρηματιστηρίου Ενέργειας Γιώργος Ιωάννου, στην ομιλία του στο 3ο Power & Gas Forum, αναδεικνύνοτας μια πλευρά που ίσως δεν έχει γίνει κατανοητή ευρύτερα.
Η νέα Πλατφόρμα που διαχειρίζεται το ΕΧΕ, αυξάνει τη ρευστότητα στη χονδρική αγορά φυσικού αερίου και δημιουργεί ένα διαφανές περιβάλλον  όπου οι τιμές καθορίζονται από την προσφορά και τη ζήτηση.  Η αγορά δηλαδή παρέχει στους συμμετέχοντες τα σωστά μηνύματα τιμών για τις βραχυπρόθεσμες και μακροπρόθεσμες αποφάσεις τους, συμβάλλοντας έτσι στην αποτελεσματικότερη αξιοποίηση των υφιστάμενων υποδομών, αλλά και στη διευκόλυνση νέων επενδύσεων, με τελικούς κερδισμένους τους καταναλωτές.  
Ένα ακόμη σημαντικό όφελος της Πλατφόρμας, κατά τον Ιωάννου, είναι ότι προάγει τη διασυνδεσιμότητα των αγορών της Νοτιοανατολικής Ευρώπης, η οποία μαζί με τις νέες υποδομές που βρίσκονται υπό κατασκευή, ανοίγουν τον δρόμο για την μετατροπή της Ελλάδας σε περιφερειακό hub φυσικού αερίου, ενώ αποτελεί και βασικό εργαλείο για τη μελλοντική ενσωμάτωση των «πράσινων» αερίων, όπως το υδρογόνο και το βιοαέριο, στην αγορά.
Σημειωτέον, το Βάθρο Εμπορίας Φυσικού Αερίου είναι η τρίτη αγορά που λειτουργεί με επιτυχία το ΕΧΕ, υπό τη διοίκηση του κ. Ιωάννου, μετά την αγορά της Επόμενης Ημέρας και την Ενδοημερήσια Αγορά, αμφότερες στην ηλεκτρική ενέργεια. 

Δεν λέω, μπράβο μας που προσπαθούμε να δώσουμε λύση στα όποια προβλήματα εφοδιασμού σε αέριο είτε λόγω της εισβολής της Ρωσίας στην Ουκρανία είτε για οποιαδήποτε άλλη αιτία στο μέλλον. Και μπράβο που προωθούμε και μόνιμο FSRU - το 5ο, αισίως, που έχει δρομολογηθεί στην χώρα μας - και κοιτάμε να δεσμεύσουμε και αποθηκευτικό χώρο στην Ιταλία και, ίσως, και στη Βουλγαρία.

Αλλά σκέπτομαι εκείνη η ρημάδα η αποθήκη της Καβάλας που είναι στα χαρτιά επισήμως από το 2011 -για να μην πάω πίσω στο '99 στις πρώτες αναφορές της Shell για το θέμα - δεν θα μπορούσε να λειτουργήσει εδώ και τόοοοοσα χρόνια! Και να έχουμε σε ένα βαθμό το κεφαλάκι μας ήσυχο, να μην τρέχουμε να κάνουμε έργα και συμφωνίες με τις τιμές του φυσικού αερίου στον ...Θεό και μονίμως να εμφανιζόμαστε να έχουμε επιτακτική ανάγκη την τελευταία στιγμή;

Είναι ενεργειακός προγραμματισμός χώρας αυτός διαχρονικά, να εισάγεις το 100% του φυσικού αερίου και του πετρελαίου που χρειάζεσαι και παράλληλα να μην έχεις έστω ένα απόθεμα αερίου δικό σου στην άκρη, αφού και η (με εισαγόμενο αέριο) Ρεβυθούσα ουσιαστικά καλύπτει τρέχουσες ανάγκες και δεν συνιστά απόθεμα ασφαλείας;

Τόσο δύσκολο ήταν πια να το έχουμε πετύχει σε αυτά τα χρόνια;

