Σοκ και (κερδοσκοπικό) δέος στην αγορά του πετρελαίου

Μια ιδιαίτερα ύποπτη αλληλουχία αμερικανικών δηλώσεων την Τρίτη οδήγησε την τιμή του πετρελαίου πρώτα σε μια πτώση σχεδόν 30% στα 81,5$ και έπειτα σε νέα άνοδο ως τα 90$.

Προηγήθηκαν το βράδυ της Δευτέρας οι δηλώσεις του Ντόναλντ Τραμπ που παρέπεμπαν σε σύντομη διάρκεια του πολέμου και σε επίτευξη των στόχων που ήθελε ο ίδιος. Η αντίδραση ήταν άμεση και το προφανώς υπερ-αγορασμένο Brent έπεσε κατακόρυφα, λες και όλα λύθηκαν ως δια μαγείας.

Το απόγευμα της Τρίτης ο υπουργός ενέργειας Κρις Ράιτ ανέβασε ανάρτηση όπου ανέφερε πως αμερικανικά πολεμικά πλοία συνόδευσαν επιτυχώς τάνκερ μέσα από τα Στενά του Ορμούζ. Αυτομάτως, η τιμή αντέδρασε με ακόμα μεγαλύτερη πτώση.

Μόλις λίγη ώρα αργότερα ο ίδιος έσβησε την ανάρτηση και πηγές της κυβέρνησης είπαν ότι δεν ισχύει κάτι τέτοιο. Ως αποτέλεσμα, το Brent διέγραψε τις αμέσως προηγούμενες απώλειες με κινήσεις άνω του 5% σε σύντομο χρονικό διάστημα.

Ακόμα πιο μετά, Αμερικανοί αξιωματούχοι δήλωσαν στο CBS ότι παρατηρούνται σημάδια ότι οι Ιρανοί προετοιμάζονται να ναρκοθετήσουν τα Στενά χρησιμοποιώντας μικρά πλοιάρια, ολοκληρώνοντας έτσι το καρέ.

Από τα παραπάνω γίνεται καταρχάς εμφανές ότι ο Λευκός Οίκος προσπαθεί να κερδίσει χρόνο μειώνοντας έστω πρόσκαιρα τις τιμές του μαύρου χρυσού. Πράγμα λογικό και απολύτως θεμιτό.

Όμως, δεν μπορεί κανείς να μην αναλογιστεί τι έχει δείξει η προηγούμενη εμπειρία και τα δείγματα γραφής της κυβέρνησης των ΗΠΑ κατά το τελευταίο έτος. Οι παρεμβάσεις της στις αγορές υπήρξαν ιδιαίτερα παράτυπες και σύμφωνα με αρκετούς επενδυτές, παράνομες.

Έχουμε δει τον Τραμπ μετά το μεγάλο κραχ των δασμών να βγαίνει Παρασκευή πρωί και να λέει ότι είναι μια καλή στιγμή για να αγοράσει ο κόσμος μετοχές και το ίδιο απόγευμα να δίνει παράταση στους δασμούς. Αντίστοιχες τοποθετήσεις έκανε με αφορμή τις εξαγωγές της Nvidia προς την Κίνα και σε αρκετές άλλες περιπτώσεις, με τους επενδυτές να έχουν κυκλοφορήσει ήδη από την περσινή άνοιξη το λεγόμενο trump playbook, και να το ακολουθούν πιστά για να κερδίσουν χρήματα.

Πρόκειται για μια ανελέητη χειραγώγηση της αγοράς, που πλήττει την αξιοπιστία των ΗΠΑ και αν μη τι άλλο δείχνει ότι δεν υπάρχει σοβαρός σχεδιασμός πέρα από το "όσα φάμε και όσα πιούμε".