Χρήματα για κρατικές ενισχύσεις στο ρεύμα όσων βιομηχανιών δεν έχουν «ομπρέλα» στήριξης ψάχνει η κυβέρνηση – Οι αστερίσκοι και τα 45 εκατ. ευρώ τον χρόνο – Συζητήσεις και με τον ΣΕΒ

24 09 2026 | 07:29

Τους απαιτούμενους πόρους για να εντάξει τις μικρές και μεσαίες βιομηχανίες που βρίσκονται έκτος “ομπρέλας στήριξης” σε ένα σχήμα κρατικών ενισχύσεων, όπως αυτό που προβλεπει το ευρωπαϊκό εργαλείο Clean Industrial Deal State Aid Framework (CISAF), αναζητά η κυβέρνηση.

Αν και η πρωτοβουλία την οποία αποκάλυψαν χθες πηγές του ΥΠΕΝ, δείχνει ότι η κοινή προχθεσινή παρέμβαση των 16 βιομηχανικών και παραγωγικών φορέων της χώρας και οι πιέσεις που αυτή συνεπάγεται για άμεσα μέτρα (https://energypress.gr/news/ti-simata-stelnei-i-koini-epistoli-ton-16-biomihanikon-enoseon-i-epikeimeni-parembasi), παράγει αποτελέσματα, εντούτοις μένει να βρεθούν και τα κεφάλαια.

Στο βασικό αυτό ερώτημα, η απάντηση είναι ότι λύση στην εξίσωση δεν έχει ακόμη βρεθεί, με τις πληροφορίες να λένε ότι οι επαφές ΥΠΕΝ - Οικονομικών συνεχίζονται, ενώ ταυτόχρονα “τρέχουν” ασκήσεις και εξετάζονται ποικίλα σενάρια με βάση διάφορες παραδοχές αλλά και τις ανάγκες της βιομηχανίας.

Το θερμόμετρο ωστόσο ανεβαίνει καθώς ταυτόχρονα με την άσκηση πιέσεων από όσους βρίσκεται “εκτός ομπρέλας” στήριξης, στο παιχνίδι του CISAF φαίνεται να μπαίνει και ο ΣΕΒ, γεγονός που μεγαλώνει τα ερωτήματα ως προς το που θα βρεθούν όλοι αυτοί οι πόροι

Σύμφωνα με όσα αποκάλυψε χθες ο Πρόεδρός του Σπύρος Θεοδωρόπουλος, βρίσκονται σε εξέλιξη επαφές με τα αρμόδια υπουργεία και υπάρχουν βάσιμες ελπίδες ότι "μέχρι τη Γενική Συνέλευση στις 6 Οκτωβρίου θα υπάρξει ανταπόκριση από πλευράς κυβέρνησης και πιθανόν και ανακοινώσεις”.

Αν και ο ίδιος δεν μπήκε σε λεπτομέρειες, πηγές του ΣΕΒ επιβεβαιώνουν ότι οι συζητήσεις αφορούν το CISAF, δηλαδή το ίδιο εργαλείο στο οποίο ποντάρουν και οι “μικροί” της βιομηχανίας, γεγονός που σημαίνει ότι ο λογαριασμός μεγαλώνει.

Σύμφωνα με τον ευρωπαϊκό κανονισμό οι δικαιούχοι αντιστάθμισης, εφόσον καταστούν επιλέξιμοι για το CISAF θα πάρουν το 50% του μέγιστου επιτρεπόμενου ποσού ενίσχυσης, έναντι του 100% που θα λάβουν όσοι εξαιρούνται της αντιστάθμισης.

Διίστανται οι απόψεις για την περίμετρο

Στο ερώτημα, κατά πόσο η κυβέρνηση θα καταφέρει να συνδυάσει όλ' αυτά τα αντικρουόμενα συμφέροντα, πόσα χρήματα θα βρει και πώς θα τα μοιράσει, απάντηση στην παρούσα φάση δεν υπάρχει.

Η άσκηση συνδέεται προφανώς με την έκταση της περιμέτρου των δικαιούχων: Η μεν ΕΒΙΚΕΝ μιλά για περίπου 700 ενεργοβόρες επιχειρήσεις ή 600 παροχές, το δε ΥΠΕΝ έχει διαφορετική άποψη, θεωρώντας ότι είναι αρκετά λιγότερες οι υποψήφιες να υπαχθούν στις πρόνοιες του CISAF.