Κύκλοι της εταιρείας IGI POSEIDON, φορέα ανάπτυξης του EastMed, που ρωτήθηκαν για τις δηλώσεις που αποδίδονται στον απερχόμενο Αμερικανό πρέσβη κ. Πάιατ ότι “ο EastMed είναι κοστοβόρο σχέδιο και ότι χρειάζεται πάνω από 10 χρόνια για να δημιουργηθεί”, σχολίαζαν ότι σύμφωνα με τις μελέτες και τις εκτιμήσεις της εταιρείας, ο αγωγός EastMed είναι οικονομικά βιώσιμος και τεχνικά εφικτός.

Οι ίδιοι κύκλοι υπενθύμιζαν μάλιστα τις πολύ πρόσφατες δηλώσεις του CEO της EDISON Νικόλα Μόντι που επεσήμανε  την αδήριτη ανάγκη νέων υποδομών για την απεξάρτηση από την Ρωσία και το γεγονός ότι για τον EastMed το κομβικό ζήτημα δεν είναι το τεχνικό σκέλος που θα απαιτήσει περίπου 4 χρόνια,  αλλά το γεωπολιτικό.

Φαίνεται ότι η κρίση θα αλλάξει πολλά από αυτά που ξέραμε, με τις ΑΠΕ να γίνονται πεδίο συναίνεσης από πεδίο αντιπαράθεσης. «2,5 χρόνια κυβερνάτε και δεν κάνατε κάτι για επενδύσεις στις ΑΠΕ. Μόνο σχέδια είστε. Εμείς μαζί σας είμαστε για τις ΑΠΕ και για τα πλωτά, αλλά μόνο σχέδια κάνετε». Αυτά είπε ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ απευθυνόμενος στον πρωθυπουργό κατά τη σημερινή συζήτηση στη Βουλή, ζητώντας του στην ουσία να προχωρήσει ταχύτερα, ενώ ο Κ. Μητσοτάκης είχε αναφερθεί νωρίτερα στην απόφασή του να επιταχυνθεί η απλοποίηση του πλαισίου για τις ΑΠΕ που είναι «η φθηνότερη πηγή ενέργειας την οποία έχει σήμερα στη διάθεσή της η χώρα μας, είναι εγχώρια, κανείς δεν μπορεί να μας την πάρει, κανείς δεν μπορεί να μας την χρεώσει».

Νομίζω ότι στο να ομονοούν οι βασικές πολιτικές δυνάμεις σχετικά με την ανάγκη ταχύτερης και μεγαλύτερης διείσδυσης των ΑΠΕ παίζει ρόλο το γεγονός ότι κατά την περίοδο της κρίσης το «πράσινο» ρεύμα όχι μόνον δεν έχει υπερκέρδη, αλλά, δεδομένου ότι οι σταθμοί πληρώνονται με κλειδωμένες ταρίφες, περισσεύουν πολύ μεγάλα ποσά τα οποία πηγαίνουν στο Ταμείο Ενεργειακής Μετάβασης προκειμένου να χρηματοδοτηθούν οι επιδοτήσεις προς τους καταναλωτές. Σκεφτείτε ότι μέχρι τώρα δεν έχει χρειαστεί να μπεί χέρι στον προϋπολογισμό. Οι επιδοτήσεις καλύπτονται από τους ρύπους και από τα πλεονάσματα των ΑΠΕ…

Υπάρχουν ή δεν υπάρχουν στην Ελλάδα ουρανοκατέβατα κέρδη στην ηλεκτροπαραγωγή τη στιγμή που ο καταναλωτής ματώνει; Πόσα είναι και ποιοί τα καρπούνται; Πάνω στο θέμα αυτό γίνεται ήδη μεγάλος ντόρος (έχετε διαβάσει πολλά και στο energypress και αλλού) και θα συνεχίζει να γίνεται, γιατί πολιτικά είναι από εκείνα τα θέματα πάνω στα οποία μπορεί να χτιστεί μεγάλο... story. Εντάξει, ακούγονται και πολλές παλαβομάρες, αλλά το θέμα είναι στο τραπέζι.

