E. Ruggeri: Αναγκαία η ανάπτυξη του Νοτίου Διαδρόμου σε νέα βάση

Την ανάγκη να αναπτυχθεί σε νέα φάση ο Νότιος Διάδρομος φυσικού αερίου προκειμένου να αυξηθεί η μεταφορική ικανότητα σε 60-70 δισ. κυβικά μέτρα αερίου το χρόνο επεσήμανε ο πρόεδρος της IGI Poseidon (κοινή εταιρεία μεταξύ της ΔΕΠΑ καις της ιταλικής Edison) Elio Ruggeri, από το βήμα του συνεδρίου του Economist.

Αναφερόμενος στον υποθαλάσσιο αγωγό μεταφορέας φυσικού αερίου από την Ανατολική Μεσόγειο προς την Ελλάδα είπε ότι είναι τεχνικά βιώσιμος και ως τις αρχές του 2016 θα είναι έτοιμη η μελέτη για τις απαιτούμενες διαστάσεις και το κόστος.

Ολόκληρη η ομιλία του κ. Ruggeri έχει ως εξής:

Καλημέρα σε όλους. Χαίρομαι που βρίσκομαι εδώ στο συνέδριο του Economist. Υπάρχουν πολλά πράγματα που θέλω να πω. Τα περισσότερα έχουν ήδη ειπωθεί από τον Υπουργό κ. Λαφαζάνη, οπότε θα περιορίσω λίγο την ομιλία μου.

Σήμερα θα ήθελα να μοιραστώ μαζί σας το νότιο διάδρομο αερίου και τις προοπτικές του, αλλά πριν κάνω αυτό, θα ήθελα να σας υπενθυμίσω ποιοι είμαστε και τι κάνουμε. Η IGI POSEIDON είναι μια ιδιωτική και δημόσια επιχείρηση και αναπτύσσει αγωγούς. Έχουμε ένα πορτοφόλιο τριών μεγάλων αγωγών ευρωπαϊκού ενδιαφέροντος και ο στόχος είναι να έχουμε μια ασφαλή διαφοροποιημένη εσωτερική ευρωπαϊκή αγορά αερίου.

Όσον αφορά τον αγωγό Ελλάδας – Βουλγαρίας, μίλησε ήδη ο Υπουργός κ. Λαφαζάνης, που ο IGI, η διασύνδεση μεταξύ Τουρκίας – Ελλάδος και Ιταλίας και η μεταφορά από το Σαχ Ντενίζ, είναι η πηγή και υπάρχει και ο αγωγός της Ανατολικής Μεσογείου για μεταφορά πόρων από το Ισραήλ.

Έχουμε την έδρα μας στην Ελλάδα και πέραν του ότι θέλουμε να έχουμε μια διαφοροποιημένη ενεργειακή επάρκεια στην Ευρώπη, προσπαθούμε να βελτιώσουμε και την ανάπτυξη της ελληνικής οικονομίας και τι σημαίνουν όλα αυτά; Ότι θέλουμε να έχουμε χαμηλότερες τιμές αερίου για τον τελικό καταναλωτή.

Εργαζόμαστε σε δυο πυλώνες. Ο πρώτος, το project μας είναι συμβατά με την πολυδιάστατη, πολυεπίπεδη πολιτική της κυβέρνησης και ταυτόχρονα είναι project τα οποία είναι συμβατά με τις αρχές της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Ο νότιος διάδρομος ξεκινά με την κατασκευή στις αρχές του 2016 και πιστεύω ότι θα τελειώσουμε το 2018. Μετά το IGI αφού ελήφθη η τελική απόφαση για την επένδυση. Θα μπούμε στη φάση κατασκευής μετά από 15 χρόνια σκληρής δουλειάς, θα μπούμε από τη γραφειοκρατία στην κατασκευή και νιώθουμε άνετα ότι η πρώτη φάση του νότιου διαδρόμου θα λειτουργήσει ως το 2020 και θα έχουμε τη ροή από το Σαχ Ντενίζ εκείνη την περίοδο.