Το εργαλείο που έχουν υιοθετήσει ήδη Γερμανία, Βουλγαρία, Σλοβενία και Ιρλανδία, ενώ δύο ακόμη ετοιμάζονται να μπουν στο κλάμπ (Αυστρία, Πολωνία) επιτρέπει στις βιομηχανίες να έχουν για μια τριετία 50% χαμηλότερη τιμή ρεύματος, για έως το 50% της ετήσιας κατανάλωσης της επιλέξιμης επιχείρησης. Στη ουσία δηλαδή η επιδότηση της τιμής ανέρχεται σε 25%.

Το μίνιμουμ ποσό δεν μπορεί να είναι κάτω από 50 ευρώ/MWh (5 σεντς/ KWh), η κρατική ενίσχυση μπορεί να διαρκεί έως 3 χρόνια και οι επιχειρήσεις δεσμεύονται ως αντάλλαγμα να επανεπενδύσουν το 50% της επιδότησης σε νέα έργα πράσινης μετάβασης.

Εκτιμήσεις για 45 εκατ το χρόνο

Σύμφωνα πάντως με παράγοντες της βιομηχανίας τα κόστη είναι διαχειρίσιμα.

Κρίνοντας από τα στοιχεία που παρέθεσε χθες υψηλόβαθμη πηγή του υπουργείου, οι δικαιούχοι της αντιστάθμισης καλύπτουν 6,5 -7 Τεραβατώρες, δηλαδή το συντριπτικά μεγαλύτερο μέρος της ηλεκτρικής ενέργειας που καταναλώνει το χρόνο η βιομηχανία, έναντι μόλις 1-1,5 TWh των υπολοίπων, εκείνων που σήμερα είναι απολύτως εκτεθειμένοι στις ακραίες αυξήσεις των τιμών.

Στο ερώτημα, τι μπορεί να σημαίνει αυτό σε κόστος και με δεδομένη την τιμή των 126€/MWh, όσο το ελληνικό προθεσμιακό συμβόλαιο ρεύματος για το 2027, η επιδότηση του 25% μεταφράζεται σε 30€/MWh.

Αν κανείς πολλαπλασιάσει την τιμή αυτή με την κατανάλωση ύψους 1,5 TWh το χρόνο που αναλογεί στις μικρές και μεσαίες βιομηχανίες που εξαιρούνται της αντιστάθμισης, προκύπτει, όπως σημειώνουν φορείς του χώρου, ένα ποσό 45 εκατ / έτος. Δηλαδή 135 εκατ στην τριετία.

Ο δημοσιονομικός παράγοντας

Στην πράξη αυτό που λένε παράγοντες της βιομηχανίας, χωρίς να παραγνωρίζουν ότι ο προϋπολογισμός καλείται να χρηματοδοτήσει το πακέτο των μέτρων στήριξης στα καύσιμα, είναι ότι τα ποσά δεν είναι απαγορευτικά. Ειδικά αν όπως λένε, αντληθούν κεφάλαια και από το Ταμείο Ενεργειακής Μετάβασης και τα έσοδα από τις δημοπρασίες ρύπων που αυτό συγκεντρώνει.

Στην κυβέρνηση αντιπαρατάσσουν τον δημοσιονομικό παράγοντα, στέκονται στις αντοχές του προυπολογισμού και στο γεγονός ότι μια αμφισβήτηση του “ταβανιού” δαπανών θα μπορούσε να έχει κόστος μεγαλύτερο από το όφελος των ίδιων των ενεργειακών παρεμβάσεων.

Σε κάθε περίπτωση η υπόθεση έχει ακόμη πολύ δρόμο μπροστά της και οι πιέσεις θα ενταθούν, ειδικά όταν είναι το ίδιο το ΥΠΕΝ που ανοίγει το θέμα.

Επόμενο ορόσημο, η Γενική Συνέλευση του ΣΕΒ, όπου εφόσον έχει στο μεταξύ καταστεί εφικτό να εξασφαλιστούν οι πόροι για ένα ελληνικό CISAF, τότε στις 6 Οκτωβρίου θα γίνουν και οι σχετικές ανακοινώσεις από τον Πρωθυπουργό.