Μια ένδειξη θα έχουμε για το τι βγάζει ο λογαριασμός όταν θα έχουμε τα αποτελέσματα όλων των εταιρειών του κλάδου (ΔΕΗ και ιδιώτες) κατά τις επόμενες εβδομάδες.

«Αλλά, όχι απλά να φορολογήσεις εκτάκτως τα ετήσια κέρδη, όλα να τα πάρεις, ζήτημα είναι αν φτάνουν για τα μισά μιας μηνιάτικης δόσης κρατικών επιδοτήσεων» μου λέει άνθρωπος του χώρου, θέλοντας να πεί ότι τα νούμερα που καλείται να πληρώσει η κατανάλωση και η χώρα είναι τέτοια που δεν μπορούν να αντιμετωπιστούν με «ασπιρίνες». Ενδεικτικά: Με χονδρική στα 55 ευρώ (όπως ήταν προ κρίσης), θέλαμε για ρεύμα στη χώρα μας περί τα 3 δις. ευρώ το χρόνο (στη χονδρική πάντα). Με χονδρική στα 200 ευρώ θέλουμε 11 δις. ευρώ το χρόνο. Μιλάμε δηλαδή, σε αυτή την περίπτωση, για 7 δις. ευρώ παραπάνω που καλείται να καλύψει ο καταναλωτής και το δημόσιο. Τα νούμερα είναι τρομακτικά.

Και ποιός βάζει στην τσέπη τα πολλά αυτά λεφτά; Κατά κύριο λόγο ο Πούτιν (αλλά και οι Αμερικανοί και οι Νορβηγοί και οι άλλοι τέλος πάντων παραγωγοί φυσικού αερίου...) και κάποιοι πολύ μεγάλοι διεθνείς traders που έχουν τη δυνατότητα να παίξουν και να κερδοσκοπήσουν στην Ολλανδία και αλλού. Συνεπώς, ας μην το παραβλέπουμε, το βασικό ζήτημα είναι τι θα κάνει η Ευρώπη κεντρικά ώστε να κρατηθεί χαμηλά η τιμή του αερίου. Θα είναι πλαφόν; Θα είναι κάτι άλλο; Ή μήπως δεν θα είναι τίποτα;

Για όσους έχουν ώτα ακούειν και οφθαλμούς οράν, είχα προαναγγείλει τη χθεσινή εξέλιξη, την ανανέωση δηλαδή της θητείας Μανουσάκη στον ΑΔΜΗΕ, όταν αναφερόμουν στη συνάντηση Σκρέκα με τον πρεσβευτή της Κίνας. Οι παροικούντες την Ιερουσαλήμ, άλλωστε, ήξεραν ότι ήταν τόσο απόλυτη και από τόσο ψηλά η στήριξη της κυβέρνησης στον επικεφαλής του Διαχειριστή, που η ανανέωση ήταν προδιαγεγραμμένη. Μόνον τα «τσικό» δεν είχαν καταλάβει...

Πέραν των άλλων, ωστόσο, και πέραν της επιβράβευσης Μανουσάκη, εκείνο που έχει σημασία είναι ότι ανοίγει ο δρόμος για διευθέτηση των όποιων ασυμφωνιών, για ομαλή συνέχεια και για ταχεία υλοποίηση του επενδυτικού προγράμματος του ΑΔΜΗΕ που είναι από τα μεγαλύτερα της χώρας. Ειδικά δε για τη μεγάλη διασύνδεση της Κρήτης, ένα έργο εμβληματικό, ανοίγει ο δρόμος για έγκαιρη και σωστή υλοποίηση.

Έχουμε πρόοδο επί της ουσίας εν ολίγοις, με τους μετόχους και τη διοίκηση να έχουν κοινή "περπατησιά" και με τους τόνους να έχουν πέσει θεαματικά, όπως άλλωστε φαίνεται και από το χθεσινό δελτίο τύπου του ΑΔΜΗΕ.