Χάρης Φλουδόπουλος: Μικροσυμφέροντα εναντίον του ενεργειακού ν/σ ορόσημου

Στην αγορά της ενέργειας οι σοβαρές νομοθετικές πρωτοβουλίες, μετριούνται στα δάκτυλα του ενός χεριού. Μάλιστα τις περισσότερες φορές, νομοσχέδια που κινούνταν προς τη σωστή κατεύθυνση, έπεσαν θύματα συντεχνιακών και μικροπολιτικών σκοπιμοτήτων και αντιδράσεων. Ισχυρές, οργανωμένες ομάδες κατάφερναν με διάφορες μεθοδεύσεις να εμφανίσουν ως κοινωνικό συμφέρον, τη διατήρηση των δικών τους προνομίων. Με απλά λόγια η Ελλάδα απέτυχε επί δεκαετίες να εναρμονιστεί με τους ενεργειακούς νόμους και κανόνες της Ε.Ε. παρά το γεγονός ότι έχουν ψηφιστεί για το σκοπό αυτό πάνω από 5 (!) νόμοι.

Η χρόνια απραξία είχε ως αποτέλεσμα, η απελευθέρωση της αγοράς ηλεκτρισμού να έχει μπει ως υποχρεωτικός όρος, στο πρώτο μνημόνιο, στο αναθεωρημένο μνημόνιο αλλά και στο μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα.

Κάπως έτσι λοιπόν φτάνουμε αυτές τις ημέρες να συζητείται στη βουλή, το περίφημο ενεργειακό πολυνομοσχέδιο, ένα σύνθετο νομοθέτημα το οποίο έχει προκύψει μετά από πολύμηνη κυοφορία. Η διαβούλευση κράτησε αρκετές εβδομάδες, ενώ οι διάφοροι φορείς είχαν την ευκαιρία να καταθέσουν τις προτάσεις και τις παρατηρήσεις τους εγκαίρως.

Το κείμενο του νομοσχεδίου έχει περάσει από την κρησάρα της Ε.Ε. με την οποία υπήρξε εξαντλητική διαβούλευση και ανταλλαγές επιστολών, καθώς οι Βρυξέλλες θέλουν να ολοκληρωθεί επιτέλους η θεσμική μεταρρύθμιση στην ενέργεια και να μην επαναληφθούν οι... «τραγέλαφοι» του παρελθόντος.

Τι και εάν το νομοθέτημα στην ουσία αποτελεί πιστή αντιγραφή των νόμων της Ε.Ε. Εις μάτην...

Ένα βήμα πριν την ψήφιση του νομοσχεδίου στη βουλή, έκαναν την εμφάνισή τους διάφοροι καθ’ έξιν... «τορπιλιστές», απειλώντας την τελευταία προσπάθεια να μπει τάξη στα ενεργειακά. Και φαίνεται ότι επειδή ακριβώς μπαίνει τάξη στην αγορά θίγονται πολλά μικροσυμφέροντα και... βιλαέτια.

Μεταξύ των ετερόκλητων όψιμων πολέμιων του νομοσχεδίου, συγκαταλέγεται για παράδειγμα το ΛΑΟΣ του Γ. Καρατζαφέρη, που βρήκε έδαφος κριτικής στο σημαντικό νομοθέτημα, επειδή η κυβέρνηση δεν προχωρά στην... οριοθέτηση ΑΟΖ (Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης) για τις έρευνες πετρελαίου.

Εκτός όμως από τις μικροπολιτικές αντιπαραθέσεις, το νομοσχέδιο προκάλεσε την αντίδραση και συγκεκριμένων ενεργειακών συντεχνιών. Όσο και εάν φαίνεται περίεργο σε όσους δεν γνωρίζουν τα ενεργειακά, η ελληνική αγορά είναι χωρισμένη σε διάφορες μικρές συντεχνίες και ομάδες, σε τέτοιο βαθμό που συχνά να θυμίζει... ποδόσφαιρο.

Στο παρελθόν άλλωστε είχαμε παρακολουθήσει πολλά ενεργειακά... «ντέρμπι» ποδοσφαιρικού τύπου: ΑΠΕ εναντίον θερμικών, Αιολικοί εναντίον των φωτοβολταϊκών, «μικροί υδροηλεκτρικοί» εναντίον των μεγάλων κλπ.

Και με αφορμή το νομοσχέδιο αποκτήσαμε και μια καινούρια ενεργειακή αντιπαράθεση, αυτή των ΑΠΕ εναντίον της Συμπαραγωγής. Πίσω από τις ανακοινώσεις και τις αντιδράσεις βεβαίως, κρύβεται η (σωστή αναπτυξιακά) επιδότηση που προβλέπεται για τις ΑΠΕ. Σύμφωνα λοιπόν με τις οδηγίες της Ε.Ε., τα ωφελήματα που απολαμβάνουν οι πράσινες μονάδες ηλεκτροπαραγωγής θα πρέπει να ισχύσουν και για τις τεχνολογίες εξοικονόμησης ενέργειας (άλλωστε το δεύτερο 20 από τον περίφημο στόχο 20-20-20 αφορά στην εξοικονόμηση ενέργειας). Και κάπου εκεί ξεκινά το πρόβλημα καθώς οι «πράσινοι» παραγωγοί δε θέλουν να μοιράζονται τις προβλεπόμενες επιδοτήσεις με τις τεχνολογίες εξοικονόμησης ενέργειας.

Δεν ξέρουμε ποιο θα είναι το αποτέλεσμα και εάν τελικά το νομοσχέδιο που εκσυγχρονίζει τον κρίσιμο αναπτυξιακά τομέα ενέργειας, θα γίνει νόμος του κράτους ή θα καταλήξουμε και πάλι σε ημίμετρα και θα χαθεί ακόμη μια ευκαιρία ανάπτυξης. Το σίγουρο είναι ότι με το θέατρο του παραλόγου που παίζεται και με την απόπειρα κάποιων να μπουν στον ίδιο κουβά ετερόκλητα μικροσυμφέροντα και επιδιώξεις, καταλαβαίνει και ο τελευταίος πολίτης της χώρας, γιατί φτάσαμε εδώ που φτάσαμε ως χώρα...

(Capital, 28/7/2011)