Τσικούρας (ΑΝΑΦΩΣ): Χρειάζεται να μπει μια τάξη στην ανακύκλωση των φωτοβολταϊκών

Σημαντικές προκλήσεις εξακολουθούν να χαρακτηρίζουν το τοπίο της ανακύκλωσης φωτοβολταϊκών, όπως επισήμανε ο Απόστολος Τσικούρας, Πρόεδρος & Διευθ. Σύμβουλος του Συλλογικού Συστήματος Εναλλακτικής Διαχείρισης ΑΝΑΦΩΣ, σε δηλώσεις του στο περιθώριο της έκθεσης Renewable EnergyTech.

Ο ίδιος ανέφερε τα εξής:

"Κάποια στιγμή συζητούσαμε με τον συνεργάτη μου, το νομικό σύμβουλο της ΑΝΑΦΩΣ, πώς θα καταφέρουμε την υπηρεσιακή συνεργασία με την εφορία, με τα τελωνεία κτλ και αυτό να το δώσουμε σε φάκελο. Τον στείλαμε πριν από 6 μήνες στον ΕΟΑΝ, αλλά ούτε πρωτοκολλήθηκε αυτό για το οποίο δώσαμε και την ψυχή μας να το βγάλουμε και να το μελετήσουμε. Κάτι πρέπει να γίνει με αυτή την κατάσταση. 

Ξεκινήσαμε, δεν είχαμε ανταγωνισμό και μπήκαν 4 συστήματα. Μετά είχαμε το θέμα της εισφοράς. Αυτή η εισφορά που δεν πληρώνεται τώρα υπήρχε και πριν, απλά γινόταν πανικός. Μετά, αν τακτοποιηθεί η εισφορά και υποχωρήσει, είναι μια πολύ καλή αρχή, αλλά τι γίνεται με τα ιστορικά; Πάλι δεν θα τακτοποιηθούν. Όταν θα βγει ρύθμιση για τα ιστορικά, ή θα απειλήσουμε με κανόνια κάποιες εταιρείες, ή απλά δεν θα πληρωθούν, οπότε πάλι δεν θα γίνει τίποτα. 

Οι κάτοχοι και οι παραγωγοί έχουν δίκιο. Γιατί ο παραγωγός είχε άγνοια νόμου. Δεν συγχωρείται, αλλά γίνεται αντιληπτό ότι κανένας εισαγωγέας το 2013, ο οποίος πουλούσε πάνελ στην τότε αγορά, στον πρώτο γύρο των ευρωπαϊκών πάρκων, δεν σκεφτόταν ότι πρέπει να πληρώσει την εισφορά. Δεν είχε καν ενσωματωθεί στην εσωτερική νομοθεσία. 

Μετά έρχεται ο κάτοχος, ο οποίος έχει ένα παραγωγικό απόβλητο. Το παραγωγικό απόβλητο σημαίνει ότι του βγάζει χρήματα. Ένα σκεπτικό λέει ότι αφού έχει χρήματα να πληρώσει, βέβαια δεν πάει έτσι. Αυτή είναι μια λογική η οποία παραπέμπει σε συγκεκριμένο πολιτειακό σύστημα, στο οποίο δεν βρισκόμαστε. Οπότε καταλήγουμε στο κενό και ποιος θα πληρώσει τα σπασμένα. 

Επιχειρήθηκε μέσω του ΕΟΑΝ, αναπροσαρμογή μέσω μιας πρότυπης σύμβασης που είχε υπογραφεί με το πρώτο σύστημα που υπήρχε, η οποία έλεγε ότι τα απόβλητα από το 2020 και πίσω είναι παλιά, άρα πρέπει να πληρώσει ο κάτοχος. Οπότε δεν μας ήρθε σε καμία νομοθεσία. 

Και μάλιστα να σου πω ότι αυτή τη στιγμή υπάρχει μια υπουργική απόφαση, η οποία μας ζήτησαν και εμάς όταν γίναμε σύστημα, να δώσουμε μια πρότυπη σύμβαση κατόχου και να αναγνωρίζουμε ότι τα απόβλητα προ του 2020 είναι ευθύνη του κατόχου, η οποία ήταν κριτήριο για την αδειοδότησή μας. 

Ωστόσο, είναι εμφανώς αντίθετο με την ευρωπαϊκή και εθνική νομοθεσία. Και φτάνουμε λοιπόν σε αυτό το σημείο: ποιος πληρώνει; Καταλήγω στο ότι το ζήτημα είναι η πολιτειακή απόφαση γιατί εγώ προσεγγίζω το θέμα νομικά. Αυτή τη στιγμή έχουμε έκθετους όλους τους παραγωγούς της χώρας. 

Πρώτον, στα νομικά ζητήματα συγκεκριμένα, ένα πολύ συνηθισμένο πράγμα είναι ότι κατηγορεί η Ευρωπαϊκή Ένωση μια χώρα, ότι πριμοδοτεί τους δικούς της. Σε γενικές γραμμές υπάρχει πρόβλημα με την Ευρωπαϊκή Ένωση, γιατί μπορεί κάποια στιγμή να πέσει στο μάτι της ότι εδώ δεν πληρώνεται τίποτα και ότι συσσωρεύονται απόβλητα. Και μάλιστα έχουμε να κάνουμε με τα feed-in premium και τα feed-in tariff, τα οποία έχουν πάρει την έγκριση της Ευρωπαϊκής Νομοθεσίας. Είναι μια ενίσχυση που δίνεται στους παραγωγούς, η οποία όμως δεν ακολουθεί τα συγκεκριμένα περιβαλλοντικά στάνταρντς για τα οποία αρχικώς αδειοδοτήθηκε αυτή η εγκατάσταση.

Και μετά έχουμε και πάρα πολύ μεγάλο όγκο ποσοτήτων, τα οποία έχουν μπει στη χώρα και πρέπει να δούμε τι θα τα κάνουμε. Δεν είναι πρόβλημα να τα κρατήσουν. Ας δώσουν μια εγγυητική στον ΕΟΑΝ. Ας τα κρατήσουν στην άκρη σε έναν καταπιστευτικό λογαριασμό, που ξέρουμε ότι δεν θα μετακινηθούν. Αλλά πρέπει να υπάρχει αυτός ο παράγοντας, αυτή η πρόβλεψη της εναλλακτικής διαχείρισης και να εμφυσηθεί στο μυαλό των developers ότι αυτό το πράγμα το πληρώνουν και ότι δεν είμαστε μπανανία".