Το ερώτημά μας είναι, είναι αρκετό; Είμαστε χαρούμενοι που έχουμε το νότιο διάδρομο με τα 20 δισεκατομμύρια κυβικά μέτρα; Θα έλεγα ότι δεν είμαστε. Η αρχική πρωτοβουλία για αυτό τον αγωγό ήταν βάσει του οράματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης για μεταφορά φυσικού αερίου από διαφορετικές πηγές.

Η επιτυχία του πρώτου νότιου αγωγού, οδηγεί στην δεύτερη φάση. Υπάρχουν διαφορετικές απόψεις σήμερα. Έχουμε περισσότερο φυσικό αέριο να έρχεται στα ελληνοτουρκικά σύνορα, το Ιράν, αν λυθεί το πρόβλημα με τα πυρηνικά όπλα, το Αζερμπαϊτζάν που σημαίνει ότι θα μας δώσει περισσότερο όγκο. Η Ρωσία θα δώσει αρκετούς όγκους στα ελληνοτουρκικά σύνορα.

Η αποτυχία οποιασδήποτε από αυτές τις εξελίξεις σημαίνει ότι θα χρειαστεί νέα υποδομή, γιατί ο νότιος διάδρομος δεν είναι αρκετός. Υπάρχει ανάγκη να βρούμε νέες υποδομές και να τις αναπτύξουμε προς όφελος της πλήρους εκμετάλλευσης των δυνατοτήτων του νότιου διαδρόμου όσον αφορά τους πόρους και τον όγκο και προς όφελος όχι μόνο της Ελλάδος, αλλά και των Ευρωπαίων αγοραστών, γιατί δεν μιλάμε ανταγωνισμό μόνο σε επίπεδο φυσικού αερίου, αλλά θέλουμε περισσότερη μόχλευση σε αυτό το συγκείμενο.

Είμαστε έτοιμοι ως IGI Poseidon να συμβάλουμε και να δημιουργήσουμε μια υποδομή που θα άγεται από τις ανάγκες της αγοράς και η οποία θα ανταποκρίνεται στο χρονοδιάγραμμα της δημιουργίας ώστε να μπορέσει να μεταφέρει φυσικό αέριο μέσω της Ελλάδας στην Ευρωπαϊκή αγορά, ασχέτως πηγής.

Όσον αφορά τον East Med, έχουμε ήδη προετοιμάσει την υποδομή, γιατί μιλάμε για 700 χιλιόμετρα υποθαλάσσιου αγωγού που συνδέει πηγές του Ισραήλ και της Κύπρου με την Ελλάδα. Έχουμε ήδη ολοκληρώσει με μελέτη βιωσιμότητας και προσπαθούμε να δούμε ποια είναι η τεχνολογία, η οποία θα μας βοηθήσει να φτιάξουμε αυτό τον αγωγό. Τώρα είμαστε στη φάση της μηχανικής, που θα μας δώσει τις τελευταίες ενδείξεις για το τι πρέπει να γίνει με αυτό τον αγωγό, ποια είναι η διαδρομή που θα πρέπει να ακολουθήσει η ιδανική για τη μεταφορά του φυσικού αερίου και ποιο είναι το κόστος.

Υπάρχει μόνο μια επιλογή. Εμείς πιστεύουμε στην αξία αυτού του αγωγού γιατί υπάρχουν οι πηγές. Μιλάμε για έναν αγωγό μεγάλης απόστασης και θα πρέπει να κάνουμε ό,τι μπορούμε για να αξιολογήσουμε αυτή την ευκαιρία, την ανταγωνιστικότητα αυτού του αγωγού, ως επιλογή έτσι ώστε να καταστήσουμε σαφές ότι η Ευρώπη δεν πρέπει να αποποιηθεί αυτήν την επιλογή της για φυσικό αέριο.