Στην πρώτη γραμμή της στρατηγικής Μητσοτάκη ο διάδρομος Νότου - Βορρά - Το σκεπτικό που μετέφερε ο Πρωθυπουργός στον καγκελάριο Σολτς

Το χειμώνα είναι η Γερμανία που έχει μεγάλη ανάγκη από ενέργεια, ειδικά μετά το τέλος του φθηνού ρωσικού αερίου, το καλοκαίρι είναι η Ελλάδα, άρα μια διασύνδεση αμφίδρομης ροής που θα αξιοποιεί το αιολικό δυναμικό του Βορρά και το ηλιακό του Νότου, είναι αμοιβαίου συμφέροντος.

Σε αδρές γραμμές αυτό είναι το σκεπτικό που μετέφερε χθες ο Κυριάκος Μητσοτάκης στον καγκελάριο Ολαφ Σολτς, με τη συζήτηση για τον διάδρομο Νότου - Βορρά να καταλαμβάνει, όπως λένε πηγές κοντά στον Πρωθυπουργό, αρκετά περισσότερο χρόνο απ’ ότι η γενική συζήτηση για την πορεία της ελληνικής οικονομίας, για την οποία πλέον οι Γερμανοί δεν ανησυχούν. Το πόσο ψηλά στην στρατηγική Μητσοτάκη βρίσκεται το συγκεκριμένο θέμα, το δείχνει και το γεγονός ότι η αναφορά του στον ενεργειακό διάδρομο και την σημασία του, προηγήθηκε κατά την τοποθέτησή του, εκείνων για το Μεταναστευτικό και το Μεσανατολικό.

Το βασικό φυσικά θέμα είναι η στάση της γερμανικής πλευράς απέναντι στο έργο. Και μπορεί να μην αντανακλά την πραγματική εικόνα, ωστόσο ο καγκελάριος Σολτς επέλεξε κατά την τοποθέτησή του να επικεντρωθεί σε άλλα θέματα, και όχι στο ενεργειακό. Είτε επειδή στην παρούσα φάση η γερμανική κυβέρνηση έχει άλλες προτεραιότητες, είτε επειδή δεν έχει ακόμη πειστεί για την οικονομική βιωσιμότητα του project, προς το παρόν το Βερολίνο δείχνει να πριοτιμά περισσότερο να ακούει γι' αυτό, παρά να παίρνει ανοικτά σαφή θέση.

Οι πληροφορίες φέρουν την πλευρά Σολτς να καταγράφει με πολύ ενδιαφέρον τις ελληνικές θέσεις, να συμφωνεί με τις περισσότερες από αυτές, χωρίς ωστόσο η Γερμανία να δείχνει έτοιμη να αναλάβει πιο ενεργό ρόλο, ανάβοντας το πράσινο φως σε πολιτικό επίπεδο, προκειμένου η συζήτηση να περάσει σε μια άλλη πίστα. Τουλάχιστον αυτή είναι η αίσθηση μετά και τη χθεσινή συνάντηση των δύο ηγετών, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι η καγκελαρία δεν αντιλαμβάνεται ότι χρειάζεται πολύ ένα έργο, όπως το Green Aegean.

Το Βερολίνο γνωρίζει καλά ότι για να πρασινίσουν μέχρι το 2050 οι γερμανικές βιομηχανίες, έχει ανάγκη και άλλες πηγές ενέργειας, πέραν των μεγάλων αιολικών της Βόρειας Θάλασσας. Από μόνα τους δεν αρκούν για να καλύψουν τους τεράστιους όγκους που χρειάζεται η γερμανική οικονομία μετά και την απώλεια του φθηνού ρωσικού αερίου. Το δείχνει περίτρανα η επαναλειτουργία μιας πλειάδας ανθρακικών μονάδων μπροστά στο φόβο ελλείψεων σε τροφοδοσία το φετινό χειμώνα.

Από την πλευρά της και η Αθήνα ξέρει καλά ότι αν δεν καταφέρουμε να φτάσουμε στα μεγάλα κέντρα κατανάλωσης της Ευρώπης θα έχουμε σοβαρό πρόβλημα στο μέλλον. Τόσο γιατί η πράσινη ενέργεια που παράγεται στην Ελλάδα είναι πλέον πολλαπλάσια των εθνικών αναγκών και των όγκων που διακινούνται μέσω των διεθνών διασυνδέσεων, ισχύος μόλις 2,5 GW, όσο και γιατί αυτή που φιλοδοξούμε να έρθει από Αίγυπτο και Μ.Ανατολή δεν θα βρίσκει διέξοδο, χωρίς ένα νέο ηλεκτρικό αγωγό προς την Β.Ευρώπη. Και δίχως ένα τέτοιο εξαγωγικό διάδρομο, πολύ απλά οι παραγωγοί της Β.Αφρικής και της Μ.Ανατολής θα αναζητήσουν αλλού μονοπάτια προς την Ευρώπη, πέραν της Ελλάδας.

Ακριβώς λοιπόν επειδή είναι κομβικό για την Ελλάδα να βρει εξαγωγικούς διαύλους και να αποτελέσει το μονοπάτι προς την Ευρώπη για την προερχόμενη από το Νότο, ενέργεια, είναι βέβαιο ότι η κυβέρνηση θα συνεχίσει να ρίχνει μεγάλο πολιτικό βάρος στο εγχείρημα που λέγεται Green Aegean.

Το γνωρίζουν καλά ο Πρωθυπουργός και η ομάδα του, η πολιτική ηγεσία του υπ. Περιβάλλοντος και Ενέργειας και ο επικεφαλής του ΑΔΜΗΕ Μ. Μανουσάκης, που έχουν δουλέψει σιωπηλά, επί μήνες και μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας, για να προωθήσουν το project, για το οποίο βρίσκονται σε εξέλιξη συζητήσεις με την Κομισιόν για την προετοιμασία του αιτήματος χρηματοδότησης του.

Τα ελληνικά επιχειρήματα ενισχύονται περαιτέρω από τις εξελίξεις στις υπόλοιπες διασυνδέσεις που θα έρθουν και θα «κουμπώσουν» με το Green Aegean και οι οποίες αποτελούν κομμάτι ενός πολύ μεγαλύτερου άξονα που θα απαρτίζεται από πολλά επιμέρους έργα. Το Ελλάδα - Αίγυπτος (GREGY), το Saudi Greek Interconnection και φυσικά τη διασύνδεση Ελλάδας - Κύπρου - Ισραήλ. Στην πράξη, η συζήτηση για το Green Aegean, γίνεται σε μια συγκυρία ισχυρής κινητικότητας για κάποια από τα έργα τα οποία θα έρθουν να το τροφοδοτήσουν με πράσινη ενέργεια.

Τέτοια είναι η διασύνδεση Ελλάδας - Κύπρου - Ισράηλ, που αργά ή γρήγορα θα ενδυναμωθεί με κεφάλαια, καθώς ενδιαφέρουν να μπουν μετοχικά σε αυτό έχουν εκδηλώσει το Κυπριακό Δημόσιο, το ισραηλινό fund Aluma, αλλά και επενδυτές από τη Σαουδική Αραβία και τα Εμιράτα.